Η λύση στο πρόβλημα του τηλεφωνικού Κέντρου.

Αυτό λοιπόν, πρέπει να βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση της ιστορίας του. Πρέπει να τους έχει πιαστεί το χέρι να γράφουν κάρτες. Και των εκφωνητών έχει κλείσει η φωνή να διαβιβάζουν συνέχεια. Σε τι περιστατικά έχω πάει αυτόν τον Αύγουστο δεν λέγεται. Μέσα σε 15 μέρες έχω βρίσει περισσότερους από όλο το προηγούμενο 6μηνο.

Άνευροι και ευθυνόφοβοι δημόσιοι υπάλληλοι κάθονται στις καρέκλες του ΤΚ και έχουν φέρει το Σύστημα στα όριά του. Κάθε φορά που διαβιβάζεται περιστατικό, η ίδια ερώτηση γεννιέται αυτόματα: "Μα καλά, ποιος πήρε αυτή την κάρτα"; Τον Σεπτέμβρη, που θα επιστρέψουν όλοι, τι θα γίνει άραγε; Η χαρά του συνδικαλιστή, που θα φωνάζει πάλι "προσλάβετε κόσμο, αγοράστε ασθενοφόρα"!

Στην αρχή, σκέφτηκα την δημόσια διαπόμπευση των τηλεφωνητών που γράφουν ότι να 'ναι. Μαζί με το περιστατικό, ο εκφωνητής να αναφέρει και το όνομα του τηλεφωνητή που πήρε την κλήση, ώστε να μπορούμε να τον κράζουμε ονομαστικά: "Κέντρο, πείτε στην κυρία τάδε να πάει να κάνει καμιά άλλη δουλειά, που την ξέρει καλύτερα"! Δεν θα είχε όμως πρακτικό αποτέλεσμα, αφού όταν κάποιος δεν μπορεί να κάνει μια δουλειά, δεν μπορεί όσο και να τον κράξεις, όσο και να τον βρίσεις. Και από την στιγμή που θα δοθεί το περιστατικό, αρχίζει τον γαϊτανάκι της ευθυνοφοβίας. Το πλήρωμα του ασθενοφόρου σου λέει, "σιγά μην το κόψω εγώ, ας το έκοβαν από μέσα". Και κατεβαίνει ο συνοδηγός, ή ο οδηγός για να μην διακόψει το ταίρι του που μιλάει στο κινητό με την μαμά της, ανοίγει την πόρτα, περάστε κύριε και γεια σας μάγκες για το επόμενο δίωρο.

Δεν χρειάζεται λοιπόν, κάποιος να είναι Διασώστης για να είναι τηλεφωνητής, αφού καμία γνώση δεν χρησιμοποιεί κατά την λήψη της κλήσης. Μόνο κάρτες γράφει. Στις φυλακές έχουν επαγγελματικά προγράμματα για κρατούμενους με καλή διαγωγή. Μπορούμε να μεταφέρουμε λοιπόν το ΤΚ στον Κορυδαλλό και με ένα σεμινάριο 6ωρο, να αποκτήσουμε δεκάδες δωρεάν τηλεφωνητές. Και κάτι μου λέει ότι θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Μπορούμε μάλιστα να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματα των τηλεφωνικών διαλόγων, να τους ανεβάζουμε στο youtube και να μην έχουμε ανάγκη καμία Κρατική χρηματοδότηση: "Άντε ρε μπούλη που μου θες και ασθενοφόρο για να πας στο Νοσοκομείο, επειδή έκανες μιμί. Για χαζούς μας περνάς; Εφημερεύει η Παμμακάριστος, αν θες πάρε το λεωφορείο και τράβα. Άντε γεια"!

Υπάρχει βέβαια και η λύση να κάνουμε ότι γίνεται σε όλον τον Κόσμο, αλλά μάλλον δεν γίνεται, επειδή οι άλλες Χώρες έχουν επαγγελματίες, όχι δημόσιους υπάλληλους.

Θέλουν και επίδομα....

Πριν χρόνια όταν δούλευα σε μεγάλο Ιδιωτικό Νοσοκομείο, υπήρχε μία βεβαιότητα: στην επιχείρηση δεν γίνονται λάθη. Όταν το λάθος έπεφτε στην αντίληψη του "αφεντικού", αυτός δεν θα έψαχνε, ούτε πως έγινε, ούτε ποιος το έκανε, αλλά υπήρχε η σοβαρή πιθανότητα να δώσει εντολή "όσοι είναι βάρδια να πάνε στο σπίτι τους". Είχες το νου σου λοιπόν, όχι μόνον να μην κάνεις λάθη, αλλά και στον διπλανό σου, για να μην φύγετε πακέτο.

Γιατί τα λέω αυτά; Για τα "λάθη"στο τηλεφωνικό Κέντρο του ΕΚΑΒ. Τα οποία σήμερα και μετά από 30 χρόνια λειτουργίας, απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν.

Από το πρωί σήμερα ξεκίνησαν τα λάθη. Τα ασθενοφόρα έτρεχαν με σειρήνες και όταν έφταναν στο περιστατικό .... "άρνηση μεταφοράς από τον ίδιο". Και φώναζαν οι συνάδελφοι και με το δίκιο τους. Είπα ότι θα αλλάξει το σκηνικό στις 12.00΄, με την αλλαγή της βάρδιας, αλλά έπεσα έξω. Του σκοτωμού πήγαμε στον Άρειο Πάγο, με διαβίβαση "πυροβολισμός στο κεφάλι". Τον βρήκαμε καθιστό στην καρέκλα να μας εξηγεί ότι έπαθε κάποιου είδους κρίση, λόγω του άγχους της δίκης.

Κάποιοι λοιπόν στα τηλέφωνα, είτε έναν μήνα έχουν στη δουλειά, είτε 30 χρόνια, δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν ποιες οι επιπτώσεις της δουλειάς που κάνουν. Και καλά άσε τους ασθενείς. Δεν σκέφτονται ούτε τους συναδέλφους τους στο δρόμο. Προφανώς σκέφτονται πόσο ωραία είναι να είσαι δημόσιος υπάλληλος. Και τα φυτά στην Καλαμάτα είναι ωραία.

Είναι πολύ δύσκολη δουλειά, να είσαι αραχτός στην πολυθρόνα, μέσα στο κλιματιστικό και να μιλάς στο τηλέφωνο. Γι αυτό γίνονται λάθη. Και έχουν και δικαιολογίες, λες και οι υπόλοιποι είμαστε άσχετοι και δεν την ξέρουμε την δουλειά. Για να γίνονται τέτοια λάθη, δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν. Ή θα είσαι βλάκας, ή αδιάφορος. Και στις δύο περιπτώσεις δεν κάνεις για τη δουλειά, ούτε για κοινωνικούς λόγους.

Δεν γίνεται κάποιοι να δουλεύουν έτσι και μετά να ζητούν να πάρουν επίδομα. Να πάρουν τον πούλο και σύντομα. Να πάνε στο σπίτι τους.

Οι "μέσα" και οι μετατάξεις.

Να αρχίσω όπως οι ρεπόρτερ των καναλιών: "Σάλος ξέσπασε στο ΕΚΑΒ .......".

Και πριν συνεχίσω να αναφέρω ότι, όλα αυτά τα χρόνια που υπάρχει το ΕΚΑΒ, κανείς σάλος δεν ξέσπασε και ποτέ, για τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον πολίτη. Για το γεγονός ότι κανένα πρωτόκολλο και κανένας έλεγχος δεν εφαρμόστηκαν ποτέ και ο καθένας δουλεύει κατά συνείδηση.

Γι' αυτό τον λόγο, όλοι χωράνε στα ασθενοφόρα επειγόντων του ΕΚΑΒ.

Διασώστες πιστοποιημένοι, μη πιστοποιημένοι, εκπαιδευμένοι, ανεκπαίδευτοι, οδηγοί, τραυματιοφορείς, ηλεκτρολόγοι, υπάλληλοι της ΕΘΕΛ, πολύτεκνοι, μουσουλμάνοι, κλέφτες, ανώμαλοι, χρήστες, αλκοολικοί, ψυχασθενείς και πάει λέγοντας.

Ο καθένας φοράει μια μπλούζα που γράφει "Διασώστης" και ο πολίτης παίζει ρουλέτα όταν καλεί σε βοήθεια. Με όσες πιθανότητες έχεις στο καζίνο, να πετύχεις νούμερο.

Κανείς σάλος που τόσα χρόνια, αντί να προσφέρουμε πρώτες βοήθειες και να διακομίζουμε ασθενείς, εμείς κουβαλάμε πατάτες. Όχι σε σακιά, αλλά σε σεντόνια.

Σάλος έγινε, επειδή τρίζει η καρέκλα του τηλεφωνητή. Μάθαμε από τα κανάλια, ότι το Υπουργείο ενημερώθηκε πως "το ΕΚΑΒ έχει έλλειψη τηλεφωνητών και στη θέση τους χρησιμοποιεί πληρώματα Ασθενοφόρων". Και προθυμοποιήθηκαν να μετατάξουν μερικές εκατοντάδες σκουπιδιάρηδες από τους Δήμους.

Και έγινε επανάσταση! "Γιατί το Υπουργείο δεν γνωρίζει πως ο τηλεφωνητής, πρέπει να είναι Διασώστης;"

Σιγά να μην είναι και επίκουρος καθηγητής ιατρικής λέω εγώ. Ο οποιοσδήποτε κάθεται στα τηλέφωνα. Και κάνει οτιδήποτε. Σου γράφει κάταγμα και πας και βρίσκεις ΟΠΟ. Σου γράφει ρινορραγία και πας και βρίσκεις έμφραγμα.

"Ο τηλεφωνητής πρέπει να είναι εκπαιδευμένος για να δίνει πρώτες βοήθειες από το τηλέφωνο". Σιγά να μην δίνει, αφού αυτό απαγορεύεται δια "νόμου". Επειδή κάποιοι θεώρησαν ότι έτσι καθυστερεί και δεν παίρνει πολλές κάρτες, για να φαίνεται ότι έχουμε πολλή δουλειά.

Εδώ αντί να πηγαίνουν οι κάρτες από PC σε PC, εμείς ξοδεύουμε κάτι τόνους από χαρτί, ενώ στο υπόλοιπο κόσμο βάζουν tablets στα ασθενοφόρα και καταργούν τους ασυρμάτους.

Ποια είναι η αλήθεια; Μία και μοναδική.

Στα ασθενοφόρα ο οδηγός της ΕΘΕΛ, καθόλου χειρότερος δεν είναι από τον πιστοποιημένο Διασώστη, ο οποίος εφαρμόζει το πρωτόκολλο του κοπρίτη δημόσιου υπάλληλου. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο δημοτικός υπάλληλος στα τηλέφωνα, καθόλου χειρότερος δεν θα είναι από την ΕΚΑΒίτισα που ξύνει τα νύχια της και τον ΕΚΑΒίτη που ξύνει .. ξέρετε τι.

Αυτή είναι η μία πλευρά. Πάμε στην άλλη τώρα.

Γιατί το Υπουργείο δεν ξέρει ποιοι είμαστε και τι δουλειά κάνουμε.

Δεν το ξέρει γιατί εμείς οι ίδιοι το αποκρύπτουμε σκόπιμα. Όσοι ήταν στα πράγματα τα τελευταία 30 χρόνια και πολλοί απ' αυτούς που ακόμη είναι, δεν θέλουν να βγαίνει προς τα έξω η δουλειά του Διασώστη, αφού ούτε οι ίδιοι δεν την γνωρίζουν.

Φαντάζεστε να δούλευαν στο ΕΚΑΒ, μόνο Διασώστες; Πως θα έρχονταν ο εκδοροσφαγεύς να ζητήσει την ψήφο σου για να κάνει συνδιοίκηση; Οι μετατάξεις για όλους αυτούς, είναι δώρο Θεού. Αλλάζουν τις ισορροπίες υπέρ του χτες και δυναμώνουν την θέση τους.

Πετάξτε τους στην εφεδρεία γα να λύσουμε όλα μας τα προβλήματα. Με την κρίση είναι ευκαιρία. Δεν έχουν την παραμικρή εξουσία.

Οι 'μέσα' και οι 'έξω'.

Νύχτα χτες η 7 ομάδα και μία από τα ίδια. 10 αυτοκίνητα να βγάλουν την δουλειά. Από τότε που ήρθα στο ΕΚΑΒ, ακούω το ίδιο παραμύθι. Ότι είναι μια προσωρινή κατάσταση, που οφείλεται στην έλλειψη προσωπικού. Λες και θα βρεθεί ποτέ κυβέρνηση που θα εγκρίνει πρόσληψη 1000 Διασωστών, για να λυθεί το πρόβλημα.

Το ζήτημα είναι αλλού: να σταματήσουμε να μεταφέρουμε στα Νοσοκομεία ότι θέλει ταξί, δήθεν για να μην δυσαρεστήσουμε τους πολίτες και χάσει ψήφους η κυβέρνηση. Ακόμη και σήμερα που δουλεύουμε χωρίς πρωτόκολλα και χωρίς διαλογή, αυτοί που κάθονται στην καρέκλα του τηλεφωνητή, θα μπορούσαν να είναι πιο επαγγελματίες.

Μισή ώρα πριν την αλλαγή, μου έδωσε το 'επείγον καρδιολογικό' και δεν είχα καμία αντίρρηση. Είχα αντίρρηση όμως, όταν πολύ εύκολα "ανακάλυψα" ότι καρδιολογικό ιστορικό είχε ο ασθενής, αλλά το επείγον πρόβλημα ήταν τα κοιλιακά άλγη, από την προηγούμενη μάλιστα. Και το ανέφερα στον ασύρματο.

Πάντα προσπαθώ να αποφεύγω τις αντιπαραθέσεις του τύπου "οι μέσα και οι έξω". Δεν οδηγούν πουθενά. Το ΕΚΑΒ είναι ένα. Και είναι λάθος σε όλες του τις διαστάσεις. Αλλά ο εκφωνητής, (από αυτούς που θεωρώ "καλά παιδιά"), την είχε έτοιμη την απάντηση: "δικαιούται συνάδελφε ο τηλεφωνητής να κάνει ένα λάθος. Εσείς εκεί έξω δεν κάνετε λάθη;" - "δικαιούται συνάδελφε μετά από 6 ώρες στην καρέκλα να κάνει λάθος" του απάντησα, "εμείς με 8 ώρες νυχτερινή βάρδια στο δρόμο δεν κουραζόμαστε, οπότε δεν κάνουμε λάθη". - "ναι αλλά κάνετε δύο ώρες το σήμα", για να προσθέσει ότι δεν το λέει για μένα προσωπικά. Τα γνωστά.

Και τότε κατάλαβα την αντίληψη των "μέσα" για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ΕΚΑΒ. Πιστεύουν ότι δουλεύουμε λίγο. Πιστεύουν ότι το ασθενοφόρο είναι μια μηχανή που τρώει κάρτες. Δεν κατανοούν πως μετατρέποντας το ασθενοφόρο σε σκουπιδιάρικο, ούτε ποιότητα στις υπηρεσίες έχουν, ούτε προσωπικό με ηθικό. Δεν κατανοούν πως δουλεύοντας με σύστημα "ότι να ναι, όπως να ναι", θα πάμε κάθε μέρα και χειρότερα. Τους φταίνε οι απ' έξω. Δεν θέλω να επεκταθώ, γιατί είμαι στα όρια της απελπισίας.

Αν δεν επιβληθούν κάποια πράγματα με το ζόρι, όταν πάρω σύνταξη το ΕΚΑΒ θα είναι σε χειρότερη μοίρα απ' ότι ήταν όταν προσλήφθηκε η σειρά μου.