Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημόσιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημόσιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012

Εντός και επί τα αυτά

Το πανηγύρι των εκλογών τελείωσε, αλλά δεν μας παίρνει από κάτω γιατί δεν χρειάζεται να βάλουμε τα κεφάλια μέσα και να στρωθούμε στη δουλειά, αφού ακολουθούν "τα μπάνια του Λαού". Από Σεπτέμβρη τα δύσκολα.
Για το αποτέλεσμα δεν κάνω σχόλιο. Έπρεπε να περάσουν τρία χρόνια για να ομολογήσουμε ότι "μαζί τα φάγαμε". Ότι πράγματι τα χρωστάμε στους Ευρωπαίους και πρέπει να τα επιστρέψουμε. Και όσοι παρίσταναν τον Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, όταν ήρθε η ώρα, ανακάλυψαν πως δεν είχαν τίποτα στο παντελόνι, για να δείξουν στην Μέρκελ.
Όχι μόνον "μαζί τα φάγαμε", αλλά και "λεφτά υπάρχουν", για να πληρώσουμε το χαράτσι, τους φόρους, τις ανατιμήσεις, για να ανταποκριθούμε στις μειώσεις μισθών, για να πάμε διακοπές. Το διαπίστωσα και προσωπικά, τις προ των εκλογών ημέρες, όταν περνώντας από διάφορες τράπεζες για να πληρώσω τα χρέη μου, έπρεπε να υπομένω ατέλειωτες ουρές αυτών που προσπαθούσαν να μετατρέψουν τα ευρώ τους σε δολάρια, ή λίρες, για να μην έρθουν οι κομμουνιστές και τους τα κάνουν δραχμές.
Όλα τα παραπάνω τα είχα αποδεχτεί από την εποχή του Γιώργου, περιμένοντας απλώς οι θυσίες μου να μετατραπούν σε αναδιάρθρωση του δημόσιου, πάταξη της φοροδιαφυγής, τιμωρία των κλεφτών και κοινωνική δικαιοσύνη. Από το '81 τα περιμένω αυτά, χωρίς να πάρω είδηση ότι οι περισσότεροι στήριζαν το ΠΑΣΟΚ για άλλους λόγους. Τους ακριβώς αντίθετους από μένα.
Ο Βαγγέλης υποσχέθηκε να διώξει τα εναπομείναντα παράσιτα (τα περισσότερα έχουν φύγει μόνα τους), γι' αυτό τον ψήφισα και για δεύτερη εκλογική διαδικασία ήμουν με τους ηττημένους. Το ήξερα από πριν και περισσότερο στεναχωρήθηκα που δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτή στην Μαγνησία και έχασε την έδρα ένα αξιόλογο στέλεχος, ο Κώστας Καρτάλης.
Το τι θα γίνει από δω και πέρα θα δείξει. Αν ο Αντώνης γεμίσει τον κρατικό μηχανισμό με τα γνωστά στελέχη που οι γυναίκες τους δεκαπλασιάζουν τα εισοδήματά τους, που σχηματίζουν ομίλους κουμπάρων, που κάνουν εταιρείες με τους παπάδες και πουλάνε την περιουσία του δημοσίου, που τάζουν διορισμούς για να τους καθίσει η γκόμενα και μετά τρώνε ξύλο, ή πηδάνε από τις ταράτσες, τότε ο Αλέξης κατά τις γιορτές θα κάνει περίπατο.
Το ΠΑΣΟΚ αν αλλάξει θα σωθεί. Αν δεν αλλάξει θα βουλιάξει Γιώργο, που ήθελες μέσα σε 6 μήνες να αλλάξεις την Χώρα, χωρίς να κάνεις καμιά αλλαγή στο Κόμμα.
Για εκατοστή φορά θα γράψω ότι ο Δημόσιος Υπάλληλος δεν πρέπει να κοιτάει την κεντρική πολιτική σκηνή για να καταλάβει αν πάει καλά η Χώρα. Πρέπει να κοιτάει την Υπηρεσία του. Αν μια Υπηρεσία πάει μπροστά, σημαίνει ότι όλο το Δημόσιο προοδεύει. Αν δεν κουνιέται τίποτα πάμε κατά διαόλου. Συνεχίζουμε να ξοδεύουμε, χωρίς να παράγουμε. Το ένα τρίτο του Οργανισμού δουλεύει, το ένα τρίτο κάνει ότι δουλεύει και το ένα τρίτο κάθεται απροκάλυπτα. Όταν αλλάξει αυτό τα ξαναλέμε.

Σάββατο 7 Μαΐου 2011

οι αδιόριστοι, οι διορισμένοι και οι καβατζωμένοι


Με αφορμή την ενημέρωση που είχα για την συνάντηση των αδιόριστων διασωστών του ΕΚΑΒ θα αναφέρω κάποιο γεγονός και θα ήθελα επίσης να αφήσω το σχόλιο μου.

Πριν κάποια χρόνια τότε που η Ρωσία ήταν επίσημα χρεοκοπημένη και απαξιωμένη παγκοσμίως, εκείνη την περίοδο έτυχε να παραλάβω ένα χρόνιο περιστατικό με το ασθενοφόρο όπου συνοδός της ηλικιωμένης άρρωστης ήταν μια κυρία από την Ρωσία, συνηθισμένο φαινόμενο για εκείνη την εποχή. Μπαίνοντας στην καμπίνα του ασθενοφόρου η Ρωσίδα συνοδός άρχισε να ρωτάει στο άσχετο για τις δυνατότητες του απινιδωτή αν είναι μονοφασικός η διφασικός κλπ και ένα σωρό άλλες εξειδικευμένες ερωτήσεις σχετικά με τον εξοπλισμό του ασθενοφόρου.
Την ρώτησα αν είχε σχέση με το επάγγελμα και μου απάντησε ότι ήταν γιατρός με εξειδίκευση στην επειγοντολογία, εργαζόταν ως γιατρός επειγόντων στην Σοβιετική ένωση παλιά και λόγω του ότι δεν αναγνωριζόταν το πτυχίο της από το Ελληνικό κράτος, αναγκάστηκε να ξεσκατώνει γερόντια στην Ελλάδα, μιας και εγκατάλειψε την χρεοκοπημένη τότε Ρωσία για οικονομικούς λόγους.

Δυστυχώς βρισκόμαστε επισήμως στην Ελλάδα του σήμερα ένα βήμα πριν το μεγάλη χρεοκοπία όπως είχε συμβεί τότε στην Σοβιετική ένωση, γιατί ανεπισήμως έχουμε χρεοκοπήσει εδώ και καιρό κάτι το ξέρουμε όλοι.
Οι καλές εποχές του Ελληνικού δημοσίου και τα σίγουρα δημοσιοϋπαλληλικά χρόνια έχουν περάσει.
Βλέπουμε ότι μισθοί περικόπτονται, επιδόματα μειώνονται ή καταργούνται και διαπιστώνουμε ότι το δημόσιο απαξιώνεται, συρρικνώνεται και συγχωνεύεται, όπως στην περίπτωση των 83 υπαλλήλων της ΕΘΕΛ.

Πιστεύω πως είναι απόλυτα φυσιολογικό οι εκπαιδευμένοι αδιόριστοι συνάδελφοι να ζητούν πρόσβαση στην εργασία, με μισθούς ανθρώπινους και όχι μεσαιωνικούς, δεν ξέρω όμως πόσο φυσιολογικό είναι κάποιος να επενδύει επαγγελματικά σε ένα εργοδότη-δημόσιο μιας σχεδόν χρεοκοπημένης χώρας;

-Σε ποια υποβάθμιση του επαγγέλματος αναφέρονται στην ανακοίνωση τους οι αδιόριστοι συνάδελφοι, όταν το κράτος είναι σχεδόν ένα βήμα πριν βάλει λουκέτο; Όταν τα δημόσια νοσοκομεία ζητιανεύουν για γάντια latex και κωλόχαρτο;
-Ποιο από όλα τα λαμόγια που μας χρεοκόπησαν υπολογίζει το επίπεδο σπουδών και την δωρεάν προνοσοκομειακη φροντίδα;

Αν θυμάμαι καλά, όταν πριν μερικά χρόνια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε χτυπήσει το πόδι του ενώ βρισκόταν στα Γιάννενα, μεταφέρθηκε άμεσα με πτητικό μέσο στην Αθήνα λες και τα Γιάννενα δεν διαθέτουν πανεπιστημιακό νοσοκομείο.
-Έτσι δίνεται το καλό παράδειγμα;
-Μήπως δεν πραγματοποιούνται ακόμη και σήμερα πολυέξοδες μετακινήσεις πολιτικάντηδων καταχρηστικά και προκλητικά, με αεροπορικά μέσα;
-Για ποια ισοπολιτεία μιλάμε;
-Ποιος υπολογίζει από δαύτους την δωρεάν παροχή βοηθείας και γιατί να μπουν οι ίδιοι στον κόπο να νιώσουν το πρόβλημα των αδιόριστων ή να νοιαστούν για την δημόσια υγεία, όταν ξέρουν ότι όπως και να 'χουν τα πράγματα θα εξυπηρετηθούν πρώτοι πρώτοι, είτε από δημόσια μέσα, είτε σε ιδιωτικά θεραπευτήρια και χωρίς να πληρώσουν μία.

Ανακεφαλαιώνοντας πιστεύω, πως οι αδιόριστοι συνάδελφοι θα πρέπει να σκεφτούν τι ακριβώς ζητάνε και από ποιον, με ποιον τρόπο θα διεκδικήσουν το δίκιο τους, τι προτάσεις θα πρέπει να καταθέσουν και πόσο εύκολο είναι να υλοποιηθούν και φυσικά θα πρότεινα σε καμία περίπτωση μην επαναπαυτούν σε υποσχέσεις τύπου …….'λεφτά υπάρχουν'.

Εύχομαι να διοριστούν οι συνάδελφοι το συντομότερο.
Εύχομαι επίσης οι πτυχιούχοι αδιόριστοι να έρθουν στο σύστημα υγείας και απεύχομαι οι διορισμένοι του συστήματος υγείας να κάνουν παρέα στους αδιόριστους.
Τέλος εύχομαι αν και φαίνεται δύσκολο, η “υγιής” δημόσια υγεία να συνεχίζει την ύπαρξη της για το καλό όλων μας.

Νίκος Μαρκογιάννης