Translate

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Η δωρεά της Πυροσβεστικής στο ΕΚΑΒ.

Παρακολούθησα την άφιξη των ασθενοφόρων του ΠΣ στο ΕΚΑΒ, μέσω δημοσιεύσεων στο facebook και το  ekabnews, καθώς και την γιορτή (η φιέστα είναι κακιά λέξη) που την συνόδευσε. Σημαντική κίνηση, γιατί όπως και να το κάνουμε, 9 οχήματα είναι 9 οχήματα και θα δώσουν λύση. Θα δώσουν όμως; Με την καμία, λέω εγώ. Παίζει να μην βγουν και ποτέ για δουλειά.
Δεν έμαθα όμως, αν παραχωρήθηκαν προς χρήση, ή αν πέρασαν στην ιδιοκτησία του ΕΚΑΒ. Στην πρώτη περίπτωση, είναι έτοιμα να δουλέψουν αύριο το πρωί όπως είναι (αφού βάλουν λάστιχα).
Στην δεύτερη έχουμε πρόβλημα. Πρέπει να βαφτούν κίτρινα και να βγάλουν κρατικές πινακίδες. Οι μοτοσυκλέτες της ΚΥ βάφτηκαν κίτρινες πριν από 4 χρόνια κι ακόμη η αλλαγή δεν έχει δηλωθεί στην άδεια κυκλοφορίας! Άσε που 20 χρόνια τώρα, κυκλοφορούν με πολιτικές πινακίδες.
Πες όμως ότι οι διοικητικές υπηρεσίες του ΕΚΑΒ αποφασίζουν να με διαψεύσουν και όλα αυτά γίνονται αύριο. Βγάζουν και ασφάλεια και δίνονται για δουλειά. Ποιος θα τα συντηρεί; με τι ανταλλακτικά; Ή μήπως επειδή είναι καινούρια δεν θα χαλάσουν; Τα ίδια πήρε το ΕΚΑΒ, με δωρεά από την Ένωση Εφοπλιστών και τα περισσότερα τίναξαν τα πέταλα. Ή είναι αναξιόπιστη η Volkswagen, ή κάτι δεν πάει καλά με την χρήση τους. Κάποιοι δεν εκπαιδεύτηκαν στην χρήση οχημάτων με TDI κινητήρες.
Την δωρεά ακολούθησε και μια παραφιλολογία για συνεργασία του ΕΚΑΒ με το ΠΣ. Κανείς όμως δεν λέει λεπτομέρειες, ούτε οι Υπουργοί, ούτε υπηρεσιακοί παράγοντες. Αυτό μου λέει ένα πράγμα. Κάτι θέλουν να κάνουν, αλλά δεν ξέρουν τι να κάνουν και πως να το κάνουν. Αν είναι ο καθένας "ειδικός", να λέει το μακρύ του και το κοντό του, καλύτερα να μην κάνουν τίποτα. Το ΕΚΑΒ έχει φτάσει στο τελευταίο στάδιο διάλυσης. Ας το αφήσουν να διαλυθεί μόνο του, χωρίς να βλάψουν την Πυροσβεστική, η οποία έχει τα δικά της προβλήματα!
Προσωπικά, σε ένα πράγμα ελπίζω. Κάποιος από αυτούς, να βρει την φώτιση, να κλείσει τα αυτιά του στις συντεχνίες και τα προσωπικά συμφέροντα, να πάει σε μια πολιτισμένη Χώρα να πάρει παράδειγμα πως δουλεύει το Σύστημα και να το φέρει φωτοτυπία. Μπορεί να γίνει αυτό στην Ελλάδα; Αδύνατον, γιατί εδώ και 5 χρόνια έχουμε αποδείξει πως, όσο και να βουλιάζουμε, δεν αλλάζουμε!

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Μπήκαν τα λεφτά!

Δύο φορές τον μήνα, όλο και κάποιος συνάδελφος σπεύδει να μας ενημερώσει, με σχετική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebbook:
-"Μπήκαν τα λεφτά!", -"δεκαπενθήμερο και ώρες στα ΑΤΜ", κλπ.
Και από κάτω χαρμόσυνα σχόλια, χαβαλές και πολλές φορές ολόκληρες συζητήσεις, για το αν θα μπουν και εκτός έδρας, επιδόματα και άλλα ευχάριστα.
Εμένα μου αρέσουν οι ανακοινώσεις αυτές και τις περιμένω, ειδικά αν είμαι απογευματινός, για να τρέξω στο μηχάνημα, έχοντας μείνει με κάτι κέρματα. Και μετά στο περίπτερο για ανεφοδιασμό σε καπνό, για να ακολουθήσει δεύτερος καφές και να αισθανθώ άρχοντας.
Αυτές τις ανακοινώσεις όμως, τις διαβάζουν χιλιάδες "φίλοι" και "φίλοι φίλων" και δεν συμμαζεύεται. Οι οποίοι φίλοι ανήκουν σε διάφορες κατηγορίες και σίγουρα δεν είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Τι σκέφτονται άραγε για μένα; 
Ότι κάνω μία από τις δυσκολότερες δουλειές και παίρνω λιγότερα από την γραμματέα που φτιάχνει μανικιούρ στο γραφείο; Ότι με δυόμιση δεκαετίες υπηρεσίας παίρνω ένα χιλιάρικο και αυτό μισό επειδή χρωστάω σε δάνεια; ότι αυτά που περισσεύουν σου απαγορεύουν να ζεις σαν άνθρωπος και να μεγαλώνεις παιδιά;
Είμαι σίγουρος πως όχι, επειδή και οι ίδιοι μπορεί να είναι σε χειρότερη μοίρα, να είναι άνεργοι, ή να δουλεύουν ιδιωτικά και το αφεντικό να τους τρώει χρήματα απειλώντας τους με απόλυση, για να μην μιλάνε.
Σκέφτονται τον κοπρίτη τον δημόσιο υπάλληλο, που ξύνεται όλη μέρα, παίρνει έναν σκασμό λεφτά και δεν αφήνει το Κράτος να πάει μπροστά. Για κάποιους (πολλούς) ίσως έχουν δίκιο. Στην δική μου και εκατοντάδων συναδέλφων μου την περίπτωση, έχουν άδικο.
Θα παρακαλούσα λοιπόν, τους συναδέλφους που ανεβάζουν τέτοιες ανακοινώσεις να συνεχίσουν να το κάνουν, αλλά σε κλειστές ΕΚΑΒίτικες ομάδες, για να τις βλέπουμε μεταξύ μας.
Χρόνια Πολλά και χαρούμενες γιορτές. Υγεία σε όλους!

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Η φάμπρικα με τις καρέκλες.

Για τις καρέκλες στο ΕΚΑΒ θα γράψω. Αυτή η φάμπρικα, παλιά δούλευε στο αυτόματο. Από το βράδυ των εκλογών, μαζεύονταν οι "νικητές" και μοίραζαν καρέκλες. Ποιος θα πάει που. Μεγάλη χαρά, που γίνονταν ακόμη μεγαλύτερη με την εκδίωξη αυτών που κάθονταν στις καρέκλες.
Ο προηγούμενος "κάτοχος" της καρέκλας, την ήξερε την διαδικασία. Δεν χρειάζονταν να πάει από τα αξημέρωτα στη δουλειά, για να βρει κάποιον άλλον να κάθεται στην καρέκλα του και να τον κοιτάει ειρωνικά. Χαλαρά πήγαινε κάποια στιγμή και όχι στο γραφείο. Στα παρασκήνια πήγαινε, για να παζαρέψει. Ο στόχος ήταν, να "πέσει" στα μαλακά. Έχασε που έχασε την καρέκλα, μην καταλήξει και σε ασθενοφόρο να κουβαλάει. Το βλέμμα του είχε κάτι ανάμεσα σε υπόσχεση και απειλή. Σαν να έλεγε: "δεν θα με πειράξεις για να μην σε πειράξω", ή "πρόσεχε, μπορεί να ξαναλλάξουν τα πράγματα".
Και έτσι πορευτήκαμε για δεκαετίες στο ΕΚΑΒ. Το μυστικό ήταν να "τρουπώσεις" μέσα. Μετά λίγοι έβγαιναν.
Με την έναρξη της κρίσης τα πράγματα άλλαξαν. Με βραδύ ρυθμό και μεγάλη απροθυμία οι αλλαγές. Οι Κυβερνήσεις πηγαινοέρχονται και οι καρέκλες δεν είναι σίγουρες. Άλλο είναι να εκτεθείς και να αράξεις καμιά δεκαετία και άλλο να μην προλάβεις να ζεστάνεις την καρέκλα, να σε πετάξουν και να γίνεις ρόμπα.
Τι περίμενα από την "πρώτη φορά Αριστερά Κυβέρνηση"; Να κλείσει την φάμπρικα, το λέω ξεκάθαρα. Όχι να μην βάλει δικούς της και να αφήσει τους προηγούμενους. Έτσι δεν κλείνει η φάμπρικα. Αλλά να καθιερώσει διαδικασίες επιλογής, ώστε τις θέσεις να καταλαμβάνουν οι καλύτεροι, με κριτήρια πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Και να μένουν για πάντα. Και όταν αδειάζει μια θέση, να την παίρνει πάλι ο καλύτερος.
Πέρασαν 11 μήνες και άλλα βλέπω.

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Περί εκπαίδευσης.

Έγραψα ένα σχόλιο τις προάλλες στο Fb και απάντησε (χαριτολογώντας) ο Παντελής (φίλος και συνάδελφος) ότι συμφωνεί μαζί μου επειδή με είχε εκπαιδευτή. Ξαφνικά μου ήρθε στο μυαλό, η περίπτωση του Παντελή. Κάτι αντίστοιχο με τους καπνιστές οι οποίοι κόβοντας το κάπνισμα, γίνονται οι φανατικότεροι αντικαπνιστές.
Ήταν από τους συναδέλφους που με μεγάλη πλειοψηφία τότε, στήριζαν φανατικά την άποψη ότι, "οι επιπλέον γνώσεις είναι για τους γιατρούς και εμείς πρέπει να σταματήσουμε να τους παριστάνουμε". Κάποια στιγμή πέρασε δειλά την διαχωριστική γραμμή και σύντομα βούτηξε στα βαθιά. Εδώ και πολλά χρόνια, δεν έχει σταματήσει στιγμή να εκπαιδεύεται και να εκπαιδεύει.
Παρ' όλη την απογοήτευση για την συνεχή υποβάθμιση του χώρου και την βεβαιωμένη έλλειψη προοπτικής για ανάπτυξη, αυτός και μερικές δεκάδες άλλοι καλοί συνάδελφοι, σηκώνουν το ΕΚΑΒ στους ώμους τους και αποτελούν πρότυπα για τους νέους Διασώστες.
Και εδώ θέλω να ξεχωρίσω τους Έλληνες από τους άλλους Δυτικούς συναδέλφους.
Οι Δυτικοί, αποδεδειγμένα μέτριου επιπέδου, εργάζονται σε Συστήματα με απεριόριστες δυνατότητες και προσπαθούν να περιορίσουν τις απαιτήσεις του Συστήματος, ώστε αυτόματα να μειωθούν και οι δικές τους υποχρεώσεις.
Οι Έλληνες, αποδεδειγμένα πολύ καλοί έως άριστοι, εργάζονται σε ένα Σύστημα χωρίς καμία δυνατότητα και προσπαθούν να αυξήσουν τις απαιτήσεις του Συστήματος, ώστε αυτόματα να αυξηθούν και οι δικές τους υποχρεώσεις. Αυτή είναι η διαφορά.
Έξω βέβαια, τα Συστήματα σώζουν ανθρώπους που θα έπρεπε να είχαν πεθάνει, ενώ στην Χώρα μας το Σύστημα πεθαίνει ανθρώπους που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί. Και αυτή είναι μια άλλη διαφορά.

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

Άλλος για Μυτιλήνη...

Εδώ και πολύν καιρό ασκούνται συντονισμένες πιέσεις στην Διοίκηση, να οργανώσει εκδρομή στα νησιά. Το σκεπτικό είναι ότι, λόγω κρίσης δεν περάσαμε καλά στις καλοκαιρινές διακοπές και θέλουμε να κάνουμε κάτι άλλο για να φτιάξουμε ψυχολογία. Το βέβαιο είναι ότι έχει υποβαθμιστεί η ζωή του ΕΚΑΒίτη. Και λέμε ζωή, την μία και μοναδική, αυτή στο facebook. Ξυπνάς το πρωί, γράφεις μία μαλακία για τον ΣΥΡΙΖΑ, ποστάρεις τον σκύλο σου, ανεβάζεις ένα ανέκδοτο, βάζεις και μια σέλφι με το ασθενοφόρο σου, τσεκ-ιν στο Γεννηματάς, τέλος. Την άλλη μέρα πάλι τα ίδια. Αγγαρεία σου δίνουν τα λάικ, έτσι για να μην σε στεναχωρήσουν.
Στα νησιά θα αποκτήσει νόημα η ζωή σου και θα ανέβουν οι μετοχές σου κατακόρυφα. Θα κάνεις τσεκ-ιν και σε ένα διαφορετικό μέρος, βρε αδελφέ. Θα βγάλεις φωτογραφίες με πρόσφυγες, με εθελοντές, με τον Δήμαρχο, με τούρκους δουλέμπορους. Αυτά είναι, τους πάτησες όλους κάτω. Κι αν βρεις και μωρό να το ταΐσεις, πρέπει να αρχίσεις τα ναρκωτικά για να αντέξεις την δόξα. Και όλα αυτά βέβαια γιατί έχουμε τον τρόπο μας, ως δημόσιοι υπάλληλοι να τα κάνουμε τσάμπα και κυριλέ. Με τα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία μας. Όχι σαν κάτι Φινλανδούς παλιοτελευταίους που παρατάνε τις σπουδές τους, τις δουλειές τους, πληρώνουν από την τσέπη τους και την βγάζουν με σάντουιτς ζαμπόν-τυρί. Εμείς είμαστε επαγγελματίες.
Η Διοίκηση οφείλει να ενδώσει, επειδή και λεφτά υπάρχουν και προσωπικό περισσεύει.
Στην παρακάτω ανάρτηση 2 μήνες πριν, γράφω ποια (δεν) είναι η δουλειά μας σε σχέση με τους πρόσφυγες και τι πρέπει να κάνει η Πολιτεία:
Η άλλη παράμετρος είναι η πιο σημαντική. Το ΕΚΑΒ δυσλειτουργεί τους τρεις (3) τελευταίους μήνες, επειδή δεν έχει πρόσβαση στην κεντρική αποθήκη, αφού αυτή έχει γεμίσει ψύλλους!
Μην γελάτε συνάδελφοι, δεν είναι αστείο. Δεν βγήκε τυχαία η έκφραση "ούτε ψύλλος στον κόρφο σου". Αυτά τα ζωύφια είναι πολύ άτιμα. Έτσι και σου την πέσουν, θέλει πολύ αγώνα να απαλλαγείς. Το ΕΚΑΒ παλεύει τρεις μήνες χωρίς αποτέλεσμα.
Πάει ένα ασθενοφόρο και ζητάει στον εξοπλισμό κολάρο. Πάει το επόμενο και ζητάει μάσκες Ο2. Η απάντηση είναι η ίδια: "Δεν μπορούμε να ανεβάσουμε από την αποθήκη, γιατί φοβόμαστε τους ψύλλους"! Όταν βέβαια η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο, γίνεται ειδική επιχείρηση, από εκπαιδευμένους υπαλλήλους, οι οποίοι φορούν στολές ΡΒΧΠ και κατεβαίνουν με καταδρομικές ενέργειες και ανεβάζουν υλικά, για να μην κλείσουν τα ασθενοφόρα!
Πως μπήκαν οι ψύλλοι στην υπόγεια αποθήκη του ΕΚΑΒ κανείς δεν ξέρει. Πιθανολογείται ότι τους μετέφεραν κάποια από τα γατόσκυλα που περιφέρονται στο προαύλιο της Κ.Υ. Αυτό συνέβη, επειδή υπάρχει πρόβλημα διαχρονικό με την κάτω πόρτα της αποθήκης, η οποία δεν είναι δυνατόν να κλειδωθεί. Κάθε φορά που επιχειρείται κάτι τέτοιο, το λουκέτο βρίσκεται σπασμένο και η πόρτα ανοιχτή. Όχι γιατί κάποιος θέλει να κλέψει, αλλά επειδή κάποιοι υπάλληλοι ανήκοντες σε "ειδική κατηγορία", θέλουν να μπαινοβγαίνουν από κει και όχι από την κανονική είσοδο, όπου γίνονται αντιληπτοί και προκαλούν σχόλια.
Το υπόγειο της Κ.Υ. είναι μεγάλη καβάτζα, είτε είσαι κοπρίτης και θέλεις να κοιμάσαι την μισή βάρδια, είτε είσαι πρεζόνι και θέλεις να χτυπήσεις την δόση σου ανενόχλητος. Έχει και ένα μειονέκτημα. Δεν έχει τουαλέτα, οπότε μόλις συνέρθεις από την ντάγκλα και σε πιάσει, πρέπει να τρέχεις στην σκάλα πανικόβλητος. Πριν καιρό κάποιος δεν πρόλαβε, "άφησε" μία τούρτα στα σκαλιά και έφυγε κύριος. Ύστερα από λίγο κατέβηκε ο ηλεκτρολόγος και για χιλιοστά δεν πάτησε την νάρκη. Τον άκουγαν μέχρι την πλατεία Συντάγματος επί δύο ώρες που έβριζε θεούς και δαίμονες!
Η Διοίκηση έχει κινητοποιηθεί από την πρώτη στιγμή και όλοι οι προϊστάμενοι και διευθυντές, σε κοινές συνεδριάσεις με την Επιτροπή Υγιεινής και Ασφάλειας, έχουν ριχτεί στην μάχη κατά των ψύλλων. Ως τελευταίο μέτρο έχουν αποφασίσει να καλέσουν το ειδικό τμήμα ραδιοβιολογικού πολέμου του Στρατού.
Τι ήθελα να πω; Ά, ναι. Όλος ο εξοπλισμός του ΕΤΙΚ, βρίσκεται σ' αυτήν την αποθήκη.