Οι 'μέσα' και οι 'έξω'.

Νύχτα χτες η 7 ομάδα και μία από τα ίδια. 10 αυτοκίνητα να βγάλουν την δουλειά. Από τότε που ήρθα στο ΕΚΑΒ, ακούω το ίδιο παραμύθι. Ότι είναι μια προσωρινή κατάσταση, που οφείλεται στην έλλειψη προσωπικού. Λες και θα βρεθεί ποτέ κυβέρνηση που θα εγκρίνει πρόσληψη 1000 Διασωστών, για να λυθεί το πρόβλημα.

Το ζήτημα είναι αλλού: να σταματήσουμε να μεταφέρουμε στα Νοσοκομεία ότι θέλει ταξί, δήθεν για να μην δυσαρεστήσουμε τους πολίτες και χάσει ψήφους η κυβέρνηση. Ακόμη και σήμερα που δουλεύουμε χωρίς πρωτόκολλα και χωρίς διαλογή, αυτοί που κάθονται στην καρέκλα του τηλεφωνητή, θα μπορούσαν να είναι πιο επαγγελματίες.

Μισή ώρα πριν την αλλαγή, μου έδωσε το 'επείγον καρδιολογικό' και δεν είχα καμία αντίρρηση. Είχα αντίρρηση όμως, όταν πολύ εύκολα "ανακάλυψα" ότι καρδιολογικό ιστορικό είχε ο ασθενής, αλλά το επείγον πρόβλημα ήταν τα κοιλιακά άλγη, από την προηγούμενη μάλιστα. Και το ανέφερα στον ασύρματο.

Πάντα προσπαθώ να αποφεύγω τις αντιπαραθέσεις του τύπου "οι μέσα και οι έξω". Δεν οδηγούν πουθενά. Το ΕΚΑΒ είναι ένα. Και είναι λάθος σε όλες του τις διαστάσεις. Αλλά ο εκφωνητής, (από αυτούς που θεωρώ "καλά παιδιά"), την είχε έτοιμη την απάντηση: "δικαιούται συνάδελφε ο τηλεφωνητής να κάνει ένα λάθος. Εσείς εκεί έξω δεν κάνετε λάθη;" - "δικαιούται συνάδελφε μετά από 6 ώρες στην καρέκλα να κάνει λάθος" του απάντησα, "εμείς με 8 ώρες νυχτερινή βάρδια στο δρόμο δεν κουραζόμαστε, οπότε δεν κάνουμε λάθη". - "ναι αλλά κάνετε δύο ώρες το σήμα", για να προσθέσει ότι δεν το λέει για μένα προσωπικά. Τα γνωστά.

Και τότε κατάλαβα την αντίληψη των "μέσα" για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ΕΚΑΒ. Πιστεύουν ότι δουλεύουμε λίγο. Πιστεύουν ότι το ασθενοφόρο είναι μια μηχανή που τρώει κάρτες. Δεν κατανοούν πως μετατρέποντας το ασθενοφόρο σε σκουπιδιάρικο, ούτε ποιότητα στις υπηρεσίες έχουν, ούτε προσωπικό με ηθικό. Δεν κατανοούν πως δουλεύοντας με σύστημα "ότι να ναι, όπως να ναι", θα πάμε κάθε μέρα και χειρότερα. Τους φταίνε οι απ' έξω. Δεν θέλω να επεκταθώ, γιατί είμαι στα όρια της απελπισίας.

Αν δεν επιβληθούν κάποια πράγματα με το ζόρι, όταν πάρω σύνταξη το ΕΚΑΒ θα είναι σε χειρότερη μοίρα απ' ότι ήταν όταν προσλήφθηκε η σειρά μου.

Στρατός και Δεξιά

Από τότε που ο γιος μου πήγε φαντάρος, όταν διαβάζω εφημερίδα, το μάτι μου σταματάει σε ειδήσεις σχετικές με το Στρατό. Έτσι έμαθα, πως στην πενταετία της διακυβέρνησης από την ΝΔ, πενταπλασιάστηκαν οι ανυπότακτοι εσωτερικού και έφτασαν τις σαράντα χιλιάδες.

Παλιά ήξερες, πως αν δεν πήγαινες στρατιώτης, έρχονταν η αστυνομία και σε πήγαινε σηκωτό στο πλησιέστερο Στρατοδικείο. Εκεί, αν ζητούσες συγνώμη έτρωγες 3 μήνες και πήγαινες να υπηρετήσεις. Αν συνέχιζες να έχεις αντιρρήσεις, έτρωγες 4 χρόνια και πήγαινες στρατιωτικές φυλακές. Χώρια οι επιπτώσεις στην υπόλοιπη ζωή σου.

Σήμερα δεν τρέχει τίποτα. Αυτά όλα τα "παληκάρια", έχουν μέσον. Κυκλοφορούν άνετα, πηγαίνουν για καφέ στο Κολωνάκι, δουλεύουν, σπουδάζουν.

Ο Έλληνας, λαός ανέκαθεν πολεμικός, είχε άριστη σχέση με τον Στρατό και όπλα. Ο άντρας, ήταν υπερήφανος για τη θητεία του και θεωρούσε το 'πράσινο χαρτί' ισάξιο με τίτλο πανεπιστημίου. Το ήθελε να το δείχνει σ' όλη τη ζωή του και να διηγείται ιστορίες.

Τον περασμένο μήνα ο Βουλγαράκης ανακοίνωσε την μείωση της θητείας στους 9 μήνες, με την υποχρέωση των στρατεύσιμων να υπηρετήσουν το 9μηνο στα σύνορα. Διαβάζω λοιπόν σε κυριακάτικο φύλο, πως τα βουλευτικά γραφεία των νεοδημοκρατών έχουν μετατραπεί σε στρατολογικά γραφεία. Τρέχουν να βάλουν μέσον οι νεοδημοκράτες, για να πάρουν 'μαϊμού' βεβαιώσεις, ότι έχουν προβλήματα υγείας, ώστε να παρακάμψουν το νόμο και να υπηρετήσουν στο κέντρο.

Εγώ βέβαια ανήκω στα κορόιδα. Έτσι δεν είχα αντίρρηση, όταν ο γιος μου με ενημέρωσε ότι ζήτησε να υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός και θα μείνει επιπλέον 4 μήνες. Ούτε όταν έκανε αίτηση να πάει σε παραμεθόριο και να μείνει εκεί αμετάθετος.

Οι δεξιοί πάντα το έπαιζαν υπερπατριώτες και στρατόκαυλοι. Αποδείχτηκε ότι τον Στρατό τον ήθελαν για να παίρνουν την εξουσία, όταν δεν τους ευνοούσαν οι κοινωνικές συνθήκες.

Υπήρχαν συγκεκριμένες κατηγορίες που δεν πήγαιναν φαντάροι. Οι άνθρωποι με μόνιμη ανικανότητα, οι ψυχάκηδες, τα πρεζόνια και οι αδερφές.

Ευτυχώς που σε λίγο θα καταργηθεί η θητεία, γιατί τώρα δεν θέλει να πάει κανείς. Τις διαφορές μας με τους γείτονες τις έχει λύσει η Ντόρα με διαπραγματεύσεις. Και δεν ξέρουμε αν μας ανήκει και το σπίτι μας, ή το έχει παραχωρήσει στους Τούρκους.

Σωματείο και Βουλευτικές

Έδωσαν και πήραν οι συζητήσεις για το Σωματείο όλο το Καλοκαίρι. Και τελικά, μόλις καταφέραμε να έχουμε Σωματείο, μας πρόλαβαν οι Βουλευτικές και το ενδιαφέρον μοιραία μετατοπίστηκε

Δικαιολογημένα βέβαια, γιατί πέρα από τον μικρόκοσμο του ΕΚΑΒ, προτεραιότητα είναι να φύγει αυτή η κυβέρνηση που διέλυσε τη χώρα ολόκληρη. Πήραν μίζες, μπλέχτηκαν σε σκάνδαλα, έκαναν ρουσφέτια, μείωσαν μισθούς, ακρίβυναν τα πάντα και τίποτα παραπέρα. Και θα υπάρξει και όφελος για το ΕΚΑΒ, γιατί φεύγοντας θα πάρουν μαζί τους και αυτή την Διοίκηση, που ακολούθησε πιστά την κυβερνητική επιλογή και μετέτρεψε το ΕΚΑΒ σε έναν παρασιτικό Οργανισμό του Δημοσίου, χωρίς κανένα όφελος για τους πολίτες.

Τώρα που φτάσαμε στο τέλος δεν έχω όρεξη, ούτε για θριαμβολογίες, ούτε για συνθήματα. Το πολύ - πολύ, σε μερικές μέρες να τους πω "ουστ". Μεγαλύτερη σημασία για μένα έχει η επόμενη μέρα.

Ας έρθει με το καλό και τα λέμε. Υγεία και ευτυχία σε όλους. Και καλά αποτελέσματα στις εκλογές, όπου κι αν ανήκουν.

Φωτιές 2009

Ούτε ο Θεός δεν τους θέλει, τους ηλίθιους που κυβερνάνε. Αν δεν τσακιστούν να φύγουν, μετά τις φωτιές θα ρίξει ακρίδες.

Όσο για τα αίτια, μην ακούτε κανέναν. Δύο πράγματα ισχύουν Διεθνώς: Πρόληψη και Καταστολή. Τι ισχύει στην Ελλάδα; Στον τομέα της πρόληψης, πέντε διαφορετικές υπηρεσίες, κρατικές ή δημοτικές, συγκρούονται μεταξύ τους για τις αρμοδιότητες και κανείς δεν κάνει τίποτα. Τελεία. Επιπλέον ο κοπρίτης ο Έλληνας, δεν καθαρίζει ούτε τα ξερόχορτα από την αυλή του και μετά φωνάζει για Ελικόπτερα και το κράτος που τον εγκατέλειψε. Όσο "για τους κόπους μιας ζωής" και "τις περιουσίες που χάθηκαν", ένα έχω να πω: 'έστι δίκης οφθαλμός....'.

Στον τομέα της καταστολής τα πράγματα είναι χειρότερα. Όχι μόνο λείπουν 3000 πυροσβέστες, αλλά και αυτοί που υπάρχουν δεν ξέρουν να σβήνουν φωτιές. Και από τους ανώτατους αξιωματικούς της Π.Υ., οι 8 στους 10 είναι για τα πανηγύρια. Δεν τα λέω εγώ αυτά, οι ίδιοι οι Πυροσβέστες τα λένε.

Τα ψέματα τελείωσαν. Τέλος το δημοσιοϋπαληλίκι σ' αυτές τις Υπηρεσίες!!! Ή θα στελεχωθούν με επαγγελματίες, ή θα έχουν τα αποτελέσματα που βλέπουμε.

Περίτρανη απόδειξη στις εξετάσεις για τις Αστυνομικές Σχολές. Οι μισοί τις δήλωσαν φέτος σε σχέση με πέρυσι, μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Έκλασαν μέντες οι φλώροι που πήγαιναν στην Αστυνομία για να γίνουν Δημόσιοι υπάλληλοι.

Όσο για το ΕΚΑΒ, τα ίδια καραγκιοζιλίκια. Ξαναθυμήθηκαν το ΕΤΙΚ που έχουν καταργήσει εδώ και 5 χρόνια. Γι΄αυτούς όλα είναι ένα θέατρο. Προς όλες τις κατευθύνσεις. Μάζεψαν άτομα, τα έστειλαν στις εστίες της φωτιάς και ενημέρωσαν την ΝΕΤ ότι το ΕΚΑΒ είναι εκεί με "ειδικές μονάδες". Κοροϊδεύουν και τον κόσμο και την πολιτική ηγεσία. Οι οποίοι βέβαια δεν γνωρίζουν πως ούτε ΕΤΙΚ υπάρχει, ούτε οι συνάδελφοι έχουν κάποια ειδική εκπαίδευση, σε σχέση με καταστροφή από φωτιά. Ας κάνουν ότι θέλουν, τέτοια νούμερα που είναι. Αρκεί τις μαλακίες τους να μην τις πληρώσει συνάδελφος και πάθει κάτι.

Ερατεινή 2009

Ναι πήγα Ερατεινή και φέτος όπως είχα πει. Δεν τόλμησα την Αθηνών – Πατρών, αλλά προτίμησα την διαδρομή από Κάστρο. Πολύ στροφιλίκι, αλλά το Lancer με την ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων τις έχει χαλαρά. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Άλλοι επενδύουν σε αυτοκίνητα, για να κάνουν το κέφι τους και άλλοι σε ακίνητα, για να μεγαλώσουν την περιουσία τους και να τα πάρουν μαζί τους. Θα μου πεις τώρα, μπορείς ρε κακομοίρη με 20000 να χτίσεις μεζονέτες; Όχι βέβαια, αλλά ένας μισθωτός με υποχρεώσεις, δεν μπορεί να μαζέψει περισσότερα. Εκτός αν μπλεχτεί στην διοίκηση και βρει τρόπους να έχει ‘επιπλέον εισοδήματα’. Ξέρετε τι λέω.
Στην Ερατεινή δεν είχε αλλάξει τίποτα. Το ίδιο όμορφα με πέρυσι, λογικές τιμές, καλό φαγητό, ηρεμία. Μόνο μου φάνηκε, ότι είχε περισσότερο κόσμο. Άλλο όμως ήταν το ‘κακό’. Μέσα σε 150 μέτρα χωριό, συνάντησα έξι (6) Εκαβίτες!!! (Τελικά είμαστε πολλοί, αλλά σκόρπιοι). Οπότε πώς να χαλαρώσεις. Πάλι οι ίδιες συζητήσεις. Κάποιοι πρέπει να φταρνίζονταν, γιατί τους μελετούσαμε συνέχεια.
Έμαθα και τα κατορθώματα της Διοίκησης, σε τοπικό επίπεδο. Ο Τομέας στελεχώνεται από 20 άτομα – 18 Εκαβίτες και 2 νοσοκομειακούς οδηγούς. Η Διοίκηση έκανε και δω το θαύμα της, για να δημιουργήσει αναταραχή και να μην δουλεύει τίποτα. Τοποθέτησε υπεύθυνο Τομέα, νοσοκομειακό οδηγό!!! Ακολούθησαν διαμαρτυρίες και πολύμηνες διαπραγματεύσεις, μέχρι να βρεθεί λύση: προτάθηκε στους συναδέλφους να καταγγείλουν (να ρουφιανέψουν δηλαδή) τον υπεύθυνο, ώστε να βρεθεί πάτημα για την αντικατάστασή του. Οι συνάδελφοι αρνήθηκαν και η πετυχημένη, σε πολλές άλλες περιπτώσεις, συνταγή απέτυχε στη Φωκίδα. Το λέω αυτό, γιατί ακριβώς αυτή η μέθοδος, με απόλυτη επιτυχία, εφαρμόστηκε για να διωχτώ εγώ και άλλοι συνάδελφοι από τις αεροδιακομιδές και φαντάζομαι και αλλού. Στην Αθήνα περισσεύουν οι ρουφιάνοι. Ίσως πρέπει να στείλουμε και στην Φωκίδα, για να διευκολύνουν το έργο της Διοίκησης.
Τελικά ο υπεύθυνος αντικαταστάθηκε με Εκαβίτη και αποκαταστάθηκε η ηρεμία, για να παραμείνουν τα άλλα γνωστά σε όλους προβλήματα, τα οποία όμως απασχολούν το σύνολο σχεδόν της επαρχίας.
Μια και ανοίξαμε όμως το θέμα, θα κάνω μια παρένθεση για να δούμε τι σημαίνει, ‘υπεύθυνος’ στο ΕΚΑΒ; Ως γνωστόν ο Έλληνας ψοφάει για εξουσία. Και η δίψα του γι’ αυτή, είναι αντιστρόφως ανάλογη της επάρκειάς του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα γνωστή προϊσταμένη: -‘εγώ διοικώ’, -‘εγώ κάνω διοίκηση’, -‘δεν είναι δική σου αρμοδιότητα’, -‘εσύ δεν είσαι τίποτα’ και πάει λέγοντας, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Κανέναν δεν θεωρεί ικανό συνεργάτη, αφού έχει ταυτίσει την ικανότητα των άλλων με την αμφισβήτηση της εξουσίας της. Ποιος είναι καλός; Αυτός που έχει την ιδέα ενός σχεδίου, έχει σκεφτεί ταυτόχρονα τον τρόπο υλοποίησης, αλλά πάει και το αναφέρει αποκλειστικά σ’ αυτήν. Οπότε, ή θα παρουσιάσει το σχέδιο ως δικό της, ή αν δεν μπορεί να το υλοποιήσει, θα το κάψει επιτόπου λέγοντας ‘μ’ αυτό έχω ασχοληθεί ΕΓΩ πριν χρόνια, αλλά δεν γίνεται’. (Αφιερωμένο εξαιρετικά στους συναδέλφους σε κάποιο γραφείο, που δήλωσαν φανατικοί αναγνώστες της ιστοσελίδας).
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στους ‘υπεύθυνους’. Ποιος είναι λοιπόν, ο ορισμός του υπεύθυνου; Υπεύθυνος ονομάζεται ο μαλάκας, ο οποίος ορίζεται από την Διοίκηση του ΕΚΑΒ, για να οργανώσει την δουλειά, σε ένα τμήμα ή σε έναν τομέα. Αυτός ο μαλάκας εργάζεται νυχθημερόν, μαλώνει με τους συναδέλφους του και μόλις τελειώσει τη δουλειά και έρθει η ώρα για τα ρουσφέτια συκοφαντείται και πετιέται στα σκουπίδια. Και βέβαια δεν υπάρχει και καμιά αντίδραση από τους συναδέλφους του, αφού όλο το προηγούμενο διάστημα τους είχε πιέσει και δεν τον γουστάρει κανείς. Άσε που πάντα υπάρχει έτερος μαλάκας, που περιμένει στη γωνία να οριστεί αυτός ως ‘υπεύθυνος’. Μαλάκας στη θέση του μαλάκα, δηλαδή. Σ΄ αυτά που γράφω δεν δέχομαι αντίλογο, γιατί τέτοιος μαλάκας έχω υπάρξει, όχι μία αλλά δύο φορές. Την πρώτη φορά το ’98 (επί των ημερών ανεκδιήγητου προέδρου που θεωρούσε το ΕΚΑΒ ιδιοκτησία του), στάλθηκα από τις μονάδες για παραθέριση στην Ομόνοια. Και έγινε φωτοτυπία και το ’07.
Θα μου πεις τώρα και με το δίκιο σου, ‘καλά και συ δεν έβαλες μυαλό την πρώτη φορά; Οπότε καλά να πάθεις’! Δεν είναι ακριβώς έτσι. Την δεύτερη φορά είχα πλήρη επίγνωση. Δεν είχα καμία αμφιβολία, ότι θα με πουλούσαν. Δεν μπορούσα όμως να φανταστώ ότι κάποιοι θα έφταναν στο σημείο να καταστρέψουν την δουλειά που είχαμε κάνει. Πόσο μάλλον να φανταστώ, ότι θα βρίσκονταν διοίκηση που δεν είχε πρόβλημα να καταστρέψει, όχι το έργο σε έναν τομέα, αλλά ολόκληρο το ΕΚΑΒ. Αυτοί όμως μόλις ανέλαβαν, το πρώτο που έκαναν ήταν να πουλήσουν τον πρόεδρο, που η κυβέρνησή τους είχε διορίσει. (Δεν μπόρεσαν να χωνέψουν οι κακομοίρηδες, ότι κάποιος ήρθε στο ΕΚΑΒ με Mercedes και δεν είχε ανάγκη να 'φάει'. Το σωστό στο ΕΚΑΒ είναι, πρώτα να χωθείς σε κάποιο πόστο στη διοίκηση και στην πορεία να αποκτήσεις Mercedes, Jeep, ή μεζονέτες).
Και στη συνέχεια εφάρμοσαν ανενόχλητοι το project ‘ρουσφέτια και διώξεις’. Συνταγή που είχε απορρίψει ένας από τους ελάχιστους τίμιους πολιτικούς που έβγαλε η παράταξή τους, ο Γ. Ράλλης το 1980. Τον οποίο επίσης πούλησαν. Για να έρθει ο Αντρέας και να τους βάλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Για να έρθουν, μέσα από γνωστές καταστάσεις και συνθήκες, πάλι στο προσκήνιο. Και το μυαλό τους να μην έχει φτάσει, ούτε στο 1980. Ακόμη την ΕΡΕ ονειρεύονται.
Ξέφυγε τελείως το θέμα. Από την Ερατεινή το πήγα στην ΕΡΕ. Το αφήνω εδώ.
Καλό χειμώνα σε όλους.