Για τον Οργανισμό.

Είναι κάτι που κανείς δεν θέλει, αλλά πρέπει να γίνει. Δεν τον θέλει το Υπουργείο, επειδή το ΕΚΑΒ είναι πιο χρήσιμο, όταν μπαλώνει τρύπες, παρά ανταποκρινόμενο στην αποστολή του. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, εξ αιτίας αυτής της πολιτικής, δικαιολογούνται εύκολα στην τηλεόραση, επικαλυπτόμενες από την παρουσίαση του γενικότερου "έργου" του Υπουργείου. Ο συνολικός πληθυσμός θα μασήσει, εκτός από το περιβάλλον του θύματος. Μικρό το κακό σε ψήφους.

Δεν τον θέλει η Διοίκηση, όπως δεν θέλει κάθε νέο μπελά, να προστίθεται στους τόσους που έχει στο κεφάλι της.

Δεν τον θέλει κάθε παράγοντας, ο οποίος δεν ξέρει τι είναι ΕΚΑΒ.

Δεν τον θέλουν οι συνδικαλιστές, εκτός αν είναι κουτσός και διαιωνίζει την παραδιοίκηση.

Τέλος δεν τον θέλουν οι εργαζόμενοι, φοβούμενοι πιθανές υποχρεώσεις, ενώ τώρα δεν έχουν καμία. Άσε που μπορεί να χαλάσει το status των προσλήψεων - μεταθέσεων. Άσε που μπορεί να μας ξεβολέψει και να μας ζητάει από δημόσιοι υπάλληλοι, να γίνουμε Διασώστες.

Με αυτές τις προϋποθέσεις, πάμε να φτιάξουμε καινούριο Οργανισμό. Τι είδους θα είναι αυτός;

• Αν δεν προβλέπει, τέτοια οργάνωση της Υπηρεσίας, ώστε σε περίπτωση κρίσιμου συμβάντος, ο ασθενής, ή ο τραυματίας, θα δεχτεί εξειδικευμένη βοήθεια σε 3 με 5 λεπτά, είναι για τα σκουπίδια.
• Αν δεν προβλέπει, ότι στο κρίσιμο συμβάν, εμπλέκονται Γιατροί Επείγουσας Ιατρικής, ή/και Διασώστες με εξειδικευμένες γνώσεις και αρμοδιότητες, είναι για τα σκουπίδια.
• Αν είναι αντιγραφή του παλιού, με κορδέλα στα μαλλιά (ΠΟΠ ΕΚΑΒ), είναι για τα σκουπίδια.
• Αν δεν απαλλάσσει το ΕΚΑΒ, από τις διανοσοκομιακές διακομιδές, τα εισιτήρια - εξιτήρια, τα χρόνια και τα αεροταξί, είναι για τα σκουπίδια.
• Αν δεν διαχωρίζει, Φυσική από Πολιτική Διοίκηση και δεν καθιερώνει Ιεραρχία Διασωστών, είναι για τα σκουπίδια.
• Αν δεν καθιερώνει βαθμίδες Διασωστών, είναι για τα σκουπίδια.
• Αν δεν υποχρεώνει Διοικητικούς και Τεχνικούς υπαλλήλους, να έχουν γνώση της αποστολής του ΕΚΑΒ, είναι για τα σκουπίδια.
• Αν δεν θεωρεί ως αποκλειστικό αντικείμενο του ΕΚΑΒ και σε ισότιμη βάση, τα Επείγοντα, την Εκπαίδευση και την αντιμετώπιση Μαζικών Απωλειών Υγείας, είναι για τα σκουπίδια.
• Αν δεν καθιερώνει, υποχρεωτικό Ιατρικό έλεγχο (επιστημονικό, όχι διοίκηση), σε κάθε επείγον και επιτρέπει σε Γιατρούς και Διασώστες να κάνουν ότι γουστάρουν, είναι για τα σκουπίδια.
• Αν δεν καθιερώνει Πρωτογενείς Αεροδιακομιδές, είναι για τα σκουπίδια. 

Και πολλά άλλα.
Τι εννοώ "είναι για τα σκουπίδια" και δεν δείχνω σεβασμό, απαξιώνοντας την προσπάθεια αυτών που θα ασχοληθούν; Εννοώ, δεν θα δουλέψει στην πράξη. Δεν θα υπάρξει όφελος για τον πολίτη. Δεν θα περιοριστεί η σπατάλη, δεν θα βελτιωθεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Και ένα επιπλέον αγκάθι. Η έλλειψη (ακόμη) ειδικότητας Επείγουσας Ιατρικής. Ο άνθρωπος πρέπει να έχει δύο πόδια. Η πατερίτσα βοηθάει, αλλά δεν αντικαθιστά. Στην περίπτωση του ΕΚΑΒ, ακόμη και το καλό πόδι, έχει ρήξη χιαστού.

Αυτά, επιγραμματικά. Γιατί δεν γράφω  λεπτομέρειες; Και αυτό που έγραψα, χαμένο θα πάει.

Ποια είναι η άποψή μου; Πως μπορεί να συνταχθεί, Νέος Οργανισμός, ο οποίος θα μετατρέψει το ΕΚΑΒ σε σύγχρονη Δυτική Υπηρεσία Ιατρικών Επειγόντων;

Τρεις άνθρωποι χωρίς συντεχνιακές δεσμεύσεις, οι οποίοι έχουν απόλυτη γνώση του παγκόσμιου γίγνεσθαι πάνω στο Αντικείμενο, να κλειστούν σε ένα γραφείο και να τον συντάξουν. Να ψηφιστεί και μετά να τον μάθουμε εμείς. Τέλος.

Τι θα μετρήσει τελικά;

Στο ποδόσφαιρο μετράει το τελικό αποτέλεσμα. Δεν έχει σημασία πως έπαιξες, αλλά τι έγραψε το φύλλο αγώνα. Η σημερινή Διοίκηση του ΕΚΑΒ, ήρθε από το πουθενά και εντελώς αθόρυβα έχει βάλει τρία γκολ. Δεν τους ξέρω τους ανθρώπους, ούτε ποιοι είναι, ούτε τι σκοπούς έχουν. Τι βλέπω: Τελείωσαν το θέμα με την άδεια άσκησης επαγγέλματος, όταν όλες οι προηγούμενες Διοικήσεις έκαναν επιτροπές και ομάδες διαβούλευσης και προσπαθούσαν να διατηρήσουν τις ισορροπίες μεταξύ των συντεχνιών. Το τελείωσαν κατά το ήμισυ βέβαια, αφού ακόμη δεν είναι υποχρεωτική, για όσους θέλουν να εργαστούν σε ασθενοφόρο δημόσιο, ή ιδιωτικό, αλλά η αρχή έγινε.

Τελείωσαν τον διαγωνισμό των ασθενοφόρων, ο οποίος πηγαινοέρχονταν από το '07. Τελείωσαν τον μισό, επειδή αυτό μπορούσαν να κάνουν. Δεν έχουν βρει ακόμη λύση σε θέματα συντήρησης, προμήθειας ανταλλακτικών, εξοπλισμού. Πάντως κάτι έκαναν.

Ολοκλήρωσαν τον διαγωνισμό πρόσληψης νέων Διασωστών, ο οποίος είχε ανακοινωθεί πρώτη φορά το 2010! Προσωπικό βέβαια δεν χρειαζόμαστε, ή τουλάχιστον δεν χρειαζόμαστε χωρίς οργάνωση του ανθρώπινου δυναμικού. Πάντων έφεραν κόσμο να ενισχύσει το σκορποχώρι.

Το δεύτερο που μετράει στο ποδόσφαιρο, είναι τι κάνεις στην Ευρώπη. Δεν έχει νόημα να το παίζεις μεγάλη ομάδα στην χώρα σου και να τρως 3 γκολ από την Δυναμό Τιράνων!

Στην Ευρώπη είμαστε τελευταίοι. Και δεν μιλάω σε σύγκριση με τους Βρετανούς. Μιλάω σε σύγκριση με κάτι τελειωμένα πρώην κομμουνιστικά Κράτη. Καθημερινά ανεβάζουν φωτογραφίες στο διαδίκτυο και μας δείχνουν τα ασθενοφόρα τους, τις μοτοσικλέτες τους, το προσωπικό τους, τα συστήματα αντιμετώπισης καταστροφών, την εκπαίδευσή τους, τον τρόπο λειτουργίας τους, τα συνέδριά τους και από μέσα τους γελάνε μαζί μας. Εμείς τι να δείξουμε; Τα τζιν παντελόνια που φοράει το ένστολο (;) προσωπικό που (παράτυπα και παράνομα) παίρνει και επίδομα στολής; Την ακινητοποίηση στη σανίδα χωρίς ζώνες; Ή τον καραγκιόζη Δήμαρχο στο νησί που οδηγεί το ασθενοφόρο για να μαζέψει ψήφους και δεν αντιδρά κανείς. Ή ότι δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε ότι κάνει όλος ο πλανήτης και αναγκάζεται το Κράτος να μας φέρει οδηγούς από όπου να ναι; Δεν γράφω άλλα, γιατί διαβάζει και ξένος κόσμος.

Το Α και το Ω της λειτουργίας του ΕΚΑΒ είναι ο Οργανισμός. Το συζητάμε περίπου 16 χρόνια, επειδή θεωρούμε ότι προτεραιότητα έχουν οι μεταθέσεις, το βόλεμα των άχρηστων και οι καρέκλες των (επίσης άχρηστων) διευθυντών και προϊσταμένων. Γιατί για μένα, όποιος με την παρουσία του δεν είναι ωφέλιμος στον πάσχοντα, είναι άχρηστος και κακώς πληρώνεται.

Αν συνεχίσει μ' αυτόν τον τρόπο η σημερινή Διοίκηση, τότε πρέπει να περιμένουμε ξαφνικά και από το πουθενά νέον Οργανισμό. Και καλά θα κάνει και μπράβο της. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Παρακολουθώ τις διαφωνίες των συνδικαλιστών (των βορείων περιοχών, οι νότιοι δουλεύουν αθόρυβα), σχετικά με τον αριθμό των οργανικών θέσεων. Ο ένας ζητάει 3150, ο άλλος 3500. Εγώ να προτείνω 5000 και ελπίζω να μην βρεθεί κάποιος να ζητήσει 10000, ώστε να βγω νικητής. Αυτά είναι αυθαίρετα νούμερα, που δεν προκύπτουν από πουθενά.

Αυτό που πρέπει να καθορίσουμε είναι, ποιοι είμαστε, τι δουλειά κάνουμε, πως την κάνουμε και μετά πόσοι χρειάζονται για να γίνει αυτή η δουλειά. Πρώτα να καθοριστεί πόσοι χρειάζονται στον δρόμο και μετά κάποιος (εκτός ΕΚΑΒ) να μας πει πως και από πόσους, οι μάχιμοι υποστηρίζονται διοικητικά, τεχνικά κλπ.

Έχοντας φτάσει στο μη παρέκει, μία επιλογή υπάρχει: Αλλαγή του Οργανισμού, σύμφωνα με την πρόταση του Σωματείου Ιατρών ΕΚΑΒ, όπως αυτή παρουσιάστηκε. Μου αρέσει; Όχι δεν μου αρέσει, αλλά αναγνωρίζοντας που βρισκόμαστε σαν Υπηρεσία, τι προσωπικό διαθέτουμε και ποια αποστολή έχουμε, είναι μακράν η καλύτερη. Και για μας, αλλά κύρια για τον ασθενή. Οτιδήποτε διαφορετικό, είναι δημοσιοϋπαλληλίκι και θα μας κρατήσει πίσω άλλα 30 χρόνια. Θα γελάνε μαζί μας και οι Αφρικανοί, όχι μόνο οι Ευρωπαίοι. Και ταυτόχρονα να προσέξουμε να προβλέπεται:

Διαχωρισμός επειγόντων - διακομιδών - χρονίων περιστατικών.

Μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης. Δεν μπορεί να διδάσκεται φαρμακολογία σε κάποιον, ο οποίος χρησιμοποιείται για να διακομίζει αιμοκαθάρσεις και δεν μπορεί ο ίδιος υπάλληλος με τόση γνώση ανατομίας - φυσιολογίας να ανεπαρκεί να αντιμετωπίσει το επείγον. Ένα ΙΕΚ λοιπόν για τα απλά περιστατικά και Ακαδημαϊκή εκπαίδευση για τα επείγοντα.

Ίδρυση και υποστήριξη σε συνεργασία με τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης εθελοντικού Τομέα, ώστε να λύσουμε τα προβλήματα κάλυψης των νησιών και των απομακρυσμένων περιοχών.

Μέχρι να γίνουν αυτά και να είμαστε σε θέση να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες του ΕΚΑΒ (πραγματικά και όχι με παραδιοίκηση και συντεχνίες), οι γιατροί πρέπει να βγουν μπροστά και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Γι' αυτό άλλωστε τους φέραμε. Και κάποιοι δώσαμε μάχη να έρθουν, όταν το ΕΚΑΒ ήταν έρμαιο των διαθέσεων των λόμπι των καραγωγέων - διοικητικών - τεχνικών και η φωνή μας μειοψηφούσε δραματικά. Υπολογίζαμε να φέρουν την δική τους νοοτροπία και το ΕΚΑΒ, από δημόσια Υπηρεσία να γίνει επιστημονικός Οργανισμός. Αυτοί ήρθαν και έγιναν ΕΚΑΒίτες, τρία πουλάκια κάθονταν. Στην αρχή, γιατί μετά έγιναν δεκαπέντε και σήμερα 50 - 60 πουλάκια κάθονται και περιμένουν 25 χρόνια, πότε θα γίνουν τα ΤΕΠ και πότε θα δημιουργηθεί ειδικότητα Επείγουσας Ιατρικής για να τους απονεμηθεί αριστίνδην.

Κανένα κλινικό έργο, εκτός αν τέτοιο θεωρείται το αεροταξί όπου πλαστικοί χειρουργοί συνόδευαν εμφράγματα και καρδιολόγοι νεογνά. Εκτός αν τέτοιο θεωρείται, δύο - τρεις γιατροί όλοι κι όλοι στο λεκανοπέδιο, να παραλαμβάνουν πυτιρίδες και να χάνονται 2 ώρες από την κίνηση, ή να κάνουν εξειδικευμένη ΚΑΡΠΑ σε πτώματα και μετά να πάνε για υλικά και πλύσιμο. Ή το ιατρείο στα Σπάτα. Δέκα με δώδεκα γιατρούς (να το λέει η ψυχή τους) χρειαζόμαστε σήμερα στο Λεκανοπέδιο σε οχήματα, ξέροντας ότι το παραϊατρικό προσωπικό δεν ξέρει να κάνει ambu και να ακινητοποιήσει σε σανίδα, όχι να αντιμετωπίσει πνευμονικό οίδημα. Και οι γιατροί που θα είναι μέσα, να ελέγχουν την εφαρμογή πρωτοκόλλων, για να σταματήσει η κακοποίηση των ασθενών και όχι να μετράνε τα κρεβάτια των ΜΕΘ και να κανονίζουν διανοσοκομειακές διακομιδές.

[Οι οποίες δεν είναι δουλειά του ΕΚΑΒ, το οποίο παριστάνει τον μεσάζοντα. Τα Νοσοκομεία είναι αυτόνομοι Οργανισμοί και πρέπει να είναι και ανεξάρτητοι. Μόνα τους τις διακομιδές, μόνα τους τα εισιτήρια και τα εξιτήρια. Με δικό τους προσωπικό και οχήματα.  Αν δεν θέλουν ας τα δώσουν στους Δήμους. Αν κι αυτοί δεν τα θέλουν να τα δώσουν σε ιδιώτες. Ο ασθενής θέλει εξυπηρέτηση και αξιοπρέπεια. Καθόλου δεν νοιάζεται τι γράφει το ασθενοφόρο απ' έξω. Αποστολή του ΕΚΑΒ είναι τα επείγοντα, η εκπαίδευση και η αντιμετώπιση καταστροφών κι αυτά έχουν πάει στο περιθώριο.]

Και βέβαια δεν χρειάζεται να αναφερθώ στο επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο του ιατρικού προσωπικού, αφού οι ίδιοι το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα. Γι' αυτό άλλωστε, κάποιοι από αυτούς σηκώθηκαν από τον καναπέ και έκαναν μία πολύ σοβαρή δουλειά, η οποία αποτυπώθηκε στην πρότασή τους.

Αν λοιπόν ο νέος Οργανισμός είναι να μας έρθει ξαφνικά, ας είναι κάτι τέτοιο. Κάποιοι θα κλάψουν, κάποιοι θα πονέσουν, αλλά θα έχουμε κάνει άλματα μπροστά και θα έχει ανοίξει ο δρόμος να φύγουμε από την Αφρική και να πάμε στην Ευρώπη.

Αυτά γράφει η ιστορία και όχι τις μεταθέσεις, τα ρεπό και τα μαϊμού εκτός έδρας. Και όσοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι "οι ασθενείς υπάρχουν για να είμαστε εμείς δημόσιοι υπάλληλοι" να πάνε να κάνουν άλλη δουλειά, για να μην πω τίποτα χειρότερο.

Που βρίσκεται ο Νέος Οργανισμός του ΕΚΑΒ;

Είναι κοινή πεποίθηση όλων, ότι δεν πρόκειται να συντελεστεί καμία πρόοδος στο ΕΚΑΒ, τουλάχιστον με εσωτερικές διαδικασίες. Το καλύτερο που μπορούμε να περιμένουμε, είναι μήπως και ασχοληθεί ο Άδωνις Γεωργιάδης μαζί μας και σωθούμε. Λόγω αυτής της πεποίθησης, το μόνο ερώτημα που απευθύνουμε προς τα πάνω, είναι "πότε θα πάρουμε το επίδομα στολής"; Ας πάρουμε λοιπόν τα 380€ να σωθούμε κι ας αφήσουμε κατά μέρος μικρότερης σημασίας ζητήματα, όπως η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και ο νέος Οργανισμός του ΕΚΑΒ.

Όπως είναι γνωστό, ο Έλληνας Δημόσιος Υπάλληλος είναι πιστός ακόλουθος του: "αν δεν θες να κάνεις κάτι, κάνε μία επιτροπή"! Στο ΕΚΑΒ λοιπόν έχουμε κάνει δεκάδες επιτροπές για όλα τα ζητήματα και γι' αυτό τα τελευταία 30 χρόνια δεν έχουμε κάνει, ούτε ένα βήμα μπροστά!

Ως γνωστόν, στις επιτροπές συμμετέχουν κατά πλειοψηφία, όλοι οι άσχετοι με το αντικείμενο!! Οι άσχετοι και οι συνδικαλιστές! Γιατί και οι δύο έχουν κοινό σκοπό: Ο μεγαλύτερος εχθρός των άσχετων, των λαμόγιων και των συνδικαλιστών είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος.

Πρώτο τραπέζι πίστα όλοι αυτοί στην επιτροπή, για δύο λόγους. Μην γίνει κανένα λάθος στον καινούριο Οργανισμό και χαθούν οι καρέκλες και δεύτερον να διασφαλίσουν ότι θα εξακολουθήσουν να κάνουν Διοίκηση. Διότι στο ΕΚΑΒ υπάρχει και αυτή η διαστροφή. Δεν αρκείται το λαμόγιο που είναι άχρηστος και πληρώνεται τζάμπα, θέλει να κάνει και Διοίκηση!

Θα ξαναγράψω άλλη μια φορά, ότι: Σε όλες τις Χώρες του Κόσμου, όλες οι μάχιμες Υπηρεσίες, διοικούνται από μάχιμους. Είτε αναφερόμαστε σε Ασθενοφόρα, είτε σε Πυροσβεστική, είτε σε Αστυνομία, είτε σε Στρατό κλπ. Όλα τα υπόλοιπα Τμήματα και ειδικότητες, υπάρχουν για να υποστηρίζουν τις Επιχειρήσεις. Ακούγεται λογικό, έτσι δεν είναι; Φαντάζεστε, για να αναφέρουμε ένα παράδειγμα, στον Στρατό, να διοικούσε τις επιχειρήσεις Στρατηγός από το Οικονομικό, ή από τις Μεταφορές, ή του Υλικού, ή του Υγειονομικού; Δεν θα χρειάζονταν να γίνει πόλεμος.Αυτός ο Στρατός θα είχε χτυπήσει διάλυση, από πολύ πριν!

Ότι, σε όλον τον κόσμο είναι λογικό και αυτονόητο, στο ΕΚΑΒ πολύ απλά ...δεν συμβαίνει! Το γνωρίζουμε αυτό και βλέπουμε τα αποτελέσματα. Έτσι κι αλλιώς δεν ήρθαμε στο ΕΚΑΒ, για να γίνουμε επαγγελματίες, ήρθαμε για να γίνουμε Δημόσιοι Υπάλληλοι.

Που είναι λοιπόν ο καινούριος Οργανισμός; Και το βασικότερο, τι αλλάζει; Και το ακόμη βασικότερο: Αυτές οι αλλαγές, πως συμβάλουν στην ανάπτυξη του Φορέα και πως αναβαθμίζουν τις παρεχόμενες στον Πολίτη υπηρεσίες;

Μήνες πριν, είχαμε μείνει σε ένα πόρισμα της Επιτροπής, το οποίο προέβλεπε αλλαγές στο Οργανόγραμμα και στα Παραρτήματα, κάτω από την πίεση της Τρόικα, για μείωση των δομών των Δημόσιων Οργανισμών. Τι σημαίνει μείωση των δομών; Χαμένες καρέκλες. Αλλά εμείς είμαστε πιο έξυπνοι από τους κουτόφραγκους! Αντί να μειώσουμε τους Διευθυντές και τους Προϊστάμενους, θα μειώσουμε τα Παραρτήματα. Δομές είναι κι αυτά! Στάλθηκε λοιπόν για έγκριση αυτό:

Το οποίο λέει ότι κάποια Παραρτήματα υποβιβάζονται σε Τομείς και υπάγονται σε διευρυμένες Περιφέρειες, κύρια στην 2η και στην 5η.

Αυτό έθιξε κάποια περιφερειακά λαμόγια, παρέσυραν και τους συναδέλφους των Παραρτημάτων και ξεκίνησε κίνημα διαμαρτυρίας, για την Κοζάνη, για την Καβάλα κλπ. Με ποια αιτήματα; Να μην χαθούν θέσεις σε γραφεία, αποθήκες και όπου αλλού συχνάζουν αναξιοπαθούντες συνάδελφοι. Είχαν και το δίκιο τους πάντως. Μόνο στην Αθήνα θα υπάρχουν τεμπέληδες; Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα!

Τέλος πάντων, χαλάρωσε η πίεση από την Τρόικα, η Διοίκηση πήρε πίσω την υποβάθμιση των Παραρτημάτων και επιστρέψαμε ευτυχισμένοι στην καθημερινότητα. Πότε θα μπουν οι ώρες, τα εκτός έδρας, τα καινούρια ασθενοφόρα, το επίδομα στολής κλπ.

Τώρα που το θυμήθηκα, να ξαναπώ ότι δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι όλους τους συνδικαλιστές, αλλά υπάρχουν και κάποιοι σε όλες τις παρατάξεις με ανοιχτά μυαλά, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να κουνηθούν και πολύ, γιατί αν χτυπήσουν την γροθιά στο μαχαίρι, στις επόμενες εκλογές δεν θα βρουν ούτε την ψήφο τους. Κοντράρουν λοιπόν μέχρι εκεί που τους παίρνει.

Το πόρισμα της επιτροπής είχε και αλλαγές στο Οργανόγραμμα:

Και εδώ είναι οι μεγάλη πλάκα: Κατ' αρχήν μετρήστε πόσα "κουτάκια" έχει. Πόσες Διευθύνσεις και πόσα Τμήματα. Στη συνέχεια υπολογίστε πόσοι υπάλληλοι υπηρετούν στο καθένα. Μονοψήφιος αριθμός, οριακά διψήφιος στα περισσότερα. Σε ένα από αυτά, το "Τμήμα Διασωστών" έχουν ρίξει 3000 υπαλλήλους. 

Συμπέρασμα: ο καθένας το γραφείο του, την καρέκλα του, το Τμήμα του και σε ένα από αυτά έχουμε πάρει το φτυάρι και έχουμε ρίξει μέσα όλους τους μαλάκες. Αυτούς που κάνουν την δουλειά, για την οποία συστάθηκε το ΕΚΑΒ!!! Αυτούς που παράγουν το προϊόν από το οποίο πληρώνονται όλοι!!!

Αντί να υπάρχει Διεύθυνση Διασωστών και σ' αυτή Τμήμα Επειγόντων, Διακομιδών, Κινητών Μονάδων, Μοτοσικλετών, Αεροδιακομιδών, ΕΤΙΚ, Συντονιστικού Κέντρου, εξαφανίζουμε τα πάντα και φτιάχνουμε έναν αχταρμά που όπως να 'ναι θα συνεχίσει να τραβάει κουπί, για να καθόμαστε εμείς στο γραφείο να ανάβουμε τον κλιματισμό και να απολαμβάνουμε φραπεδάκι, στην υγειά των κορόιδων.

"Έλα μωρέ, πως κάνεις έτσι;", λέει ο αντίλογος. Στον προηγούμενο Οργανισμό, δεν υπήρχε ούτε αυτό. Σιγά - σιγά θα πάμε μπροστά! Ναι σε 30 χρόνια που θα αλλάξει πάλι ο Οργανισμός. Εγώ έχω μία ερώτηση:

Αν καταργήσεις όλα τα "κουτάκια" και αφήσεις μόνο αυτό που λέει "Τμήμα Διασωστών", αύριο θα έχουν οι Πολίτες υπηρεσίες ασθενοφόρων; Και βέβαια, είναι η απάντηση, γιατί τεχνική και διοικητική υποστήριξη τα ασθενοφόρα, μπορούν να βρουν και αλλού!

Αν όμως καταργήσεις αυτό το "κουτάκι", αύριο δεν υπάρχει ΕΚΑΒ και όλα τα υπόλοιπα κουτάκια είναι σε κινητικότητα.

Μπορεί επειδή δουλεύουμε έξω, σε βάρδιες, αργίες, να κρυώνουμε, να τραυματιζόμαστε, να διψάμε, να ψάχνουμε τουαλέτα και πολλά άλλα. Αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε ηλίθιοι! 

Θα πάμε μπροστά;

Σιγά να μην πάμε ... για φούντο πάμε. Το 'χουμε πει, εδώ και χρόνια. Ο λόγος; Αυτό θέλει η πλειοψηφία! Η οποία, όπως έχουμε γράψει δεκάδες φορές, είναι αποφασισμένη να βουλιάξουμε, παρά να αλλάξουμε.

Γιατί αυτή η ανησυχία λοιπόν; Μα για τον απλούστατο λόγο ότι, ο καθένας ανησυχεί για την πάρτη του. Μην βλέπετε τα κροκοδείλια δάκρυα που χύνουν για το μέλλον του ΕΚΑΒ. Αν η κυβέρνηση κλείσει το ΕΚΑΒ και προκηρύξει θέσεις οδηγών βοτανολόγου στο Υπ. Περιβάλλοντος, οι 9 στους 10 θα κάνουν αίτηση! Για το ΕΚΑΒ δεν θα ακουστεί κουβέντα.

Βέβαια το ΕΚΑΒ δεν μπορεί να κλείσει και αυτό το ξέρουν οι "αγανακτισμένοι" υπάλληλοι. Μπορεί όμως να αλλάξει μορφή και αυτό είναι που δεν θέλουν. Το δημοσιοϋπαλληλίκι δεν το χάνουν, αλλά δεν θέλουν να χάσουν και το βόλεμα. Γι' αυτό φωνάζουν και τρομοκρατούν τους συναδέλφους, δήθεν για ιδιωτικοποίηση, κλείσιμο και άλλες τέτοιες ηλιθιότητες!

Το ερώτημα είναι όμως, γιατί δεν μπορούμε να πάμε μπροστά: Ας το δούμε:

Σε όλον τον κόσμο, σε όλες τις Υπηρεσίες, δημόσιες και ιδιωτικές, υπάρχουν δύο (2) Κλάδοι:

Οι επιχειρήσεις και η υποστήριξη των επιχειρήσεων (διοικητική και τεχνική). Ο κάθε κλάδος διοικείται από τα στελέχη του. Και όσο ανεβαίνουμε στην ιεραρχία, η πλειοψηφία των στελεχών προέρχεται από τον κλάδο των επιχειρήσεων, για ευνόητους λόγους.

Αυτό παγκοσμίως, δεν συμβαίνει μόνο στον Στρατό, στην Αστυνομία κλπ, αλλά και σε Υπηρεσίες όπως το ΕΚΑΒ.

Δείτε τώρα τι συμβαίνει στο ΕΚΑΒ. Από αυτό και μόνο, δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη. Μία υπηρεσία με την ιεραρχία της, πλήρως αποκομμένη από το πεδίο της μάχης.

Ποιοι καλούνται να καλύψουν αυτό το τεράστιο κενό; Οι συνδικαλιστές!!!

Εντάξει να το δεχτούμε, για να πάμε παρακάτω. Πάνω από το 50% των Πληρωμάτων Ασθενοφόρων είναι πτυχιούχοι ΙΕΚ. Σε τι ποσοστό εκπροσωπούνται στα διάφορα Σωματεία; Σιγή.....

Όσο εμείς κάνουμε μπάνια και μαυρίζουμε, στο ΕΚΑΒ συνεδριάζουν δύο πολύ σοβαρές επιτροπές: Μία για Οργανισμό και μία για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Σε τι ποσοστό εκπροσωπούνται οι πτυχιούχοι ΙΕΚ ΕΚΑΒ; Εντελώς τυχαία, ελάχιστο. Θα μπορούσε να ήταν και μηδενικό!

Τι Οργανισμός θα προκύψει από αυτή την επιτροπή και σε τι θα εξυπηρετεί το μέλλον του ΕΚΑΒ; Θα εξυπηρετεί το μέλλον του Διοικητικού, του Τεχνικού, του Νοσηλευτή, του Γιατρού, αλλά μην περιμένετε να εξυπηρετεί το μέλλον του Διασώστη. Θα εξυπηρετεί όλους αυτούς, οι οποίοι ακόμη κι αν δεν υπήρχαν, το ΕΚΑΒ θα δούλευε. Ο κορμός του συστήματος όμως, τα Πληρώματα των ασθενοφόρων, δεν θα φαίνεται πουθενά. Και όποιος θέλει βάζουμε και στοίχημα δημοσίως, στο Internet, να το βλέπει και ο Υπουργός, τον οποίο θα προσπαθήσουν να παραμυθιάσουν, ότι έφτιαξαν καινούριο Οργανισμό! Ντεμέκ που λένε και οι Βόρειοι!

Για την άδεια ασκήσεως τα ίδια και χειρότερα. Όταν δούμε αυτό που θα μαγειρέψουν, θα τρίβουμε τα μάτια μας. Μπορεί και να μας πέσουν και να τα ψάχνουμε. Εκεί περιμένουμε από τους Γιατρούς να μας σώσουν, γιατί κάποιοι συνάδελφοί μας θέλουν να την δώσουν σε όσους έχουν απολυτήριο Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης. Για ΙΕΚ, ούτε κουβέντα.

Πάμε λοιπόν πάλι στην εκπροσώπηση. Όταν τους ψηφίσαμε, δεν ξέραμε ότι αυτοί θα μας εκπροσωπήσουν στην Διοίκηση και σε διάφορες τέτοιες επιτροπές; Σκέφτηκαν οι πτυχιούχοι ΙΕΚ, να στείλουν δικούς τους στα διάφορα όργανα, για να εκπροσωπούνται και τα δικά τους συμφέροντα; Όχι στενά συντεχνιακά συνάδελφοι, αλλά αν ο πτυχιούχος δεν είναι το μέλλον του ΕΚΑΒ, ποιος είναι; Ο κάθε αγροτοσυνδικαλιστής;

Εκλογές θα ξαναγίνουν. Όπως βλέπετε δεν μιλάω για κόμματα και παρατάξεις. Μιλάω για το μέλλον μας. Αν δεν είναι ήδη αργά! Την εποχή λοιπόν που ζούμε, μικρή σημασία έχει αν ψηφίζουμε Δεξιά, Αριστερά, ή Οικολόγους. Μεγάλη σημασία έχει, ποιον ψηφίζουμε!

Πάει κι αυτός ο Χρόνος!!

Και τι σημαντικό συνέβη στο ΕΚΑΒ; Τίποτα, εκτός από τον χαμό των δύο δικών μας ανθρώπων.

Τα υπόλοιπα είναι συνέχεια των προηγούμενων. Συνέβη κι άλλη μείωση αποδοχών, αλλά ελάχιστα μας άγγιξε. Το αντιμετωπίσαμε κι αυτό χωρίς να αντιλαμβανόμαστε τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας. Εκδηλώσαμε περισσότερο έκπληξη και αγανάκτηση, γιατί τόλμησαν να αγγίξουν την ιερή αγελάδα, τον Δημόσιο Υπάλληλο.

Χωρίς να βλέπουμε ότι, εξακολουθούμε να είμαστε Δημόσιοι Υπάλληλοι, γιατί ακόμη δεν έχουν ασχοληθεί μαζί μας, αφού αποτελούμε μηδαμινό μέγεθος.

Αντί να προβάλουμε τις δυνατότητές μας και τις προοπτικές ανάπτυξης του Οργανισμού, οχυρωθήκαμε πίσω από το δημοσιοϋπαλληλίκι και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε μέχρι να πάψει να υπάρχει το ΕΚΑΒ ως Οργανισμός.

Και τότε θα αγανακτήσουμε πάλι και θα τα βάλουμε με την Κυβέρνηση, την τρόικα, τους Εβραίους, την λέσχη Μπίλτερμπεργκ. Και θα ζητάμε οι μισοί να έρθει ο Κομμουνισμός και οι άλλοι μισοί, να έρθει η Χούντα.

Για όλα φταίνε οι άλλοι. Οι ξένοι που ζηλεύουν τους Έλληνες και οι πολιτικοί που είναι πουλημένοι στους ξένους.

Μεγάλη επιτυχία σημειώθηκε και ξέσπασαν πανηγυρισμοί, όταν ανακοινώθηκε ότι το ΔΣ του ΕΚΑΒ,συζήτησε τα κριτήρια μοριοδότησης. Είναι γνωστό ότι το ΔΣ δεν έχει δουλειά, οπότε μπορεί άνετα να ασχοληθεί μ' αυτήν την απέραντη βλακεία.

Τι χρειάζονται τα κριτήρια; Χρειάζονται για να εξουδετερώσουν το βύσμα. Βάζουμε κριτήρια λοιπόν, για να αντιμετωπίσουμε κάτι που δεν έπρεπε να υπάρχει!!

Συγχαρητήρια.

Τι έπρεπε να υπάρχει;

1. Οργανισμός.

2. Εσωτερικός Κανονισμός.

Για να ξέρουμε ποιος έρχεται στο ΕΚΑΒ, τι δουλειά θα κάνει, πως θα την κάνει, πως θα ελέγχεται αν την κάνει, τι γίνεται αν δεν την κάνει.

Πως γίνονται οι προκηρύξεις πρόσληψης, που τοποθετούνται οι Υπάλληλοι, πότε έχουν δικαίωμα για μετάθεση.

Που πρέπει να υπάρχει ΕΚΑΒ, πόση δύναμη πρέπει να έχει.

Ότι γίνεται σε όλον τον κόσμο, εκτός από την Ελλάδα.

Τώρα βγαίνει ο οποιοσδήποτε συνθηματογράφος και ωρύεται:

"Κλείνουν παραρτήματα του ΕΚΑΒ". Να κλείσουν λέω εγώ και να σταματήσουν να ανοίγουν, με μόνο σκοπό να συμπληρώσει το βιογραφικό του, ο κάθε καραγκιόζης βουλευτής.

Γιατί διαφορετικά να ζητήσω κι εγώ ένα παράρτημα, στην Πηγαδίτσα Γρεβενών. Με διοικητική και τεχνική υποστήριξη και ανεξάρτητο τηλεφωνικό Κέντρο. Με αποθηκάριους και φύλακες. Και υπεύθυνο γιατρό. Δύο γιατρούς, γιατί ο ένας δεν μπορεί να κάνει 30 εφημερίες και να πήζει στη δουλειά!!

Ασπιρίνες λοιπόν για τον καρκίνο και ότι συμφέρει τον καθένα.

Πέρασαν δύο βδομάδες και ο χαμός των δύο ανθρώπων μας είναι ακόμη απίστευτος. Αυτά είναι τα χειρότερα. Αυτοί που μένουν θα την βρουν την άκρη.

Καλές γιορτές λοιπόν για μας τους υπόλοιπους.

Τι πρόβλημα έχουν οι Διοικήσεις του ΕΚΑΒ;

Αυτό αναρωτιόμουν όλα τα χρόνια. Μια χαρά έξυπνοι άνθρωποι διορίζονταν Πρόεδροι και Αντιπρόεδροι. Όσο καιρό και να κάθονταν στην καρέκλα, με τίποτα δεν έπαιρναν μπροστά. Με τίποτα να καταλάβουν, τι είναι αυτό που πρέπει να φτιάξουν.

Με τα χρόνια κατάλαβα. Όποιος αναλαμβάνει, πιστεύει ότι το ΕΚΑΒ είναι ένας οργανωμένος και ανεπτυγμένος Οργανισμός. Πιστεύει ότι οι προηγούμενοι απέτυχαν, γιατί επέτρεψαν την κακοδιαχείριση και τώρα που ανέλαβε αυτός, θα βάλει τα πράγματα σε μια σειρά. Και αρχίζει τις διορθώσεις. Διορθώσεις οι οποίες πράγματι χρειάζονται.

Δεν μπορεί όμως ποτέ να αντιληφθεί, πως στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι να διαχειρίζεται την κρίση. Και με τον καιρό, αντί να δώσει λύση στην κρίση, μεταβάλλεται και ο ίδιος σε συστατικό στοιχείο της.

Και συνεχίζει να αναρωτιέται τι φταίει και όλες του οι προσπάθειες πέφτουν στο κενό.

Φταίνε τα Πληρώματα που είναι φυγόπονοι του λέει κάποιος. Πολύ ωραία, να βάλουμε GPS, να το λύσουμε αυτό. Και γιατί δεν άλλαξε κάτι;

Φταίνε τα Πληρώματα που κάνουν μαύρες βάρδιες του λέει άλλος. Πολύ ωραία, να φωνάζουμε μέσα ασθενοφόρα, να κάνουμε ταυτοποίηση του Πληρώματος. Πάλι δεν άλλαξε κάτι.

Φταίνε που δεν φοράνε στολές. Μόλις πάρουν το επίδομα, όποιος δεν φοράει θα πέσει καμπάνα.

Φταίνε αυτοί που δουλεύουν 24ωρο. Να το σταματήσουμε κι αυτό.

Φταίνε οι γυναίκες που ζωγραφίζουν τα νύχια τους. Να το απαγορεύσουμε.

Φταίει το Συνεργείο. Φταίνε οι τηλεφωνητές. Φταίει το Γραφείο Κινήσεως, ο εξοπλισμός, οι Γιατροί και πάει λέγοντας.

Δηλαδή φταίνε οι πάντες.

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ.

Η καθαρή αλήθεια είναι ότι φταίει το ΕΚΑΒ. Δεν έχει Οργανισμό, δεν έχει Εσωτερικό Κανονισμό. Ή μάλλον έχει, αλλά αυτοί αναφέρονται σε ομάδα Πακιστανών που μαζεύει μήλα στη Βέροια.

Όταν το αντιλαμβάνονται αυτό οι Διοικήσεις είναι πολύ αργά. Έχει έρθει η ώρα να αντικατασταθούν. Και φτου κι απ' την αρχή. Και τι είχες Γιάννη.

Ποιοι ωφελούνται; Κάποιοι τελειωμένοι συνδικαλιστές, που μ' αυτόν τον τρόπο εξακολουθούν να είναι στα πράγματα, ενώ ο εκσυγχρονισμός θα τους πετάξει στα σκουπίδια.

Κάποιοι κοπρίτες εργαζόμενοι, που βρίσκουν ευκαιρία να κάθονται και να πληρώνονται. Να κάνουν κάθε είδους παρανομία και να ζητάνε και τα ρέστα.

Κάποιοι προϊστάμενοι, διευθυντές, υπεύθυνοι, παρατρεχάμενοι, που απ' τη μια λουφάρουν και απ' την άλλη πουλάνε και μούρη κάθε φορά που πάνε στο χωριό τους.

Και οι υπόλοιποι; Οι παλιοί, καλά περνάνε. Οι νέοι υπομονή να βγει η μετάθεση που μου έταξε ο βουλευτής. Αν δεν βγει, φταίει η Κυβέρνηση. Φταίει η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και μετά ο ΣΥΡΙΖΑ. Και πάνω απ' όλα οι Γερμανοί που θέλουν να μας πάρουν τα πετρέλαια.

Κούνια που μας κούναγε. Αν δείχναμε στην Υπηρεσία, το ένα δέκατο της αγωνιστικότητας που δείχνουμε στο facebook, θα έρχονταν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα για μετεκπαίδευση.

Ποιος θα με πρωτοδιοικήσει;

Για την σημερινή συνέλευση, με θέμα την τροποποίηση του Οργανισμού, λέω. Με πείσμα και επιμονή, οι συνάδελφοι Νοσηλευτές, επιμένουν να μας διοικήσουν. Επιχείρημα δεν είχαν, γι' αυτό περιορίστηκαν να δηλώσουν ότι, αυτοί έχουν το πτυχίο και έχουν σπουδάσει και διοίκηση στη νοσηλευτική.

Μια και ο γιος μου παρουσιάστηκε πρόσφατα, το μυαλό μου πήγε στο Στρατό. Εκεί έχει Νοσηλευτές υψηλόβαθμους. Ξεκινούν από Ανθυπολοχαγοί και φτάνουν μέχρι Ταξίαρχοι (ίσως και παραπάνω). Ξέρετε τι διοικούν; Τις κλινικές στα στρατιωτικά νοσοκομεία. Δεν διοικούν λόχους Πεζικού! Οι πεζικάριοι, έχουν πεζικάριους αξιωματικούς. Και όταν δεν έχουν, η ιεραρχία μεταβιβάζεται προς τα κάτω και φτάνει στον αρχαιότερο στρατιώτη. Δεν φέρνουν Νοσηλευτές αξιωματικούς!

Η απάντηση που πρέπει να πάρουν λοιπόν είναι, να πάνε στα νοσοκομεία και να διοικήσουν Νοσηλευτές. Αφού βέβαια, διοικηθούν από τους παλιότερους.

Ας βάλουν λοιπόν το βύσμα που έβαλαν για να έρθουν στο ΕΚΑΒ, να τους πάει εκεί που τους έχουν ανάγκη. Γιατί στο ΕΚΑΒ δεν έχουν ρόλο.

Νέο Οργανόγραμμα (σε δουλειά να βρισκόμαστε)

Μέχρι να έρθουν οι Γάλλοι να μας αξιολογήσουν και να μας αναμορφώσουν, εμείς συνεχίζουμε να παίζουμε. Με τον Οργανισμό και το Οργανόγραμμα. Και δεν λέμε να καταλάβουμε για ποιο λόγο φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Και αναφέρομαι στην τρόικα και το μνημόνιο και τον μισθό μας, που πήρε την κατηφόρα.

Φτάσαμε εδώ, γιατί το ΕΚΑΒ προσφέρει υπηρεσίες ασθενοφόρου κλινικής. Ούτε καν ιδιωτικού νοσοκομείου.

Όσον αφορά στα κρίσιμα και επείγοντα περιστατικά: Καμία δυνατότητα άμεσης επέμβασης και καμία δυνατότητα υποστήριξης ζωής. Βασικής,ή εξειδικευμένης. Είναι σε όλους γνωστό ότι στα κρίσιμα περιστατικά, έχεις 5 λεπτά να επέμβεις. Το ΕΚΑΒ, με τον τρόπο που διαχειρίζεται τα μέσα του, σε όποιο σημείο της Ελληνικής Επικράτειας (ακόμη και μέσα στο κτήριο της ΚΥ) να εκδηλωθεί κρίσιμο περιστατικό, τέτοια δυνατότητα δεν έχει. Όσο καλούς Διασώστες και να έχεις, όταν φτάνουν στο σημείο του συμβάντος μισή ώρα μετά, το αποτέλεσμα δυστυχώς είναι το ίδιο. Τρεις δεκαετίες μετά την ίδρυση του Οργανισμού, ακόμη κατεβάζουμε τρέχοντας τις ανακοπές, για να σώσουμε το τομάρι μας από τους συγγενείς. Συμπέρασμα: Το ΕΚΑΒ δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε. Δεν είναι Κέντρο Άμεσης Βοήθειας. Πρέπει να αλλάξει όνομα. Και εφ' όσον ισχύουν τα παραπάνω, όλοι εμείς κακώς πληρωνόμαστε.

Ας αφήσουμε τα επείγοντα να πεθαίνουν με την ησυχία τους και ας πάμε στις διακομιδές. Αυτό που θέλει να κάνει το 80% του προσωπικού. Να είναι δηλαδή, Πληρώματα ασθενοφόρου και όχι Διασώστες. Αυτό που θέλει και το ίδιο το ΕΚΑΒ. Γι' αυτό δίνει σε όλους ένα μπλουζάκι που γράφει Διασώστης και αυτός μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε: Από πτυχιούχος ΙΕΚ, με πιστοποίηση BLS, PHTLS, πολλοί με ALS, έως ΕΘΕΛ. Στις διακομιδές αυτό που μετράει είναι η ποιότητα των υπηρεσιών. Από την εμφάνιση του πληρώματος, του αυτοκινήτου, τον τρόπο που φέρεσαι στον ασθενή και τους συγγενείς, τον τρόπο χρησιμοποιείς τον εξοπλισμό, τον τρόπο που ολοκληρώνεις την διαδικασία μεταφοράς, από το ένα σημείο στο άλλο. Δεν χρειάζεται σ' αυτά να κάνουμε κανένα σχόλιο.

Τι θα δει ο τροϊκανός ελεγκτής; Μία δημόσια υπηρεσία που (όπως όλες στην Ελλάδα), στήθηκε για να εξυπηρετεί, όχι τον άρρωστο, αλλά του υπαλλήλους. Έναν προϋπολογισμό Λονδίνου για την Αθήνα, χωρίς η μία υπηρεσία να έχει σχέση με την άλλη. Ούτε σε προσωπικό, ούτε σε οχήματα, ούτε σε εξοπλισμό, ούτε σε υπηρεσίες.

Μία Διοίκηση η οποία δεν έχει σχέση με το αντικείμενο. Διοικητικές υπηρεσίες τελείως αποκομμένες από τις επιχειρήσεις. Τεχνικές υπηρεσίες επίσης. Υπαλλήλους να δουλεύουν όποτε θέλουν, όπως θέλουν. Και οι μέσα και οι έξω.

Η αναμόρφωση που θα προτείνουν οι Γαλλογερμανοί για το ΕΚΑΒ, θα έχει έναν και μόνο σκοπό. Την μείωση του κόστους. Θα αναρωτηθούν λοιπόν: Για ποιο λόγο πρέπει να έχουμε Διοίκηση δική μας, αφού έχει μηδενική προσφορά στην ανάπτυξη του Οργανισμού. Για ποιο λόγο θα πρέπει να έχουμε διοικητικές υπηρεσίες, αφού αυτές οι δουλειές (προσωπικό, μισθοδοσία, οικονομικά κλπ), μπορούν να γίνουν και κεντρικά (στο υπουργείο). Το ίδιο για τις προμήθειες, το ίδιο για το συνεργείο. Και στη συνέχεια θα αναρωτηθούν για τις υπηρεσίες των ασθενοφόρων.

Θα επαναλάβω λοιπόν για χιλιοστή φορά, ότι πρέπει να αναμορφωθούμε, πριν μας αναμορφώσουν. Να κάνουμε την αυτοκριτική μας με κάθε ειλικρίνεια και να παραδεχτούμε ότι "μαζί τα φάγαμε". Άλλοι πολύ, άλλοι λίγο. Και στην συνέλευση που θα γίνει γι' αυτό το θέμα θέλω όλοι να παρατηρήσουμε κάτι: Με ποιο σκοπό θα μιλήσουν, όσοι μιλήσουν; Τι θεωρούν καλό για το ΕΚΑΒ; Το καλό του ασθενούς, ή το καλό το δικό τους;

Τα περιθώρια στενεύουν και πρέπει σύντομα να αποφασίσουμε, αν θα αλλάξουμε, ή αν θα βουλιάξουμε. Όσο για το ποιοι πρέπει να μας διοικούν, αφού τόσα χρόνια φροντίσαμε να μην μπορούμε να ορίζουμε την τύχη μας, έχω αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτηση:

http://hellas-medic.blogspot.com/2011/12/blog-post_30.html

Να μην χάσουμε κι αυτά που έχουμε!

Χρόνια Πολλά να ευχηθώ σε όλους κατ' αρχήν και ευτυχισμένος ο καινούριος Χρόνος, αφού αυτή θα είναι η τελευταία ανάρτηση του 2011.

Και είναι συνέχεια της προηγούμενης, μιας και οι συζητήσεις για το καινούριο Οργανόγραμμα του ΕΚΑΒ βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους. Μας πιέζει κι ο χρόνος άλλωστε, αφού η Διοίκηση, πρέπει μέσα στην επόμενη βδομάδα, να καταθέσει την πρότασή της στο Υπουργείο.

Γιατί τόση βιασύνη; Γιατί πιέζει η τρόικα. Το κόλπο που έκαναν τα Υπουργεία παρουσιάζοντας τους συνταξιούχους ως απολυμένους, δεν το έφαγαν οι Γερμανοί και επανήλθαν ζητώντας αναμόρφωση των Οργανισμών, με κατάργηση τμημάτων και διευθύνσεων, ώστε να περισσέψουν υπάλληλοι, οι οποίοι θα πάνε αλλού που τους έχουν ανάγκη.

Μέχρι εδώ καλά για τους Διασώστες, αφού πάντα φωνάζαμε ότι έχουν μαζευτεί πολλοί μέσα και κάθονται χωρίς να κάνουν και καμιά δουλειά.

Τι πρόταση παρουσίασε η Διοίκηση;

Δεν είναι καλής ποιότητας η φωτογραφία που δημοσιεύω, αλλά μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Αφήνει τις Διοικητικές Υπηρεσίες όπως έχουν (με το σχετικό ανακάτεμα) και δημιουργεί άλλη μια Διεύθυνση, αυτή των Ιατρικών Υπηρεσιών.

Και οι Διασώστες; Εκεί που ήταν, στην Νοσηλευτική Υπηρεσία.

Δώστε προσοχή στον τίτλο της Διεύθυνσης: ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΡΟΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ.

Ούτε μικρό παιδάκι δεν θα έκανε τέτοια πατάτα. Ο ένας όρος αναιρεί τον άλλον. Μια υπηρεσία, ή νοσηλευτική θα είναι, ή προνοσοκομειακή. Και τα δυο δεν γίνεται. Αυτοί που σκέφτηκαν τέτοια βλακεία, με την οποία θα γελάει όλος ο πλανήτης και θα γίνουμε διεθνώς ρεζίλι, διοικούν τον οργανισμό και πληρώνονται χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα.

Τι αλλάζει για μας, για να επανέλθουμε στο θέμα μας, αφήνοντας αυτούς που σκέφτονται τέτοια πράγματα να αυτογελοιοποιούνται. Αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν αλλάζει τίποτα. Τόσα χρόνια φωνάζαμε να αλλάξει ο Οργανισμός, ο οποίος κατά γενική ομολογία (και της ίδιας της Διοίκησης, με δηλώσεις του Προέδρου) ήταν απαρχαιωμένος. Τώρα που αλλάζει, μένει ο ίδιος.

Στις διαπραγματεύσεις με την Διοίκηση είχαμε τρεις δρόμους να ακολουθήσουμε.

1. Δική μας Διεύθυνση.
2. Να παραμείνουμε στην Νοσηλευτική.
3. Να ενταχθούμε στην Ιατρική Διεύθυνση.

Πολλοί συνάδελφοι (και γω μαζί τους) υποστηρίξαμε την πρώτη επιλογή. Αυτή κάηκε γρήγορα (απ' όσο μπορώ να καταλάβω) αφού δεν υπήρξε διάθεση να υποστηριχθεί μέχρι τέλους και να οδηγηθούμε σε αντιπαραθέσεις και ρήξεις. Το εμπόδιο της εκπαιδευτικής βαθμίδας των Διασωστών παρουσιάστηκε ως ανυπέρβλητο.

Να μείνουμε στην Νοσηλευτική λοιπόν, ή να ενταχθούμε στην Ιατρική.

Δεν υπάρχει πραγματικό δίλημμα και θα δούμε γιατί.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ ΣΤΟ ΕΚΑΒ.

Ποιο το όφελος του Οργανισμού και των Διασωστών; Κανένα. Ήρθαν να πάρουν το μεροκάματο και βρέθηκαν να κάνουν Διοίκηση.

Αρνήθηκαν, με απόφαση του Συλλόγου τους, να εργαστούν στα ασθενοφόρα.

Δεν έχουν σχέση με τα επείγοντα.

Δεν υπάρχει προνοσοκομειακή Νοσηλευτική. Μόνο εξωνοσοκομειακή (νοσηλεία κατ' οίκον). Αντίθετα διεθνώς, υπάρχει προνοσοκομειακή φροντίδα (prehospital care) και προνοσοκομειακή ιατρική (prehospital medicine).

Από το 1995 πίεζαν σε κυβερνητικό επίπεδο να μην δημιουργηθεί ΙΕΚ ΕΚΑΒ, αλλά να προσλαμβάνονται νοσηλευτές διετούς για τα ασθενοφόρα. Γι' αυτούς δεν υπήρχε ο περιορισμός του φορείου και οι νοσηλευτές ΤΕΙ θα έκαναν διοίκηση. Μέχρι το 2006 πίεζαν να κλείσει το ΙΕΚ. Και πάντα με την ίδια αιτιολογία, την ανεργία στον κλάδο τους. Και να διευκρινίσω ότι λέγοντας νοσηλευτές, δεν εννοώ τα 10 -20 άτομα που είναι στο ΕΚΑΒ. Αυτοί έναν μισθό θέλουν, όπως και μεις. Υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα πίσω και πάνω από αυτούς.

Εντάσσοντας την εκπαίδευσή μας στο ΤΕΙ νοσηλευτικής, αφήνουμε κερκόπορτα ανοιχτή. Ελέγχοντας και την εκπαίδευση, θα επιβάλλουν μόνιμη διοίκηση στα ασθενοφόρα. Και με πλήρη υποστήριξη εκ των έσω, αφού θα είναι εύκολο να αλλοιώσουν την σύνθεση του προσωπικού, περνώντας διατάξεις που θα υποχρεώνουν το ΕΚΑΒ να προσλαμβάνει και νοσηλευτές.

Τέλος, δεν έχουμε να κερδίσουμε επιστημονικά, αφού είναι άσχετοι με το αντικείμενο.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΣΤΟ ΕΚΑΒ

Το ΕΚΑΒ δεν το έφερε ο Άγιος Βασίλης για να παίζουν τα παιδάκια.

Το ΕΚΑΒ το δημιούργησαν οι Γιατροί. Τζαγκαράκης, Παπαστρατής, Τσίπρας, κ.ά. Στην δημιουργία του δεν είχαν συμμετοχή, ούτε οι οδηγοί, ούτε οι τραυματιοφορείς, ούτε οι ΙΚΑτζήδες, ούτε οι Ερυθροσταυρίτες. Αυτοί πάλεψαν για τα επιδόματα και για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων.

Οι Γιατροί έχουν ρόλο διεθνώς στα επείγοντα (prehospital medicine).

Δεν μπορεί να υπάρχει υπηρεσία επειγόντων χωρίς επιστημονικό έλεγχο. Και οι γιατροί περιορίζονται εκεί. Δεν απειλούν την δουλειά μας. Και άνεργος να μείνει ένας γιατρός δεν ζητάει να γίνει Διασώστης.

Το σημαντικότερο. Ο Γιατρός περιορίζεται στον επιστημονικό έλεγχο (κάτι που το θέλουμε όλοι) και δεν μπερδεύεται στις επιχειρήσεις. Θα έχουμε πλήρη ελευθερία να ρυθμίζουμε εμείς τα ζητήματα της καθημερινότητας.

Όταν ήρθαν οι πρώτοι γιατροί στο ΕΚΑΒ, κάναμε άλματα μπροστά. Γιατροί από διάφορα πόστα (ΙΕΚ, Ιατρική Υπηρεσία, ΕΤΙΚ) πέτυχαν σημαντικά πράγματα προς όφελος των Διασωστών, όσο εμείς τρωγόμασταν μεταξύ μας. Σ' αυτούς στηρίχθηκε το ΕΚΑΒ σε δεκάδες περιπτώσεις. Σε διεθνείς αποστολές, σε εκδηλώσεις, στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι νοσηλευτές έρχονται πάντα κατόπιν εορτής και ζητάνε μερίδιο.

Έκαναν και πολλά στραβά, για τα οποία έχω γράψει δεκάδες αναρτήσεις και σχόλια. Αλλά στραβό, είναι ολόκληρο το Ελληνικό Κράτος.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Το να πάμε στην Ιατρική Υπηρεσία είναι πιο δύσκολο από το να μείνουμε στ' αυγά μας. Αν όμως σκοπεύουμε να αναβαθμίσουμε το επάγγελμά μας, δεν υπάρχει δίλημμα.

Αν σκοπεύουμε να προσφέρουμε ένα άλλο μέλλον στο ΕΚΑΒ. Αν θέλουμε αυτοί που θα έρθουν μετά από μας να έχουν πτυχία που θα αναγνωρίζονται σε όλον τον κόσμο. Αν δεν θέλουμε να μας ελέγχουν για πάντα, άνθρωποι που δεν βγήκαν από το γραφείο τους.

Να φύγουμε λοιπόν από τα νοσηλευτικά επαγγέλματα και να πάμε στα παραϊατρικά. Να μην μας κυριεύει ο φόβος της απώλειας επιδομάτων. Αυτά που πήραμε, αποδείχτηκε ότι μπορούν να μας τα πάρουν πίσω με μια απόφαση. Να πάμε στα παραϊατρικά επαγγέλματα και να πάρουμε άλλα επιδόματα. Και μεγαλύτερα είναι και δεν τα κόβει και κανείς.

Και αφού πάρουμε την απόφαση να κάνουμε το επόμενο βήμα. Αναβάθμιση της εκπαίδευσης, ώστε στην επόμενη αναθεώρηση του Οργανισμού να μην έχουμε κανένα δίλημμα σε ποια Διεύθυνση να ενταχθούμε.

Κρίσιμο σταυροδρόμι

Ξαφνική κινητικότητα παρουσίασε το ζήτημα της αλλαγής του Οργανισμού του ΕΚΑΒ. Χρόνια μας απασχολούσε, αφού ο προηγούμενος αποτελούσε τροχοπέδη ανάπτυξης.

Οι διαβουλεύσεις βέβαια δεν θα γίνουν με γνώμονα την πρόοδο στην προνοσοκομειακή φροντίδα, αλλά στο πως θα μοιραστούν οι καρέκλες. Και οι Διασώστες, για άλλη μία φορά δεν θα έχουν λόγο, αφού σε τέτοιου είδους σχεδιασμούς συμμετέχουν όποιοι κάθονται σε γραφείο.

Το μεγάλο παιχνίδι βρίσκεται στο μοίρασμα των Διευθύνσεων. Στον ισχύοντα Οργανισμό, προβλέπονται τρεις (!) διοικητικές διευθύνσεις και μία νοσηλευτική. Για ποιο λόγο τρεις διοικητικές; Μάλλον για να υπάρχουν πολλές θέσεις σε γραφεία.

Για ποιο λόγο νοσηλευτική διεύθυνση; Τι δουλειά έχουν οι νοσηλευτές στην προνοσοκομειακή φροντίδα; Κανείς δεν ξέρει την απάντηση.

Οι Διασώστες και τα ασθενοφόρα είναι αναγκαίο κακό για το ΕΚΑΒ. Υπάρχουν μόνο και μόνο για να μπορούν κάποιοι να είναι δημόσιοι υπάλληλοι.

Όλες οι άλλες ειδικότητες στο ΕΚΑΒ δημιουργήθηκαν για να υποστηρίζουν την λειτουργία των ασθενοφόρων. Κι όμως! Τα Πληρώματα των ασθενοφόρων είναι η τελευταία τρύπα της φλογέρας. Για να μπορέσουν να κάνουν την δουλειά τους πρέπει να γυρνάνε από γραφείο σε γραφείο και να παρακαλάνε. Ακόμη και για ένα κουτί γάντια. Για μια τέτοια παραγγελία "εργάζονται" 15 διοικητικοί υπάλληλοι και απασχολείται προσωπικό 3 διευθύνσεων. Μια διαδικασία 15 ημερών, ολοκληρώνεται σε 14 μήνες. Έτσι για να έχουμε δουλειά.

Και βέβαια αυτοί που είναι οι τελικοί χρήστες του υλικού, δεν έχουν κανέναν λόγο στη διαδικασία. Δεν μπορούν ούτε την γνώμη τους να πουν για την ποιότητα και τις προδιαγραφές.

Όταν δημιουργήθηκε ο Οργανισμός, στον δρόμο δούλευαν δύο ειδικότητες: Τα Πληρώματα των ασθενοφόρων και οι γιατροί. Η Ιατρική Υπηρεσία έγινε Τμήμα και τα Πληρώματα προσωπικό στην Νοσηλευτική Διεύθυνση. Οι νοσηλευτές δεν εργάστηκαν ποτέ στα ασθενοφόρα, αφού με απόφαση του σωματείου τους δεν επιτρέπεται να σηκώνουν φορείο. Προσλαμβάνονται λοιπόν στο ΕΚΑΒ, για να κάνουν διοίκηση. Ποιους να διοικούν; Τους χαμάληδες!!!

Περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν Διεύθυνση έχουν οι γιατροί, παρ' ότι η Ιατρική προνοσοκομειακά έχει ξεπεραστεί ιστορικά και πουθενά στις ανεπτυγμένες χώρες δεν εργάζονται γιατροί στα ασθενοφόρα. Γιατροί με ειδικότητα την επείγουσα ιατρική, χρησιμοποιούνται για τον επιστημονικό έλεγχο των παρεχόμενων υπηρεσιών. Και όχι κατ' ανάγκη ως κύριο έργο. Μπορούν να δουλεύουν στο Νοσοκομείο τους και να το κάνουν κι αυτό.

Σ' όλο τον (πολιτισμένο) κόσμο, οι υπηρεσίες ασθενοφόρων διοικούνται από Διασώστες. Είτε ανήκουν στο Κράτος, είτε στους Δήμους, είτε στην Πυροσβεστική. Ακόμη και οι ιδιωτικές.

Βέβαια, προϊστάμενος Διεύθυνσης δεν μπορεί να γίνει ένας απόφοιτος λυκείου. Ούτε ένας απόφοιτος ΙΕΚ. Είναι λοιπόν ευκαιρία, να πετύχουμε μ' έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Να δοθεί η διεύθυνση στους Διασώστες και ταυτόχρονα να ιδρυθεί η Ακαδημία. Και να μέχρι να υπάρξει διασώστης με ανάλογα προσόντα, η θέση να δοθεί σε συνάδελφο με κριτήρια που θα θεσπίσει η Διοίκηση.

Το Σωματείο εργαζομένων, πρέπει να δηλώσει ξεκάθαρα στη Διοίκηση, πως οποιαδήποτε άλλη απόφαση θα είναι casus belli.

Οποιαδήποτε άλλη στάση του Σωματείου θα ισοδυναμεί με μειοδοσία.