Translate

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Εδώ σε θέλω ..... δάσκαλε.

Ανοίγοντας σήμερα τον υπολογιστή, έπεσε το μάτι μου σε μία παρουσίαση στην επιφάνεια εργασίας, με θέμα "Σεισμοί για παιδιά" και ήρθε στο μυαλό μου το ζόρι που τράβηξα με αυτή.
Ήταν πριν λίγο καιρό, όταν με φώναξε η δασκάλα του νηπιαγωγείου και μου είπε:
- "Έχω μιλήσει στα παιδιά για τον σεισμό και θέλω να έρθετε μία μέρα να τους κάνετε μία παρουσίαση".
- "Κοιτάξτε, είμαι ειδικός στην διαχείριση των θυμάτων, αλλά σχετικά με τους ίδιους τους σεισμούς είμαι άσχετος".
- "Μπορεί, αλλά σε σχέση με τους άλλους γονείς είστε ότι πιο κοντινό έχουμε".
- "Καλά, θα δω τι μπορώ να κάνω".
Δεν είχα προλάβει να τελειώσω την φράση μου και η δασκάλα είχε ορίσει ημερομηνία και ώρα. Έχω ετοιμάσει δεκάδες παρουσιάσεις και έχω μιλήσει σε αρκετά συνέδρια, ακόμη και στο εξωτερικό. Αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Τι να πεις στα πεντάχρονα; Αν δεν είναι ενδιαφέρον, θα παίζουν κυνηγητό στην τάξη και θα σε αφήσουν να μιλάς μόνος σου.
Άφησα και πέρασαν οι μέρες και κάθισα την παραμονή να ετοιμάσω την παρουσίαση. Μετά από δύο ώρες, δεν είχα γράψει ούτε εισαγωγή. Είδα κάποιες ειδήσεις, χάζεψα στο facebook, έπαιξα δύο πασιέντζες, καμία έμπνευση. Τότε μπήκε στο γραφείο η κόρη μου.
- "Μπαμπά τι γράφεις;"
- "Προσπαθώ να γράψω κάτι για τους σεισμούς, άσε με".
- "Να σου πω εγώ που τα ξέρω όλα".
- "Μπα, για λέγε να δούμε τι ξέρεις".
- "Λοιπόν, η επιφάνεια της γης αποτελείται από πλάκες και μέσα στη γη ζει ένας τεράστιος γίγαντας, ο εγκέλαδος. Αυτός χτυπάει τις πλάκες με το ρόπαλό του και έτσι γίνονται οι σεισμοί".
Αυτό ήταν. Από κει το έπιασα και σε μισή ώρα, έτοιμη η παρουσίαση. Πόσο δίκιο είχε ο Σαββόπουλος, όταν τραγουδούσε για τα παιδιά, πως "έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα".
Το επόμενο πρωί το παρουσίασα στο νηπιαγωγείο με μεγάλη επιτυχία. Για να είμαι ειλικρινής, εγώ άλλαζα τις διαφάνειες και τα παιδάκια εν χορώ, περιέγραφαν τον σεισμό και τα μέτρα αυτοπροστασίας. Ήταν μια εργασία διαφορετική και την ευχαριστήθηκα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη.

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Κάποιοι τολμούν.

Ο θεσμός του εθελοντή Διασώστη, λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία σε όλες σχεδόν τις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες. Για τα πλεονεκτήματα του θεσμού έχω αναφερθεί σε παρελθούσα ανάρτηση. Στην Χώρα μας βλέπουμε μόνο εθελοντές Πυροσβέστες.
Ενώ εμείς θεωρούμε ότι, οι εθελοντές Διασώστες θα μας πάρουν την δουλειά, κάποιοι τολμούν. Οι Αστυνομικοί, οι οποίοι θεωρούνται το πιο συντηρητικό κομμάτι των Υπηρεσιών Άμεσης Επέμβασης, μελετούν τα διεθνώς ισχύοντα και προτείνουν:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ"
Εθελοντές Αστυνομικοί, ένας θεσμός που πρέπει να ενεργοποιηθεί

Έχοντας ολοκληρώσει την ανάλυση όλων των σύγχρονων μορφών αστυνόμευσης, διαπιστώνουμε πρωταρχικά ότι όλες διέπονται από το κοινό χαρακτηριστικό της επιθυμίας μιας ενεργούς συμμετοχής της κοινωνίας και πιο συγκεκριμένα των ίδιων των πολιτών.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι πολίτες αναλαμβάνουν ρόλο αστυνομικού για να προστατέψουν τις περιουσίες τους , την ζωή τους κτλ
Παρά το γεγονός ότι καμία από τις σύγχρονες μορφές αστυνόμευσης δεν εισάγει νέα στοιχεία στη γενικότερη εννοιολογική προσέγγιση της αστυνόμευσης, δεν παύουν να αποτελούν μία οργανωμένη και αξιόλογη προσπάθεια κάθε σύγχρονης Αστυνομίας να επιστρέψει στις παραδοσιακές αρχές και αξίες, για τις οποίες συστήθηκε να υπηρετήσει, με τη συμμετοχή των ίδιων πολιτών και της κοινότητας.
Η εθελοντική αστυνόμευση βασίζεται στην εκούσια και ανιδιοτελή συμμετοχή των πολιτών στις προσπάθειες της Αστυνομίας να καταπολεμήσει το έγκλημα και να προσφέρει τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο. Πρόκειται, δηλαδή, για μία μορφή κοινωνικής υπηρεσίας της Αστυνομίας που υλοποιείται με την ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή των ίδιων των πολιτών και έτσι :
1- Η εθελοντική αστυνόμευση, κατά συνέπεια, νομιμοποιεί και ενισχύει το ρόλο και την αποστολή της Αστυνομίας σε μία δημοκρατική κοινωνία
2- Ενισχύει τον κοινωνικό ρόλο της αστυνομίας και ανάγει μια διαφορετική σχέση με τους πολίτες , μέσα από μια μορφή συνεργασίας απέναντι στις «κοινωνικές ασθένειες »
3- Η αστυνόμευση αποκτά μια νέα φιλοσοφία , μέσα από την οποία η πολιτεία μόνο κερδισμένη μπορεί να « βγει».
Όσο δε αφορά το νομικό υπόβαθρο , είναι γνωστή η διάταξη του (άρθρου 275, παράγραφος 1 ΚΠΔ ): "Προκειμένου για αυτόφωρα κακουργήματα και πλημμελήματα οι ανακριτικοί υπάλληλοι του άρθρου 33, καθώς και κάθε αστυνομικό όργανο, έχουν ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ - ενώ οποιοσδήποτε πολίτης το ΔΙΚΑΙΩΜΑ - να συλλάβουν το δράστη, τηρώντας τις διατάξεις του Συντάγματος και του άρθρου 279 του κώδικα για την άμεση προσαγωγή του στον εισαγγελέα."
Υπάρχουν τέλος, παραδείγματα στην Αγγλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής , όπου ο θεσμός αυτός έχει χαρακτηρισθεί επιτυχημένος.
Τολμήστε το κ Υπουργέ, είναι τρόπος να πραγματωθεί εκ του ασφαλούς η «θεωρεία σας» για τα σώματα ασφαλείας και συγκεκριμένα για την Αστυνομία.

ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Έξω πάμε καλά.

Μπορεί να είμαι ένας από τους ελάχιστους που δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είμαι σχεδόν ενθουσιασμένος με την πορεία των διαπραγματεύσεων. Αντίθετα, πολλοί ψηφοφόροι της Κυβέρνησης, άρχισαν την γκρίνια. Κάνουμε λένε, υποχωρήσεις. Σιγά να μην τους δέρναμε κιόλας. Τι ζητάνε δηλαδή. Να μας ζητήσουν συγνώμη που τους χρωστάμε; Να μας στείλει ο Σόιμπλε από μία Μερσέντες δώρο; Και ο Ολάντ από μία Γαλλίδα για σκλάβα; Και εμείς να γκρινιάζουμε ότι δεν είναι το μοντέλο που θέλαμε και η Γαλλίδα δεν είναι κοκκινομάλλα;
Εγώ αντίθετα είμαι ευχαριστημένος, όχι για τα αποτελέσματα, αφού αν δεν μπούνε υπογραφές, ο κίνδυνος ατυχήματος είναι υπαρκτός και κινδυνεύουμε να βρεθούμε στο δρόμο, όσο κι αν δεν το πιστεύουν μερικοί (οι περισσότεροι Έλληνες). Μου άρεσε το σκηνικό, όπως το έστησε ο Αλέξης και η παρέα του. Τι έχω καταλάβει, από αυτά που άκουσα και από αυτά που διάβασα;
Σωστά κατάλαβαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος ότι ο Αλέξης θα παίξει την Χώρα στα ζάρια. Αυτό που δεν κατάλαβαν και οι μέσα και οι ξένοι είναι, πως δεν τον νοιάζει αν χάσει. Ή μάλλον κάτι υποψιάζονταν, γι' αυτό προεκλογικά ρωτούσαν επίμονα "ποιο είναι το Plan B". Σε κάθε περίπτωση δεν περίμεναν να το τραβήξουν στα άκρα. Έτσι ξεκίνησε και η προηγούμενη Κυβέρνηση τις διαπραγματεύσεις, σε κάποια στιγμή έδιωξαν και την τρόικα, αλλά μόλις έμπηξε τις φωνές ή Άγκελα, κάθισαν κότες. Το ίδιο περίμεναν οι Γερμανοί ότι θα γίνει και με τους σημερινούς.
Ο Αλέξης έστησε το σκηνικό όμορφα από την αρχή. Έδωσε τα Υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας σε δύο ακραίους Εθνικιστές φιλορώσους (έναν Δεξιό και έναν κομμουνιστή, δεν έχει σημασία) και αυτοί πριν καν πάρει ψήφο εμπιστοσύνης η Κυβέρνηση, άρχισαν τις δηλώσεις και τις φιλοφρονήσεις με την παρέα του Πούτιν.
Η Άγκελα βέβαια, δεν μασάει από κάτι τέτοια, οπότε ξηγιέται από την αρχή: 
- Αφήστε τα λόγια και συνεχίστε όπως συμφωνήσαμε, αλλιώς θα πάρετε δρόμο.
- Πες μας πότε θα γίνει αυτό, να ετοιμάσουμε τα χαρτιά.
Οι Γερμανοί δεν μάσησαν, αλλά μάσησαν οι Αμερικάνοι:
- Βρείτε τα με τους Έλληνες, μη γίνει καμιά στραβή και τρέχουμε.
- Δεν γίνεται τίποτα, είναι κότες, θα πάρουν δρόμο από την ΕΕ και μετά θα παρακαλάνε. Θα τους διώξω, γιατί είπαν πως θα μου παίζουν τον ζουρνά και θα χορεύω.
- Κοίτα καλύτερα να σου παίζουν εσένα τον ζουρνά, παρά εμένα μπαλαλάικες. Οπότε βρείτε τα είπα.
Έτσι ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις. Οι δικοί μας ατάραχοι βέβαια, γιατί είχαν (και έχουν) έτοιμο Plan B. Αν δεν υπάρξει συμφωνία θα κάνουν δημοψήφισμα. "Μέσα, ή έξω από το ευρώ;". Αν η απάντηση είναι "μέσα", προκηρύσσουν εκλογές. Αν κερδίσουν, με φρέσκια εντολή, πάνε σε Εθνικό νόμισμα. Εύκολα. Βγάζεις Βαρουφάκη, βάζεις Λαπαβίτσα που έχει έτοιμο το σχέδιο και πάμε μόνοι μας.Μόνοι μας δεν γίνεται. Με Αμερικάνους, ή Ρώσους.
Εμείς βέβαια ελπίζουμε να υπάρξει συμφωνία, για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος, ότι είμαστε καλομαθημένοι και δεν μπορούμε να αντέξουμε τις συνέπειες της αλλαγής νομίσματος, ούτε για μία μέρα. Να τριπλασιαστούν οι τιμές των κινητών και των τάμπλετ και να πάθουμε κατάθλιψη.
Αυτό που ξέρουν και οι προηγούμενοι και οι σημερινοί, είναι πως η συμφωνία και οι όροι, δεν έχουν καμία σημασία. Σημασία έχουν τα μέτρα που θα πάρεις. Αναδιάρθρωση, ανάπτυξη, διαφθορά, φοροδιαφυγή. Οι προηγούμενοι απέτυχαν σε όλα, επειδή ήταν διαπλεκόμενοι. Προσπαθούσαν να κοροϊδέψουν την τρόικα, ότι κάνουν αναδιάρθρωση στο Δημόσιο επειδή απέλυσαν τις καθαρίστριες, τους φύλακες και επειδή κατάργησαν την Δημοτική Αστυνομία. Αν δεν αλλάξεις τον τρόπο λειτουργίας του Δημόσιου, όσους και να απολύσεις δουλειά δεν γίνεται.
Ενώ οι σημερινοί, επειδή δεν χρωστάνε σε κανέναν, ίσως τα καταφέρουν. Θα δυσαρεστήσουν όμως και πολλούς ψηφοφόρους τους, οι οποίοι τους ψήφισαν για να μην κάνουν αλλαγές. Επειδή λαμόγια υπάρχουν σε όλα τα επίπεδα. Πολυεπίπεδη επίσης, είναι και η διαφθορά. Γι' αυτό οι Σαμαράς - Βενιζέλος, από την μία φοβούνται ότι ο Αλέξης θα τα καταφέρει και αυτοί θα μείνουν για πάντα στην απ' έξω, από την άλλη ελπίζουν ότι θα υπάρξουν διαρροές και διάσπαση στην Κυβέρνηση και θα επιστρέψουν να μας ξανασώσουν.
Προσωπικά, όλα αυτά δεν με αφορούν. Το μόνο που ελπίζω είναι να βρεθεί μία Κυβέρνηση, να μετατρέψει την Χώρα σε σύγχρονο Δυτικό Κράτος. Να αλλάξει το Δημόσιο, να αλλάξει και η Υπηρεσία μου και να μπορέσω τα υπόλοιπα χρόνια, να εργαστώ σε συνθήκες που βλέπω και ζηλεύω.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Και με μας (το ΕΚΑΒ) τι θα γίνει;

Προσπερνώ γρήγορα την προηγούμενη ανάρτηση, γιατί όπως πάει θα αναγκαστώ να καταπιώ την γλώσσα μου και να ζητήσω συγνώμη επειδή δεν ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ. Το λέω γιατί οι πρώτες ενέργειες της Κυβέρνησης με έχουν εντυπωσιάσει, όπως και οι δηλώσεις των νέων Υπουργών. Μακάρι να συνεχίσουν έτσι, να αλλάξουν την Χώρα για χάρη των παιδιών μας και στις επόμενες εκλογές, από εδώ μέσα να ανακοινώσω ότι ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ με τα δύο χέρια. Εγώ και πολλοί άλλοι, να πάρουν 180 έδρες και να ξαναγράψουν και το Σύνταγμα.
Ύστερα από κάθε σχηματισμό νέας Κυβέρνησης και απευθυνόμενος στους συναδέλφους μου, γράφω πάντα το ίδιο πράγμα: "ο Δημόσιος Υπάλληλος, δεν χρειάζεται να έχει στραμμένο το βλέμμα στην Κεντρική Πολιτική σκηνή. Του αρκεί να βλέπει στην ίδια του την Υπηρεσία. Άλλαξε κάτι; βελτιώθηκε κάτι; Τότε όλο το Κράτος πάει καλά. Αν το ΕΚΑΒ πάει χάλια, δεν μπορεί το υπόλοιπο Δημόσιο να πάει καλά, ούτε το ίδιο το Κράτος. Γιατί μοχλός ανάπτυξης του Κράτους είναι το Δημόσιο". Περιμένουμε λοιπόν να δούμε την πρόοδο που θα συντελεστεί στην ίδια μας την Υπηρεσία, επειδή δεν πιστεύω ότι η Κυβέρνηση θα βελτιώσει όλους τους άλλους και θα ξεχάσει εμάς.
Για να δούμε όμως που βρισκόμαστε.
Το ΕΚΑΒ είναι η μοναδική Υπηρεσία στον Πλανήτη, που:
  • Δεν έχει Οργανισμό αντίστοιχο του αντικειμένου, αλλά κακέκτυπο του Κρατικού Αθηνών και μάλιστα της προπερασμένης δεκαετίας.
  • Αντίστοιχα δεν έχει Κανονισμό λειτουργίας, γενικό και επιμέρους δραστηριοτήτων.
  • Δεν είναι ένστολη Υπηρεσία.
  • Δεν έχει εναέρια μέσα και δεν πραγματοποιεί πρωτογενείς επεμβάσεις.
  • Δεν έχει σε καθημερινή λειτουργία, ειδικό Τμήμα αντιμετώπισης μαζικών ατυχημάτων και καταστροφών.
  • Δεν έχει Τοπικό σχέδιο Δράσης, ούτε Εθνικό.
  • Δεν έχει χαρτογραφήσει τις ανάγκες του σε προσωπικό και μέσα.
  • Δεν έχει διαχωρίσει το προσωπικό σε βαθμίδες.
  • Έχει ασθενοφόρα μίας κατηγορίας που κάνουν όλες τις δουλειές.
  • Έχει Κινητές Μονάδες στο δρόμο, ενώ σε όλα τα Κράτη αυτές ανήκουν στα Νοσοκομεία.
  • Δεν έχει Ιατρική Εποπτεία.
  • Δεν έχει καθιερωμένα πρωτόκολλα αντιμετώπισης περιστατικού.
  • Δεν έχει πρωτόκολλα στο Συντονιστικό.
  • Δεν έχει επικοινωνίες.
  • Δεν έχει αναπτύξει τηλεματικές εφαρμογές.
  • Δεν έχει αναπτύξει εθελοντικό Τμήμα.
  • Δεν έχει στατιστικές.
  • Δεν έχει μελέτες.
  • Δεν έχει εργασίες.


Δεν έχει, δεν έχει, ή ότι έχει είναι μοναδικό στον Κόσμο.
Τι θα φτιάξει λοιπόν η νέα Κυβέρνηση για το ΕΚΑΒ; Ελπίζω όχι αυτό που θα της ζητήσουμε. Τι θα της ζητήσουμε; Ότι ζητάμε πάντα: "Φέρτε ασθενοφόρα, προσλάβετε προσωπικό, δώστε μεταθέσεις". Και μόλις μας τα φέρουν θα προκόψουμε. Όχι σαν τους χαζούς τους Αστυνομικούς που ζητάνε Πανεπιστημιακές σπουδές και δημιουργία νέων κλάδων εγκληματολογίας και πολιτικών επιστημών.
Εγώ από τη μεριά μου, ένα πράγμα ελπίζω σαν πρώτο βήμα. Να ακυρώσει τον αμαρτωλό διαγωνισμό προμήθειας ασθενοφόρων και να αναθέσει την κατασκευή τους στην ΕΛΒΟ.

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Εκλογές.

Εμένα μου αρέσουν πολύ. Ειδικά από την Κυριακή το βράδυ και μετά. Από τα μούτρα των δημοσιογράφων καταλαβαίνεις το αποτέλεσμα πολύ πριν ανακοινωθεί. Γιατί αυτοί τα έχουν νωρίτερα.
Μου αρέσουν τα πάνελ, οι συζητήσεις, η προσαρμογή των νικητών στην ιδέα ότι είναι Κυβέρνηση και το αντίθετο. Γενικά η αλλαγή ρόλων.
Μου αρέσουν και οι επόμενες μέρες με το μοίρασμα των Υπουργείων. Στη συνέχεια τα πρώτα νομοσχέδια, τα οποία είναι πάντα εντυπωσιακά. Είναι σαν πανηγύρι.
Πλάκα έχουν και οι ψηφοφόροι. Όσοι ξέρουμε ότι ψήφισαν ΝΔ, δεν λένε τίποτα. Όσοι δεν γνωρίζουμε τι ψήφισαν, δηλώνουν ότι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Το έχουμε συνηθίσει, πάντα έτσι γίνεται. Ο Έλληνας πάντα είναι με τον νικητή, γιατί πάνω απ' όλα είναι με την πάρτη του.
Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών ήταν αναμενόμενο, αλλά δεν παύει να είναι εντυπωσιακό.
Εγώ ψήφισα τον Γιώργο. Μου είχε μείνει ένα απωθημένο από την θητεία του ως Πρωθυπουργός. Τότε που απευθύνθηκε στον λαό με την φράση "ή αλλάζουμε, ή βουλιάζουμε". Και πήρε την ομόφωνη απάντηση "βουλιάζουμε".
Η συνέχεια γνωστή. Ανατράπηκε από το ίδιο του το Κόμμα, ήρθε άλλη Κυβέρνηση, εφαρμόστηκε το Μνημόνιο με σκληρή λιτότητα, αλλά χωρίς μεταρρυθμίσεις, χάθηκε κάθε προοπτική εξόδου από την κρίση και να 'μαστε σήμερα με Κυβέρνηση Αριστεράς.
Χρόνια είχα να ψηφίσω Κόμμα που δεν μπήκε στη Βουλή. Από την περασμένη δεκαετία (2000), όταν ψήφισα τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη (Μιχάλης Χαραλαμπίδης ). Τον ένα από τους 7 που έγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ. Αυτόν που το 1999 διαφώνησε, δηλώνοντας ότι μέχρι το 2010 η Ελλάδα θα γίνει Γερμανικό προτεκτοράτο. Κατέβηκε με δικό του Κόμμα (Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση ) και δεν μπήκε στην Βουλή. Τότε που τα δανεικά έρχονταν με τα τσουβάλια. Μοναδικό το συναίσθημα λοιπόν.
Προεκλογικά είχα αποφασίσει να κάνω μία φιλελεύθερη στροφή και να ψηφίσω Δημιουργία Ξανά, αφού με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο, οι απόψεις και προτάσεις του Προέδρου της, Θάνου Τζήμερου. Τελικά δεν κατέβηκε στις εκλογές και μοιραία σκέφτηκα να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, μόνο και μόνο για την αλλαγή. Την γλύτωσα όμως αφού 20 μέρες πριν την κάλπη, ο Γιώργος αποφάσισε να φύγει από το ΠΑΣΟΚ (το οποίο δεν θα ψήφιζα με την καμία) και να κατέβει με δικό του Κόμμα. 
Με τους αριστερούς δεν έχω πρόβλημα, ούτε με τους δεξιούς. Απλά διαφωνώ με τις απόψεις και των δύο. Αφού όμως δω τα αποτελέσματα. Ποτέ εκ των προτέρων, αφού ποτέ δεν υπήρξα κακοπροαίρετος. Στάθηκα αντίθετος με την διακυβέρνηση Σαμαρά, ο οποίος απέτυχε παταγωδώς και η καταστροφή που έφερε, ήταν μεγαλύτερη από αυτήν που προσπάθησε να αποτρέψει.
Καινούρια Κυβέρνηση λοιπόν και μάλιστα αριστερή. Ευχή όλων μας είναι να πετύχει. Και όλοι μας οφείλουμε να βάλουμε πλάτη, γιατί όλοι μας είμαστε το ίδιο πατριώτες, άσχετα με ιδεολογικές διαφορές. Οι μόνοι που εύχονται να αποτύχει, είναι οι 400 χιλιάδες (διαπιστωμένα πια) φασίστες και όσοι θα χάσουν την κουτάλα, ελπίζοντας ότι θα ξανάρθουν στα πράγματα για να συνεχίσουν την μάσα.
Εδώ θα είμαστε να τα ξαναπούμε. Μέχρι τότε ο καθένας στη δουλειά του.