Translate

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Και ακολούθησε...

Μία ανακοίνωση της ΔΑΚΕ, στην οποία αφού ξεκινάει με μια επίθεση στην κυβερνητική πολιτική (κάτι έμαθαν από τη συνεργασία με το ΚΚΕ), καταλήγει σε επίθεση στην ΠΑΣΚΕ, καταγγέλλοντας τον πρόεδρο του Σωματείου εργαζομένων. Θα νόμιζε κανείς ότι μετά τις εκλογές του Σωματείου, όπου καταποντίστηκαν συνδικαλιστικά και μετά τις εθνικές εκλογές, όπου καταποντίστηκαν πολιτικά, τουλάχιστον θα κρύβονταν.
Αυτοί όμως, μπήκαν στην κολυμπήθρα, ξαναβαφτίστηκαν και αναμάρτητοι πλέον άρχισαν κριτική. Προφανώς θεωρούν ότι οι εργαζόμενοι στο ΕΚΑΒ έχουν μνήμη ψαριού.
Άμεση ήταν η απάντηση της ΠΑΣΚΕ και διαβάζοντάς την οι συνάδελφοι, δεν μπορούν παρά να συμφωνήσουν λέξη προς λέξη. Θα συμφωνήσω κι εγώ με μία ένσταση. Γίνεται μία αναφορά στην ανακοίνωση της ΠΑΣΚΕ, για κάποιους σε γραφεία (υπονοώντας στελέχη της ΔΑΚΕ) και ειδικότερα "στις υπερωρίες τους, που πλησιάζουν τις 2000 το μήνα".
Αυτά τα ζητήματα σύντροφοι δεν αναφέρονται υπό μορφήν υπαινιγμών, ή κουτσομπολιού. Δεν χρησιμοποιούνται απλώς για να επιφέρουμε πλήγμα στον αντίπαλο. Αυτά αναφέρονται στην Διοίκηση για να ελεγχθεί πειθαρχικά, ο μακρυχέρης που γράφει ώρες στον εαυτό του. Αναφέρονται και στον εισαγγελέα, γιατί είναι και ποινικό αδίκημα. Εκτός αν σ' αυτή τη χώρα έχουμε ξεχάσει ότι απαγορεύεται να βουτάμε δημόσιο χρήμα.
Τουλάχιστον ας μην ξεχνάμε, ότι κάποιοι συνάδελφοι στα ασθενοφόρα βάζουν λεφτά από την τσέπη τους για να έχουν τον απαραίτητο εξοπλισμό και να κάνουν σωστά την δουλειά τους.
====================================================================

Κάποιος συνάδελφος με ρώτησε αν τα ασθενοφόρα έχουν αερόσακους. Δεν είδα και κανέναν να ανοίγει, αλλά δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά. Πρέπει να βρούμε κανένα που έκανε μετωπική για να έχουμε απάντηση. Το Β7 που τσακίστηκε τελευταία, επισκευάστηκε ταχύτατα και επανήλθε.






=====================================================================






Το Σάββατο νύχτα ήταν ήρεμα τα πράγματα, αλλά λίγο πριν το τέλος να το θανατηφόρο Ποσειδώνος και Καλαμακίου. Τι να πει κανείς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: