Που βρίσκεται ο Νέος Οργανισμός του ΕΚΑΒ;

Είναι κοινή πεποίθηση όλων, ότι δεν πρόκειται να συντελεστεί καμία πρόοδος στο ΕΚΑΒ, τουλάχιστον με εσωτερικές διαδικασίες. Το καλύτερο που μπορούμε να περιμένουμε, είναι μήπως και ασχοληθεί ο Άδωνις Γεωργιάδης μαζί μας και σωθούμε. Λόγω αυτής της πεποίθησης, το μόνο ερώτημα που απευθύνουμε προς τα πάνω, είναι "πότε θα πάρουμε το επίδομα στολής"; Ας πάρουμε λοιπόν τα 380€ να σωθούμε κι ας αφήσουμε κατά μέρος μικρότερης σημασίας ζητήματα, όπως η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και ο νέος Οργανισμός του ΕΚΑΒ.

Όπως είναι γνωστό, ο Έλληνας Δημόσιος Υπάλληλος είναι πιστός ακόλουθος του: "αν δεν θες να κάνεις κάτι, κάνε μία επιτροπή"! Στο ΕΚΑΒ λοιπόν έχουμε κάνει δεκάδες επιτροπές για όλα τα ζητήματα και γι' αυτό τα τελευταία 30 χρόνια δεν έχουμε κάνει, ούτε ένα βήμα μπροστά!

Ως γνωστόν, στις επιτροπές συμμετέχουν κατά πλειοψηφία, όλοι οι άσχετοι με το αντικείμενο!! Οι άσχετοι και οι συνδικαλιστές! Γιατί και οι δύο έχουν κοινό σκοπό: Ο μεγαλύτερος εχθρός των άσχετων, των λαμόγιων και των συνδικαλιστών είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος.

Πρώτο τραπέζι πίστα όλοι αυτοί στην επιτροπή, για δύο λόγους. Μην γίνει κανένα λάθος στον καινούριο Οργανισμό και χαθούν οι καρέκλες και δεύτερον να διασφαλίσουν ότι θα εξακολουθήσουν να κάνουν Διοίκηση. Διότι στο ΕΚΑΒ υπάρχει και αυτή η διαστροφή. Δεν αρκείται το λαμόγιο που είναι άχρηστος και πληρώνεται τζάμπα, θέλει να κάνει και Διοίκηση!

Θα ξαναγράψω άλλη μια φορά, ότι: Σε όλες τις Χώρες του Κόσμου, όλες οι μάχιμες Υπηρεσίες, διοικούνται από μάχιμους. Είτε αναφερόμαστε σε Ασθενοφόρα, είτε σε Πυροσβεστική, είτε σε Αστυνομία, είτε σε Στρατό κλπ. Όλα τα υπόλοιπα Τμήματα και ειδικότητες, υπάρχουν για να υποστηρίζουν τις Επιχειρήσεις. Ακούγεται λογικό, έτσι δεν είναι; Φαντάζεστε, για να αναφέρουμε ένα παράδειγμα, στον Στρατό, να διοικούσε τις επιχειρήσεις Στρατηγός από το Οικονομικό, ή από τις Μεταφορές, ή του Υλικού, ή του Υγειονομικού; Δεν θα χρειάζονταν να γίνει πόλεμος.Αυτός ο Στρατός θα είχε χτυπήσει διάλυση, από πολύ πριν!

Ότι, σε όλον τον κόσμο είναι λογικό και αυτονόητο, στο ΕΚΑΒ πολύ απλά ...δεν συμβαίνει! Το γνωρίζουμε αυτό και βλέπουμε τα αποτελέσματα. Έτσι κι αλλιώς δεν ήρθαμε στο ΕΚΑΒ, για να γίνουμε επαγγελματίες, ήρθαμε για να γίνουμε Δημόσιοι Υπάλληλοι.

Που είναι λοιπόν ο καινούριος Οργανισμός; Και το βασικότερο, τι αλλάζει; Και το ακόμη βασικότερο: Αυτές οι αλλαγές, πως συμβάλουν στην ανάπτυξη του Φορέα και πως αναβαθμίζουν τις παρεχόμενες στον Πολίτη υπηρεσίες;

Μήνες πριν, είχαμε μείνει σε ένα πόρισμα της Επιτροπής, το οποίο προέβλεπε αλλαγές στο Οργανόγραμμα και στα Παραρτήματα, κάτω από την πίεση της Τρόικα, για μείωση των δομών των Δημόσιων Οργανισμών. Τι σημαίνει μείωση των δομών; Χαμένες καρέκλες. Αλλά εμείς είμαστε πιο έξυπνοι από τους κουτόφραγκους! Αντί να μειώσουμε τους Διευθυντές και τους Προϊστάμενους, θα μειώσουμε τα Παραρτήματα. Δομές είναι κι αυτά! Στάλθηκε λοιπόν για έγκριση αυτό:

Το οποίο λέει ότι κάποια Παραρτήματα υποβιβάζονται σε Τομείς και υπάγονται σε διευρυμένες Περιφέρειες, κύρια στην 2η και στην 5η.

Αυτό έθιξε κάποια περιφερειακά λαμόγια, παρέσυραν και τους συναδέλφους των Παραρτημάτων και ξεκίνησε κίνημα διαμαρτυρίας, για την Κοζάνη, για την Καβάλα κλπ. Με ποια αιτήματα; Να μην χαθούν θέσεις σε γραφεία, αποθήκες και όπου αλλού συχνάζουν αναξιοπαθούντες συνάδελφοι. Είχαν και το δίκιο τους πάντως. Μόνο στην Αθήνα θα υπάρχουν τεμπέληδες; Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα!

Τέλος πάντων, χαλάρωσε η πίεση από την Τρόικα, η Διοίκηση πήρε πίσω την υποβάθμιση των Παραρτημάτων και επιστρέψαμε ευτυχισμένοι στην καθημερινότητα. Πότε θα μπουν οι ώρες, τα εκτός έδρας, τα καινούρια ασθενοφόρα, το επίδομα στολής κλπ.

Τώρα που το θυμήθηκα, να ξαναπώ ότι δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι όλους τους συνδικαλιστές, αλλά υπάρχουν και κάποιοι σε όλες τις παρατάξεις με ανοιχτά μυαλά, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να κουνηθούν και πολύ, γιατί αν χτυπήσουν την γροθιά στο μαχαίρι, στις επόμενες εκλογές δεν θα βρουν ούτε την ψήφο τους. Κοντράρουν λοιπόν μέχρι εκεί που τους παίρνει.

Το πόρισμα της επιτροπής είχε και αλλαγές στο Οργανόγραμμα:

Και εδώ είναι οι μεγάλη πλάκα: Κατ' αρχήν μετρήστε πόσα "κουτάκια" έχει. Πόσες Διευθύνσεις και πόσα Τμήματα. Στη συνέχεια υπολογίστε πόσοι υπάλληλοι υπηρετούν στο καθένα. Μονοψήφιος αριθμός, οριακά διψήφιος στα περισσότερα. Σε ένα από αυτά, το "Τμήμα Διασωστών" έχουν ρίξει 3000 υπαλλήλους. 

Συμπέρασμα: ο καθένας το γραφείο του, την καρέκλα του, το Τμήμα του και σε ένα από αυτά έχουμε πάρει το φτυάρι και έχουμε ρίξει μέσα όλους τους μαλάκες. Αυτούς που κάνουν την δουλειά, για την οποία συστάθηκε το ΕΚΑΒ!!! Αυτούς που παράγουν το προϊόν από το οποίο πληρώνονται όλοι!!!

Αντί να υπάρχει Διεύθυνση Διασωστών και σ' αυτή Τμήμα Επειγόντων, Διακομιδών, Κινητών Μονάδων, Μοτοσικλετών, Αεροδιακομιδών, ΕΤΙΚ, Συντονιστικού Κέντρου, εξαφανίζουμε τα πάντα και φτιάχνουμε έναν αχταρμά που όπως να 'ναι θα συνεχίσει να τραβάει κουπί, για να καθόμαστε εμείς στο γραφείο να ανάβουμε τον κλιματισμό και να απολαμβάνουμε φραπεδάκι, στην υγειά των κορόιδων.

"Έλα μωρέ, πως κάνεις έτσι;", λέει ο αντίλογος. Στον προηγούμενο Οργανισμό, δεν υπήρχε ούτε αυτό. Σιγά - σιγά θα πάμε μπροστά! Ναι σε 30 χρόνια που θα αλλάξει πάλι ο Οργανισμός. Εγώ έχω μία ερώτηση:

Αν καταργήσεις όλα τα "κουτάκια" και αφήσεις μόνο αυτό που λέει "Τμήμα Διασωστών", αύριο θα έχουν οι Πολίτες υπηρεσίες ασθενοφόρων; Και βέβαια, είναι η απάντηση, γιατί τεχνική και διοικητική υποστήριξη τα ασθενοφόρα, μπορούν να βρουν και αλλού!

Αν όμως καταργήσεις αυτό το "κουτάκι", αύριο δεν υπάρχει ΕΚΑΒ και όλα τα υπόλοιπα κουτάκια είναι σε κινητικότητα.

Μπορεί επειδή δουλεύουμε έξω, σε βάρδιες, αργίες, να κρυώνουμε, να τραυματιζόμαστε, να διψάμε, να ψάχνουμε τουαλέτα και πολλά άλλα. Αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε ηλίθιοι! 

Ποιος θα με πρωτοδιοικήσει;

Για την σημερινή συνέλευση, με θέμα την τροποποίηση του Οργανισμού, λέω. Με πείσμα και επιμονή, οι συνάδελφοι Νοσηλευτές, επιμένουν να μας διοικήσουν. Επιχείρημα δεν είχαν, γι' αυτό περιορίστηκαν να δηλώσουν ότι, αυτοί έχουν το πτυχίο και έχουν σπουδάσει και διοίκηση στη νοσηλευτική.

Μια και ο γιος μου παρουσιάστηκε πρόσφατα, το μυαλό μου πήγε στο Στρατό. Εκεί έχει Νοσηλευτές υψηλόβαθμους. Ξεκινούν από Ανθυπολοχαγοί και φτάνουν μέχρι Ταξίαρχοι (ίσως και παραπάνω). Ξέρετε τι διοικούν; Τις κλινικές στα στρατιωτικά νοσοκομεία. Δεν διοικούν λόχους Πεζικού! Οι πεζικάριοι, έχουν πεζικάριους αξιωματικούς. Και όταν δεν έχουν, η ιεραρχία μεταβιβάζεται προς τα κάτω και φτάνει στον αρχαιότερο στρατιώτη. Δεν φέρνουν Νοσηλευτές αξιωματικούς!

Η απάντηση που πρέπει να πάρουν λοιπόν είναι, να πάνε στα νοσοκομεία και να διοικήσουν Νοσηλευτές. Αφού βέβαια, διοικηθούν από τους παλιότερους.

Ας βάλουν λοιπόν το βύσμα που έβαλαν για να έρθουν στο ΕΚΑΒ, να τους πάει εκεί που τους έχουν ανάγκη. Γιατί στο ΕΚΑΒ δεν έχουν ρόλο.

Νέο Οργανόγραμμα (σε δουλειά να βρισκόμαστε)

Μέχρι να έρθουν οι Γάλλοι να μας αξιολογήσουν και να μας αναμορφώσουν, εμείς συνεχίζουμε να παίζουμε. Με τον Οργανισμό και το Οργανόγραμμα. Και δεν λέμε να καταλάβουμε για ποιο λόγο φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Και αναφέρομαι στην τρόικα και το μνημόνιο και τον μισθό μας, που πήρε την κατηφόρα.

Φτάσαμε εδώ, γιατί το ΕΚΑΒ προσφέρει υπηρεσίες ασθενοφόρου κλινικής. Ούτε καν ιδιωτικού νοσοκομείου.

Όσον αφορά στα κρίσιμα και επείγοντα περιστατικά: Καμία δυνατότητα άμεσης επέμβασης και καμία δυνατότητα υποστήριξης ζωής. Βασικής,ή εξειδικευμένης. Είναι σε όλους γνωστό ότι στα κρίσιμα περιστατικά, έχεις 5 λεπτά να επέμβεις. Το ΕΚΑΒ, με τον τρόπο που διαχειρίζεται τα μέσα του, σε όποιο σημείο της Ελληνικής Επικράτειας (ακόμη και μέσα στο κτήριο της ΚΥ) να εκδηλωθεί κρίσιμο περιστατικό, τέτοια δυνατότητα δεν έχει. Όσο καλούς Διασώστες και να έχεις, όταν φτάνουν στο σημείο του συμβάντος μισή ώρα μετά, το αποτέλεσμα δυστυχώς είναι το ίδιο. Τρεις δεκαετίες μετά την ίδρυση του Οργανισμού, ακόμη κατεβάζουμε τρέχοντας τις ανακοπές, για να σώσουμε το τομάρι μας από τους συγγενείς. Συμπέρασμα: Το ΕΚΑΒ δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε. Δεν είναι Κέντρο Άμεσης Βοήθειας. Πρέπει να αλλάξει όνομα. Και εφ' όσον ισχύουν τα παραπάνω, όλοι εμείς κακώς πληρωνόμαστε.

Ας αφήσουμε τα επείγοντα να πεθαίνουν με την ησυχία τους και ας πάμε στις διακομιδές. Αυτό που θέλει να κάνει το 80% του προσωπικού. Να είναι δηλαδή, Πληρώματα ασθενοφόρου και όχι Διασώστες. Αυτό που θέλει και το ίδιο το ΕΚΑΒ. Γι' αυτό δίνει σε όλους ένα μπλουζάκι που γράφει Διασώστης και αυτός μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε: Από πτυχιούχος ΙΕΚ, με πιστοποίηση BLS, PHTLS, πολλοί με ALS, έως ΕΘΕΛ. Στις διακομιδές αυτό που μετράει είναι η ποιότητα των υπηρεσιών. Από την εμφάνιση του πληρώματος, του αυτοκινήτου, τον τρόπο που φέρεσαι στον ασθενή και τους συγγενείς, τον τρόπο χρησιμοποιείς τον εξοπλισμό, τον τρόπο που ολοκληρώνεις την διαδικασία μεταφοράς, από το ένα σημείο στο άλλο. Δεν χρειάζεται σ' αυτά να κάνουμε κανένα σχόλιο.

Τι θα δει ο τροϊκανός ελεγκτής; Μία δημόσια υπηρεσία που (όπως όλες στην Ελλάδα), στήθηκε για να εξυπηρετεί, όχι τον άρρωστο, αλλά του υπαλλήλους. Έναν προϋπολογισμό Λονδίνου για την Αθήνα, χωρίς η μία υπηρεσία να έχει σχέση με την άλλη. Ούτε σε προσωπικό, ούτε σε οχήματα, ούτε σε εξοπλισμό, ούτε σε υπηρεσίες.

Μία Διοίκηση η οποία δεν έχει σχέση με το αντικείμενο. Διοικητικές υπηρεσίες τελείως αποκομμένες από τις επιχειρήσεις. Τεχνικές υπηρεσίες επίσης. Υπαλλήλους να δουλεύουν όποτε θέλουν, όπως θέλουν. Και οι μέσα και οι έξω.

Η αναμόρφωση που θα προτείνουν οι Γαλλογερμανοί για το ΕΚΑΒ, θα έχει έναν και μόνο σκοπό. Την μείωση του κόστους. Θα αναρωτηθούν λοιπόν: Για ποιο λόγο πρέπει να έχουμε Διοίκηση δική μας, αφού έχει μηδενική προσφορά στην ανάπτυξη του Οργανισμού. Για ποιο λόγο θα πρέπει να έχουμε διοικητικές υπηρεσίες, αφού αυτές οι δουλειές (προσωπικό, μισθοδοσία, οικονομικά κλπ), μπορούν να γίνουν και κεντρικά (στο υπουργείο). Το ίδιο για τις προμήθειες, το ίδιο για το συνεργείο. Και στη συνέχεια θα αναρωτηθούν για τις υπηρεσίες των ασθενοφόρων.

Θα επαναλάβω λοιπόν για χιλιοστή φορά, ότι πρέπει να αναμορφωθούμε, πριν μας αναμορφώσουν. Να κάνουμε την αυτοκριτική μας με κάθε ειλικρίνεια και να παραδεχτούμε ότι "μαζί τα φάγαμε". Άλλοι πολύ, άλλοι λίγο. Και στην συνέλευση που θα γίνει γι' αυτό το θέμα θέλω όλοι να παρατηρήσουμε κάτι: Με ποιο σκοπό θα μιλήσουν, όσοι μιλήσουν; Τι θεωρούν καλό για το ΕΚΑΒ; Το καλό του ασθενούς, ή το καλό το δικό τους;

Τα περιθώρια στενεύουν και πρέπει σύντομα να αποφασίσουμε, αν θα αλλάξουμε, ή αν θα βουλιάξουμε. Όσο για το ποιοι πρέπει να μας διοικούν, αφού τόσα χρόνια φροντίσαμε να μην μπορούμε να ορίζουμε την τύχη μας, έχω αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτηση:

http://hellas-medic.blogspot.com/2011/12/blog-post_30.html