Προεδρολογίες...

Με τους Προέδρους και Αντιπροέδρους, που κατά καιρούς διορίζονται στο ΕΚΑΒ, έχω ασχοληθεί πολλές φορές για λόγους που έχω εξηγήσει. Το συμπέρασμα που βγαίνει από τα γραφόμενά μου είναι, "κανένας καλός".

Ο ένας είχε κάνει το ΕΚΑΒ αυτοκρατορία του, ο άλλος ξέφραγο αμπέλι, κάποιος πέρασε και δεν ακούμπησε και δυο τρεις, που είχαμε την υποψία ότι είναι καλοί, δεν πρόλαβαν να συμπληρώσουν χρόνο και αντικαταστάθηκαν. Είτε λόγω κυβερνητικών αλλαγών, είτε λόγω εσωκομματικής φαγωμάρας.

Ξαναπιάνω το θέμα, γιατί πάλι κυκλοφορούν φήμες για αλλαγή Διοίκησης και θέλω εξ αρχής να ξεκαθαρίσω ότι, όποιος σήμερα ζητάει κάτι τέτοιο, είναι το λιγότερο ηλίθιος! Είτε ανήκει στο ΕΚΑΒ, είτε είναι παράγοντας του Υπουργείου Υγείας. Γιατί η σημερινή Διοίκηση του ΕΚΑΒ, δεδομένων των συνθηκών, κρίνεται ως άριστη. Μέσα σε ελάχιστους μήνες έχουν δρομολογήσει ζητήματα, τα οποία ήταν στο συρτάρι δεκαετίες και το ΕΚΑΒ είχε μείνει πίσω 100 χρόνια, σε σύγκριση με αντίστοιχες Υπηρεσίες πολιτισμένων Χωρών. Όταν ολοκληρώσουν τη δουλειά τους, δεν θα γίνουμε Ευρώπη, δεν θα γίνουμε Αμερική, αλλά τουλάχιστον θα έχουμε κουνηθεί λίγο και ίσως ανοίξει ο δρόμος να βγούμε από το βάλτο.

Αν έρθει καινούρια Διοίκηση, θα χάσουμε έναν χρόνο μέχρι να καταλάβουν που βρίσκονται, όλα τα ζητήματα θα πάνε πίσω, χώρια που είναι ζαριά αν θα μας βγει καλή.

Και με ζαριές το ΕΚΑΒ δεν θα πάει μπροστά!

Τι πρόβλημα έχουν οι Διοικήσεις του ΕΚΑΒ;

Αυτό αναρωτιόμουν όλα τα χρόνια. Μια χαρά έξυπνοι άνθρωποι διορίζονταν Πρόεδροι και Αντιπρόεδροι. Όσο καιρό και να κάθονταν στην καρέκλα, με τίποτα δεν έπαιρναν μπροστά. Με τίποτα να καταλάβουν, τι είναι αυτό που πρέπει να φτιάξουν.

Με τα χρόνια κατάλαβα. Όποιος αναλαμβάνει, πιστεύει ότι το ΕΚΑΒ είναι ένας οργανωμένος και ανεπτυγμένος Οργανισμός. Πιστεύει ότι οι προηγούμενοι απέτυχαν, γιατί επέτρεψαν την κακοδιαχείριση και τώρα που ανέλαβε αυτός, θα βάλει τα πράγματα σε μια σειρά. Και αρχίζει τις διορθώσεις. Διορθώσεις οι οποίες πράγματι χρειάζονται.

Δεν μπορεί όμως ποτέ να αντιληφθεί, πως στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι να διαχειρίζεται την κρίση. Και με τον καιρό, αντί να δώσει λύση στην κρίση, μεταβάλλεται και ο ίδιος σε συστατικό στοιχείο της.

Και συνεχίζει να αναρωτιέται τι φταίει και όλες του οι προσπάθειες πέφτουν στο κενό.

Φταίνε τα Πληρώματα που είναι φυγόπονοι του λέει κάποιος. Πολύ ωραία, να βάλουμε GPS, να το λύσουμε αυτό. Και γιατί δεν άλλαξε κάτι;

Φταίνε τα Πληρώματα που κάνουν μαύρες βάρδιες του λέει άλλος. Πολύ ωραία, να φωνάζουμε μέσα ασθενοφόρα, να κάνουμε ταυτοποίηση του Πληρώματος. Πάλι δεν άλλαξε κάτι.

Φταίνε που δεν φοράνε στολές. Μόλις πάρουν το επίδομα, όποιος δεν φοράει θα πέσει καμπάνα.

Φταίνε αυτοί που δουλεύουν 24ωρο. Να το σταματήσουμε κι αυτό.

Φταίνε οι γυναίκες που ζωγραφίζουν τα νύχια τους. Να το απαγορεύσουμε.

Φταίει το Συνεργείο. Φταίνε οι τηλεφωνητές. Φταίει το Γραφείο Κινήσεως, ο εξοπλισμός, οι Γιατροί και πάει λέγοντας.

Δηλαδή φταίνε οι πάντες.

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ.

Η καθαρή αλήθεια είναι ότι φταίει το ΕΚΑΒ. Δεν έχει Οργανισμό, δεν έχει Εσωτερικό Κανονισμό. Ή μάλλον έχει, αλλά αυτοί αναφέρονται σε ομάδα Πακιστανών που μαζεύει μήλα στη Βέροια.

Όταν το αντιλαμβάνονται αυτό οι Διοικήσεις είναι πολύ αργά. Έχει έρθει η ώρα να αντικατασταθούν. Και φτου κι απ' την αρχή. Και τι είχες Γιάννη.

Ποιοι ωφελούνται; Κάποιοι τελειωμένοι συνδικαλιστές, που μ' αυτόν τον τρόπο εξακολουθούν να είναι στα πράγματα, ενώ ο εκσυγχρονισμός θα τους πετάξει στα σκουπίδια.

Κάποιοι κοπρίτες εργαζόμενοι, που βρίσκουν ευκαιρία να κάθονται και να πληρώνονται. Να κάνουν κάθε είδους παρανομία και να ζητάνε και τα ρέστα.

Κάποιοι προϊστάμενοι, διευθυντές, υπεύθυνοι, παρατρεχάμενοι, που απ' τη μια λουφάρουν και απ' την άλλη πουλάνε και μούρη κάθε φορά που πάνε στο χωριό τους.

Και οι υπόλοιποι; Οι παλιοί, καλά περνάνε. Οι νέοι υπομονή να βγει η μετάθεση που μου έταξε ο βουλευτής. Αν δεν βγει, φταίει η Κυβέρνηση. Φταίει η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και μετά ο ΣΥΡΙΖΑ. Και πάνω απ' όλα οι Γερμανοί που θέλουν να μας πάρουν τα πετρέλαια.

Κούνια που μας κούναγε. Αν δείχναμε στην Υπηρεσία, το ένα δέκατο της αγωνιστικότητας που δείχνουμε στο facebook, θα έρχονταν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα για μετεκπαίδευση.

Κρίσιμο σταυροδρόμι

Ξαφνική κινητικότητα παρουσίασε το ζήτημα της αλλαγής του Οργανισμού του ΕΚΑΒ. Χρόνια μας απασχολούσε, αφού ο προηγούμενος αποτελούσε τροχοπέδη ανάπτυξης.

Οι διαβουλεύσεις βέβαια δεν θα γίνουν με γνώμονα την πρόοδο στην προνοσοκομειακή φροντίδα, αλλά στο πως θα μοιραστούν οι καρέκλες. Και οι Διασώστες, για άλλη μία φορά δεν θα έχουν λόγο, αφού σε τέτοιου είδους σχεδιασμούς συμμετέχουν όποιοι κάθονται σε γραφείο.

Το μεγάλο παιχνίδι βρίσκεται στο μοίρασμα των Διευθύνσεων. Στον ισχύοντα Οργανισμό, προβλέπονται τρεις (!) διοικητικές διευθύνσεις και μία νοσηλευτική. Για ποιο λόγο τρεις διοικητικές; Μάλλον για να υπάρχουν πολλές θέσεις σε γραφεία.

Για ποιο λόγο νοσηλευτική διεύθυνση; Τι δουλειά έχουν οι νοσηλευτές στην προνοσοκομειακή φροντίδα; Κανείς δεν ξέρει την απάντηση.

Οι Διασώστες και τα ασθενοφόρα είναι αναγκαίο κακό για το ΕΚΑΒ. Υπάρχουν μόνο και μόνο για να μπορούν κάποιοι να είναι δημόσιοι υπάλληλοι.

Όλες οι άλλες ειδικότητες στο ΕΚΑΒ δημιουργήθηκαν για να υποστηρίζουν την λειτουργία των ασθενοφόρων. Κι όμως! Τα Πληρώματα των ασθενοφόρων είναι η τελευταία τρύπα της φλογέρας. Για να μπορέσουν να κάνουν την δουλειά τους πρέπει να γυρνάνε από γραφείο σε γραφείο και να παρακαλάνε. Ακόμη και για ένα κουτί γάντια. Για μια τέτοια παραγγελία "εργάζονται" 15 διοικητικοί υπάλληλοι και απασχολείται προσωπικό 3 διευθύνσεων. Μια διαδικασία 15 ημερών, ολοκληρώνεται σε 14 μήνες. Έτσι για να έχουμε δουλειά.

Και βέβαια αυτοί που είναι οι τελικοί χρήστες του υλικού, δεν έχουν κανέναν λόγο στη διαδικασία. Δεν μπορούν ούτε την γνώμη τους να πουν για την ποιότητα και τις προδιαγραφές.

Όταν δημιουργήθηκε ο Οργανισμός, στον δρόμο δούλευαν δύο ειδικότητες: Τα Πληρώματα των ασθενοφόρων και οι γιατροί. Η Ιατρική Υπηρεσία έγινε Τμήμα και τα Πληρώματα προσωπικό στην Νοσηλευτική Διεύθυνση. Οι νοσηλευτές δεν εργάστηκαν ποτέ στα ασθενοφόρα, αφού με απόφαση του σωματείου τους δεν επιτρέπεται να σηκώνουν φορείο. Προσλαμβάνονται λοιπόν στο ΕΚΑΒ, για να κάνουν διοίκηση. Ποιους να διοικούν; Τους χαμάληδες!!!

Περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν Διεύθυνση έχουν οι γιατροί, παρ' ότι η Ιατρική προνοσοκομειακά έχει ξεπεραστεί ιστορικά και πουθενά στις ανεπτυγμένες χώρες δεν εργάζονται γιατροί στα ασθενοφόρα. Γιατροί με ειδικότητα την επείγουσα ιατρική, χρησιμοποιούνται για τον επιστημονικό έλεγχο των παρεχόμενων υπηρεσιών. Και όχι κατ' ανάγκη ως κύριο έργο. Μπορούν να δουλεύουν στο Νοσοκομείο τους και να το κάνουν κι αυτό.

Σ' όλο τον (πολιτισμένο) κόσμο, οι υπηρεσίες ασθενοφόρων διοικούνται από Διασώστες. Είτε ανήκουν στο Κράτος, είτε στους Δήμους, είτε στην Πυροσβεστική. Ακόμη και οι ιδιωτικές.

Βέβαια, προϊστάμενος Διεύθυνσης δεν μπορεί να γίνει ένας απόφοιτος λυκείου. Ούτε ένας απόφοιτος ΙΕΚ. Είναι λοιπόν ευκαιρία, να πετύχουμε μ' έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Να δοθεί η διεύθυνση στους Διασώστες και ταυτόχρονα να ιδρυθεί η Ακαδημία. Και να μέχρι να υπάρξει διασώστης με ανάλογα προσόντα, η θέση να δοθεί σε συνάδελφο με κριτήρια που θα θεσπίσει η Διοίκηση.

Το Σωματείο εργαζομένων, πρέπει να δηλώσει ξεκάθαρα στη Διοίκηση, πως οποιαδήποτε άλλη απόφαση θα είναι casus belli.

Οποιαδήποτε άλλη στάση του Σωματείου θα ισοδυναμεί με μειοδοσία.

Θέσεις εργασίας

Σοβαρό τροχαίο έγινε πριν τρεις μέρες στον Μαλιακό, με εμπλοκή ασθενοφόρου και με τραγικό αποτέλεσμα για το πλήρωμα: ο ένας σκοτώθηκε και ο άλλος τραυματίστηκε βαριά.

http://www.e-evros.gr/index.php?sec=85&cid=10780

Το τι και το πως δεν έχει σημασία, υπό το βάρος της απώλειας ανθρώπινων ζωών.

Αυτό που βλέπουμε και σ' αυτή την περίπτωση είναι ότι δεν υπάρχουν Διασώστες στο πλήρωμα. Όχι ότι αν οδηγούσε Διασώστης  αντί για τον γιατρό, θα απέφευγε το αυτοκίνητο που πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και έπεσε επάνω τους. Η οδηγική ικανότητα δεν έχει σχέση με την ειδικότητα. Έχω δει γιατρούς να οδηγούν άριστα και Διασώστες να μην κάνουν ούτε για οδηγοί παρκετέζας.

Το σημαντικό για μας είναι οι χαμένες θέσεις εργασίας. Στα ασθενοφόρα Νοσοκομείων, Κ.Υ., Κλινικών, βλέπουμε τον οποιονδήποτε, εκτός από Διασώστες: οδηγούς, θυρωρούς, σεκιούριτι, τραυματιοφορείς ακόμη και γιατρούς.

Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει νόμος που να σχετίζεται με την στελέχωση του ασθενοφόρου. Βέβαια και εγώ ο ίδιος έχω πει ότι, είναι υπερβολή να σπουδάζει κάποιος δύο χρόνια για να κάνει διακομιδές και εξιτήρια, με το ηλίθιο επιχείρημα, ότι όλα τα περιστατικά στραβώνουν. Αλλά τουλάχιστον ας καθοριστεί, ποια ασθενοφόρα στελεχώνουν Διασώστες και ποια όχι.

Για να ξέρουν οι απόφοιτοι του ΙΕΚ που να απευθύνονται για δουλειά.

Πως να γίνει όμως αυτό, όταν στο Υπουργείο Υγείας δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει σχολή Πληρωμάτων Ασθενοφόρων και ετοίμασαν την μετάταξη οδηγών λεωφορείων σε έναν Οργανισμό με κύρια αποστολή τα ιατρικά επείγοντα. Και δεν το γνωρίζουν γιατί κανείς δεν τους ενημέρωσε τα τελευταία 25 χρόνια. Ούτε οι Διοικήσεις, ούτε οι συνδικαλιστές.

Αδερφές και παλικάρια....

Μάθανε ότι μαμιόμαστε... πλακώσανε κι οι γύφτοι.

Τι θα γράψω και ξεκινάω έτσι; Για Νοσηλευτές!

Λόγω της δουλειάς μας, γνωρίζουμε πολλούς. Εγώ προσωπικά, τους περισσότερους τους θεωρώ καθημερινούς ήρωες, 'οπως και τους συναδέλφους μου και άλλες κατηγορίες υγειονομικών. Γιατί είναι πολύ καλοί στη δουλειά τους, αμείβονται με ψίχουλα, βγάζουν δουλειά για 5 και από την άλλη τρέχουν σε δυο και τρεις δουλειές, γιατί έχουν και οικογένεια.

Έχουν όμως και κάτι κέρατα ανάμεσά τους, που μου γυρίζουν τ' άντερα. Κάτι κομπλεξικούς που έχουν κόλλημα με την εξουσία.

Οι Νοσηλευτές που λέτε, διοικούν τα νοσοκομεία. Κι αυτό γιατί οι γιατροί δεν ασχολούνται, επειδή είναι κολλημένοι στην επιστήμη. Που και που βέβαια, σκάει κανένας γιατρός τρελαμένος και τους στέλνει για τσάι. Έχουν που έχουν το κόμπλεξ κατωτερότητας, επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν τον διακριτό ρόλο γιατρών και νοσηλευτών, όταν τους την λες τρελαίνονται.

Αυτή η κατηγορία Νοσηλευτών ψάχνει κόσμο να τον διοικήσει. Με αγωνία και επιμονή.

Εδώ και πολλά χρόνια έχουν ανακαλύψει το ΕΚΑΒ. Εύκολα πράγματα. Το ΕΚΑΒ έχει Οργανισμό Νοσοκομείου. Δεν έχει Διεύθυνση Διασωστών, αλλά Διεύθυνση Νοσηλευτικής. Το τέλειο θύμα.

Δεν θα γράψω τι έχουμε τραβήξει όλα τα χρόνια, απ' αυτή την Διεύθυνση. Ο Τζαγκαράκης με τόσα στραβά που έκανε στο ΕΚΑΒ, είχε ένα καλό. Τους νοσηλευτές δεν τους πήγαινε με την καμία. Και την θέση, όταν άδειασε την άφησε κενή, για να μην τον ζαλίζουν. Δεν την κατάργησε όμως. Και όταν άλλαξαν τα πράγματα, ήρθε η Σοφία και στρογγυλοκάθισε. Η Σοφία έφυγε, αλλά το πάρτι συνεχίζεται.

Γιατί τώρα κάποιος (κάποια) νοσηλευτής κάνει προτάσεις για το ΕΚΑΒ.

Διαβάζουμε λοιπόν στο (γνωστό) blog tromaktiko:

Μήπως ο κ Υπουργός θα πρέπει να εξετάσει την συγχώνευση του ΕΚΑΒ με τα Τμήματα επειγόντων Περιστατικών των Νοσοκομείων.
Κυρίως στην περιφέρεια τα παραρτήματα και οι τομείς του ΕΚΑΒ στεγάζονται στα Νοσοκομεία . Το προσωπικό να μεταταχθεί στα νοσοκομεία και να μην έχουμε αφ΄ενός την κακοδιοίκηση από το ΕΚΑΒ και τους ανεξέλεγκτους υπαλλήλους από την υδροκέφαλη Κεντρική Διοίκηση, αλλά αφ΄ετέρου τα ασθενοφόρα οχήματα να στελεχώνονται ανάλογα με την κλήση με το εξειδικευμένο για το περιστατικό προσωπικό από τα ΤΕΠ .

Ας δουν οι σύμβουλοι του Υπουργού Υγείας , τα προγράμματα προνοσοκομειακής φροντίδας της Γαλλίας ,της Σουηδίας της Ιταλίας ή της Ισπανίας έστω κτλ και τότε μήπως πρέπει να επανεξετάσει την παρούσα κατάσταση του ΕΚΑΒ.

Με τους υπαλλήλους να κοστίζουν περισσότερο από τους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ και με προσφορά παρεχόμενης φροντίδας κάτω του μέσου όρου , για να μη πω κάτω από την βάση.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ

Και σε επόμενη ανάρτησή της:

Πρέπει επιτέλους να εφαρμοστούν πρωτόκολλα διαλογής των περιστατικών στο τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ . Πρωτόκολλα που δεν είναι βέβαια δυνατόν να εφαρμοστούν από πληρώματα ασθενοφόρων αποφοίτους του ΙΕΚ αλλά από γιατρούς και Νοσηλευτές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με εξειδίκευση στην διαλογή των περιστατικών.

ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΥΝΧΟΝΕΥΣΕΙΣ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΤΟΥ ΕΚΑΒ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΕΠΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΕΙ,ΣΤΕΛΕΧΩΘΕΙ,ΜΕ ΕΙΔΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ. ΟΙ ΔΕ ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΩΝ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΤΣΑΚΟΝΟΝΤΑΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΓΙΑ ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΚΑΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΥΓΕΙΑΣ.

Τι θέλει τώρα αυτή από την ζωή μας; Θα σας πω αμέσως: Να μπει από την πίσω πόρτα και να μας ανέβει στο σβέρκο. Να αντικαταστήσει τους άχρηστους, τεμπέληδες, λουφαδόρους Διασώστες, με επιστήμονες Νοσηλευτές. Και να διαλυθεί το ΕΚΑΒ στην Επαρχία, οι Διασώστες να μεταταγούν στα Νοσοκομεία και να κάνουν τους οδηγούς στους Νοσηλευτές.

Η απάντηση έχει δύο σκέλη:

Πρώτον, επιστημονικά: πουθενά στον κόσμο δεν γίνονται αυτά που λέει, ούτε καν στις χώρες που αναφέρει.

Δεύτερον, Ελληνικά: Θα πάρει τα τέτοια μας.

Αυτό που με απασχολεί είναι άλλο. Γιατί εμείς σαν εργαζόμενοι του ΕΚΑΒ και σαν Σωματείο, δεν σταματάμε να ασχολούμαστε με μαλακίες και δεν κοιτάμε να θωρακίσουμε το επάγγελμά μας; Η λύση είναι μία: Κατάργηση της Διεύθυνσης Νοσηλευτικής από τον Οργανισμό του ΕΚΑΒ και των οργανικών θέσεων Νοσηλευτών. Αυτούς που έχουμε, είναι καλά παιδιά και τους θέλουμε. Να τους κρατήσουμε σε προσωποπαγείς θέσεις, μέχρι να πάρουν σύνταξη.

Άλλους καριόληδες, να βγάζουμε εμείς τη δουλειά και αυτοί να το παίζουν διοίκηση, δεν θέλουμε. Τελεία.

Καλή αρχή λοιπόν για τις μοτοσυκλέτες του ΕΚΑΒ στην Αθήνα.

Ναι είναι πραγματικότητα. Από την περασμένη Δευτέρα δύο ζευγάρια Δικύκλων, εργάζονται στο Κέντρο της Αθήνας.

Για να φτάσουμε εκεί, έγινε αγώνας δρόμου γιατί τα προβλήματα ήταν πολλά. Δεν ανοίγει ένα Τμήμα από την μια μέρα στην άλλη. Είχα αμφιβολίες ακόμη κι εγώ. Βλέπεται είναι η τέταρτη φορά που εμπλέκομαι στην δημιουργία τμήματος. Προηγήθηκαν οι Μονάδες το '96, το ΕΤΙΚ το '99 και οι αεροδιακομιδές το '01.

Και τα τρία, στραβά τα φτιάξαμε γι' αυτό και φυτοζωούν σήμερα. Με τα Δίκυκλα είναι διαφορετικά. Είναι κάτι που το φτιάχνουν μόνοι τους οι συνάδελφοι. Και ο Διασώστης, αν τον αφήσεις να κάνει αυτό που αγαπάει κάνει θαύματα. Από την Διοίκηση θέλει μόνο βοήθεια και όχι παρεμβάσεις, απειλές και εκβιασμούς, όπως γίνονταν στο παρελθόν.

Μέσα σε χρόνο ρεκόρ λοιπόν, οι εγκαταλειμμένες μοτοσυκλέτες έγιναν λειτουργικές, εξοπλίστηκαν και βγήκαν στο δρόμο. Τα αποτελέσματα της λειτουργίας τους φάνηκαν από τις πρώτες βάρδιες. Έγιναν αποδεκτές με ενθουσιασμό, από το Συντονιστικό Κέντρο, αφού σκουπίζουν με ταχύτητα, όσα περιστατικά εμφανίζονται στον Τομέα τους.

Στόχος είναι βέβαια να γίνεται και σωστή δουλειά με τον ασθενή, να αντιμετωπίζεται πλήρως και να παραδίδεται στους συναδέλφους των ασθενοφόρων έτοιμος για μεταφορά στο Νοσοκομείο.

Η επιλογή των Διασωστών που τις στελεχώνουν, έγινε με ένα και μοναδικό κριτήριο: την όρεξη για δουλειά και όχι σε ποιο κόμμα πιστεύουν και τι γνωριμίες έχουν. Ελπίζουμε σύντομα και όταν το ΕΚΑΒ λύσει τα προβλήματα στελέχωσης που αντιμετωπίζει, να έρθουν και άλλοι συνάδελφοι και να αυξηθούν οι τομείς που καλύπτουμε. Ανάγκες έχουν και άλλες περιοχές.

Οι φωνές που αντιδρούσαν έχουν αρχίσει να σβήνουν, αφού οι περισσότερες αφορούσαν σκοπιμότητες. Και αρκετοί συνάδελφοι, έχουν αρχίσει να δείχνουν ενδιαφέρον για να έρθουν στο Τμήμα.

Πέρα από την ικανοποίησή μου για την συνεργασία με την Διοίκηση, πολλούς συναδέλφους από τον εξοπλισμό, το Γρ. Κινήσεως, το Συντονιστικό Κέντρο, θέλω να ευχαριστήσω και τον μηχανικό από το Συνεργείο που έχει την ευθύνη της συντήρησης των μοτοσυκλετών. Η δουλειά που έβγαλε τις τελευταίες ημέρες, δεν ταιριάζει σε "Δημόσιο Υπάλληλο".

Καλή αρχή λοιπόν και ίσως αυτή να είναι μια νέα αρχή για όλους τους Διασώστες και την επαγγελματική τους προοπτική.

Πάμε λοιπόν στο 24ωρο

Ξεκίνησε από τις Αεροδιακομιδές και τους ιπτάμενους Διασώστες το 2001. Πως έγινε αυτό; Ας δούμε λίγο την ιστορία.

Το 1998 οι περισσότεροι των παλαιότερων Διασωστών είχαν εκδιωχθεί, ή είχαν υποχρεωθεί να αποχωρήσουν από το τμήμα, κατ' απαίτηση του ισχυρότατου (τότε) ιατρικού λόμπι. Δεν γουστάρανε τους παλιούς, να τους τα πρήζουν, να φέρνουν αντιρρήσεις, να αμφισβητούν την εξουσία τους και να απαιτούν συνθήκες εργασίας και αμοιβές. Τους αντικατέστησαν με 34 άτομα, οι οποίοι εργάζονταν παράλληλα και στις Μονάδες. Δεν ήθελαν εξειδικευμένο προσωπικό, όπως δήλωναν, παρά κάποιους να κουβαλάνε τον εξοπλισμό.

Το Σωματείο μας συμφώνησε απολύτως, γιατί απλά δεν ήθελε κάποιους να δρουν ανεξέλεγκτα και να "το παίζουν έξυπνοι".

Εμένα με έστειλαν στο Α10, αγαπημένο τόπο διακοπών, τον οποίο επισκέπτομαι κάθε φορά που κάποια Διοίκηση, αποφασίζει ότι δεν μπορεί να με ανεχθεί άλλο.

Το 2001 με την πτώση του ελικοπτέρου και τον θάνατο των συναδέλφων, εκδηλώθηκε μια συντονισμένη αντίδραση (καθοδηγούμενη από την γνωστή αριστεροδέξια συμμαχία), η οποία οδήγησε σε παραίτηση όλους τους ιπτάμενους Διασώστες.

Η Διοίκηση δεν μπορούσε να αντιδράσει τσακισμένη από το γεγονός και το Σωματείο παρακολουθούσε ανίσχυρο, αφού όλη η δύναμή του στηρίζονταν στην συνδιοίκηση.

Έριξαν λοιπόν τα μούτρα τους και ζητήθηκε η επιστροφή μας. Παράλληλα επεξεργάζονταν και σενάρια παραχώρησης των αεροδιακομιδών σε ιδιώτη (έχω τα έγγραφα). Οι υπόλοιποι συνάδελφοι δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν για επιστροφή και με το δίκιο τους. Τους πίεσα αφόρητα και τους υποσχέθηκα πράγματα τα οποία ποτέ δεν κατάφερα να κάνω πράξη.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, αργότερα να με κατηγορήσουν για κρυφή συμφωνία με την Διοίκηση σε βάρος τους. Αυτό που με έκαιγε εμένα, ήταν να μην εγκαταλειφθεί μια δραστηριότητα, που την είχαμε στήσει από το μηδέν και που στο φινάλε ανήκε στο ΕΚΑΒ και όχι σε κάποιον επιχειρηματία.

Στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν με την Διοίκηση προβάλαμε 8 αιτήματα, τα οποία έγιναν αμέσως αποδεκτά. Ένα από αυτά ήταν το 24ωρο, για καθαρά πρακτικούς λόγους τους οποίους όλοι σήμερα γνωρίζουν. Τα άλλα αιτήματα δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, αφού φάγαμε το παραμύθι "να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε και στην πορεία θα γίνουν όλα".

Το 24ωρο εφαρμόστηκε αμέσως, αφού μας ζητήθηκε και υπογράψαμε δήλωση ότι "δεν θα στηριχτούμε σ' αυτό για να προβάλλουμε επιπλέον μισθολογικές και ασφαλιστικές απαιτήσεις". Ο σκοπός μας βέβαια δεν ήταν αυτός, οπότε δεν φέραμε καμία αντίρρηση.

Τα ελικόπτερα όμως συνέχισαν να πέφτουν και η Διοίκηση χτύπησε διάλυση. Σ' αυτή την περίοδο άρχισαν να εφαρμόζουν 24ωρο και άλλοι. Και όσο δεν υπήρχε αντίδραση αυτό επεκτείνονταν. Στο Γραφείο αεροδιακομιδών, στους αποθηκάριους, στους οδηγούς. Σύντομα στο Βενιζέλος και στις Μονάδες.

Ποια υπηρεσιακή ανάγκη υπήρξε για να γίνει αυτό; Καμία. Απλώς όπου δεν έχει πολλή δουλειά, αντί ο συνάδελφος να πάει σπίτι του για ύπνο, κοιμάται στην δουλειά και γράφει και βάρδιες.

Έτσι αυτές οι θέσεις έγιναν περιζήτητες και γίνεται σφαγή ποιος θα πρωτοπάει. Τα οφέλη είναι πολλά. Και δουλεύεις χαλαρά και γράφεις και "μάχιμη υπηρεσία" και έχεις και δυο τριήμερα την εβδομάδα να κάνεις ότι γουστάρεις. Δεύτερη δουλειά, ψάρεμα, εκδρομές, χαλάρωση, επιδερμίδα.

Περί 24ώρου...

Μια και το έταξα, είμαι υποχρεωμένος να πω πέντε πράγματα για το περίφημο 24ωρο, που δουλεύουν κάποιοι συνάδελφοι, σε κάποια πόστα.

Και θα ξεκινήσω απ' ευθείας με μια παρένθεση, για να αναφερθώ σε κάποιους συναδέλφους οι οποίοι δουλεύουν 24ωρο, ή και 48ωρο, πουλώντας βάρδιες σε κάποιους άλλους "συναδέλφους" που έχουν να φανούν στο ασθενοφόρο 5 χρόνια. Που βρίσκονται αυτοί; Που να ξέρω! Κάποιοι μπορεί να κέρδισαν το λαχείο, ή να πήγαν καλά με την επιχείρηση που άνοιξαν στο όνομα της γυναίκας τους. Κάποιοι μπορεί να παντρεύτηκαν και να πήραν προίκα.

Κάποιοι όμως τους δουλεύουν τις βάρδιες εργολαβία. Είναι γνωστοί αυτοί. Όποτε και να έχεις βάρδια, σε όποια ομάδα κι αν ανήκεις, τους συναντάς. Όταν έρχονται για δουλειά είναι σένιοι. Όταν φεύγουν, έχουν μεγαλώσει τα γένια τους 2 πόντους και τα ρούχα τους έχουν κολλήσει. Αργούν να δώσουν τέλος για να πάρουν έναν υπνάκο.

Και οι μεν και οι δε, δεν ρισκάρουν μόνο το πειθαρχικό παράπτωμα. Εδώ μιλάμε για ποινικό αδίκημα.

Ποιοι το ξέρουν αυτό; ΟΛΟΙ. Πρώτα εμείς. Άλλωστε κι εμείς όταν θέλουμε να μας κάνουν κάποια βάρδια, σ' αυτούς απευθυνόμαστε. Και υπάρχει και τιμοκατάλογος. Τόσο το πρωινό, τόσο το απογευματινό, τόσο η νύχτα, τόσο η αργία, τόσο η εθνική εορτή. Και τα δίνουμε.

Το ξέρει το Γραφείο, το ξέρει ο ασύρματος, το ξέρει η Διοίκηση, το ξέρει το Σωματείο. Είναι όλοι συνένοχοι. Θα πάνε όλοι μαζί στον εισαγγελέα (αγαπημένη έκφραση στο ΕΚΑΒ), όταν θα γίνει το μπαμ.

Γιατί τα ερωτήματα είναι πολλά. Τα κυριότερα;

Γιατί αυτός που λείπει από την Υπηρεσία τόσα χρόνια καταλαμβάνει θέση υπαλλήλου και δεν παραιτείται, αφού έχει βρει κάτι καλύτερο;

Αυτός που του πουλάει τις βάρδιές του, πόσο ασφαλής είναι για τον ασθενή και πως δηλώνει το επιπλέον εισόδημα;

Γενικά η Διοίκηση, γιατί δεν αντιδρά και δεν επαναφέρει την νομιμότητα;

Το Σωματείο γιατί καλύπτει την παρανομία;

Λοιπόν θα συνεχίσω στην επόμενη ανάρτηση για το 24ωρο, μήπως και κάποιος συνάδελφος θέλει να κάνει κάποια παρατήρηση πάνω σ' αυτά.

Πάλι νούμερο γίναμε

"Ο ύπνος θρέφει τα μωρά.... θρέφει και τους Διασώστες". Έτσι μας ειρωνεύεται η ρεπόρτερ του "Πρώτου Θέματος", σε δισέλιδο άρθρο με τίτλο "Αντί να παίρνουν ασθενείς στο ΕΚΑΒ, παίρνουν έναν υπνάκο". Και ακολουθούν φωτογραφίες από στεγάσεις και αναφορές σε κρεβάτια, κομοδίνα, ντουλάπες και μαξιλάρια.

Και σχόλια για Διασώστες που κοιμούνται με κλειστά κινητά και ασυρμάτους, ενώ οι πολίτες πεθαίνουν. Και σαν απόδειξη αναφέρεται στο γνωστό περιστατικό της Σαλαμίνας, όπου το Κέντρο μετά από μάταιες προσπάθειες να ξυπνήσει τους "συναδέλφους" στη στέγαση, αναγκάστηκε να στείλει την Αστυνομία.

Το άρθρο βέβαια είναι του κώλου, αφού η ρεπόρτερ ανήκει στην γνωστή συνομοταξία που έχω ξανααναφέρει. "Γράφω ότι μου σερβίρουν, δεν κάνω ρεπορτάζ, δεν διασταυρώνω τίποτα".

Και ο αναγνώστης μπορεί να φαντάζεται διάφορα. Ότι κάνουμε και πάρτι σε ώρα υπηρεσίας, ότι πηδάμε και γκόμενες στις στεγάσεις και πολλά άλλα. Και χωρίς να το ξέρει, να πέφτει και μέσα.

Και ο συνάδελφος που τα έδωσε αυτά στην εφημερίδα, καλά έκανε και χαίρομαι.

Κανείς όμως δεν μας λέει ποιους αφορούν όλα αυτά. Το σύνολο των Διασωστών; Γιατί ο καλός συνάδελφος, δεν πήγε στην Διοίκηση να αναφέρει το πρόβλημα; Γιατί δεν είπε στην ρεπόρτερ, ποιοι κοιμούνται; Πόσα από τα είκοσι ασθενοφόρα την νύχτα μπαίνουν στη στέγαση; Από αυτά πόσα μένουν στην στέγαση πάνω από μισή ώρα;

Τι συμβαίνει με τα υπόλοιπα που δεν μπαίνουν; Πόσα περιστατικά εξυπηρετούν; Αυτούς δεν τους υπολογίζουμε;

Όταν αύριο βγούμε για δουλειά και διαφωνήσουμε με έναν συγγενή για την αναγκαιότητα κλήσης του ασθενοφόρου, ξέρετε τι θα μας πει; Συγνώμη που σε σήκωσα από το κρεβάτι!

Επειδή η υπομονή έχει όρια, ας μαζέψει η Διοίκηση τους κοπρίτες που (πράγματι) κοιμούνται δεξιά και αριστερά. Και το Σωματείο Εργαζομένων πρέπει να αλλάξει τις προτεραιότητές του. Πρώτο στη λίστα των αιτημάτων, πρέπει να μπει "ίδιες συνθήκες εργασίας για όλους τους Διασώστες, όπου κι αν υπηρετούν". Στην Ομόνοια, στο Λαύριο, ή στην Καλαμάτα.

Βαρόμετρο

Το κόμμα της Ν.Δ. δεν υπέστη μια απλή ήττα. Συνετρίβη και διασύρθηκε.

Ο ΕΚΑΒίτης και η ΕΚΑΒίτισα δεν χρειάζονται να παρακολουθούν με τις ώρες αναλύσεις, για τα αίτια που Ελληνικός Λαός είπε το μεγάλο ούστ.

Γιατί οι Διασώστες, όπου κι αν ανήκουν πολιτικά, υποψιάζονταν από καιρό, ότι το Κράτος διοικείται με τον ίδιο τρόπο που διοικείται το ΕΚΑΒ. Ένας Δημόσιος Οργανισμός είναι βαρόμετρο. Όπως λοιπόν αυτή η διοίκηση κατέστρεψε το ΕΚΑΒ, έτσι και το κόμμα που την διόρισε κατέστρεψε το Κράτος στο σύνολό του.

Πως θα πάει το ΠΑΣΟΚ; Εγώ είμαι αισιόδοξος ότι θα πάει καλά. Όχι γιατί έχουμε πιάσει πάτο και δεν γίνεται να πάμε χειρότερα, αλλά γιατί ο νέος πρωθυπουργός δεν έχει σχέση μ' αυτό που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από τους πολιτικούς.

Σε κάθε περίπτωση όμως εμείς οι ΕΚΑΒίτες έχουμε το βαρόμετρο.

Σωματείο και Βουλευτικές

Έδωσαν και πήραν οι συζητήσεις για το Σωματείο όλο το Καλοκαίρι. Και τελικά, μόλις καταφέραμε να έχουμε Σωματείο, μας πρόλαβαν οι Βουλευτικές και το ενδιαφέρον μοιραία μετατοπίστηκε

Δικαιολογημένα βέβαια, γιατί πέρα από τον μικρόκοσμο του ΕΚΑΒ, προτεραιότητα είναι να φύγει αυτή η κυβέρνηση που διέλυσε τη χώρα ολόκληρη. Πήραν μίζες, μπλέχτηκαν σε σκάνδαλα, έκαναν ρουσφέτια, μείωσαν μισθούς, ακρίβυναν τα πάντα και τίποτα παραπέρα. Και θα υπάρξει και όφελος για το ΕΚΑΒ, γιατί φεύγοντας θα πάρουν μαζί τους και αυτή την Διοίκηση, που ακολούθησε πιστά την κυβερνητική επιλογή και μετέτρεψε το ΕΚΑΒ σε έναν παρασιτικό Οργανισμό του Δημοσίου, χωρίς κανένα όφελος για τους πολίτες.

Τώρα που φτάσαμε στο τέλος δεν έχω όρεξη, ούτε για θριαμβολογίες, ούτε για συνθήματα. Το πολύ - πολύ, σε μερικές μέρες να τους πω "ουστ". Μεγαλύτερη σημασία για μένα έχει η επόμενη μέρα.

Ας έρθει με το καλό και τα λέμε. Υγεία και ευτυχία σε όλους. Και καλά αποτελέσματα στις εκλογές, όπου κι αν ανήκουν.

Ερατεινή 2009

Ναι πήγα Ερατεινή και φέτος όπως είχα πει. Δεν τόλμησα την Αθηνών – Πατρών, αλλά προτίμησα την διαδρομή από Κάστρο. Πολύ στροφιλίκι, αλλά το Lancer με την ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων τις έχει χαλαρά. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Άλλοι επενδύουν σε αυτοκίνητα, για να κάνουν το κέφι τους και άλλοι σε ακίνητα, για να μεγαλώσουν την περιουσία τους και να τα πάρουν μαζί τους. Θα μου πεις τώρα, μπορείς ρε κακομοίρη με 20000 να χτίσεις μεζονέτες; Όχι βέβαια, αλλά ένας μισθωτός με υποχρεώσεις, δεν μπορεί να μαζέψει περισσότερα. Εκτός αν μπλεχτεί στην διοίκηση και βρει τρόπους να έχει ‘επιπλέον εισοδήματα’. Ξέρετε τι λέω.
Στην Ερατεινή δεν είχε αλλάξει τίποτα. Το ίδιο όμορφα με πέρυσι, λογικές τιμές, καλό φαγητό, ηρεμία. Μόνο μου φάνηκε, ότι είχε περισσότερο κόσμο. Άλλο όμως ήταν το ‘κακό’. Μέσα σε 150 μέτρα χωριό, συνάντησα έξι (6) Εκαβίτες!!! (Τελικά είμαστε πολλοί, αλλά σκόρπιοι). Οπότε πώς να χαλαρώσεις. Πάλι οι ίδιες συζητήσεις. Κάποιοι πρέπει να φταρνίζονταν, γιατί τους μελετούσαμε συνέχεια.
Έμαθα και τα κατορθώματα της Διοίκησης, σε τοπικό επίπεδο. Ο Τομέας στελεχώνεται από 20 άτομα – 18 Εκαβίτες και 2 νοσοκομειακούς οδηγούς. Η Διοίκηση έκανε και δω το θαύμα της, για να δημιουργήσει αναταραχή και να μην δουλεύει τίποτα. Τοποθέτησε υπεύθυνο Τομέα, νοσοκομειακό οδηγό!!! Ακολούθησαν διαμαρτυρίες και πολύμηνες διαπραγματεύσεις, μέχρι να βρεθεί λύση: προτάθηκε στους συναδέλφους να καταγγείλουν (να ρουφιανέψουν δηλαδή) τον υπεύθυνο, ώστε να βρεθεί πάτημα για την αντικατάστασή του. Οι συνάδελφοι αρνήθηκαν και η πετυχημένη, σε πολλές άλλες περιπτώσεις, συνταγή απέτυχε στη Φωκίδα. Το λέω αυτό, γιατί ακριβώς αυτή η μέθοδος, με απόλυτη επιτυχία, εφαρμόστηκε για να διωχτώ εγώ και άλλοι συνάδελφοι από τις αεροδιακομιδές και φαντάζομαι και αλλού. Στην Αθήνα περισσεύουν οι ρουφιάνοι. Ίσως πρέπει να στείλουμε και στην Φωκίδα, για να διευκολύνουν το έργο της Διοίκησης.
Τελικά ο υπεύθυνος αντικαταστάθηκε με Εκαβίτη και αποκαταστάθηκε η ηρεμία, για να παραμείνουν τα άλλα γνωστά σε όλους προβλήματα, τα οποία όμως απασχολούν το σύνολο σχεδόν της επαρχίας.
Μια και ανοίξαμε όμως το θέμα, θα κάνω μια παρένθεση για να δούμε τι σημαίνει, ‘υπεύθυνος’ στο ΕΚΑΒ; Ως γνωστόν ο Έλληνας ψοφάει για εξουσία. Και η δίψα του γι’ αυτή, είναι αντιστρόφως ανάλογη της επάρκειάς του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα γνωστή προϊσταμένη: -‘εγώ διοικώ’, -‘εγώ κάνω διοίκηση’, -‘δεν είναι δική σου αρμοδιότητα’, -‘εσύ δεν είσαι τίποτα’ και πάει λέγοντας, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Κανέναν δεν θεωρεί ικανό συνεργάτη, αφού έχει ταυτίσει την ικανότητα των άλλων με την αμφισβήτηση της εξουσίας της. Ποιος είναι καλός; Αυτός που έχει την ιδέα ενός σχεδίου, έχει σκεφτεί ταυτόχρονα τον τρόπο υλοποίησης, αλλά πάει και το αναφέρει αποκλειστικά σ’ αυτήν. Οπότε, ή θα παρουσιάσει το σχέδιο ως δικό της, ή αν δεν μπορεί να το υλοποιήσει, θα το κάψει επιτόπου λέγοντας ‘μ’ αυτό έχω ασχοληθεί ΕΓΩ πριν χρόνια, αλλά δεν γίνεται’. (Αφιερωμένο εξαιρετικά στους συναδέλφους σε κάποιο γραφείο, που δήλωσαν φανατικοί αναγνώστες της ιστοσελίδας).
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στους ‘υπεύθυνους’. Ποιος είναι λοιπόν, ο ορισμός του υπεύθυνου; Υπεύθυνος ονομάζεται ο μαλάκας, ο οποίος ορίζεται από την Διοίκηση του ΕΚΑΒ, για να οργανώσει την δουλειά, σε ένα τμήμα ή σε έναν τομέα. Αυτός ο μαλάκας εργάζεται νυχθημερόν, μαλώνει με τους συναδέλφους του και μόλις τελειώσει τη δουλειά και έρθει η ώρα για τα ρουσφέτια συκοφαντείται και πετιέται στα σκουπίδια. Και βέβαια δεν υπάρχει και καμιά αντίδραση από τους συναδέλφους του, αφού όλο το προηγούμενο διάστημα τους είχε πιέσει και δεν τον γουστάρει κανείς. Άσε που πάντα υπάρχει έτερος μαλάκας, που περιμένει στη γωνία να οριστεί αυτός ως ‘υπεύθυνος’. Μαλάκας στη θέση του μαλάκα, δηλαδή. Σ΄ αυτά που γράφω δεν δέχομαι αντίλογο, γιατί τέτοιος μαλάκας έχω υπάρξει, όχι μία αλλά δύο φορές. Την πρώτη φορά το ’98 (επί των ημερών ανεκδιήγητου προέδρου που θεωρούσε το ΕΚΑΒ ιδιοκτησία του), στάλθηκα από τις μονάδες για παραθέριση στην Ομόνοια. Και έγινε φωτοτυπία και το ’07.
Θα μου πεις τώρα και με το δίκιο σου, ‘καλά και συ δεν έβαλες μυαλό την πρώτη φορά; Οπότε καλά να πάθεις’! Δεν είναι ακριβώς έτσι. Την δεύτερη φορά είχα πλήρη επίγνωση. Δεν είχα καμία αμφιβολία, ότι θα με πουλούσαν. Δεν μπορούσα όμως να φανταστώ ότι κάποιοι θα έφταναν στο σημείο να καταστρέψουν την δουλειά που είχαμε κάνει. Πόσο μάλλον να φανταστώ, ότι θα βρίσκονταν διοίκηση που δεν είχε πρόβλημα να καταστρέψει, όχι το έργο σε έναν τομέα, αλλά ολόκληρο το ΕΚΑΒ. Αυτοί όμως μόλις ανέλαβαν, το πρώτο που έκαναν ήταν να πουλήσουν τον πρόεδρο, που η κυβέρνησή τους είχε διορίσει. (Δεν μπόρεσαν να χωνέψουν οι κακομοίρηδες, ότι κάποιος ήρθε στο ΕΚΑΒ με Mercedes και δεν είχε ανάγκη να 'φάει'. Το σωστό στο ΕΚΑΒ είναι, πρώτα να χωθείς σε κάποιο πόστο στη διοίκηση και στην πορεία να αποκτήσεις Mercedes, Jeep, ή μεζονέτες).
Και στη συνέχεια εφάρμοσαν ανενόχλητοι το project ‘ρουσφέτια και διώξεις’. Συνταγή που είχε απορρίψει ένας από τους ελάχιστους τίμιους πολιτικούς που έβγαλε η παράταξή τους, ο Γ. Ράλλης το 1980. Τον οποίο επίσης πούλησαν. Για να έρθει ο Αντρέας και να τους βάλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Για να έρθουν, μέσα από γνωστές καταστάσεις και συνθήκες, πάλι στο προσκήνιο. Και το μυαλό τους να μην έχει φτάσει, ούτε στο 1980. Ακόμη την ΕΡΕ ονειρεύονται.
Ξέφυγε τελείως το θέμα. Από την Ερατεινή το πήγα στην ΕΡΕ. Το αφήνω εδώ.
Καλό χειμώνα σε όλους.

Επιτυχία

Όταν η Κεντρική Υπηρεσία του ΕΚΑΒ αδυνατεί να κουνηθεί και στα απλούστερα επίγεια περιστατικά και βρίσκεται μονίμως απολογούμενη στους πολίτες της Αττικής, κάποια παραρτήματα με ελάχιστα (και στην συγκεκριμένη περίπτωση δανεικά) μέσα, γράφουν ιστορία και σώζουν την κατάσταση.

Χωρίς A109, ή Super Puma, χωρίς την υποστήριξη του μηχανισμού της πολεμικής Αεροπορίας, αλλά με άριστη γνώση του αντικειμένου και πλήρη επίγνωση της αποστολής τους, η Γιατρός και ο Διασώστης του ΕΚΑΒ Βόλου έκαναν απλά, αλλά αποτελεσματικά τη δουλειά τους: Έσωσαν τον άνθρωπο. Και σίγουρα δεν περιμένουν μπράβο, ούτε από μένα, ούτε από τη Διοίκηση, η οποία αντί να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες του τμήματος Αεροδιακομιδών, έχει πετάξει στα σκουπίδια όλες τις προτάσεις ανάπτυξής του και επιδίδεται σε διώξεις και εκβιασμούς ιπταμένων στελεχών, προσπαθώντας να διασκεδάσει το σύνδρομο ανεπάρκειας
που την διακατέχει.

Ασύμμετρη βλακεία

Πέντε μέρες τώρα όλη η Ελλάδα ασχολείται με την Αστυνομία και τους κουκουλοφόρους. Κανείς δεν ξέρει όμως κι ούτε πρόκειται να μάθει ποτέ, ότι ανάμεσα σ' αυτούς παλεύουν να κάνουν τη δουλειά τους τα Πληρώματα των ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ. Η Αστυνομία πίσω από τις μάσκες, οι κουκουλοφόροι πίσω από τις φωτιές και οι Διασώστες πνιγμένοι στα δακρυγόνα. Ποιος όμως να ενδιαφερθεί γι' αυτούς, όταν η ίδια η Διοίκηση του ΕΚΑΒ όχι μόνο αδιαφορεί για την υγεία τους, αλλά τους στέλνει επίτηδες απροστάτευτους στη μάχη;

Εκατοντάδες μάσκες αντιασφυξιογόνες βρίσκονται στην αποθήκη. Και εκατοντάδες φίλτρα με ημερομηνία λήξης. Γιατί δεν δόθηκαν στα Πληρώματα; Γιατί δεν δόθηκαν, ούτε όταν ζητήθηκαν δια ασυρμάτου; Ακούστε άποψη: Γιατί η εμφάνιση των πληρωμάτων με μάσκες, θα ήταν προκλητική για τους κουκουλοφόρους!!!!

Ποιοι το αποφάσισαν αυτό; Αυτοί που κάθονται σε γραφείο. Τι λέτε ρε; Μήπως αν πέθαινε και κανένας Διασώστης θα σας βόλευε καλύτερα; Εσάς και την ηλίθια προπαγάνδα σας. Με το ίδιο σκεπτικό, η ηλίθια κυβέρνησή σας άφησε τους αναρχικούς και τους Πακιστανούς να κάψουν και να λεηλατήσουν όλα τα καταστήματα του Κέντρου.

Και το αποτέλεσμα περιγράφεται με ένα παράδειγμα: Κάτοικος της Πατησίων και Μάρνης με χρόνιο αναπνευστικό πρόβλημα, σε κρίση λόγω των δακρυγόνων, ειδοποιήθηκε από το Κέντρο του ΕΚΑΒ να κατέβει από το σπίτι του και να περπατήσει δύο τετράγωνα για να παραληφθεί από άλλο ασθενοφόρο, γιατί το Πλήρωμα του ασθενοφόρου που πήγε να τον παραλάβει, αντιμετώπιζαν και οι ίδιοι πρόβλημα!

Τι εξηγήσεις να ζητήσεις από τη Διοίκηση του ΕΚΑΒ;

• Γιατί εκθέτει τους υπαλλήλους σε κίνδυνο;
• Γιατί αφήνει να σαπίζουν υλικά που οι πολίτες πλήρωσαν με χιλιάδες ευρώ;
• Γιατί αφήνει τους πολίτες αβοήθητους;
• Γιατί δεν έχει σχέδια δράσης;
• Γιατί έχει εγκαταλείψει την αποστολή του ΕΚΑΒ και έχει αφοσιωθεί αποκλειστικά σ' ότι έχει σχέση με την καρέκλα;

Τίποτα από όλα αυτά. Το ερώτημα είναι ένα: Τι έχουν μέσα στο κεφάλι τους;

Κι αν θέλεις να τους κάνεις να χάσουν ακόμη περισσότερο την μπάλα, ρώτησέ τους: πόσοι και ποιοι από τους Διασώστες έχουν εκπαιδευτεί στη χρήση της μάσκας;
Τέλος.