Translate

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Άλλη πολιτική;

Δύο μήνες αριστερής Κυβέρνησης και εξακολουθεί να μ' αρέσει όπως την πρώτη στιγμή. Δεν αρέσει στους Ευρωπαίους, οι οποίοι καταπίνουν χάπια με τις χούφτες και προσπαθούν να καταλάβουν, που στο διάολο έμπλεξαν. Και χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο, που έκαναν τους ζόρικους στους προηγούμενους. Λένε στην Κυβέρνηση της Ελλάδας να τα βρούνε στα οικονομικά στοιχεία και οι δικοί μας απαντάνε ότι πρέπει να τα βρούμε χωρίς στοιχεία, αλλιώς θα φύγουμε από το Ευρώ και θα πάμε στο Ρούβλι.
Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να φουντάρουμε. Πρόβλημα θα έχουν όσοι ψήφισαν "για πρώτη φορά Αριστερά" (και τελευταία), ζητώντας μεταρρυθμίσεις, χωρίς μεταρρυθμίσεις. Η ελπίδα μου ήταν ακριβώς αυτό. Τι θα κάνει η Κυβέρνηση στο εσωτερικό και μήπως καταφέρει να αλλάξει τα στραβά που δημιούργησαν οι προηγούμενοι, αλλά δεν βαριέσαι.
Στο εσωτερικό λοιπόν, δεν κουνιέται φύλο, εκτός από κάτι νομοσχέδια τα οποία πλανώνται στον αέρα. Αυτό σε όλους τους τομείς της δημόσια διοίκησης. Ειδικά στην Υγεία τώρα, την αιτία της απραξίας την πληροφορηθήκαμε από τον ίδιο τον Υπουργό. Μας δήλωσε ότι το Κόμμα του έχει την Κυβέρνηση, αλλά δεν έχει την εξουσία, επειδή δεν παραιτούνται οι Διοικητές των Νοσοκομείων. Δηλαδή, αυτοί καθορίζουν την κυβερνητική πολιτική στην υγεία; Αυτοί ψηφίζουν νομοσχέδια; Ή μήπως ψηφίστηκαν τα νομοσχέδια και αρνήθηκαν να τα εφαρμόσουν. Μήπως καθορίζουν και την χρηματοδότηση της Υγείας; Προφάσεις εν αμαρτίαις, λέω εγώ.
Η αντικατάσταση των Διοικήσεων των Οργανισμών, είναι μία παραδοσιακή κατάσταση στην Χώρα μας και είχα την ελπίδα ότι μία Αριστερή Κυβέρνηση, η οποία πιστεύει στην αξιοκρατία και ήρθε να πολεμήσει το ρουσφέτι, θα την άλλαζε. Δύο λόγοι υπάρχουν για να αλλάξεις τον Πρόεδρο. Ή να παραιτηθεί για δικούς του λόγους, ή να κριθεί ανεπαρκής στο έργο του. Ας κάνει λοιπόν μία Επιτροπή (ανεξάρτητη) και ας προχωρήσει σε κρίσεις και διορισμούς.
Οι αλλαγή των Διοικήσεων, είναι ζημιά για τα Νοσοκομεία. Ειδικά για το ΕΚΑΒ είναι καταστροφική. Τα τελευταία 4 χρόνια, είμαστε κέντρο διερχόμενων Προέδρων και Αντιπροέδρων και από δουλειά μηδέν. Ούτε ένα ζήτημα δεν προχώρησε. Το μόνο που έχουμε να πούμε για τους Προέδρους των προηγούμενων Διοικήσεων είναι, ότι ήταν καλοί άνθρωποι. Από κει και πέρα τίποτα.
Ας πούμε και δυο λόγια για τον σημερινό Πρόεδρο. Η προηγούμενη θητεία του στο ΕΚΑΒ, βαθμολογήθηκε κάτω από την βάση, σε όλους τους τομείς. Παρέλαβε έναν Οργανισμό με σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης και κατάφερε να τον γυρίσει χρόνια πίσω. Έχω γράψει σχετικά, σε αναρτήσεις εκείνης της περιόδου. Το ίδιο έκαναν και επόμενοι όμως, με τις αποφάσεις τους για την μετακίνηση των οδηγών των Νοσοκομείων, την δημιουργία Τομέων στα χωριά τους και την απροθυμία τους να σπάσουν αυγά ολοκληρώνοντας τις διαδικασίες για την αγορά των ασθενοφόρων, την αλλαγή του Οργανισμού και χορήγηση της άδειας άσκησης επαγγέλματος.
Σήμερα, η παρουσία του κου Παπαευσταθίου στο ΕΚΑΒ είναι πλεονέκτημα και έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Οργανισμό. Και το λέω εγώ, που στην προηγούμενη θητεία του και διώχθηκα και τιμωρήθηκα. Γιατί σημασία δεν έχει ο Σιδηρόπουλος και ο κάθε Σιδηρόπουλος, αλλά τον μέλλον του ΕΚΑΒ.
Αλλάζοντάς τον, ακόμη και με το καλύτερο στέλεχος, ξεκινάς από την αρχή. Έξι μήνες θα κάνει ο καινούργιος να καταλάβει που βρίσκεται και άλλους έξι να αντιληφθεί ποια είναι η αποστολή του ΕΚΑΒ. Αν βέβαια το αντιληφθεί ποτέ, γιατί οι τρεις προηγούμενοι δεν πήραν μυρουδιά. Και μετά, θα περάσει την θητεία του, ζητώντας λεφτά - ασθενοφόρα - προσωπικό. Αντίθετα αυτός, γνωρίζει τον Οργανισμό απ' έξω κι ανακατωτά. Ξέρει τα λάθη που έκανε και έχει δείξει ότι δεν σκοπεύει να τα επαναλάβει. Θα κάνει δουλειά για το ΕΚΑΒ και όχι για την Κυβέρνηση, αφού δεν ανήκει σ' αυτήν. Επιπλέον, δεν ανήκει σε καμιά ΕΚΑΒίτικη συντεχνία.
Εναλλακτική πρόταση, να αντικατασταθεί με κάποιον που υπηρετεί στο ΕΚΑΒ, ή έχει περάσει από αυτό. Ακόμη και έτσι όμως, δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι αυτός γνωρίζει το ΕΚΑΒ και το σημαντικότερο, γνωρίζει πως πρέπει να είναι το ΕΚΑΒ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι, λόγω της ιδιότητάς του, θα βλέπει το ΕΚΑΒ μέσα από συντεχνιακά φίλτρα.
Όπως έχω γράψει πολλές φορές, η Διοίκηση είναι μικρό πρόβλημα. Το μεγάλο πρόβλημα θα το δούμε κοιτάζοντας στον καθρέφτη. Θέλουμε μεταρρυθμίσεις, ανάπτυξη, εκσυγχρονισμό; Αν ναι, ας αφήσουμε τον Πρόεδρο εκεί που είναι και ας συνεργαστούμε μαζί του, για να καθορίσουμε τις προτεραιότητες του Οργανισμού. Αν θέλουμε βολέματα ημετέρων, μεταθέσεις, ρουσφέτια, τότε ναι πρέπει να τον αλλάξουμε. Αλλά αυτό το έργο το βλέπουμε χρόνια τώρα και συνέχεια στα ίδια είμαστε. Κάποιος να κάνει την διαφορά.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Αεροδιακομιδές ΕΚΑΒ - Μια ζωή εκτός πραγματικότητας.

Είναι ένα από τα θέματα των ημερών. Δεν είναι "το θέμα", επειδή μόνιμο πρωτοσέλιδο στο ΕΚΑΒ, είναι το "πότε θα πάρουμε τις ώρες". Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό. Το ίδιο ήταν και πριν 20 χρόνια. Τότε ήταν πιο εύκολο να βρεθεί και να δοθεί λύση, γιατί ήταν αποκλειστικά στα χέρια της Διοίκησης του ΕΚΑΒ. Σήμερα έχουν μπλέξει 4 Υπουργεία και δεκάδες φιλεύσπλαχνοι Βουλευτές, οι οποίοι προκειμένου να γράψουν επερωτήσεις στο ενεργητικό τους, βγαίνουν μέρα παρά μέρα και ζητούν "ΕΚΑΒ στο χωριό τους και ένα ελικόπτερο να υπερίπταται". Ακριβώς όπως η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που διαμαρτύρεται και ζητά από τους άνδρες των ΟΥΚ, να τραγουδούν στις παρελάσεις το "ετίναξα την ανθισμένη αμυγδαλιά". Άλλοι, επίσης εκτός πραγματικότητας, ζητούν υγειονομικές υποδομές στην Επαρχία, ώστε να μην έρχονται οι ασθενείς στην Αθήνα.
Όταν σοβαρευτούμε και αποδεσμευτούμε από κάθε λογής γυφτοσυμφέροντα, πολιτικά, τοπικιστικά, οικονομικά και κύρια συντεχνιακά, θα δούμε την πραγματικότητα και θα πράξουμε ανάλογα.
- Υποδομές στην Επαρχία στήνεις, κατ' αναλογία πληθυσμού. Οργανώνεις κλινικές για επεμβάσεις νευροχειρουργικές, θώρακα, αγγειοχειρουργικές κλπ, υπολογίζοντας πόσες θα πραγματοποιούνται ετησίως. Αγοράζεις ρομποτικά μηχανήματα, έχοντας προϋπολογίσει το πότε θα βγάλουν τα λεφτά τους. Μπορείς όμως και να τα κάνεις όλα αυτά, αδιαφορώντας για το κόστος και πουλώντας παραμύθι ότι είσαι Κράτος πρόνοιας (τσεπώνοντας και την ανάλογη προμήθεια).
- Γιατρούς που θα βρεις; Ένας καλός Ορθοπεδικός, στο δεύτερο στάδιο της καριέρας του, ο οποίος κάνει δύο μέρες την βδομάδα ιατρείο και τρεις χειρουργείο, βάζει 60 χιλιάρικα στην τσέπη το μήνα, νόμιμα και δηλωμένα. Το Κέντρο της Ιατρικής είναι η Αθήνα. Στο νησί τι κονέ θα κάνει, εκτός από τον παρακείμενο γιδοβοσκό; Άρα λοιπόν, τι κίνητρα μπορείς να του δώσεις για να πάει στο νησί; Μόνο αν είναι ντόπιος. Ή αν είναι μπατίρης και τον ερωτευτεί η κόρη του πλοιοκτήτη. Ή αν σπείρει ένα χωράφι μπάφους και περάσει την ζωή του χαρούμενος. Ή αν είναι ιδεολόγος και γουστάρει σεξ με λαθρομετανάστες.
- Η Ελλάδα έχει 2500 νησιά, από τα οποία τα 165 κατοικούνται. Όλα τα λεφτά του κόσμου να ρίξεις σε υποδομές, το ελικόπτερο δεν το γλυτώνεις. Ούτε τα πλωτά. Υποδομές λοιπόν εκεί που χρειάζεται, αλλά και εναέρια και πλωτά μέσα.
Τι κάναμε λοιπόν τι εποχές που λεφτά υπήρχαν και είχαμε το ζήτημα στα χέρια μας; Τα γνωστά. Τους μαθητευόμενους μάγους και μόλις άρχισαν να σκάνε οι βόμβες στα χέρια μας, πετάξαμε τις υπόλοιπες να σκάσουν στα χέρια του Στρατού. Ο Στρατός τα κάνει όλα. Και σκουπίδια μαζεύει.
Κατ' αρχήν δεν παραδεχτήκαμε ποτέ, ότι αυτή η δουλειά δεν είναι του ΕΚΑΒ. Δουλειά μας είναι οι πρωτογενείς επεμβάσεις στο σημείο του συμβάντος, είτε στην ηπειρωτική, είτε στη νησιωτική Χώρα. Αυτό γίνεται σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο. Εμείς όμως δεν το αναπτύξαμε ποτέ και ρίξαμε όλες μας τις δυνάμεις στα αεροταξί, παριστάνοντας τους μάχιμους. Σε όλον τον υπόλοιπο Πλανήτη, αυτή την δουλειά την κάνουν γιατροί και νοσοκόμες μιας άλλης υπηρεσίας, ή οι ιδιωτικές εταιρείες. Όχι ο επίσημος φορέας ιατρικών επειγόντων. Ή αν την κάνει, την κάνει ξεχωριστά από την κύρια αποστολή του, που είναι οι πρωτογενείς επεμβάσεις. Έχουμε λιώσει στην εκπαίδευση, στην θεωρία, στο παραμύθι περί "χρυσής ώρας", αλλά αν πάθεις τροχαίο εκτός αστικού κέντρου, περνάει "χρυσή μέρα" για να μεταφερθείς στο Νοσοκομείο. Που είναι τα ελικόπτερα που προσγειώνονται στο σημείο του ατυχήματος; Στην τηλεόραση είναι, όταν βλέπουμε ειδήσεις από Ευρώπη και Αμερική, ή καμιά ταινία.
Και ο Στρατός; Άλλα χάλια εκεί. Σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο, χρησιμοποιεί Combat medics στην πρώτη γραμμή και στα ελικόπτερα. Αντιμετωπίζουν το θύμα στον τόπο που τραυματίζεται και το μεταφέρουν με ελικόπτερο στο Νοσοκομείο εκστρατείας. Τις δευτερογενείς μεταφορές τις κάνουν γιατροί και νοσοκόμες με αεροσκάφη. Εδώ αν τραυματιστείς, θα φας τέτοιο κουβαλητό και τρεχάλα, που θα παρακαλάς να είχε καλύτερο σημάδι ο εχθρός.
Αυτές είναι οι αεροδιακομιδές στην Ελλάδα. Και η συζήτηση καλά κρατεί. Τυφλοί εναντίον μονόφθαλμων και στη μέση τα συντεχνιακά συμφέροντα. Εκτός, αλλά και εντός ΕΚΑΒ. Τα μόνα προβλήματα είναι το κόστος πτήσης του C130 και η πτητική αποζημίωση των Ιπτάμενων συναδέλφων, οι οποίοι απεργούν τώρα, ενώ έπρεπε να το κάνουν έναν χρόνο πριν. Τι φοβόντουσαν, μην χάσουν το 24ωρο; Ακόμη παράνομο είναι. Αν το ψάξει κανείς, όχι λεφτά δεν θα πάρουν, αλλά θα πάνε και μέσα. Μαζί με την Διοίκηση και την Διεύθυνση, που υπογράφει τα πλαστά προγράμματα εργασίας. Και όλα αυτά για 200 - 300€ τον μήνα. Και η ζωή κορώνα - γράμματα καθημερινά.
Και το Σωματείο, για πρώτη φορά αποφάσισε να ασχοληθεί μαζί τους και να τους στηρίξει, από καταβολής αεροδιακομιδών. Μέχρι χτες τους θεωρούσε βύσματα και προνομιούχους.
Άλλο το βύσμα που βάζεις στο Στρατό για να πας στα αλεξίπτωτα και άλλο για να υπηρετήσεις στο Πεντάγωνο. Άλλο το βύσμα που βάζεις στο ΕΚΑΒ για να γίνεις αποθηκάριος, ή να πας στα Χρόνια και άλλο για να πετάς με ελικόπτερο. Αν πέσει και τον φάνε τα ψάρια, μόνος του θα πάει. Εμείς θα πατάμε στο πτώμα του και θα ζητάμε καταβολή των εξαιρέσιμων.
Οι εννιά στους δέκα συναδέλφους, δεν γνωρίζουν τίποτα από τα παραπάνω. Ή αν γνωρίζουν, διαφωνούν για δικούς τους λόγους. Η Διοίκηση όμως γνωρίζει πολύ καλά. Και τώρα που γίνεται η φασαρία, πρέπει να αρπάξει την ευκαιρία. Και οι παροικούσες εξουσίες (Ιατρική Υπηρεσία - Σωματείο) να την στηρίξουν. Και οι προσκείμενοι και ανήκοντες στην Κυβέρνηση να κατανοήσουν ότι, ο εκσυγχρονισμός, η ανάπτυξη και οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι συνθήματα.

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Εδώ σε θέλω ..... δάσκαλε.

Ανοίγοντας σήμερα τον υπολογιστή, έπεσε το μάτι μου σε μία παρουσίαση στην επιφάνεια εργασίας, με θέμα "Σεισμοί για παιδιά" και ήρθε στο μυαλό μου το ζόρι που τράβηξα με αυτή.
Ήταν πριν λίγο καιρό, όταν με φώναξε η δασκάλα του νηπιαγωγείου και μου είπε:
- "Έχω μιλήσει στα παιδιά για τον σεισμό και θέλω να έρθετε μία μέρα να τους κάνετε μία παρουσίαση".
- "Κοιτάξτε, είμαι ειδικός στην διαχείριση των θυμάτων, αλλά σχετικά με τους ίδιους τους σεισμούς είμαι άσχετος".
- "Μπορεί, αλλά σε σχέση με τους άλλους γονείς είστε ότι πιο κοντινό έχουμε".
- "Καλά, θα δω τι μπορώ να κάνω".
Δεν είχα προλάβει να τελειώσω την φράση μου και η δασκάλα είχε ορίσει ημερομηνία και ώρα. Έχω ετοιμάσει δεκάδες παρουσιάσεις και έχω μιλήσει σε αρκετά συνέδρια, ακόμη και στο εξωτερικό. Αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Τι να πεις στα πεντάχρονα; Αν δεν είναι ενδιαφέρον, θα παίζουν κυνηγητό στην τάξη και θα σε αφήσουν να μιλάς μόνος σου.
Άφησα και πέρασαν οι μέρες και κάθισα την παραμονή να ετοιμάσω την παρουσίαση. Μετά από δύο ώρες, δεν είχα γράψει ούτε εισαγωγή. Είδα κάποιες ειδήσεις, χάζεψα στο facebook, έπαιξα δύο πασιέντζες, καμία έμπνευση. Τότε μπήκε στο γραφείο η κόρη μου.
- "Μπαμπά τι γράφεις;"
- "Προσπαθώ να γράψω κάτι για τους σεισμούς, άσε με".
- "Να σου πω εγώ που τα ξέρω όλα".
- "Μπα, για λέγε να δούμε τι ξέρεις".
- "Λοιπόν, η επιφάνεια της γης αποτελείται από πλάκες και μέσα στη γη ζει ένας τεράστιος γίγαντας, ο εγκέλαδος. Αυτός χτυπάει τις πλάκες με το ρόπαλό του και έτσι γίνονται οι σεισμοί".
Αυτό ήταν. Από κει το έπιασα και σε μισή ώρα, έτοιμη η παρουσίαση. Πόσο δίκιο είχε ο Σαββόπουλος, όταν τραγουδούσε για τα παιδιά, πως "έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα".
Το επόμενο πρωί το παρουσίασα στο νηπιαγωγείο με μεγάλη επιτυχία. Για να είμαι ειλικρινής, εγώ άλλαζα τις διαφάνειες και τα παιδάκια εν χορώ, περιέγραφαν τον σεισμό και τα μέτρα αυτοπροστασίας. Ήταν μια εργασία διαφορετική και την ευχαριστήθηκα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη.

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Κάποιοι τολμούν.

Ο θεσμός του εθελοντή Διασώστη, λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία σε όλες σχεδόν τις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες. Για τα πλεονεκτήματα του θεσμού έχω αναφερθεί σε παρελθούσα ανάρτηση. Στην Χώρα μας βλέπουμε μόνο εθελοντές Πυροσβέστες.
Ενώ εμείς θεωρούμε ότι, οι εθελοντές Διασώστες θα μας πάρουν την δουλειά, κάποιοι τολμούν. Οι Αστυνομικοί, οι οποίοι θεωρούνται το πιο συντηρητικό κομμάτι των Υπηρεσιών Άμεσης Επέμβασης, μελετούν τα διεθνώς ισχύοντα και προτείνουν:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ"
Εθελοντές Αστυνομικοί, ένας θεσμός που πρέπει να ενεργοποιηθεί

Έχοντας ολοκληρώσει την ανάλυση όλων των σύγχρονων μορφών αστυνόμευσης, διαπιστώνουμε πρωταρχικά ότι όλες διέπονται από το κοινό χαρακτηριστικό της επιθυμίας μιας ενεργούς συμμετοχής της κοινωνίας και πιο συγκεκριμένα των ίδιων των πολιτών.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι πολίτες αναλαμβάνουν ρόλο αστυνομικού για να προστατέψουν τις περιουσίες τους , την ζωή τους κτλ
Παρά το γεγονός ότι καμία από τις σύγχρονες μορφές αστυνόμευσης δεν εισάγει νέα στοιχεία στη γενικότερη εννοιολογική προσέγγιση της αστυνόμευσης, δεν παύουν να αποτελούν μία οργανωμένη και αξιόλογη προσπάθεια κάθε σύγχρονης Αστυνομίας να επιστρέψει στις παραδοσιακές αρχές και αξίες, για τις οποίες συστήθηκε να υπηρετήσει, με τη συμμετοχή των ίδιων πολιτών και της κοινότητας.
Η εθελοντική αστυνόμευση βασίζεται στην εκούσια και ανιδιοτελή συμμετοχή των πολιτών στις προσπάθειες της Αστυνομίας να καταπολεμήσει το έγκλημα και να προσφέρει τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο. Πρόκειται, δηλαδή, για μία μορφή κοινωνικής υπηρεσίας της Αστυνομίας που υλοποιείται με την ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή των ίδιων των πολιτών και έτσι :
1- Η εθελοντική αστυνόμευση, κατά συνέπεια, νομιμοποιεί και ενισχύει το ρόλο και την αποστολή της Αστυνομίας σε μία δημοκρατική κοινωνία
2- Ενισχύει τον κοινωνικό ρόλο της αστυνομίας και ανάγει μια διαφορετική σχέση με τους πολίτες , μέσα από μια μορφή συνεργασίας απέναντι στις «κοινωνικές ασθένειες »
3- Η αστυνόμευση αποκτά μια νέα φιλοσοφία , μέσα από την οποία η πολιτεία μόνο κερδισμένη μπορεί να « βγει».
Όσο δε αφορά το νομικό υπόβαθρο , είναι γνωστή η διάταξη του (άρθρου 275, παράγραφος 1 ΚΠΔ ): "Προκειμένου για αυτόφωρα κακουργήματα και πλημμελήματα οι ανακριτικοί υπάλληλοι του άρθρου 33, καθώς και κάθε αστυνομικό όργανο, έχουν ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ - ενώ οποιοσδήποτε πολίτης το ΔΙΚΑΙΩΜΑ - να συλλάβουν το δράστη, τηρώντας τις διατάξεις του Συντάγματος και του άρθρου 279 του κώδικα για την άμεση προσαγωγή του στον εισαγγελέα."
Υπάρχουν τέλος, παραδείγματα στην Αγγλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής , όπου ο θεσμός αυτός έχει χαρακτηρισθεί επιτυχημένος.
Τολμήστε το κ Υπουργέ, είναι τρόπος να πραγματωθεί εκ του ασφαλούς η «θεωρεία σας» για τα σώματα ασφαλείας και συγκεκριμένα για την Αστυνομία.

ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Έξω πάμε καλά.

Μπορεί να είμαι ένας από τους ελάχιστους που δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είμαι σχεδόν ενθουσιασμένος με την πορεία των διαπραγματεύσεων. Αντίθετα, πολλοί ψηφοφόροι της Κυβέρνησης, άρχισαν την γκρίνια. Κάνουμε λένε, υποχωρήσεις. Σιγά να μην τους δέρναμε κιόλας. Τι ζητάνε δηλαδή. Να μας ζητήσουν συγνώμη που τους χρωστάμε; Να μας στείλει ο Σόιμπλε από μία Μερσέντες δώρο; Και ο Ολάντ από μία Γαλλίδα για σκλάβα; Και εμείς να γκρινιάζουμε ότι δεν είναι το μοντέλο που θέλαμε και η Γαλλίδα δεν είναι κοκκινομάλλα;
Εγώ αντίθετα είμαι ευχαριστημένος, όχι για τα αποτελέσματα, αφού αν δεν μπούνε υπογραφές, ο κίνδυνος ατυχήματος είναι υπαρκτός και κινδυνεύουμε να βρεθούμε στο δρόμο, όσο κι αν δεν το πιστεύουν μερικοί (οι περισσότεροι Έλληνες). Μου άρεσε το σκηνικό, όπως το έστησε ο Αλέξης και η παρέα του. Τι έχω καταλάβει, από αυτά που άκουσα και από αυτά που διάβασα;
Σωστά κατάλαβαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος ότι ο Αλέξης θα παίξει την Χώρα στα ζάρια. Αυτό που δεν κατάλαβαν και οι μέσα και οι ξένοι είναι, πως δεν τον νοιάζει αν χάσει. Ή μάλλον κάτι υποψιάζονταν, γι' αυτό προεκλογικά ρωτούσαν επίμονα "ποιο είναι το Plan B". Σε κάθε περίπτωση δεν περίμεναν να το τραβήξουν στα άκρα. Έτσι ξεκίνησε και η προηγούμενη Κυβέρνηση τις διαπραγματεύσεις, σε κάποια στιγμή έδιωξαν και την τρόικα, αλλά μόλις έμπηξε τις φωνές ή Άγκελα, κάθισαν κότες. Το ίδιο περίμεναν οι Γερμανοί ότι θα γίνει και με τους σημερινούς.
Ο Αλέξης έστησε το σκηνικό όμορφα από την αρχή. Έδωσε τα Υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας σε δύο ακραίους Εθνικιστές φιλορώσους (έναν Δεξιό και έναν κομμουνιστή, δεν έχει σημασία) και αυτοί πριν καν πάρει ψήφο εμπιστοσύνης η Κυβέρνηση, άρχισαν τις δηλώσεις και τις φιλοφρονήσεις με την παρέα του Πούτιν.
Η Άγκελα βέβαια, δεν μασάει από κάτι τέτοια, οπότε ξηγιέται από την αρχή: 
- Αφήστε τα λόγια και συνεχίστε όπως συμφωνήσαμε, αλλιώς θα πάρετε δρόμο.
- Πες μας πότε θα γίνει αυτό, να ετοιμάσουμε τα χαρτιά.
Οι Γερμανοί δεν μάσησαν, αλλά μάσησαν οι Αμερικάνοι:
- Βρείτε τα με τους Έλληνες, μη γίνει καμιά στραβή και τρέχουμε.
- Δεν γίνεται τίποτα, είναι κότες, θα πάρουν δρόμο από την ΕΕ και μετά θα παρακαλάνε. Θα τους διώξω, γιατί είπαν πως θα μου παίζουν τον ζουρνά και θα χορεύω.
- Κοίτα καλύτερα να σου παίζουν εσένα τον ζουρνά, παρά εμένα μπαλαλάικες. Οπότε βρείτε τα είπα.
Έτσι ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις. Οι δικοί μας ατάραχοι βέβαια, γιατί είχαν (και έχουν) έτοιμο Plan B. Αν δεν υπάρξει συμφωνία θα κάνουν δημοψήφισμα. "Μέσα, ή έξω από το ευρώ;". Αν η απάντηση είναι "μέσα", προκηρύσσουν εκλογές. Αν κερδίσουν, με φρέσκια εντολή, πάνε σε Εθνικό νόμισμα. Εύκολα. Βγάζεις Βαρουφάκη, βάζεις Λαπαβίτσα που έχει έτοιμο το σχέδιο και πάμε μόνοι μας.Μόνοι μας δεν γίνεται. Με Αμερικάνους, ή Ρώσους.
Εμείς βέβαια ελπίζουμε να υπάρξει συμφωνία, για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος, ότι είμαστε καλομαθημένοι και δεν μπορούμε να αντέξουμε τις συνέπειες της αλλαγής νομίσματος, ούτε για μία μέρα. Να τριπλασιαστούν οι τιμές των κινητών και των τάμπλετ και να πάθουμε κατάθλιψη.
Αυτό που ξέρουν και οι προηγούμενοι και οι σημερινοί, είναι πως η συμφωνία και οι όροι, δεν έχουν καμία σημασία. Σημασία έχουν τα μέτρα που θα πάρεις. Αναδιάρθρωση, ανάπτυξη, διαφθορά, φοροδιαφυγή. Οι προηγούμενοι απέτυχαν σε όλα, επειδή ήταν διαπλεκόμενοι. Προσπαθούσαν να κοροϊδέψουν την τρόικα, ότι κάνουν αναδιάρθρωση στο Δημόσιο επειδή απέλυσαν τις καθαρίστριες, τους φύλακες και επειδή κατάργησαν την Δημοτική Αστυνομία. Αν δεν αλλάξεις τον τρόπο λειτουργίας του Δημόσιου, όσους και να απολύσεις δουλειά δεν γίνεται.
Ενώ οι σημερινοί, επειδή δεν χρωστάνε σε κανέναν, ίσως τα καταφέρουν. Θα δυσαρεστήσουν όμως και πολλούς ψηφοφόρους τους, οι οποίοι τους ψήφισαν για να μην κάνουν αλλαγές. Επειδή λαμόγια υπάρχουν σε όλα τα επίπεδα. Πολυεπίπεδη επίσης, είναι και η διαφθορά. Γι' αυτό οι Σαμαράς - Βενιζέλος, από την μία φοβούνται ότι ο Αλέξης θα τα καταφέρει και αυτοί θα μείνουν για πάντα στην απ' έξω, από την άλλη ελπίζουν ότι θα υπάρξουν διαρροές και διάσπαση στην Κυβέρνηση και θα επιστρέψουν να μας ξανασώσουν.
Προσωπικά, όλα αυτά δεν με αφορούν. Το μόνο που ελπίζω είναι να βρεθεί μία Κυβέρνηση, να μετατρέψει την Χώρα σε σύγχρονο Δυτικό Κράτος. Να αλλάξει το Δημόσιο, να αλλάξει και η Υπηρεσία μου και να μπορέσω τα υπόλοιπα χρόνια, να εργαστώ σε συνθήκες που βλέπω και ζηλεύω.