Translate

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Ποια είναι η ΔΑΚΕ;

Σήμερα μπήκα μέσα ΕΚΑΒ για σέρβις και έμεινα και καμιά ώρα επιπλέον, λόγω βροχής. Πέρασα από το Σωματείο και βρήκα τρεις συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ και τα είπαμε. Εγώ είπα τα δικά μου κι αυτοί τα δικά τους. Οπότε θα γράψω για την ΔΑΚΕ, ξεκινώντας με το ερώτημα του τίτλου. Εύκολη η απάντηση, θα μου πει ο άλλος. ΔΑΚΕ είναι ο συνδικαλιστικός φορέας της δεξιάς φιλελεύθερης παράταξης. Ελεύθερη οικονομία, ιδιωτική πρωτοβουλία κλπ. Παραμύθι. Η ουρά του ΚΚΕ είναι. Είδατε εσείς ποτέ, κανένα φιλελεύθερο πρόγραμμα από την ΔΑΚΕ; Πιο Κρατιστές κι από τους Σοβιετικούς, επί εποχής Μπρέζνιεφ. Όλα στο Κράτος λένε, δώστε λεφτά στο Δημόσιο, προσλάβετε χιλιάδες δημόσιους υπάλληλους.
Πλαστικές κάνουν, να μοιάζουν στον Γιαννάκο της ΠΟΕΔΗΝ, για να μπορούν να χαϊδεύουν τα αυτιά των ψηφοφόρων. Πως θα παιχτεί το παιχνίδι και θα πάρουν την νίκη; Μα, στην προοπτική βύσματος.
Και αφού αυτοί, δεν παρουσιάζουν φιλελεύθερο πρόγραμμα, θα το κάνω εγώ, έστω σε τίτλους:
  • Πως λειτουργεί σήμερα το ΕΚΑΒ; Μπάχαλο. Προτείνουμε να επικεντρωθεί στον σκοπό του, τα επείγοντα και την αντιμετώπιση καταστροφών. Σύνολο 350 άτομα στον δρόμο (Αθήνα). Οι υπόλοιποι περισσεύουν.
  • Αεροδιακομιδές, μόνο πρωτογενείς. Τα αεροταξί που κάνει σήμερα, να ιδρύσει το Υπουργείο άλλον Φορέα και να τα κάνει με Γιατρούς ειδικότητας και Νοσηλευτές. Αν δεν μπορεί, να τα δώσει σε ιδιώτες.
  • Εφημερεύοντα Νοσοκομεία. Τι συμβαίνει σήμερα; Όποιος έχει φαγούρα, επειδή έβαλε γύψο στο Λαϊκό πριν μία βδομάδα, παίρνει το ΕΚΑΒ να τον πάει στην εφημερία. Εκεί του λέει ο γιατρός ότι κακώς πήγε και όποτε έχει φαγούρα να ξύνεται. Πίσω στο σπίτι με ασθενοφόρο. Τεράστια σπατάλη. Προτείνουμε ο ασθενής που θέλει συγκεκριμένο Νοσοκομείο, για συγκεκριμένο λόγο, να καλεί το Νοσοκομείο. Αν του πει ο γιατρός έλα, ο ίδιος να του στέλνει ασθενοφόρο να τον μεταφέρει.
  • Εισιτήρια - εξιτήρια. Με ασθενοφόρα του Νοσοκομείου. Αν έχουν δύο και δεν προλαβαίνουν, να προσλάβουν προσωπικό να βγάλουν και τρίτο. Αν δεν έχουν δουλειά, το προσωπικό βάρδιας στα ΤΕΠ να βοηθάει. Το ΕΚΑΒ δεν έχει δουλειά στο ξένο σπίτι.
  • Διανοσοκομειακές διακομιδές. Τα Νοσοκομεία συνεννοούνται μεταξύ τους και εκτελούν την διακομιδή με τα δικά τους ασθενοφόρα. Το ΕΚΑΒ δεν έχει δουλειά να κάνει τον μεσάζοντα. Το ίδιο με τις διακομιδές βαρέων πασχόντων. Με γιατρούς από τα ΤΕΠ. Σε όλη την βάρδια θα βλέπουν ασθενείς και όταν χρειαστεί, θα μπαίνουν στο ασθενοφόρο και θα συνοδεύουν. Και εδώ ισχύει το "αν μπορούν και αν θέλουν". Αν κρίνουν διαφορετικά, ας τα δώσουν σε Ιδιώτες. Νόμιμους, όχι πειρατές. Να πληρώνονται από τα Ταμεία, όχι από τον ασθενή. Και να προσκομίζουν βεβαίωση αναγκαιότητας διακομιδής από γιατρό, για να μην πληρώνονται για μαϊμού περιστατικά.
  • Οι Κινητές Μονάδες να κλείσουν. Δεν υπάρχουν πουθενά στον Κόσμο, είναι Ελληνική πατέντα. Γιατρούς χρειαζόμαστε για να καθοδηγούν επιστημονικά τον Οργανισμό και όχι για να ξαπλώνουν στους καναπέδες, ούτε να παρακολουθούν την μόδα στα καταστήματα της περιοχής.
  • Όλα τα υπόλοιπα είδη περιστατικών σε ιδιώτες, νόμιμους και φορολογούμενους.
  • Διοικητική Υποστήριξη. Συγκεκριμένη πρόταση για το είδος του προσωπικού που θα την στελεχώσει. Επίσης πρόταση και για τις μετατάξεις. Όποιος θέλει να γίνει Διοικητικός, μαζί με την αίτηση θα προσκομίζει και αντίστοιχο Τίτλο, ώστε να διασφαλιστεί ότι έχει γνώσεις και θα είναι παραγωγικός. Όχι ECDL και βύσμα.
  • Τεχνική Υποστήριξη. Αντίστοιχη πρόταση για το εκεί προσωπικό και τον τρόπο λειτουργίας, με μέτρηση απόδοσης και παραγωγικότητας. Αν είναι ασύμφορο οικονομικά σε σχέση με την απόδοση, να προχωρήσουμε σε συμβάσεις με ιδιωτικά συνεργεία.
Και πάει λέγοντας.
Τα πολιτικά μου πιστεύω και τον πολιτικό Χώρο στον οποίο κινούμαι, τα έχω δηλώσει σε κάθε ευκαιρία εδώ μέσα. Επίσης σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, βουλευτική ή συνδικαλιστική δηλώνω ανοιχτά και εκ των προτέρων τι και ποιον θα ψηφίσω. Όσοι με παρακολουθούν, ξέρουν ότι δεν είμαι Δεξιός, ούτε έχω ψηφίσει Δεξιά.
Αν η ΔΑΚΕ, κύριοι Κυριάκο Μητσοτάκη, Νίκο Κωστόπουλε και Βασίλη Ξυπολυτά, που μας επισκεφτήκατε παραμονή Χριστουγέννων, παρουσιάσει ποτέ φιλελεύθερη πρόταση για το ΕΚΑΒ, εγώ θα δηλώσω Δεξιός φιλελεύθερος και θα την ψηφίσω με τα δύο χέρια.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Πρόοδος και ανάπτυξη.

Ο Αμερικανικός εμφύλιος, τον προπερασμένο αιώνα, καθυστέρησε την βιομηχανική επανάσταση, με το τέλος του όμως, αυτή μετατράπηκε σε έκρηξη. Οι Αμερικανοί, γνωστοί σε μας για την αφέλειά τους, δεν ασχολήθηκαν με τα κατάλοιπα του εμφυλίου, όπως εμείς κάνουμε για 70 χρόνια, αλλά έτρεξαν να ανέβουν στο τρένο της προόδου.
Το ίδιο έκαναν και οι Ευρωπαϊκές Χώρες και σε λίγα χρόνια, όλος ο ανεπτυγμένος κόσμος, έφευγε προς τα μπρος με ταχύτητα φωτός.
Μόνο μία Χώρα, η Ιαπωνία, ζούσε ακόμη στον Μεσαίωνα, δέσμια της παράδοσης και των Σαμουράι. Σύντομα, βρέθηκε 200 χρόνια πίσω, σε σχέση με την Δύση. Τότε, ένας Ιάπωνας, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, Σαμουράι ο ίδιος, αποφάσισε να αλλάξει την κατάσταση. Μπήκε σε ένα κουρείο, έκοψε την κοτσίδα, έβγαλε την φορεσιά και τα σπαθιά και έβαλε κοστούμι. Αγόρασε ένα παλιό ναυπηγείο, προσέλαβε ειδικούς από την Δύση, ίδρυσε την Mitsubishi και άρχισε να φτιάχνει καράβια, αεροπλάνα και αυτοκίνητα. Τον ακολούθησαν κι άλλοι και συντελέστηκε το Ιαπωνικό θαύμα, αφού χάρη στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του λαού, χρειάστηκαν μόνο 10 χρόνια για να φτάσουν τους Δυτικούς.
Εμείς, χάρη στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μας, αρνούμαστε την μασημένη τροφή και προτιμάμε να κυνηγάμε το γουρούνι στο βουνό, ώστε όταν και αν το πιάσουμε, να αρχίσουμε την παραγωγή κρέατος, αν δεν έχουμε στο μεταξύ, ψοφήσει από την πείνα.
Zimbabwe
Υπάρχουν στον πλανήτη, πρώην καθυστερημένα Κράτη, άλλα από τα οποία εγκατέλειψαν τον Κομμουνισμό και άλλα που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον Τρίτο Κόσμο. Σ' αυτά τα Κράτη υπήρχαν, εξίσου καθυστερημένες Υπηρεσίες ασθενοφόρων και ιατρικών επειγόντων, τις οποίες αποφάσισαν να εκσυγχρονίσουν. Σαν πρώτο βήμα, αντέγραψαν την οργανωτική δομή και το εκπαιδευτικό σύστημα των ανεπτυγμένων Χωρών. Στην συνέχεια, άλλοι έφεραν συμβούλους από το εξωτερικό και άλλοι έστειλαν στελέχη τους στο εξωτερικό, να σπουδάσουν "Οργάνωση και Διαχείριση Υπηρεσιών Ιατρικών Επειγόντων".
Εμείς, παρ' ότι από καταβολής, το Ελληνικό Κράτος ανήκει στον Δυτικό Πολιτισμένο Κόσμο, ακόμη κυνηγάμε το γουρούνι. Πρώτα γίναμε δημόσιοι υπάλληλοι, μετά φτιάξαμε Οργανισμό κακέκτυπο του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου και μια δεκαετία μετά φτιάξαμε και Σχολή, από την οποία αποφοιτούν Διασώστες, οι οποίοι ανεπαρκούν να αντιμετωπίσουν το επείγον, αλλά σπουδάζουν φυσιολογία και φαρμακολογία για να κάνουν εξιτήρια.
Η εξέλιξη περνάει μέσα από τον συνδικαλισμό και η πρόοδος έφερε οδηγούς απορριμματοφόρων να κάνουν επείγοντα.
Σε επίπεδο στελεχών έχουμε δική μας φιλοσοφία. Δίνουμε τις θέσεις σε νοσηλευτές που έχουν σπουδάσει "τοποθέτηση σκωραμίδας σε αναπνευστικό ασθενή, κατακεκλιμένου σε ερεισίνωτο". Ή αντίστοιχα σε γιατρούς με τίτλο πτυχιακής "An alternative method, to pretend to be a doctor".
Πολλοί υπάλληλοι βέβαια, σπουδάζουν με δική τους πρωτοβουλία, σχετικά αντικείμενα, όπως Δημόσια Διοίκηση, ανθρώπινους πόρους, διοίκηση μονάδων υγείας κ.ά., ιδιαίτερα χρήσιμα για να γίνεις τμηματάρχης στον ΕΟΠΥΥ, αλλά καμία σχέση με την δουλειά μας.
Δουλειά στην οποία τεράστιο ρόλο παίζει η Πολιτική, αλλά και οι Πολιτικοί. Αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα. Καλή Χρονιά να έχουμε.

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Η προκήρυξη και η κατανομή θέσεων

Είναι η δεύτερη σε σειρά προκήρυξη της σημερινής Διοίκησης και αντί για χαρά και ικανοποίηση, έδωσε το έναυσμα για νέο κύκλο γκρίνιας και αλληλοκατηγοριών. Κανείς δεν είναι ευχαριστημένος από την κατανομή των θέσεων και όλοι άρχισαν τις δηλώσεις: "Γιατί δεν έδωσε θέσεις εκεί, ώστε να εξυπηρετηθούν οι μεταθέσεις;", "Γιατί έδωσε σε εκείνο το Παράρτημα και όχι στο δικό μας;", "Γιατί στο ένα έχει εντοπιότητα και όχι στο άλλο;" και πάει λέγοντας.
Κάποιοι προχώρησαν σε συμπεράσματα. Ότι κάποιες θέσεις δόθηκαν για να προσληφθούν "δικά μας παιδιά" από το παράθυρο, ή ότι κάποιες είναι αποτέλεσμα παρεμβάσεων Βουλευτών και κυβερνητικών παραγόντων. Κάποιος βόρειος συνδικαλιστής, κατηγόρησε έμμεσα τους Αθηναίους, ότι παρεμβαίνουν στην κατανομή για να ελέγχουν τα ρουσφέτια των μεταθέσεων για κομματικούς λόγους. Διάβασα μάλιστα δηλώσεις, όπου συνάδελφοι από κάποιο Παράρτημα, κατηγορούν τοπικούς Βουλευτές ότι, δεν έπαιξαν μπάλα δυνατά και τους έφαγαν οι γείτονες. Ωραία νοοτροπία. Να ζητάμε από τους άλλους αξιοκρατία, αλλά εμείς να δουλεύουμε  ρουσφετολογικά και ψηφοθηρικά για να κάνουμε την δουλειά μας. Αυτός είναι ο ρόλος των τοπικών Σωματείων.
Όλο το φταίξιμο βέβαια γι' αυτόν τον χαμό, όπως και για τον άλλον των μεταθέσεων, βαρύνει την Διοίκηση, για δύο λόγους: Δεν έκανε καμία αλλαγή στους κανονισμούς, ώστε να δοθεί οριστική λύση στο σάπιο καθεστώς των προσλήψεων και των μεταθέσεων. Και αν η λέξη "σάπιο" θεωρηθεί βαριά, την παίρνω πίσω και να το δούμε αλλιώς. Το ΕΚΑΒ ως Πανελλαδικός Οργανισμός έχει ιδιαιτερότητες που τις βλέπουν και οι τυφλοί και δεν μπορεί να λειτουργεί βάσει κανόνων οι οποίοι ισχύουν για όλον τον Δημόσιο Τομέα. Εκτός αν μας βολεύει, επειδή όντως θέλουμε τα ρουσφέτια. [Να αναφέρω εδώ εκτός θέματος, πως ούτε η μισθοδοσία των Διασωστών έπρεπε να είναι όμοια με των άλλων Πολιτικών Υπαλλήλων].
Το άλλο λάθος της Διοίκησης, όπως και στην περίπτωση των μεταθέσεων είναι ότι, δεν βγαίνει επίσημα (και όχι με ανακοινώσεις συνδικαλιστικού φορέα που την στηρίζει) να εξηγήσει το πως και το γιατί. Δίνει έτσι το δικαίωμα στον όποιο καλοπροαίρετο, ή κακοπροαίρετο να ερμηνεύει τις ενέργειές της όπως θέλει. 
Και μια και αναφέρθηκα σε οριστικές λύσεις, θα ήθελα να πω ότι, τίποτα δεν αλλάζει κρατώντας ισορροπίες. Χρειάζονται ριζικές αλλαγές, οι οποίες θα τελειώσουν το ρουσφέτι, ή την υποψία ρουσφετιού στις προσλήψεις και στις μεταθέσεις (επειδή αυτά τα δύο πάνε πακέτο). Και αν μία Διοίκηση θεωρεί τον εαυτό της τίμιο και κάνει σωστή χρήση του Νόμου, θα πρέπει να τον αλλάξει ώστε να θωρακίσει τον Οργανισμό στην περίπτωση που την διαδεχθεί μία σκάρτη ρουσφετολογική.
Το πρόβλημα θα τελειώσει μια για πάντα, με την πλήρη και ανεξαρτήτως αιτιολογίας κατάργηση των μεταθέσεων - μετατάξεων - απόσπασης σε αλλότρια καθήκοντα, αλλαγής ειδικότητας κλπ στο ΕΚΑΒ.
Επιπλέον, ανεξάρτητες προκηρύξεις για κάθε Παράρτημα και εντοπιότητα παντού, ειδικά στην Αττική.

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Αναγνώριση ειδικότητας. Πόσοι την θέλουν πραγματικά;

Πολλή συζήτηση γίνεται, όλα τα χρόνια, η οποία το τελευταίο διάστημα έχει ενταθεί σημαντικά. Την ξεκίνησαν άτομα με πραγματικό ενδιαφέρον για την ειδικότητα, αλλά δεν υπήρξε διέξοδος, επειδή κανείς (Διοίκηση, συνδικαλιστές, Κυβέρνηση) δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα, για λόγους ρουσφετολογικούς. Ξαφνικά ήρθε η Κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ)  και από το πουθενά, καθιέρωσε την άδεια άσκησης επαγγέλματος. Έγραψα τότε ότι, είναι κίνηση χωρίς σημασία, αν δεν νομοθετηθεί η πρόσληψη Διασωστών στον Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα με άδεια άσκησης επαγγέλματος. Ελάχιστοι έδωσαν σημασία και η Διοίκηση καμία κίνηση δεν έκανε προς αυτή την κατεύθυνση.
Πριν λίγο καιρό, η συζήτηση ξαναπυροδοτήθηκε, για λόγους αντιπολιτευτικούς προς την Διοίκηση, η οποία καθιέρωσε την άδεια άσκησης επαγγέλματος. Μπήκε στην ίδια ατζέντα με τα παλιά ασθενοφόρα, τους ακάλυπτους τομείς, τις ελλείψεις υλικών κλπ. Τις τελευταίες μέρες απέκτησε ιδιαίτερη ένταση, λόγω μιας προκήρυξης για την πρόσληψη συμβασιούχων. Παρακολουθώ την συζήτηση και τις αναρτήσεις στο facebook και αντί επιχειρημάτων και αντιπαραθέσεων, βλέπω μόνο κραυγές για πουλημένη Διοίκηση και ρουφιάνους συναδέλφους. Το σημαντικότερο που παρατηρώ όμως είναι, ότι δεν υπάρχει σχετικό ενδιαφέρον από εργαζόμενους του ΕΚΑΒ.Μόνο από απόφοιτους ΙΕΚ και κάποιους σκόρπιους αντιπολιτευόμενους. Δηλαδή αν έρθει στην Κυβέρνηση άλλο Κόμμα, θα φύγουν από την συζήτηση οι σημερινοί συμμετέχοντες και θα τους αντικαταστήσουν ΣΥΡΙΖέοι. Σταθεροί θα μείνουν οι απόφοιτοι ΙΕΚ και κάποιοι γραφικοί.
Υπάρχει και άλλη μια επαγγελματική κατηγορία, η οποία αγωνίζεται για αναγνώριση ειδικότητας, πολύ περισσότερα χρόνια από μας. Μια κατηγορία, όχι απλά εργαζόμενων Δ.Υ., αλλά επιστημόνων. Οι γιατροί που παλεύουν από τα μέσα της δεκαετίας του 90, για την καθιέρωση της επειγοντολογίας. 
Είναι πολύ ισχυρότερη ομάδα από μας, έχοντας στην πρωτοπορία του αγώνα τους καθηγητές της Ιατρικής. Τρώνε την μία πόρτα πίσω από την άλλη, έχοντας να αντιπαλέψουν, όχι Κυβερνήσεις και Διοικήσεις, αλλά τεράστια συμφέροντα μέσα στον χώρο τους. Χωρίς κραυγές και αφορισμούς, περί ρουφιάνων, γλυφτών και πουλημένων, εργάζονται αργά και αθόρυβα για τον σκοπό τους, άσχετα με το Κόμμα που κυβερνάει. Ξέρουν πόσοι είναι, ποιοι είναι και τι θέλουν. Έχουν σκοπό και επιστημονικά επιχειρήματα. Είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα το καταφέρουν. Μόλις το πετύχουν, να πάμε να μας πουν τον τρόπο, για να το κάνουμε κι εμείς.

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Για την συνεχιζόμενη εκπαίδευση.

Απ' ότι μαθαίνουμε, αυτές ακυρώνονται η μία μετά την άλλη, κυρίως λόγω μειωμένης προσέλευσης συναδέλφων. Παρακολουθώ τον Παντελή, έναν από τους εκπαιδευτές, να διαμαρτύρεται και να ζητάει από τους συναδέλφους υποστήριξη του θεσμού. Έχει δίκιο ότι πρέπει να στηριχθεί η συνεχιζόμενη, έχει δίκιο να νιώθει και πικρία, επειδή έχει αφιερώσει πολύ χρόνο σ' αυτήν, για πολλά χρόνια στην θητεία του.
Από την άλλη, ο Σταύρος, αναφέρεται στα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι και δικαιολογεί μ' αυτόν τον τρόπο, το μειωμένο ενδιαφέρον. Συζήτηση για καθιερωμένη, περιοδική εκπαίδευση σε χρόνο υπηρεσίας, δεν γίνεται από το ΕΚΑΒ, επειδή είναι μειωμένη η δύναμη, για διάφορους λόγους. Δεν μας εξηγούν όμως, πως γίνεται και παίρνονται αποφάσεις για μείωση της δύναμης για οποιονδήποτε άλλον λόγο, ενώ η εκπαίδευση είναι πάντα τελευταία στις προτεραιότητες. Η απάντηση που μου έρχεται στο μυαλό είναι μία. Αν μείνουν ακάλυπτα τα νησιά και τα στρατόπεδα των λαθρομεταναστών, θα βουίξει ο τόπος, ενώ για την εκπαίδευση του προσωπικού κανένα κανάλι δεν θα νοιαστεί.
Τι γίνεται σ' αυτόν τον τομέα, σε κάποιες Χώρες του ακραίου Καπιταλισμού; Εκεί η συνεχιζόμενη, είναι υποχρέωση του υπάλληλου. Κάθεται μία βδομάδα στο θρανίο, δίνει εξετάσεις, παίρνει βεβαίωση, πηγαίνει στην Νομαρχία την καταθέτει και του ανανεώνουν την άδεια άσκησης επαγγέλματος για τρία χρόνια. Πριν λήξει, πάλι το ίδιο. Αν λήξει, δεν δουλεύεις. Εκεί η ανάλγητη εργοδοσία, θέλει να έχεις εντάξει τα χαρτιά σου και τον τρόπο, να κόψεις τον λαιμό σου να τον βρεις.
Εδώ όμως έχουμε Σοσιαλισμό και επιπλέον δεν έχουμε ούτε τις αμοιβές, ούτε τις συνθήκες εργασίας των Αμερικανών. Σκοπός όμως του ΕΚΑΒ, δεν είναι να παρουσιάζει στον Υπουργό εύρυθμη(ντεμέκ)  λειτουργία, ούτε να χαϊδεύει τους υπαλλήλους. Σκοπός είναι η ποιοτική παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες. Και τέτοια, χωρίς εκπαίδευση δεν μπορεί να υπάρξει. Καλύτερα λιγότερα ασθενοφόρα, με εκπαιδευμένο προσωπικό, παρά περισσότερα που παριστάνουν ότι σώζουν ζωές. Δεν μπορεί λοιπόν να υπάρξει άλλη λύση, από την καθιέρωση υποχρεωτικής, περιοδικής εκπαίδευσης. Με πέντε ημέρες διάρκεια, ώστε να είναι αποτελεσματική. Και εξετάσεις στο τέλος και βεβαίωση επιτυχίας.
Επιπλέον αξίζει να δούμε και μία άλλη παράμετρο. Η εκπαίδευση δίνει μία ευκαιρία στους συναδέλφους να βγουν από την ρουτίνα, που τους τρώει ψυχικά και σωματικά, αργά αλλά σταθερά. Όσο και να λουφάρει κάποιος, δεν μπορεί να αποφύγει την εμπλοκή του με το επείγον. Και αυτά μαζεύονται, χρόνο με τον χρόνο. Είναι αλήθεια, ότι παίρνουμε πολλές ημέρες άδεια και ρεπό και ασθένειες και γονικές και αιμοδοτικές. Είναι επίσης αλήθεια όμως, ότι όσες και να 'ναι, πάλι δεν φτάνουν. Και αυτό δεν είναι μικρής σημασίας ζήτημα, για μια Υπηρεσία που φροντίζει το προσωπικό της.