Τα εξιτήρια των Νοσοκομείων

Δημόσια και δωρεάν Υγεία. Ζήτω η επανάσταση των Σαντινίστας. Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών.

Δεν έχουν σχέση μεταξύ τους, αλλά είναι όλα εύηχα συνθήματα που το μόνο που προσφέρουν είναι ευκαιρία για καυγάδες στο καφενείο. Και μια και η Χούντα και οι Σαντινίστας έπαψαν να μας απασχολούν εδώ και μισό αιώνα, ας γράψω για την Υγεία, με αφορμή τον καυγά για την εκχώρηση των εξιτηρίων των Νοσοκομείων, σε ιδιωτικές Εταιρίες ασθενοφόρων.

1. Νόμος της αγοράς: 'Ότι έχει κόστος δεν μπορεί να είναι δωρεάν". Αν δεν πληρώσει κάποιος, θα μοιραστούν το κόστος οι υπόλοιποι. Αν δεν πληρώνει εισφορές ο φοροφυγάς, το κόστος νοσηλείας του πάει στους υπόλοιπους. Αν δεν πληρώνει το μέλος της ευπαθούς ομάδας, ντόπιας ή εισαγόμενης, το κόστος μοιράζεται στους φορολογούμενους. Τα έσοδα του Κράτους, για όσους δεν το γνωρίζουν, προέρχονται αποκλειστικά από την φορολογία, ειδικά από την εποχή που ο Σόιμπλε ξερίζωσε τα λεφτόδεντρα.

2. Το ΕΣΥ θα ήθελε να είναι ενιαίο σύστημα υγείας, αλλά στην πράξη αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί, αφού δεν εφαρμόζεται σε κανένα Κράτος του Πλανήτη, ούτε καν εφαρμόστηκε στα πρώην Κομμουνιστικά. Αποτελείται από Νομικά Πρόσωπα που δεν θα συνεργαστούν μεταξύ τους, αφού δεν μπορούν να συνεργαστούν μεταξύ τους ούτε οι κλινικές του ίδιου Νοσοκομείου. Ειδικά στην Ελλάδα του "ξέρεις ποιος είμαι εγώ", όπου οι Διοικητές των ΝΠΔΔ που συνθέτουν το ΕΣΥ, διορίζονται για να μαζεύουν ψήφους για την Κυβέρνηση.

3. Η σχέση του ΕΚΑΒ με τα εξιτήρια των Νοσοκομείων, είναι σχέση μεσάζοντα και νταβατζή. "Θα τα κάνω, αν θέλω και όποτε θέλω". Σαν να θέλει ο αγρότης να δώσει τα πορτοκάλια του και να έρχεται ο έμπορος να του λέει "θα τα δώσεις σε μένα, θα τα πάρω όποτε θέλω και θα σε πληρώσω όσο θέλω". Το ίδιο συμβαίνει και με τις διανοσοκομιακές διακομιδές βαρέως πασχόντων και μη. Από το πρωί έχουν μιλήσει τα 2 Νοσοκομεία και έχουν συνεννοηθεί, το βράδυ στις 8 στέλνει Κ. Μονάδα το ΕΚΑΒ. Αντί ο συνοδός γιατρός να σχολάσει στις 3 το μεσημέρι, σχολάει στις 11 το βράδυ, επειδή έτσι γουστάρει το ΕΚΑΒ. Νταβατζηλίκι. Αγνοεί το ΕΚΑΒ, έναν άλλο νόμο της αγοράς: "Όταν υπάρχει ζήτηση, υπάρχει και προσφορά". Έτσι αναπτύχθηκαν οι ιδιώτες πειρατές. Πάμε πίσω, για να το εμπεδώσουμε. Τα εξιτήρια είναι του Νοσοκομείου, ενός ΝΠΔΔ ανεξάρτητου από το ΕΚΑΒ και τα κάνει ότι γουστάρει.

4. Ποιος είναι ο ρόλος του ΕΚΑΒ και ποια η αποστολή του; Δεν πρόκειται να αναφερθώ, το έχω γράψει πενήντα φορές μέχρι τώρα. Γιατί λοιπόν τα θέλουμε τα εξιτήρια; Για να απασχολούνται οι υπάλληλοι του ΕΚΑΒ, που δεν έπρεπε καν να προσληφθούν.

5. Αυξάνεται το κόστος για το Δημόσιο με την σύμβαση αυτή; Όχι, μειώνεται στο 1/5. Το κόστος ενός εξιτηρίου που πραγματοποιείται από το ΕΚΑΒ ξεπερνάει τα 250€ ανά περιστατικό, με πρόχειρους υπολογισμούς. Μπορεί να είναι και παραπάνω. Γιατί εκτός από το κόστος χρήσης του ασθενοφόρου και την μισθοδοσία του προσωπικού, πρέπει να συνυπολογίσεις και να διαιρέσεις, το κόστος τεχνικής και διοικητικής υποστήριξης, Συντονιστικού Κέντρου, αποσπασμένων σε αλλότρια καθήκοντα, παρκαρισμένων και δενδροφυλλάκων. Επιπλέον με την σύμβαση, χρήμα που έπαιρναν μαύρο οι πειρατές από τους ασθενείς, γίνεται νόμιμο και φορολογούμενο. Ξηλώνεται το κύκλωμα νοσοκόμων, τραυματιοφορέων, χρονιάδων του ΕΚΑΒ, που επίσης επιβάρυνε τον ασθενή.

6. Είναι σωστός ο τρόπος που έγινε; Όχι 100%. Κατ' αρχήν δεν έγινε σε όλη την Επικράτεια, αλλά με χρήση "λαγού" την 1η ΥΠΕ. Όπως γίνονται όλα. Αν περάσει θα το επεκτείνουμε. Αν όχι, πάμε πίσω. Είναι σωστό σαν μέτρο; Όχι απόλυτα, γιατί είναι διαφορετικές οι ανάγκες του κάθε Νοσοκομείου και ότι είναι σωστό για το ένα, μπορεί να είναι λάθος για το άλλο. 

7. Τι έπρεπε να γίνει; Να δοθεί εντολή σε κάθε Νοσοκομείο να αξιολογήσει τις ανάγκες του και να επιλέξει τον τρόπο διαχείρισης. Έτσι, κάποιο μπορεί να αποφάσιζε να συνάψει σύμβαση με ιδιώτη, κάποιο άλλο όμως, να έβλεπε ότι το συνέφερε να αγοράσει ασθενοφόρα και να προσλάβει Διασώστες.

8. Είναι σωστό να εκχωρούνται κομμάτια της Δημόσιας Υγείας σε ιδιώτες; Ναι και το κάνουμε ήδη εδώ και δεκαετίες. Γιατί οι ιδιώτες προσφέρουν ίδιες, ή και καλύτερες υπηρεσίες με χαμηλότερο κόστος.

9. Και ποιος είναι ο ρόλος του Κράτους; Εποπτικός. Βάζει τους όρους του παιχνιδιού. Καθορίζει την ποιότητα των υπηρεσιών και ελέγχει την εφαρμογή.

10. Είναι θετικό αυτό που έγινε για το ΕΚΑΒ; Οπωσδήποτε είναι ένα βήμα να πετύχουμε σε 4 με 5 δεκαετίες, αυτό που τα πολιτισμένα Κράτη έχουν τυποποιήσει από την δεκαετία του '80.

11. Γιατί τα γράφω αυτά; Γιατί νοιώθω την υποχρέωση να πω στον κόσμο και στους συναδέλφους την αλήθεια. Γιατί δεν ψαρεύω ψήφους. Γιατί θεωρώ ανήθικο να βγάζω σκελετούς από τα ντουλάπια για να κάνω αντιπολίτευση. Γιατί νοιώθω συμπόνια για την δεξιά συνδικαλιστική παράταξη, της οποίας η Οθωμανοσοβιετική δημοσιοϋπαλληλίστικη νοοτροπία, την κρατάει δέσμια συγκεκριμένου τρόπου πολιτεύσθαι.

ΥΓ. Με μια τελευταία τροπολογία, το Υπουργείο βγάζει εντελώς από το παιχνίδι το ΕΚΑΒ, αφαιρώντας του την διαχείριση, έτσι για να φύγουμε απ' την ζωή του και να βγουν από την δύσκολη θέση οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές.

Ο Πόλεμος με την ματιά του Διασώστη

 Απασχολεί τους πάντες στην Χώρα μας αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία, ακόμη και τους πλέον αδιάφορους. Ίσως γιατί συμβαίνει στην γειτονιά μας. Όλοι έχουμε πάρει μέρος σε συζητήσεις, καταθέτοντας άποψη μάλιστα, για το ποιος έχει την ευθύνη. Οι πολεμοχαρείς Ρώσσοι, ή οι Νατοϊκοί που τους προκάλεσαν. Άσχετα με το τι πιστεύει ο καθένας, σε ένα πράγμα οι απόψεις ταυτίζονται. Στις συνέπειες του πολέμου στα αθώα θύματα της σύγκρουσης. Στους άμαχους. Χιλιάδες νεκροί, τραυματίες, εκτοπισμένοι. Χωρίς δουλειές, με κατεστραμμένες περιουσίες.

Παρακολουθώντας τις επιχειρήσεις, ο καθένας ανάλογα με την ιδιότητά του, βλέπει τα γεγονότα από την δική του σκοπιά. Ένας στρατιωτικός βλέπει τον εαυτό του να μάχεται, ένας πυροσβέστης να απεγκλωβίζει θύματα από ερείπια και να σβήνει φωτιές που ανάβουν οι οβίδες και οι ρουκέτες. Ένας υγειονομικός βλέπει την μάχη στα Νοσοκομεία που έχουν στηθεί και ένας Διασώστης την μάχη για την περισυλλογή και διακομιδή των θυμάτων.

Με έναν μεγάλο αριθμό ασθενοφόρων να έχει καταστραφεί και τα εναπομείναντα να τρέχουν και να μην φτάνουν, βλέπουμε να έχουν επιστρατευτεί κλειστά φορτηγάκια για την μεταφορά των τραυματιών. Και βέβαια ο Διασώστης αντιλαμβάνεται τις συνθήκες για τον ασθενή και την επίπτωση στην εξέλιξη της υγείας του. Γιατί γνωρίζει ότι ο τραυματίας πρέπει να διακομίζεται αποκλειστικά και μόνο με ασθενοφόρο και οτιδήποτε άλλο είναι κακοποίηση.

Η Ελληνική Κυβέρνηση πήρε θέση στον πόλεμο. Έστειλε όπλα - γιατί κάποιος της το πρότεινε και το αποδέχτηκε. Έστειλε τον Ερυθρό Σταυρό με ανθρωπιστική βοήθεια - γιατί κάποιος της το πρότεινε και το αποδέχτηκε. Ας βρεθεί κάποιος να της προτείνει, να στείλουμε ασθενοφόρα και προσωπικό να βοηθήσουν στην διακομιδή των τραυματιών. Όχι στην ζώνη των συγκρούσεων, αλλά σε ασφαλείς περιοχές. Και αυτός που θα το προτείνει δεν μπορεί να είναι άλλος από την Διοίκηση του ΕΚΑΒ. Και αν η Κυβέρνηση κατηγορήθηκε, από μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων για την αποστολή όπλων, για την αποστολή ασθενοφόρων σίγουρα θα επαινεθεί. 

Η ώρα της κρίσης

 Για την υποχρέωση εμβολιασμού των υγειονομικών μιλάω και για την απόφαση της Κυβέρνησης να βγάλει σε αναστολή εργασίας τους ανεμβολίαστους.

Ώρα της κρίσης για την Διοίκηση.

Για την Διοίκηση του τίποτα λέμε. Δύο χρόνια τίποτα. Μηδέν. Κουλούρι. Έχει αράξει στον καναπέ και τρώει από τα έτοιμα. Έχει εμπειρία σ' αυτό. Στην προηγούμενη θητεία της, μέσα σε μια τετραετία, καταβρόχθισε την προίκα των Ολυμπιακών Αγώνων. Αποχώρησε αφήνοντας το ΕΚΑΒ χωρίς ασθενοφόρα και χωρίς προσωπικό, παρά τις χιλιάδες προσλήψεις. Με τι ασχολείται; Με βόλεμα ημετέρων και με κανένα ρουσφετάκι δεξιά και αριστερά. Με συγκέντρωση αρμοδιοτήτων, με καρέκλες και γραφεία. Δεν ασχολείται με ασθενοφόρα, τα οποία λιγοστεύουν καθημερινά. Έχει αμολήσει προπέτασμα καπνού τον κορωνοϊό και τον έχει δικαιολογία για κάθε της αποτυχία. Κάνει ευχέλαια να κρατήσει για πάντα, για να συνεχίσει να περνάει ζωάρα, κάνοντας τίποτα. Μία στο τόσο βγάζει μία προκήρυξη για επικουρικούς, έτσι για να βγει από την υποχρέωση. Για να κάνει τον καλό στο Υπουργείο, στέλνει μία εισήγηση για 1500 τριμηνήτες, ενώ ξέρει ότι δεν θα πατήσει ψυχή. Βάζει την Διεύθυνση να βγάλει έγγραφο "εντέλλεσθε να καταθέσετε πιστοποιητικό" και όποιος πήγαινε να το καταθέσει, ανακάλυπτε ότι δεν υπήρχε στην ΚΥ Διευθυντής, ή Προϊστάμενος. Άλλοι ήταν σε άδεια, οι αναπληρωτές είχαν δηλώσει ασθένεια και κανα δυο που ξέμειναν κρύβονταν σε γραφεία και αποθήκες. Τελικά ο κορωνοϊός ίσως δεν είναι ευλογία, αλλά κατάρα.

Ώρα της κρίσης για τους συνδικαλιστές. 

Δύσκολες εποχές να είσαι συνδικαλιστής της κυβερνητικής παράταξης. Πρέπει να βρεις τρόπο να πετύχεις αυτό που δεν πέτυχε κανένας στο παρελθόν. Να είσαι "και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ". Τι μπορείς να κάνεις; Να στηρίξεις την κυβερνητική πολιτική; Να πεις στα μέλη σου εμβολιαστείτε αλλιώς θα πάτε σε αναστολή; Δεν γίνεται, κοστίζει ψήφους. Να εναντιωθείς στην πολιτική της Παράταξής σου; Ούτε αυτό γίνεται. Πρέπει να βρεις μία μέση λύση, ώστε να περάσεις την κρίση "αβρόχοις ποσίν". Ίσως κάνοντας μια κινητοποίηση, έτσι για να δείξεις αντίσταση, έτσι για να ρίξεις στάχτη στα μάτια των προβάτων. Εκεί θα πάνε, να δούμε αν τους βγει. 

Ώρα της κρίσης για τους ανεμβολίαστους.

Εδώ δεν είναι μία κατηγορία, αλλά πολλές.

• Οι πονηροί. Αυτοί που είπαν "άσε τους άλλους να το κάνουν και αν δεν πάθουν τίποτα βλέπουμε και μεις". Επίσης είπαν " αν το κάνουν όλοι οι υπόλοιποι δεν θα το ζητήσουν από μας". Αυτοί την πάτησαν και τρέχουν να κλείσουν ραντεβού. 
• Οι αναποφάσιστοι. Αν το έκαναν τον Γενάρη, ή τον Φλεβάρη δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα. Το άφησαν για αργότερα και έμπλεξαν. Διάβασαν τόσα αντικρουόμενα άρθρα, άκουσαν τόσες αντικρουόμενες ανακοινώσεις που έγινε το μυαλό τους σαλάτα και δεν ξέρουν προς τα που να κάνουν.
• Αυτοί που φοβούνται. Απολύτως θεμιτό συναίσθημα ο φόβος και δεν μπορεί να τους κατηγορήσει κανείς. Δεν είναι όλοι ατρόμητοι. Απλά αυτοί που φοβούνται δεν μπορούν να κάνουν κάποιες δουλειές. Δεν μπορείς να ποστάρεις στο facebook παριστάνοντας τον μάχιμο για να βρεις γυναίκα και ταυτόχρονα να μην κάνεις το εμβόλιο από φόβο.
• Οι εμβολιομάχοι. Κατά το μακεδονομάχοι. Πίστεψαν ότι θα δοξαστούν σηκώνοντας επαναστατική σημαία εκ του ασφαλούς και χωρίς συνέπειες. Την πάτησαν κι αυτοί, γιατί έχουν εκτεθεί. Έχουν κάνει αμέτρητα ποστ. Αν πάνε να εμβολιαστούν θα γίνουν ρόμπα. 
• Οι ψεκασμένοι. Η πιο συμπαθής ομάδα. Θέλουμε να υπάρχουν γιατί διασκεδάζουμε μαζί τους. Δεν θέλουμε να είναι δημόσιοι υπάλληλοι και να πληρώνονται από τους φόρους του Ελληνικού Λαού.

Και οι εμβολιασμένοι τι κάνουν; Αυτοί που πιστεύουν ότι ζούμε σε συντεταγμένη κοινωνία με υποχρέωση να διαφυλάττει το δημόσιο συμφέρον και έσπευσαν να εμβολιαστούν, τι κάνουν; Πιστεύω ότι δηλώνουν Θεσσαλονικείς. Έχουν φτιάξει φραπέ σε ποτήρι 300 ml, έχουν απλωθεί σε τέσσερεις καρέκλες και παρακολουθούν ευχάριστα τις εξελίξεις.

Σκουπιδιαρέοι

 Το 1998 με βρήκε στο Α10. Χαρακτηρισμένος ως Τομέας ανεπιθύμητων, πήγαινες εκεί για να στρώσεις χαρακτήρα. Έτσι κι εγώ, αφού τόλμησα να κάνω εσωτερική αντιπολίτευση στην κυρίαρχη τότε συνδικαλιστική παράταξη, τερμάτισα την καριέρα μου στις Κ. Μονάδες και πήγα να δοξαστώ στην Ομόνοια. Για ζευγάρι, μου έβαλαν έναν νέο, σειρά αυτοκτονίας, τον Κώστα Π., για να μου δυσκολέψουν την ζωή περισσότερο. Τα βρήκαμε γρήγορα, αφού ήταν (και είναι) εντάξει παιδί και περνούσαμε καλά στην βάρδια. Ταυτόχρονα, επειδή δεν ήμουν απ' αυτούς που ήρθαν στο ΕΚΑΒ με Mercedes, Audi ή Saab, έκανα και δεύτερη δουλειά στα ασθενοφόρα του Ιατρικού Κέντρου. Τότε το μεροκάματο είχε αξία, γι' αυτό όχι μόνο μου έφταναν τα χρήματα να ζει η οικογένεια αξιοπρεπώς, αλλά περίσσευαν και για εξόδους. Λόγω δεύτερης δουλειάς, το μόνο βράδυ που βόλευε ήταν στο δεύτερο απογευματινό. Έντεκα το βράδυ έξοδος και ξενύχτι μέχρι τις τρεις. Το πρόβλημα ήταν, ότι την επομένη είμασταν πρωί και πιάναμε 6 παρά τέταρτο. Ο Κώστας, όσο και να ξενυχτούσε, όσο και να έπινε, πάντα τυπικός στην ώρα του. Εγώ ποτέ, ούτε μία φορά. Στις 6 παρά τέταρτο, αντί να βρίσκομαι στο "Ελπίς" στην αλλαγή, εγώ κατέβαινα τα σκαλιά του σπιτιού μου στο Παγκράτι. Και πάντα ο ίδιος "κακός" στον ασύρματο. Ο Γιάννης Φ. Ο Γιάννης, βίος και πολιτεία ο ίδιος, στους άλλους όμως δεν χάριζε. Αν δεν σε ήξερε, ή αν δεν σε συμπαθούσε, δεν φώναζε δεύτερη φορά. Σε "ζωγράφιζε" στο βιβλίο και έτρεχες να ξεμπλέξεις. Δεν ήταν χαζός και γρήγορα κατάλαβε ότι αργούσα. Με το που καθόταν στην καρέκλα, φώναζε Α10. "Κατά το ήμισυ" απαντούσε ο συνάδελφος. Δεύτερη, τρίτη φορά, του λέει όταν έρθει, τηλεφωνικώς μαζί μου. Τον παίρνω τηλέφωνο και μου λέει, κανόνισε την πορεία σου, θα μπλέξεις. Δεν χρειαζόταν να μου το πει, το ήξερα και μόνος μου. Δεν υπήρχε όμως λύση, αφού ούτε τα ξενύχτια θα έκοβα, ούτε στην ώρα μου θα ήμουν. Επένδυσα λοιπόν ένα ποσό και αγόρασα έναν φορητό ασύρματο. Πέρασα όλες τις συχνότητες του ΕΚΑΒ πανελλαδικά, από μία κατάσταση που μου έδωσε φίλος ηλεκτρονικός. Πρωί λοιπόν, έξι παρά τέταρτο, εγώ φοράω παπούτσια και ο Γιάννης φωνάζει "Α10". Δεν είχε περιστατικό, ή αν είχε κανέναν χρήστη που είχε ξεμείνει στην Αθηνάς και τον βρήκαν οι πρωινοί. "Διαβίβασε" του απαντάω από τον φορητό, κόκκαλο ο Γιάννης, δεν το περίμενε. Μας καλημέρισε, ευχήθηκε καλή βάρδια, μας δοκίμασε άλλη μία στο επόμενο πρωινό και αυτό ήταν, δεν ξανασχολήθηκε.

Ότι έγραψα μέχρι τώρα είναι άσχετο, μου ήρθε συνειρμικά, άλλο είναι το θέμα. Ο φορητός που αγόρασα είχε 100 θέσεις για κανάλια, οπότε εκτός του ΕΚΑΒ, έβαλα τα κανάλια της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής, μέχρι τους ταξιτζήδες του Βόλου και τα απορριμματοφόρα του Δήμου Αθηναίων. Τα απορριμματοφόρα ήταν το αγαπημένο μου κανάλι, ειδικά την νύχτα. Το τι μπινελίκι έπεφτε, το τι άγιους κατέβαζαν, τι ο ένας την μάνα του άλλου, δεν λέγεται. Άκουγα με τις ώρες. Σίγουρα δεν είναι έτσι σήμερα, δεν ξέρω καν αν εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ασυρμάτους.

Η λειτουργία των ασύρματων επικοινωνιών του ΕΚΑΒ, είναι στα χειρότερά της. Δεν βρίζει κανείς, αλλά αυτό δεν λέει κάτι. Ο ένας μιλάει τραγουδιστά, ο άλλος βάζει τραγούδια, ένας τρίτος χαιρετάει με νάζι μια συνάδελφο και κάποιος άλλος, ανοίγει συζήτηση με άλλον συνάδελφο, αν συνάντησε τον κουνιάδο του στο χωριό, μια ανεξήγητη ενέργεια ψυχιατρικού ενδιαφέροντος, όπου ο γιατρός θα πρέπει να αναζητήσει την ανάγκη που τον οδηγεί να το κάνει, αφού μπορεί να τον πάρει τηλέφωνο και να πουν ότι θέλουν. Υπάρχουν κι άλλα. Συζητήσεις επί συζητήσεων με το Κέντρο, για ένα και μόνο περιστατικό, ανάγνωση ολόκληρων ιατρικών γνωματεύσεων, διευκρινήσεις επί διευκρινήσεων. Όλα αυτά θα μπορούσαν να διευθετηθούν τηλεφωνικά και η συχνότητα να μένει ελεύθερη για οτιδήποτε επείγον, ή μόνο για τα τυπικά. Γιατί ο ασύρματος δεν είναι μέσο ψυχοθεραπείας. Δεν είναι facebook. Δεν είναι για να φαινόμαστε. Δεν είναι για να νιώθουμε κάποιοι. Γιατί ταυτόχρονα, κάποιοι άλλοι είναι σε ανακοπή και προσπαθούν να διαβιβάσουν και κάποιοι άλλοι σε σοβαρό τροχαίο. Κάποιοι μπορεί να κινδυνεύουν και να μην μπορούν να ζητήσουν βοήθεια. Όσο για τους άλλους που ασχημονούν στον αέρα, είναι δυο φορές γαϊδούρια. Γιατί δεν είμαστε μεταξύ μας όπως οι σκουπιδιάρηδες. Ακούνε οι ασθενείς, οι συγγενείς και όλοι οι παριστάμενοι. Όσες σέλφι και να ανεβάσουμε με φόντο το ασθενοφόρο, όσα βίντεο με αναταχθείσες ανακοπές, εικόνα δεν φτιάχνουμε, γιατί κάποιοι χαλάνε σε δευτερόλεπτα, όσα κάποιοι άλλοι έχτισαν σε διάρκεια χρόνων.

Και ποιος φταίει για την συμπεριφορά των ψυχικά άρρωστων συναδέλφων; Φυσικά και φταίνε οι ίδιοι, αλλά δεν είναι αυτοί οι θεματοφύλακες της εύρυθμης λειτουργίας του συντονιστικού Κέντρου. Είναι οι εκφωνητές, οι υπεύθυνοι βάρδιας, οι υπεύθυνοι Συντονιστικού, η προϊσταμένη ΤΑΕ, η προϊσταμένη της Διεύθυνσης. Έτσι πάει η ιεραρχία.

Το 2003 κάναμε συσκέψεις για να κωδικοποιήσουμε τις επικοινωνίες, μεταφράζοντας τους αμερικάνικους κώδικες. Τους κώδικες του 10 για τις ενέργειες και του Ε για τα περιστατικά και τις παθήσεις. Και το 2021 είμαστε ακόμη καφενείο. Ακούς ασύρματο Αστυνομίας και αισθάνεσαι τσομπάνος. 

Πειρατείες σε άλλες εποχές.

Κοινοποίησε ένα άρθρο το EKABnews, σχετικά με ασθενοφόρο στο Manchester, το οποίο ο οδηγός χρησιμοποίησε για να πάει την οικογένειά του για ψώνια:

 Πήγε την οικογένειά του για ψώνια με ασθενοφόρο: Είχε ανοίξει και τους φάρους

Έγραψα και γω στα σχόλια αστειευόμενος, ότι είναι πίσω οι Άγγλοι, γιατί εμείς πριν 30 χρόνια κουβαλούσαμε ελιές με τα ασθενοφόρα. Ήταν όμως πράγματι αστείο;

Ήμουν λίγων μηνών υπάλληλος όταν πήγα μία Δευτέρα για δουλειά, στο πρώτο απογευματινό στο Δαφνί. Μπαίνω μπροστά στην "ασπρούλα" να γράψω βιβλίο και ο συνάδελφος πίσω να ελέγξει την καμπίνα. Κοιτάω τα χιλιόμετρα και από το τελευταίο κλείσιμο την Παρασκευή, είχαν προστεθεί πάνω από 700. Ταυτόχρονα, με ενημερώνει ο συνάδελφος, ότι κάτω από το φορείο είχε φύλλα από ελιές. Πρώτη κίνηση να ενημερωθεί ο "Τομεάρχης", δηλαδή ο παλιός της περιοχής. Τότε δεν ενημέρωνες το γραφείο, ούτε τον ασύρματο και πολύ περισσότερο δεν έγραφες αναφορά. Αν το έκανες, είχε τελειώσει η καριέρα σου και η ζωή σου η ίδια. Τα θέματα λύνονταν αλλιώς, μέσω αμοιβαίων υποχρεώσεων και "υπογεγραμμένων γραμματίων" που κάποια στιγμή θα εξοφλούνταν.

-"Άσε τα χιλιόμετρα ανοιχτά" μου είπε "θα σου πω τι θα γίνει". Αυτό έκανα και σε κάθε σήμα τα σημείωνα στο πρόχειρο. Μετά από κάποιες ώρες πήγα περιστατικό στην Νίκαια. Εκεί ήρθε άλλος παλιός και μου μετέφερε την απόφαση του "Τομεάρχη": -"Κάθε βάρδια, θα γράφει 50 χιλιόμετρα παραπάνω, μέχρι την Παρασκευή που θα πάει για σέρβις να τα καλύψουμε". Δεν έκανες ερωτήσεις, ούτε ζητούσες εξηγήσεις. Απλά εκτελούσες. Πράγματι όσο περνούσαν οι μέρες, έβλεπα τα χιλιόμετρα στο βιβλίο να μαζεύονται.

Την Πέμπτη δεν είχε δουλειά και μαζευτήκαμε 3 ασθενοφόρα σε γνωστό καφενείο στο Αιγάλεω. Παρών και ο "Τομεάρχης". Δεν έγινε καμία συζήτηση, ειδικά αφού είμασταν 4 νέοι παρόντες. Σε ανύποπτο χρόνο, γυρίζει ο ένας παλιός και λέει στον άλλον: - "Μα καλά ο ηλίθιος, δεν ήξερε να βάλει το χέρι κάτω από το ταμπλό και να ξεβιδώσει την ντίζα του κοντέρ;" Και του απαντάει ο άλλος: - "Να λες πάλι καλά, που έβαλε καύσιμα από την τσέπη του".

Κάτι που, με απίστευτο θράσος, δεν έκαναν 2 συνάδελφοι των χρονίων, οι οποίοι έκοψαν δύο δελτία καυσίμων, σε συνεργαζόμενο βενζινάδικο, εκτελώντας πειρατεία εκτός έδρας. Αντί να κλείσουν το ασθενοφόρο στο ΕΚΑΒ την Παρασκευή, το έκλεισαν στον τομέα. Την Κυριακή το πρωί, παρέλαβαν εξιτήριο και τράβηξαν βόρεια. Στην επιστροφή, αφού παρέδωσαν, είπαν να κάνουν μια στάση στα Καμένα Βούρλα, να τσιμπήσουν κάτι και να πιουν ένα κρασί. Εκεί τους πέτυχε άλλος συνάδελφος, ο οποίος επέστρεφε με την οικογένειά του. Βρισκόμενος στα μαχαίρια με το "σύστημα", τους φωτογράφισε και έγραψε αναφορά. Έγινε χαμός και κατά την αυτοψία στο όχημα, βρέθηκε μπλοκ αποδείξεων με λογότυπα του ΕΚΑΒ. Πήγαιναν για απόλυση οι συνάδελφοι, αλλά υπήρξε πρόβλημα, αφού ο ένας ήταν στέλεχος της κυβερνητικής παράταξης. Το ζήτημα, έμεινε για ένα διάστημα στην επιφάνεια, μετά χάθηκε στην γραφειοκρατία και ξεχάστηκε. Οι ένοχοι έδειξαν μεταμέλεια, ο καταγγέλλων πείστηκε να αποσύρει την αναφορά και η υπηρεσιακή ζωή συνεχίστηκε κανονικά.

Άλλες εποχές.

ΕΤΙΚ Season 6

Γιατί αυτό το σήριαλ γράφει τόσα επεισόδια, ενώ όλοι ξέρουμε ότι δεν βλέπεται, επειδή στην πραγματικότητα είναι κάτι που δεν υπάρχει; Επειδή το ξέρουμε εμείς, οι από μέσα. Οι απ' έξω, δηλαδή οι πολίτες, νομίζουν ότι είναι κάτι μοναδικό, κάτι ηρωικό, κάτι πολύ μάχιμο, που θα τους σώσει την ώρα της καταστροφής. Βέβαια, δεν τους το είπαμε εμείς αυτό που πιστεύουν, αλλά το αφήσαμε να εννοηθεί και να το πλάσουν με την φαντασία τους. Δική τους η ευθύνη λοιπόν. Το ίδιο παραμύθι πιστεύουν και οι άλλες Υπηρεσίες για το ΕΤΙΚ του ΕΚΑΒ, δηλαδή η Αστυνομία και η Πυροσβεστική. Το ίδιο και οι Υπουργοί. Πιστεύουν ότι το ΕΚΑΒ, έχει οργανωμένο Ειδικό Τμήμα.

Για να είναι Τμήμα, πρέπει να έχει Δομή και καθημερινή λειτουργία. Δεν μπορεί να συγκροτείται όταν γίνει η καταστροφή, με ότι βρεθεί εκείνη την ώρα.

Για να είναι Ειδικό, θα πρέπει να μπορεί να ανταποκριθεί σε ειδικές συνθήκες. Για να μπορεί να ανταποκριθεί, θα πρέπει να στελεχώνεται με προσωπικό ομοιογενές, δηλαδή εξειδικευμένο στο αντικείμενο, με θεωρητική κατάρτιση και πρακτική άσκηση πάνω σε αυτό. Και συνεχή επανάληψη της άσκησης, των πρωτοκόλλων και των διαδικασιών, ώστε να τους γίνουν δεύτερη φύση και να τα εκτελούν χωρίς σκέψη. Τα άτομα, πρέπει να γνωρίζονται άριστα μεταξύ τους, ώστε την ώρα του συμβάντος να μιλάνε με τα μάτια. Αυτό επιτυγχάνεται με την καθημερινή συνεργασία. Πρέπει να γνωρίζουν τα οχήματα και την λειτουργία τους ΟΛΟΙ, ώστε οι απουσίες να μην επηρεάζουν την ομάδα. Πρέπει να γνωρίζουν να τα οδηγούν, μόνα τους ή με το ρυμουλκούμενο, πάνω σε οποιοδήποτε έδαφος, ακόμη και με χρήση τετρακίνησης. Πρέπει να γνωρίζουν τα υλικά και την θέση τους στα οχήματα. Τις γεννήτριες και τις ιδιοτροπίες τους, την εγκατάσταση των συστημάτων ψύξης και θέρμανσης, την ανάπτυξη των σκηνών. Πρέπει να διαθέτουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, από σταθερότητα χαρακτήρα, μέχρι ηγετική φυσιογνωμία, αφού θα αναλάβουν την Διοίκηση Πεδίου Συμβάντος.

Το ΕΤΙΚ, δεν μπορεί να στελεχώνεται από άτομα, τα οποία δεν ξέρουν την τύφλα τους από τα παραπάνω, αλλά πιστεύουν ότι δικαιούνται. Δικαιούνται επειδή είναι παλαιοί, επειδή είναι μάγκες, επειδή έχουν θράσος, επειδή έχουν βύσμα. Δικαιούνται να πηγαίνουν εκδρομές, με έξοδα πληρωμένα από το ΕΚΑΒ, να βγάζουν φωτογραφίες και να παίρνουν λάικ, να πουλάνε φιγούρα, να παριστάνουν τα στελέχη με την δουλειά, το κουβάλημα και τον ιδρώτα άλλων. Γιατί όταν χρειαστεί να πάνε στο συμβάν, το μόνο σύστημα που θα εφαρμοστεί, θα είναι το αμερικάνικο "many chiefs, no indians", με δύο να δουλεύουν και οχτώ να δίνουν οδηγίες.

Το ΕΤΙΚ απέκτησε Σχέδιο Δομής και Δράσης την δεκαετία του '90, έχοντας εμπειρία εγχώριων και διεθνών αποστολών. Εμείς που το καταθέσαμε, προτείναμε και την μετεξέλιξή του σε μάχιμο Τμήμα, τύπου ΕΜΑΚ του ΠΣ. Η οποία ΕΜΑΚ, δεν κάθεται να βλέπει Netflix, περιμένοντας την καταστροφή, αλλά της έχει ανατεθεί ένας τομέας ευθύνης, όπου παράγει πυροσβεστικό έργο. Αυτό δεν έγινε ποτέ, απλά την προολυμπιακή περίοδο, έγινε μια τροποποίηση και καμία βελτίωση του Σχεδίου.

Από το 2005 και μετά, εγκαταλείφθηκε οριστικά και διαλύθηκε, όπως και άλλα Τμήματα, τα οποία είτε υποβαθμίστηκαν (αεροδιακομιδές - Κινητές Μονάδες), είτε έκλεισαν (μοτοσικλέτες).

Αυτό που είχαμε προτείνει, δεν το βγάλαμε από το μυαλό μας, αλλά μελετώντας την Διεθνή Πραγματικότητα. Ένα Τμήμα 25 ατόμων, το οποίο καθημερινά θα βγάζει 2 οχήματα (ένα βόρεια και ένα νότια). Θα στελεχώνεται (λαμβάνοντας υπ' όψη την πραγματικότητα του ΕΚΑΒ) από έμπειρους Διασώστες, οι οποίοι δεν μπορούν να συνεχίσουν στον δρόμο για οποιοδήποτε λόγο και θα πάνε χαμένοι σε κάποια αποθήκη. Από γυναίκες οι οποίες ξέρουν, ή θέλουν να μάθουν, αλλά μπαίνουν μέσα με χαρτί γιατρού, γιατί τις τσάκισε το κουβάλημα. Τι θα κάνουν; Ότι και μια μοτοσικλέτα. Ταχεία ανταπόκριση και συνεχή παρουσία στον Τομέα, αφού δεν θα παραλαμβάνουν. Ανταπόκριση σε δύσκολες καιρικές συνθήκες και δύσβατα εδάφη. Εκπαίδευση σπουδαστών του ΙΕΚ, λόγω των επιπλέον θέσεων των διασωστικών οχημάτων. Το σπουδαιότερο. Άμεση ανταπόκριση σε Ειδικά και Μαζικά Συμβάντα.

Θα γίνει κάποτε; Όχι, όπως δεν πρόκειται να γίνει τίποτα και σε κανέναν Τομέα. Επειδή οι εργαζόμενοι προτιμούν να είναι καραγωγείς, αφού φοβούνται ότι θα φανούν ανεπαρκείς σε περίπτωση εξέλιξης. Και επειδή οι Διοικήσεις, προτιμούν η γυναίκα του Καίσαρα να φαίνεται τίμια, χωρίς να τους νοιάζει να είναι κιόλας.

Το παράδειγμα.

Αν κάποιος ψάξει τα αίτια της νίκης των Ελλήνων κατά των Ιταλών, το φθινόπωρο του '40, θα διαπιστώσει πως όλα τα ιστορικά συγγράμματα, πάνω κάτω ταυτίζονται. Αν όμως ανατρέξει σε σοβαρούς στρατιωτικούς αναλυτές, θα εκπλαγεί. Ναι μεν αναφέρουν τον πατριωτισμό και τον υπέρ βωμών και εστιών αγώνα, αλλά ταυτόχρονα σημειώνουν ότι υπήρχε και άλλος λόγος, για να αντισταθμιστεί η ιταλική υπεροπλία. Ο λόγος ήταν, ο μέχρις εσχάτων αγώνας των Ελλήνων, σε αντίθεση με την εύκολη υποχώρηση των Ιταλών στην πρώτη δυσκολία. Γιατί αυτή η διαφορά; Μόνο λόγω πατριωτικού φρονήματος; Είναι γνωστό πλέον ότι όσο εκπαιδευμένα και να είναι τα μάχιμα τμήματα κάθε κατηγορίας, απεχθάνονται να εκτελούν εντολές, αλλά αντίθετα, ακολουθούν πιστά "το παράδειγμα". Και ενώ οι Έλληνες υπαξιωματικοί και αξιωματικοί, έβγαιναν πρώτοι από το χαράκωμα εναντίον του εχθρού, οι Ιταλοί έμεναν στα μετόπισθεν, στέλνοντας τους στρατιώτες τους, μόνους στην μάχη.

Σε καιρό ειρήνης, δεν μάχεται ο Στρατός, αλλά άλλες Υπηρεσίες, με αποστολή την διαφύλαξη της ασφάλειας και της υγείας των πολιτών. Η ΕΛ.ΑΣ, το Π.Σ, το ΕΚΑΒ κλπ. Στο "πεδίο της μάχης" συναντάς καθημερινά αρχιφύλακες, αστυνόμους, αρχιπυροσβέστες και πυραγούς. Όλα τα κατώτερα και μεσαία στελέχη τους είναι στον δρόμο και σε περίπτωση σοβαρού συμβάντος, εμφανίζονται αστραπιαία και τα ανώτερα έως και τα ανώτατα. Από την πλευρά του ΕΚΑΒ, δεν βλέπεις ούτε υποδεκανέα. Όσοι ασκούν διοίκηση είναι μέσα και έχουν στείλει στην μάχη μόνους τους στρατιώτες. Οι διοικούντες δεν έχουν επαφή με το πεδίο της μάχης, ούτε με τους στρατιώτες, παρά μόνο σε περιπτώσεις που τους καλούν να τους επιπλήξουν, ή να τους τιμωρήσουν επειδή δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους. Δουλειά την οποία οι ίδιοι δεν ασκούν, ούτε ξέρουν πως γίνεται, ούτε καν την έχουν διαβάσει σε βιβλίο.

Ποιο παράδειγμα λοιπόν, θα ακολουθήσει ο εκαβίτης - στρατιώτης; Ποια από τις φωνές θα ακούσει; Αυτή που του λέει "ρίξου στην μάχη μέχρις εσχάτων", ή την άλλη "βρες καμιά άκρη να πας μέσα"; Κι αν δεν βρεις άκρη να πας μέσα, ή αν δεν σε βολεύει, κάθισε έξω, αλλά κρυμμένος πίσω από κανέναν θάμνο και άσε τους άλλους να πολεμήσουν.

Αεροδιακομιδές, το μεγάλο παραμύθι.

Ναι, έχω γράψει κι άλλες φορές και θα γράψω άλλες εκατό. Τουλάχιστον εμείς να ξέρουμε τι μας γίνεται και να μην τρώμε το παραμύθι των "ειδικών".

Η οριστική λύση, έπρεπε να είχε δοθεί δεκαετίες πίσω, τότε που λεφτά υπήρχαν, αλλά έγινε μία δημοσιοϋπαλληλική επιλογή, με προβλέψιμη αποτυχία, στην οποία όμως προστέθηκαν νεκροί και εκτροχιάστηκε τελείως. Και από τότε τίποτα. Όλοι επέλεξαν την επιφανειακή ενασχόληση με το ζήτημα και το κρύψιμο του προβλήματος κάτω από το χαλί.

Οι αεροδιακομιδές διακινούν πολύ χρήμα. Εκατομμύρια ευρώ. Πεδίο τεράστιο, για μίζες και προμήθειες. Και γιατί ρε αδερφέ, δεν απλώνει κάποιος το χέρι να τα αρπάξει και να τελειώνουμε μ' αυτήν την ιστορία; Γιατί όλοι ψάχνουν να τα αρπάξουν, αλλά να μην χρεωθούν την αποτυχία. Γιατί υπάρχουν οι νεκροί. Ο επόμενος που θα πάρει μια απόφαση και του κάτσει να πέσει ελικόπτερο, πάει κατευθείαν Γουδή για θάνατο, όχι με τουφέκισμα, αλλά με ανασκολοπισμό*.

Και φτάσαμε σήμερα, να ανακοινώνει η Πολεμική Αεροπορία ότι ξέμεινε από εναέρια μέσα και να τρέχουμε και να μην φτάνουμε. Και ο καθένας να λέει την χαζομάρα του. Λες και μέχρι χτες όλα ήταν ιδανικά. Λες και μέχρι χτες, ο ασθενής και ο τραυματίας, είχαν τις καλύτερες υπηρεσίες.

Για να ρωτήσω. Τι είναι καλύτερο για μια ετοιμόγεννη; Να την διακομίσει ένας Καρδιολόγος με Διασώστη, ή ένας Μαιευτήρας με Μαία; Τι είναι καλύτερο για έναν βαρέως πάσχοντα; Να τον διακομίσει ένας Γενικός γιατρός με Διασώστη, ή ένας Εντατικολόγος με Νοσηλευτή ΜΕΘ; Δηλαδή δεν κάνουν οι Γιατροί και οι Διασώστες του ΕΚΑΒ; Μπορούν να κάνουν πολύ καλά, έως άριστα, κάτι που κανένας άλλος δεν μπορεί. Επείγοντα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί.

Συμπέρασμα: Οι επείγουσες επεμβάσεις με εναέρια μέσα είναι δουλειά του ΕΚΑΒ, οι τακτικές αεροδιακομιδές είναι δουλειά του Υπουργείου Υγείας. Τι θα κάνει; Ας κόψει τον λαιμό του. Ας ιδρύσει άλλον φορέα. Ας τα δώσει σε ιδιώτη, αφού καθορίσει τους όρους. Δεν μας αφορά και τέλος.

Πάμε τώρα στις συνθήκες διακομιδής. Μιλάμε για κακοποίηση του ασθενούς. Για να πάρετε μια ιδέα, φανταστείτε να μην υπήρχαν νοσοκομεία και οι ασθενείς να νοσηλεύονταν σε αντίσκηνα του Στρατού, πάνω σε ράντζα εκστρατείας. Προσθέστε τις αναταράξεις και τον θόρυβο και έχετε αντιληφθεί το 40% των συνθηκών. Πιο τυχεροί οι ευρισκόμενοι σε καταστολή, με μηχανική υποστήριξη. Δεν θα καταλάβουν τίποτα και θα ξυπνήσουν σε κρεβάτι νοσοκομείου με σεντόνια. Οι υπόλοιποι θα το ζήσουν και θα το θυμούνται για πάντα. Λίγο θα θυμούνται το σπασμένο τους πόδι, ή το έμφραγμα. Το χειρότερο κομμάτι στην περιπέτεια της υγείας τους, είναι η αεροδιακομιδή. 

Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει δικαιολογία, να βασανίζουμε τους ασθενείς, χρησιμοποιώντας στρατιωτικά μέσα. Είναι απάνθρωπο.

Κι όμως, αυτά που ανέφερα για ιατρικές υπηρεσίες και συνθήκες διακομιδής, κανέναν δεν απασχολούν. Ξέρετε τι απασχολεί όλους και είναι κότες να πάρουν απόφαση; Η ασφάλεια πτήσης.

Τα ελικόπτερα πέφτουν για τρεις λόγους: Καιρός, Βλάβη, Χειριστής. Μάλιστα αν ρωτήσετε κάποιον ειδικό, θα σας πει ότι για να πέσουν, πρέπει να υπάρξουν ταυτόχρονα, τουλάχιστον δύο από τις τρεις αιτίες. Οι βλάβες είναι σπάνιες και εξαρτώνται από την συντήρηση και εκεί κανείς δεν κάνει εκπτώσεις. Καιρό τον Χειμώνα, έχουμε πάντα στο Αιγαίο, οπότε τι μένει να προσέξουμε; Τον χειριστή. 

Ποιος είναι καλύτερος για το Αιγαίο; Αυτός που έβγαλε μια οποιαδήποτε σχολή, ή αυτός που έβγαλε Ικάρων; Αυτός που πετούσε πάνω από την Σαχάρα, ή τον κάμπο της Θεσσαλίας, ή αυτός που κάνει έρευνα και διάσωση πάνω από θάλασσα; (Να μην εξαιρέσουμε τους ναύτες που κάνουν ανθυποβρυχιακό, πετώντας με όλους τους καιρούς, 300 πόδια πάνω από το κύμα).

Συμπέρασμα: Αν το δώσεις σε ιδιώτη, μπορείς να διασφαλίσεις ότι θα ψωνίσει πιλότους από την βιτρίνα και όχι από το καλάθι; Αν δημιουργήσεις δικό σου φορέα, θα προσλάβεις τους κατάλληλους;

Εγώ όλα αυτά τα φοβάμαι. Να πάρουμε δικά μας πτητικά και να τα παραχωρήσουμε στην Πολεμική Αεροπορία να τα λειτουργεί. Να απεγκλωβιστούμε από τις τακτικές αεροδιακομιδές και να τις πάρει το Υπουργείο να τις κάνει ότι θέλει. Να κάνει δικό του φορέα, ή να τις δώσει σε ιδιώτη. Να αντιμετωπίσει την εξάπλωση του κορωνοϊού στα νησιά. Να μπορεί να χρεώνει τα ασφαλιστικά ταμεία και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές. Να πάρουν τις μίζες αυτοί που είναι να τις πάρουν. Να μην έχουμε και κανένα ατύχημα και όλοι να είμαστε ευχαριστημένοι.

*ανασκολοπισμός

Η επόμενη (μετά τον ιό) ημέρα.

Όχι, δεν θα γράψω για το μέλλον της Χώρας. Δεν είμαι κανένας σοβαρός αναλυτής με τέσσερα πτυχία στην πλάτη. Δυο κουβέντες μόνο, όπως τα καταλαβαίνει το μυαλό μου και θα πάω στο ΕΚΑΒ.

Έχουμε και λέμε. Οι μισοί πολίτες δεν δουλεύουν, οι άλλοι μισοί είναι συνταξιούχοι και δημόσιοι υπάλληλοι. Τα επιδόματα πέφτουν βροχή. Τα κουκιά όμως είναι μετρημένα. Τα έσοδα του Κράτους προέρχονται αποκλειστικά από την φορολογία. Άρα; Πως θα πληρωθεί ο λογαριασμός;

Που βρήκε τα δις ο Αλέξης και άφησε μαξιλάρι; Από λεφτόδεντρο; Όχι, αλλά ρημάζοντας στην φορολογία, συγκεκριμένη τάξη πολιτών. Αν τα ξοδέψει ο Κυριάκος, πως θα τα αναπληρώσει; Από λεφτόδεντρο; Δεν υπάρχει είπαμε.

Αντί να περάσουμε στην ψηφιοποίηση και στην τηλεργασία, με τρόπο ομαλό, εδώ και 20 χρόνια, το κάναμε με τον πιο βάναυσο τρόπο μέσα σε μία βδομάδα. Με το τέλος της πανδημίας, θα επιστρέψουμε στην προηγούμενη κατάσταση; Με τίποτα. Δεκάδες χιλιάδες τεμπελοθέσεις, πρέπει να θεωρούνται ήδη χαμένες και το κλάμα θα είναι γοερό, όταν αυτό επεκταθεί στο Δημόσιο.

Πάμε στο ΕΚΑΒ.

Ανέλπιστες καταστάσεις. Και χρήμα και δόξα. Αυτό δεν ξανάγινε ποτέ. Εκεί που ήμασταν οι παλιοτελευταίοι, ξαφνικά όλοι έχουν φάει την σκόνη μας. Έχει πάρει φωτιά το facebook και ο αυτοθαυμασμός έχει χτυπήσει κόκκινο. "Εσείς μείνετε σπίτι και ο μέχρι χτες ότι να ναι εκαβίτης είναι εδώ για σας". Και αμέτρητες συνεντεύξεις και αμέτρητες δωρεές ιδιωτών, ακόμη και στον πιο τελευταίο Τομέα και αμέτρητες φωτογραφίες και ευχαριστήρια με τον ιδιώτη που δώρησε τρία κουτιά γάντια στον Τομέα Άνω Τραχανοπλαγιάς του ΕΚΑΒ.

Και χρήμα από το Υπουργείο, στους μαχητές της πρώτης γραμμής. Και δώρο Πάσχα. Και επίδομα στολής, καθαρό, αφορολόγητο και αναπροσαρμοζόμενο. Με έναν Νόμο και ένα άρθρο. Με τον ίδιο τρόπο καταργείται, αλλά δεν είναι της παρούσης, τώρα βάζουμε τσέπη.

Τι θα μείνει την επόμενη μέρα, όταν θα σβήσουν τα φώτα της γιορτής, όταν θα έχει φαγωθεί το επίδομα και όταν τα like στο facebook πάρουν την κάτω βόλτα; Κατάθλιψη σε όσους (όσες) δεν πρόλαβαν να βρουν γυναίκα (άντρα) και βίαιη επιστροφή στην κανονικότητα για τους υπόλοιπους. Δύο σήματα στην αρχή της βάρδιας, μία ώρα διάλειμμα για καθαρισμό, καύσιμα, υλικά, άλλο ένα μετά και σχολάσαμε. Περιπατητικά τα περιστατικά κατά προτίμηση, τα οποία παραλαμβάνουμε έστω και με το ζόρι, για να μην κάτσει καμιά στραβή και φάμε στο κεφάλι καμιά ανακοπή, ή κανένα κουβάλημα από τον τρίτο, χωρίς ασανσέρ.

Κάποιοι το έχουν καταλάβει και ήδη ακούγονται φωνές για θεσμικές διεκδικήσεις, ειδικά από Β. Ελλάδα. Αυτό όμως είναι κάτι, το οποίο ενδιαφέρει μόνο τους μάχιμους Διασώστες και προϋποθέτει συνδικαλιστικό κίνημα, με συγκεκριμένο προσανατολισμό.

Γνωρίζεις μπαρουτοκαπνισμένε μαχητή του κορωνοϊού, πόσους ψήφισες να σε εκπροσωπούν στο 11μελές Συμβούλιο του μεγαλύτερου Σωματείου της Χώρας; Και βέβαια γνωρίζεις, γιατί δεν τους φύτεψε κανένας δικτάτορας, αλλά εκλέχτηκαν με δημοκρατικότατες διαδικασίες. Εσύ ψήφισες έτσι, διαστημικέ paramedic της πρώτης γραμμής. Δύο. Έτσι δεν είναι; Από τους έντεκα (11), οι δύο (2) ήταν μάχιμοι Διασώστες.

Ας θυμηθούμε τι έγινε στις τελευταίες εκλογές. Καμία παράταξη δεν κατέβηκε με πρόγραμμα. Γιατί, τα "κάντε προσλήψεις, αγοράστε ασθενοφόρα, αναβαθμίστε την σχολή, δημόσια και δωρεάν υγεία, όχι στον ιμπεριαλισμό και την παγκοσμιοποίηση" δεν είναι πρόγραμμα, είναι συνθήματα. Πρόγραμμα σημαίνει καταθέτω μελέτη, με οφέλη και κόστος και πιστοποιημένη εφαρμογή σε άλλα Κράτη με προηγμένα Συστήματα.

Η κυβερνητική - συνδικαλιστική παράταξη (ΣΥΡΙΖΑ) κατέβηκε με δύο συνθήματα. Το ένα "μην ξεχνάτε είμαστε Κυβέρνηση" και το άλλο "ψηφίστε την ηγεσία της αντιδεξιάς δημοκρατικής συσπείρωσης". Κατάφερε να συσπειρώσει τους πάντες εναντίον της, αλλά πέτυχε μια νίκη. Εκεί που δεν υπήρχε, πήρε 2 έδρες. Πέτυχε και μια ήττα. Να χάσει άλλες δύο έδρες, που με άλλη πολιτική θα ήταν δικές της. Πέτυχε κι άλλη μία ήττα. Τις έδρες πήραν δύο εκπρόσωποι της Διοίκησης, τοποθετημένοι στο γρ. κίνησης. 

Χωρίς πρόγραμμα κατέβηκε και η ΔΑΚΕ, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, αφού ήταν αρκετό ένα κλείσιμο ματιού στους ψηφοφόρους και μια υπενθύμιση, ότι εμείς θα είμαστε η επόμενη Κυβέρνηση. Πέτυχε μια τεράστια νίκη, μαζεύοντας 5 από τις 11 έδρες. Και μια τεράστια ήττα, εκλέγοντας μόνο έναν (1) μάχιμο Διασώστη στους 5. Πέτυχε και δεύτερη ήττα, βγάζοντας εκτός εκλόγιμων θέσεων, την μοναδική Διασώστρια μέλος του Συμβουλίου. Να κάνω εδώ μια παρένθεση, για να αναφέρω ότι, όλοι γνωρίζουμε τις ιδιαίτερες δυσκολίες που παρουσιάζει το επάγγελμα για τις γυναίκες, οπότε αντιλαμβανόμαστε με τι είδους κριτήρια ψηφίζουν οι συναδέλφισες. Έναν σταυρό να της έδινε, η κάθε μία που ψήφισε ΔΑΚΕ, θα έβγαινε με τα τσαρούχια.

Βέβαια το Συμβούλιο δεν έμεινε χωρίς γυναίκα, αφού η ΠΑΣΚΕ και συνεργαζόμενες δυνάμεις, κατέβασε υποψήφια μια ιδιαίτερα γνωστή και αγαπητή συνάδελφο, η οποία εκλέχτηκε εύκολα. Μεταξύ μας βέβαια και συντεχνιακά σκεπτόμενοι, θα προτιμούσαμε την υποψήφια της ΔΑΚΕ, επειδή είναι μία από μας, του δρόμου. Τεράστια η νίκη της ΠΑΣΚΕ, με 3 κερδισμένες έδρες από το πουθενά, χωρίς πλάτες πολιτικού φορέα, χωρίς εξουσία και χωρίς καμιά προοπτική εξουσίας. Ήττα και για αυτήν την Παράταξη, το ότι μόνο ο ένας από τους 3 είναι μάχιμος Διασώστης.

Στο ΚΚΕ δεν χρειάζεται να κάνω ιδιαίτερη αναφορά, αφού σε όλες τις εκλογές, σε όλα τα Σωματεία κατεβαίνει με το ίδιο σύνθημα: "Ψηφίστε να επικρατήσει ο κομμουνισμός και θα λυθούν όλα σας τα προβλήματα". Ακόμη κι αυτοί, είχαν στο ψηφοδέλτιό τους αξιόλογα νέα στελέχη, που έχουν πολλά να προσφέρουν, έστω μέσα από τα κόκκινα φίλτρα. Κι όμως μοίρασαν τις ψήφους τους στους μόνιμους ιδιοκτήτες, εκλέγοντας τελικά έναν.

Πόσοι τελικά από τους εκλεγμένους, έχουν πραγματική επαφή με το αντικείμενο; Πόσοι γνωρίζουν το παγκόσμιο γίγνεσθαι στο επάγγελμα; Πόσοι έχουν σχέση με την εκπαίδευση; Πόσοι με την αντιμετώπιση μαζικών απωλειών υγείας; Εμείς οι ψηφοφόροι τους, τι προσδοκούμε με την ψήφο μας; Εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση; Ή μήπως άδειες, ρεπό, βόλεμα, μετάθεση, μετάταξη;

Λοιπόν, για να ξέρουμε τι λέμε. Με έναν κορωνοϊό κάθε δύο χρόνια, κάτι γίνεται. Αλλιώς, μένουμε στο επίδομα στολής και γυρίζουμε στα ίδια.

Κορωνο - σκέψεις

Στην ανακοίνωση του Εθνικού Οργανισμού Δημοσιας Υγείας, “οδηγίες COVID19, για τα πληρώματα ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ,” μεταξύ άλλων διαβάζουμε:

“1- Στις περιπτώσεις διακομιδών περιστατικών ύποπτων ή και επιβεβαιωμένων περιστατικών κορωνοϊού Covid-19 προβλέπεται η χρήση απλής χειρουργικής μάσκας.

Κάθε ασθενής με συμπτώματα οξείας λοίμωξης αναπνευστικού (αιφνίδια έναρξη νόσου, με τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω συμπτώματα: βήχας, πυρετός, δύσπνοια) θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ενδεχόμενο κρούσμα COVID-19.”

http://www.ekabnews.gr/2020/03/covid-19_23.html?fbclid=IwAR1V-2en2hEQ1HE4FTG2HbkH_sKAnz0nJ4poCVqptHUqUhbfJBPRflXMLl0

Σας θυμίζω ότι, πρώτον:

Οι εργαζόμενοι στα χειρουργεία φορούν μάσκα ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ για να προστατεύσουν τους υπόλοιπους γύρω τους.

Ο χειρουργός φοράει μάσκα ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ για να προστατεύσει τον ασθενή που χειρουργεί.

Άρα, δεν φοράει κάποιος χειρουργική μάσκα ΜΟΝΟ για να προστατευθεί από τους άλλους, αλλά ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ για να τους προστατεύσει.

Δεύτερον:

Επειδή ακούγονται διάφορα, ας ξαναθυμηθούμε πως μεταδίδεται ο ιός.

Η μετάδοση του ιού γίνεται μέσω των υγρών – σταγονιδίων οποιασδήποτε μορφής (πχ αιωρούμενα, νεφελοποιηση, φτέρνισμα, αναπνευστικές εκκρίσεις κλπ). Αν σταγονίδια ενός φορέα έρθουν σε επαφή με βλεννογόνους ενός υγιούς ατόμου, τότε ο δεύτερος θα νοσήσει.

Επίσης, η επαφή γυμνών χεριών με μολυσματικές επιφάνειες, μπορεί να μεταφέρει τον ιό, αν όμως δεν προσβληθεί βλεννογόνος ή τραυματισμένη περιοχή το άτομο δεν θα νοσήσει, γι αυτό είναι απαραίτητη η υγιεινή χεριών και η χρήση γαντιών.

Πάμε παρακάτω,

-Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει, “Κάθε ασθενής με συμπτώματα βήχα, πυρετό, δύσπνοια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κρούσμα COVID-19;

-Ο ασυμπτωματικος φορέας διασπείρει τον ιό, ναι ή όχι;

Αν λάβουμε υπόψιν ότι, οι φορείς με COVID19 μπορεί τις πρώτες μέρες να είναι ασυμπτωματικοί, δίχως βήχα, πυρετό και χαμηλό spo2, τότε όλοι οι ασθενείς και τραυματίες οποιασδήποτε νόσου ή παθήσεως, που θα διακομιστούν ή θα μπουν σε υγειονομικούς σταθμούς, θα πρέπει να χαρακτηρίζονται περιστατικά COVID19, μέχρι αποδείξεως του αντίθετου.

Και επειδή η κύρια πηγή παραγωγής και μετάδοσης σταγονιδίων είναι το στόμα και η μύτη, για το λόγο αυτό, όλα τα περιστατικά που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε προνοσοκομειακα, νοσοκομειακά και διανοσοκομειακα, θα πρέπει απαραιτήτως, ασθενής και συνοδοί να φορούν χειρουργική μάσκα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΠΑΘΗΣΕΩΣ. Επαναλαμβάνω, όχι μόνο για να προστατευθούν, αλλά κυρίως για να προστατευόσουν τους γύρω τους.

Χίλιες φορές να βήξει κάποιος πάνω στην μάσκα που φορά, παρά να μισοβηξει στα πατσαβούρια του, ενώ εξετάζεται πχ στα ΤΕΠ.

Σκεφτείτε πως, αν μπορούσαμε να “σβήσουμε” το στόμα και την μύτη του κάθε ανθρώπου στην γη, για 10 –15 μέρες, θα ξεπατώναμε τον ίο.

Όσο και αν προστατέψουμε τα δέντρα του δάσους, αν δεν απομονώσουμε την διασπορά της φωτιάς, αργά ή γρήγορα θα καούν όλα τα δέντρα.

Ακόμα ακόμα και αν βρεθεί θετικό το ασυμπτωματικο περιστατικό που διακομίσαμε πριν μερικές μέρες, αν του είχαμε φορέσει προληπτικά μάσκα, θα ξέρουμε σήμερα ότι έχουμε ελαττώσει τις πιθανότητες να νοσήσουμε και επίσης γλυτώσαμε την καμπίνα του ασθενοφόρου από σάλια και φτερνίσματα. Το ίδιο ισχύει και για τους χώρους των νοσοκομείων.

Αυτό σημαίνει πως, κάθε περιστατικό που θα διακομίσουμε = 2 χειρουργικές μάσκες (ασθενής -συνοδός).

Με αυτές τις σκέψεις προκύπτει το εξής ερώτημα:

-Είναι εφικτό να βρεθούν τόσες μάσκες που να καλύπτουν τις παραπάνω ανάγκες;

-Και αν βρεθούν, πως θα εξασφαλιστεί η ορθολογική χρήση τους, ώστε να αποφύγουμε την σπατάλη και τον μασκοπόλεμο;

Η ημέρα της κρίσης.

Ενίοτε τα πράγματα στραβώνουν και κάθε υπολογισμός πέφτει έξω. Shit happens που λένε οι Αμερικάνοι, "έτσι είναι η ζωή", σε ελεύθερη καθωσπρέπει μετάφραση.

Είναι αλήθεια ότι κανένας μας δεν ήρθε στο ΕΚΑΒ, επειδή είχε την κάψα να γίνει υγειονομικός. Για το Δημόσιο ήρθαμε όλοι. Στην πορεία κάποιοι προσαρμόστηκαν, τους άρεσε και προόδευσαν, σε πολύ καλό, έως άριστο επίπεδο. Οι περισσότεροι δεν γούσταραν και δεν το έκαναν ποτέ, αφού και κανείς δεν τους υποχρέωσε, να γίνουν Διασώστες, ή να πάνε στο σπίτι τους. Και αυτό γιατί βρήκαν την ιδανική Υπηρεσία. Το ΕΚΑΒ. Αν θες δουλεύεις, αν δεν θες, δεν δουλεύεις. Μπορείς να περπατάς τα εμφράγματα, να ξαπλώνεις τα ΟΠΟ, να τραβάς τον τραυματία από την ζώνη, να μην κάνεις ποτέ ΚΑΡΠΑ, να μην μάθεις ποτέ που μπαίνουν τα ηλεκτρόδια του απινιδωτή, να μην ξέρεις που βρίσκονται οι νάρθηκες και οι ζώνες της σανίδας. Δεν θα σου πει κανένας κουβέντα.

Τώρα όμως με τον κορωνοϊό την πάτησες. Σε εκδικείται η δουλειά σου. Κινδυνεύεις το ίδιο με τους άλλους να κολλήσεις. Όσο και να λουφάρεις δεν γλυτώνεις. Και πέντε περιστατικά να κάνει ο άλλος, ένα να κάνεις εσύ, μπορεί ο άλλος να γλυτώσει και συ να το αρπάξεις.

Ξεκίνα λοιπόν να σκούζεις για της ελλείψεις, οι οποίες 35 χρόνια δεν σε απασχολούσαν. Γιατί το μόνο που σε ένοιαζε, ήταν η 13 και η 27 του μήνα. Ζήτα και γραπτή εγγύηση ότι δεν θα κολλήσεις. Να ζητήσει και ο Αστυνομικός, ότι δεν θα φάει ποτέ σφαίρα και ο Πυροσβέστης ότι δεν θα καεί από την φωτιά, ούτε θα πνιγεί από τους καπνούς.

Όσο και να σκούξεις, θα το λουστείς εκαβιτάκο.

Δεν έχουμε ασθενοφόρα.

Μπα, πως κι έτσι; Αφού πάντα είχαμε. Είχαμε έναν προμηθευτή, μετά δύο, έπεφταν κάτι μίζες σε 4 - 5 παρατρεχάμενους της Διοίκησης και είχαμε όσα θέλαμε, όποτε τα θέλαμε. Κάτι Transprorter με κομμένη οροφή, ενισχυμένα με υδροσωλήνες για να μην στραβώνουν στις στροφές, αλλά είχαμε. Και δεν μίλαγε κανείς. Πήγανε κάποιοι να μιλήσουν για τα Ford που ήταν πιο κοντά από το αρχικό δείγμα και όποιος οδηγός ήταν πάνω από 1,70 δεν χωρούσε, αλλά παρέλαβαν κάτι εξώδικα και ζήτησαν συγνώμη. Πήγε η επιτροπή να πει κάτι για τις Κινητές Μονάδες Sprinter, αλλά αντικαταστάθηκε μία, άλλη μία φορά και με την τρίτη τα πήραμε.  Και το 2003 πήραμε ασθενοφόρα.  Citroen σε τιμή Mercedes S320. Αλλά πήραμε και τα έχουμε ακόμη. Και ελικόπτερα πήραμε. Καλά, εκεί οι μίζες πρέπει να ήταν διαστημικές. Εκεί πρέπει να χάλασε και η δουλειά με τα αεροσκάφη. Δεν τα παραλάβαμε και αποφασίσαμε να νοικιάσουμε. Με έβαλε ο τότε Πρόεδρος σε μια επιτροπή για ενοικίαση αεροσκάφους και μόλις διάβασα τις πρώτες γραμμές των προδιαγραφών κατάλαβα ότι είναι φωτογραφία υψηλής ανάλυσης. Έκανα μία αναφορά, έφτασε στο Υπουργείο, ο Υπουργός τρελάθηκε και ακύρωσε τον διαγωνισμό. Έτσι πήγε η δουλειά στην Πολεμική Αεροπορία και τους καταστρέψαμε κι αυτούς.

Η δουλειά με τα ασθενοφόρα, άρχισε να στραβώνει το 2007. Στελέχη της αντιπολίτευσης, απείλησαν τον Πρόεδρο του ΕΚΑΒ στον αέρα τηλεοπτικής εκπομπής (έχω το βίντεο), πως αν ολοκληρώσει τον διαγωνισμό, όταν γίνουν Κυβέρνηση θα λογοδοτήσει. Ασφαλώς, δεν είχαν κανένα στοιχείο ότι ο διαγωνισμός ήταν στημένος, αλλά έκαναν έναν απλό συλλογισμό. "Οι μίζες υπάρχουν, αφού τόσα χρόνια τις έπαιρναν οι δικοί μας. Άρα τώρα, θα τις πάρουν αυτοί". Μετά από αυτό, άντε να βρεθεί επιτροπή να προχωρήσει τον διαγωνισμό. Ακυρώθηκε εύκολα. 

Στη συνέχεια μπήκαν στο παιχνίδι κι άλλοι παίχτες (προμηθευτές) και δυσκόλεψαν τα πράγματα. Ένας παίχτης, παίζει με διάφορους τρόπους. Συμμετέχει και κερδίζει, ή χάνει. Ή συμμετέχει, απλά για να αβαντάρει κάποιον "ανταγωνιστή", με τον οποίο έχει συμφωνία κάτω από το τραπέζι. Ή συμμετέχει χωρίς βλέψεις, αλλά μόνο και μόνο για να εκβιάσει προμήθεια. "Κερδίζεις τον διαγωνισμό και μου δίνεις τόσα, ή τρως ένσταση". Οι προμήθειες και οι μίζες, είναι εύκολη υπόθεση, όταν υπάρχει υπερκοστολόγηση. Ήρθε και η κρίση και αυτά τελείωσαν. Όχι γιατί δεν υπήρχαν λεφτά. Λεφτά υπήρχαν (για να κάνω και μία αναφορά στον Γιώργο), αλλά δεν υπήρχαν μίζες. Και να υπήρχαν, δεν τόλμαγε κανείς να τις πάρει. Αν σε έπιαναν με την γίδα στην πλάτη, θα σε έδιναν στους "αγανακτισμένους" να σε λιντσάρουν.

Και πέρασαν τα χρόνια, με τις Διοικήσεις να πετάνε χαρταετό και τους συνδικαλιστές να το έχουν ρίξει στην θρησκεία, διαβάζοντας αποσπάσματα από "το κατά Λουκάν" και ευχολόγια του τύπου "να αναλάβει η διακομματική την απ' ευθείας ανάθεση", ή "να απορροφηθούν τα χρήματα από το Νιάρχος για την επισκευή των χαλασμένων". Παρέλειψαν να στείλουν γράμμα στον Άγιο Βασίλη και αυτό θα αποδειχθεί λάθος. Ακόμη και να πιάσουν οι ευχές, μιλάμε για 6 μήνες μετά, μέχρι έναν χρόνο. Εμείς δεν έχουμε ασθενοφόρα χτες.

Και εδώ αναρωτιέσαι. Δεν υπάρχει εξουσία σ' αυτήν την Χώρα; Δεν υπάρχει κάποιος να κάνει κουμάντο; Να δώσει εντολή να βρεθεί ένας νομότυπος τρόπος να πάρουμε οχήματα. Να αγοράσουμε, να νοικιάσουμε, να πάρουμε με leasing, αλλά σήμερα. Αν δεν μπορούμε σαν ΕΚΑΒ, ας τα πάρουμε μέσω εταιρίας. Να τα πάρει η ΑΕΜΥ και να μας τα παραχωρήσει. Να τα πάρει οποιαδήποτε ιδιωτική εταιρία και να συμπράξουμε μαζί της σε ΣΔΙΤ. Τι στην ευχή, κάποιος τρόπος θα υπάρχει.

Τουλάχιστον, ας βγει μια ανακοίνωση, να ξέρουν οι συνάδελφοι τι να περιμένουν. Γιατί καλά οι ασθενείς. Αυτούς τους έχουμε εγκαταλείψει χρόνια τώρα στην μοίρα τους. Με τα Πληρώματα, τι κάνουμε; Δεν φτάνει που έμειναν ελάχιστοι να δουλεύουν, τους τρέχουμε κι από πάνω; Τους αλλάζουμε βάρδιες και τους στέλνουμε 10 τομείς μακριά, για να μπορέσουν να βρουν ασθενοφόρο να δουλέψουν; 

Καλή Χρονιά, με υγεία να έχουμε.

Burn out

Πάει προς το τέλος άλλο ένα Φθινόπωρο, κατεξοχήν εποχή εσωστρέφειας για τους απανταχού ΕΚΑΒίτες. Και γκρίνιας και μιζέριας. Και έτσι θα είναι για πάντα, γιατί ενώ ξέρουμε τι φταίει, δεν μας συμφέρει να το παραδεχτούμε και ψάχνουμε άλλες αιτίες. Ψάχνουμε να συμβιβάσουμε, περιπατητικά περιστατικά, πατσαβά και ανάπτυξη. Γίνεται; Μόνο αν μας επισκεφθούν ο Peter Pan και η Tinkerbell από την Χώρα του Ποτέ.

Δεν είμαστε όμως μόνοι μας, είναι και οι Βουλευτές, οι οποίοι ψάχνουν να γράψουν επερωτήσεις στο κοινοβουλευτικό τους έργο. Πιο εύκολο θέμα (ή θύμα αν προτιμάτε) από το ΕΚΑΒ, δεν υπάρχει. Δύο χιλιάδες περιστατικά ημερησίως, τι στο διάλο, κάποιο θα στραβώσει. Να η ευκαιρία, να ρωτηθεί ο Υπουργός για τις ελλείψεις στο ΕΚΑΒ. Και αντί εκείνος να απαντήσει ότι, "οι ελλείψεις υπάρχουν ηλίθιε, επειδή στα 25 χρόνια που ήσουν Κυβέρνηση δεν έκανες τίποτα", θα προσπαθήσει να είναι διπλωμάτης και καθησυχαστικός, επειδή κι αυτός όταν ήταν στην αντιπολίτευση, τα ίδια ρωτούσε. Και επειδή φοβάται ότι ο πονηρός πολιτευτής, έχει εφεδρείες και μπορεί να επανέλθει με άλλες ερωτήσεις. "Γιατί στην άνω τραχανοπλαγιά υπηρετούν πέντε και όχι δώδεκα Διασώστες"; "Γιατί το ΕΚΑΒ δεν έχει Τομέα στο Τεπελένι και πρέπει να περιμένουν ασθενοφόρο από την Χειμάρα"; Μπορεί να μην γνωρίζει την διαφορά του ασθενοφόρου του Κ.Υ. Αλμυρού, από το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ Βόλου, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Αν του περάσει, θα μπορέσει να μεταθέσει μερικούς πατριώτες στον καινούργιο τομέα, αφού στην πρωτεύουσα του Νομού δεν υπάρχουν θέσεις. Κατόπιν ενεργειών του βεβαίως.

Αν μου ζητούσαν εμένα να κρίνω την ερώτηση, ή την απάντηση, αυθόρμητα θα απαντούσα (και με μεγάλη ικανοποίηση) "κολοκύθια με την ρίγανη". Αυτό όμως θα ήταν ιδιαίτερα εγωιστικό και χωρίς κοινωνική προσφορά, γι' αυτό θα γίνω πιο επεξηγηματικός. Θα γράψω ένα κείμενο, υπό μορφή ερωτήσεων, θα το κάνω copy - paste και θα το στέλνω σε όποιον ρωτάει και όποιον απαντάει. Και επειδή έχω αναφερθεί πολλάκις στην Επαρχία και στους τουριστικούς προορισμούς, σήμερα θα περιοριστώ στο Λεκανοπέδιο. Πάμε λοιπόν:

• Γνωρίζεις ότι στο Λεκανοπέδιο αν εκδηλωθεί επείγον περιστατικό, οποιαδήποτε μέρα και ώρα, ο ασθενής θα πεθάνει, επειδή το ΕΚΑΒ δεν έχει καμία δυνατότητα άμεσης ανταπόκρισης;
• Γνωρίζεις ότι, ακόμη κι αν είχε τέτοια δυνατότητα, ο ασθενής πάλι θα πέθαινε, επειδή το προσωπικό δεν έχει την επάρκεια να αντιμετωπίσει κρίσιμο συμβάν;
• Γνωρίζεις ότι ακόμη κι αν είχε την επάρκεια, ο ασθενής πάλι θα πέθαινε, επειδή ο εσωτερικός κανονισμός σε υποχρεώνει να τον αφήσεις να πεθάνει, για να είσαι νομικά καλυμμένος;
• Γνωρίζεις ότι το Συντονιστικό Κέντρο του ΕΚΑΒ, είναι το μοναδικό στον πολιτισμένο κόσμο που δεν χρησιμοποιεί πρωτόκολλα αξιολόγησης κλήσεων;
• Γνωρίζεις επίσης, ότι είναι το μοναδικό στο οποίο αυτοί που υπηρετούν, δεν είναι πτυχιούχοι εκφωνητές - τηλεφωνητές (dispatchers);
• Γνωρίζεις ότι το ΕΚΑΒ, είναι η μοναδική Υπηρεσία στον πολιτισμένο κόσμο, η οποία δεν έχει κατηγοριοποιημένα ασθενοφόρα;
• Γνωρίζεις ότι είναι η μοναδική που δεν έχει κατηγοριοποιημένο προσωπικό;
• Γνωρίζεις ότι το προσωπικό των ασθενοφόρων, είναι πέντε επιπέδων εκπαίδευσης και επάρκειας;
• Γνωρίζεις ότι όλοι φοράνε την ίδια στολή;
• Γνωρίζεις ότι όταν καλέσεις ασθενοφόρο για επείγον, μπορεί να έρθει Πλήρωμα που θα βγάλει τον νεκρό από τον τάφο, αλλά μπορεί να έρθει και Πλήρωμα, που θα τον βάλει στον τάφο πριν την ώρα του;
• Γνωρίζεις ότι τα Πληρώματα των ασθενοφόρων, δουλεύουν αν γουστάρουν, όποτε γουστάρουν και όσο γουστάρουν;
• Γνωρίζεις ότι κάποιοι δεν δουλεύουν καθόλου, κάποιοι κάνουν ότι δουλεύουν και κάποιοι τρέχουν και δεν φτάνουν;
• Γνωρίζεις ότι καθημερινά, από τις 12μιση μέχρι τις 3 το μεσημέρι, πιο εύκολα συναντάς τον Αμερικανό πρέσβη στον δρόμο, παρά ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ;
• Γνωρίζεις ότι όλα τα Πληρώματα του ΕΚΑΒ, είτε δουλεύουν, είτε λουφάρουν, είναι σε κατάσταση burn out και ένα κλικ πριν εμφανίσουν ψυχασθένεια;
• Γνωρίζεις ότι το ΕΚΑΒ πληρώνει δεκάδες γιατρούς, αλλά όλοι έχουν πάθει ΕΚΑΒίτιδα και είναι χωμένοι σε γραφεία και ιατρεία και στον δρόμο είναι δυο - τρεις που περισσεύουν;
• Γνωρίζεις ότι έχουμε γιατρό του Κέντρου, ο οποίος απασχολείται γραφειοκρατικά, δεν έχει καμία σχέση με τον συντονισμό αντιμετώπισης του επείγοντος και πηγαίνει για δουλειά με μαξιλάρι cocomat για να μην πιαστεί; Και έχει και δεύτερον γιατρό για να μοιράζεται το βάρος; Και εξειδικευμένο Διασώστη βοηθό για να μην απασχολούνται οι γιατροί με τα ανούσια;
• Γνωρίζεις ότι οι αεροδιακομιδές έχουν ξεχωριστό γιατρό Κέντρου, επειδή έχουν δουλειά;
• Γνωρίζεις ότι το ΕΚΑΒ είναι η μοναδική Υπηρεσία που δεν εκτελεί πρωτογενείς αεροδιακομιδές που είναι το κύριο αντικείμενό του;
• Γνωρίζεις ότι εκτελεί μόνο 2γενείς, 3γενείς και 4γενείς, που θα μπορούσε να τις διαχειριστεί οποιοσδήποτε άλλος δημόσιος, ή ιδιωτικός φορέας, με πολύ μικρότερο κόστος και πολύ μεγαλύτερη (ιατρική και οικονομική) αποτελεσματικότητα;
• Γνωρίζεις ότι διατηρεί ιατρείο στο Ελ. Βενιζέλος, όπου απασχολούνται ζεύγη ιατρικού, νοσηλευτικού και παραϊατρικού προσωπικού, περιμένοντας πότε θα εμφανιστεί ασθενής με ψυχολογικά προβλήματα από την πτήση με την air bahal;
• Γνωρίζεις ότι έχει αποσπασμένους γιατρούς στο ΕΚΕΠΥ;
• Γνωρίζεις ότι είναι η μόνη Υπηρεσία στον πολιτισμένο κόσμο που δεν έχει φυσική ιεραρχία, αλλά η διοίκηση ασκείται από τα γραφεία, από άτομα που δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο, με ότι συνεπάγεται αυτό;
• Γνωρίζεις τι γίνεται με την εκπαίδευση, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο;
• Γνωρίζεις τι γίνεται με την μετεκπαίδευση και την επιμόρφωση;
• Γνωρίζεις;
• Γνωρίζεις;
• Γνωρίζεις;

Άντε βούλωσέ το λοιπόν και μην ξαναρωτήσεις, ούτε εσύ, ούτε κανένας άλλος, από κανένα Κόμμα. Γιατί όλοι έχετε κυβερνήσει πολλά χρόνια και δεν έχετε κάνει τίποτα. Μόνο ρουσφέτια, μόνο βόλεμα ανίκανων.

Με ρώτησε συνάδελφος γιατί τα γράφω αυτά και αν φοβάμαι μήπως τα διαβάσει κανένας εισαγγελέας και μπλέξουμε. Και λοιπόν; Τι είναι ο εισαγγελέας, αντίπαλος; Εχθρός; Πρέπει να κρυβόμαστε από τις δικαστικές αρχές; Οι οποίες έχουν οριστεί από το Κράτος για την προστασία του πολίτη; Δεν νομίζω.

Περί ιδιωτικών συμπράξεων

Έκανε μία αναφορά ο Υπουργός Υγείας σε μία δήλωσή του, ότι θα χρησιμοποιήσει υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα, για να ξεμπλοκάρει το δημόσιο, που δεν προλαβαίνει και έγινε πανικός. Φαντάσου να ανέφερε, ότι το δημόσιο δεν προλαβαίνει, επειδή χρειάζεται 5 άτομα για να κάνουν την δουλειά, που στον ιδιωτικό τομέα γίνεται με ένα.

Άρχισαν να ανησυχούν οι υπάλληλοι της Σοβιετίας, ότι μπορεί να τους βρει, ένα από τα δύο κακά που φοβούνται περισσότερο. Να χάσουν την δουλειά, που από σπόντα κατέχουν, ή να αναγκαστούν να δουλέψουν. Ποιο από τα δύο είναι χειρότερο, κανείς δεν γνωρίζει.

Ειδικά στο ΕΚΑΒ, που ο αριθμός των αναξιοπαθούντων, είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος από τους άλλους Οργανισμούς που εποπτεύει το Υπουργείο Υγείας, οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν. Είναι βέβαια και οι συνδικαλιστές, οι οποίοι έντεχνα αφήνουν να αιωρείται η υποψία των ιδιωτικοποιήσεων, ώστε σε πρώτη ευκαιρία, να καλέσουν σε "πάλης ξεκίνημα, νέους αγώνες" και να ανακτήσουν λίγη από την χαμένη τους δύναμη.

Εγώ όμως, στηρίζω τον Υπουργό και είμαι διατεθειμένος να τον βοηθήσω και να του δώσω πληροφορίες εκ των έσω. Το πρώτο πράγμα που μπορεί να ιδιωτικοποιήσει στο ΕΚΑΒ, εύκολα και ανώδυνα, είναι το Συντονιστικό Κέντρο. Εκεί, η επιλογή προσωπικού είναι εντελώς τυχαία μεταξύ των αναξιοπαθούντων και δεν χρησιμοποιείται κανένα πρωτόκολλο διαχείρισης κλήσεων.

Ο τηλεφωνητής γράφει μία κάρτα, με τα μισά στοιχεία να λείπουν και τα άλλα μισά να είναι λάθος. Αρκεί να έχει μία διεύθυνση και την προωθεί στον εκφωνητή ασυρμάτου. Εκείνος με την σειρά του, την διαβιβάζει σε ότι έχει μπροστά του, ασθενοφόρο, μοτοσικλέτα, κινητή μονάδα. Γραμμή παραγωγής δηλαδή, όσο υπάρχουν διαθέσιμα μέσα. Τα οποία δεν είναι ανεξάντλητα, σύντομα τελειώνουν και αν εκδηλωθεί κρίσιμο συμβάν, απλά το θύμα πεθαίνει. Κανένας δεν φταίει, όλοι είναι καλυμμένοι, γιατί οι ευθύνες στο δημόσιο διαχέονται και δεν βρίσκεις άκρη.

Δεν χρειάζονται λοιπόν εκπαιδευμένοι Διασώστες για αυτήν την δουλειά, μπορεί να την κάνει ένας απόφοιτος λυκείου, με έναν μήνα εκπαίδευση. Δεν χρειάζεται να τους προσλάβει το ΕΚΑΒ, γιατί θα αποκτήσουν δικαιώματα και θα ζητάνε επίδομα ευθύνης, επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας. 

Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούν ούτε τις εγκαταστάσεις του ΕΚΑΒ, όλο το έργο μπορεί να δοθεί με σύμβαση, σε μια εταιρία telemarketing και να έχει κόστος στο 1/10 του σημερινού.

Όπως έχετε αντιληφθεί αστειεύομαι. Δεν πρόκειται να πω τίποτα τέτοιο στο Υπουργό. Αντίθετα θα τον συμβουλέψω, να μην κάνει παρεξηγήσιμες δηλώσεις και δημιουργεί άγχος στον κόσμο.

Κρητικός σανός

Όχι, δεν καλλιεργούν καμιά ιδιαίτερη ποικιλία στην Μεγαλόνησο, απλά περίμενα η περήφανη αυτή Φυλή, να πετάξει μερικά γιαούρτια στην μούρη αυτών, που προσπαθούν να της τον ταΐσουν.

Τις μοτοσικλέτες των Παραρτημάτων, μοντέλα του 2003, με 7, 18, 44.000 χιλιόμετρα στο κοντέρ, ζητήσαμε να τις μαζέψουμε στο Λεκανοπέδιο το 2010. Έπρεπε να φτάσουμε στο 2017 για να βρεθεί μια Διοίκηση, η οποία θα μπορούσε να επιβάλλει τις αποφάσεις της, στα Δουκάτα της Λάρισας και του Ηρακλείου, που τις κρατούσαν κλεισμένες στις αποθήκες, ως λάφυρα.

Πήραμε τις πρώτες 5 και βρήκαμε σκουριασμένες αλυσίδες, κατεστραμμένες μπαταρίες, ετήσια σέρβις στα ίδια χιλιόμετρα, ελαστικά που είχαν ξύσει την ημερομηνία παραγωγής. Στην Κρήτη (λόγω προσβάσεων στην τότε ηγεσία του Υπουργείου) παρέμειναν 2, με την υπόσχεση ότι θα βγουν σύντομα για δουλειά. Αυτό δεν έγινε ποτέ και φέτος πάρθηκε η απόφαση να έρθουν στην Αθήνα.

Και κει, άρχισε το τάισμα σανού, στους πολίτες του νησιού, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθούν εντυπώσεις και να μείνουν τα λάφυρα στις αποθήκες του ΕΚΑΒ Κρήτης.

Ξεκίνησε με τοπικό δημοσίευμα, όπου ο επαρχιώτης δημοσιογράφος, θεωρώντας ότι δεν δεσμεύεται από την πρωτευουσιάνικη δεοντολογία, γράφει άρθρο στηριζόμενο στις απόψεις που του πάσαρε ντόπιος συνδικαλιστής. Χωρίς στοιχεία, χωρίς πληροφορίες, χωρίς έλεγχο και διασταύρωση.
Εδώ το άρθρο:

Αποκλειστικό: Τέλος οι μηχανές άμεσης επέμβασης του ΕΚΑΒ από την Κρήτη!

Παραδέχεται ο δημοσιογράφος την ακινησία των μοτοσικλετών, αλλά ταυτόχρονα σημειώνει ότι, αυτή οφείλεται σε έλλειψη προσωπικού. Θεωρεί σοφό δηλαδή, να σαπίσουν στις αποθήκες και να μην εργαστούν στην Αθήνα. Δεν ρώτησε όμως αυτόν που του έδωσε την είδηση, τι είδους προσωπικό λείπει από το Ηράκλειο. Αν ρωτούσε, θα έπαιρνε την απάντηση, ότι λείπει ιατρικό προσωπικό. Γιατί ο Διασώστης που υπηρετεί στην Κρήτη (και αλλού, αλλά για Κρήτη μιλάμε), τελειώνει την Σχολή, δίνει εξετάσεις, παίρνει πτυχίο, πιστοποιείται, εκδίδει άδεια άσκησης επαγγέλματος, προσλαμβάνεται στο ΕΚΑΒ και αμέσως δηλώνει ανεπαρκής να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που απορρέουν από την κτήση του πτυχίου. Και ζητάει να έχει και γιατρό μαζί του. Ενώ ο Διασώστης της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, έχει βγάλει διαφορετική Σχολή, ανώτερης διαστημικής εκπαίδευσης και μπορεί καθημερινά να ανταποκρίνεται σε δεκάδες επείγοντα, σώζοντας ζωές και κάνοντας ενέργειες πανεπιστημιακού επιπέδου, όπως είναι η λήψη οξυμετρίας, πίεσης, ζαχάρου, υποστήριξης αεραγωγού και πατήματος του κόκκινου κουμπιού στον απινιδωτή.

Εμείς ως μάχιμοι Διασώστες, δεν έχουμε αντικείμενο τις δηλώσεις και την σάπια προπαγάνδα, αλλά την βοήθεια στον πάσχοντα συνάνθρωπο. Γι' αυτό και κοιτάξαμε την δουλειά μας και δεν ασχοληθήκαμε με τους δημόσιους υπάλληλους. Αυτό έδωσε θάρρος στον συνδικαλιστή και έκανε αυτοπρόσωπη εμφάνιση στην τηλεόραση, για να πάρει και την δόξα. Τι σανό μοίρασε; Ότι η μοτοσικλέτες πρέπει να μείνουν στην αποθήκη, επειδή τις χρησιμοποιούν μία φορά τον χρόνο, στο καρναβάλι. Με το καλό και στα πανηγύρια συνάδελφε. 

Πρέπει να μείνουν στην αποθήκη είπε, για να χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση καταστροφής, σεισμού. Τσουνάμι, ή ξύπνημα του Μινώταυρου, συμπληρώνω εγώ.

Έθεσε και νομικό - διοικητικό κώλυμα, ότι δεν ανήκουν στο ΕΚΑΒ, αλλά στο ΕΤΙΚ (το Τμήμα Ιατρικής Καταστροφών), το οποίο βέβαια ανήκει στο ΕΚΑΒ, αλλά αυτό καμία σημασία δεν έχει για τον συνδικαλιστή. Αυτός είπε την ανακρίβεια στους χαζούς, χωρίς κανένα σχετικό έγγραφο και με την Διεύθυνση του ΕΤΙΚ να έχει άγνοια, αυτού που δηλώνει ο συνδικαλιστής. Η αλήθεια είναι, ότι μία κατηγορία μοτοσικλετών (τα klr) αγοράστηκαν ως εκτός δρόμου για να χρησιμοποιηθούν σε μέρη με δυσκολία πρόσβασης σε περίπτωση σεισμού, χωρίς να γράφει πουθενά ότι δεν θα λειτουργούν, μέχρι να γίνει σεισμός. Αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον ψηφοθήρα.

Ταυτόχρονα έκανε και παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με την Διοίκηση και πέτυχε να κρατήσει την μία από τις δύο στο Ηράκλειο, με την υπόσχεση ότι θα μπει σε λειτουργία. Και την έβαλε.

Που βρέθηκε το προσωπικό; Έκανε προσλήψεις το ΕΚΑΒ Κρήτης και δεν το μάθαμε; Δεν πειράζει, καλοτάξιδη να είναι και να σώσει κόσμο. Να μακροημερεύσει μόνο και να μην περάσει από το μυαλό κάποιων, ότι θα κοροϊδέψουν με μερικές βάρδιες και θα την ξαναβάλουν στην αποθήκη.

Υπάρχει και μια γραφική παράμετρος στην ιστορία, από τα Χανιά αυτή, όπου τοπικός υπηρεσιακός παράγοντας (!), ζητάει την κατάργηση του Διεθνούς Συστήματος λειτουργίας των μοτοσικλετών και επαναφορά του παλαιού Ελληνικού, με οδηγό και γιατρό. Προφανώς για να βολεύονται αυτοί που δεν κατέχουν τίτλο Διασώστη, τους πέφτει βαριά η δουλειά στο ασθενοφόρο και στερούνται την δόξα του μοτοσικλετιστή.

Όπως προανέφερα άλλη είναι η δουλειά μας και όχι να ασχολούμαστε με συνδικαλιστές και γραφικούς δημόσιους υπάλληλους, των οποίων η ξεδιαντροπιά έφτασε σε τέτοιο σημείο, που έβαλαν και ντόπιους συλλόγους να στείλουν επιστολή (και) στον (σημερινό) Υπουργό και να εκτεθούν ανεπανόρθωτα. Οι μοτοσικλέτες του Τομέα της Κεντρικής Υπηρεσίας, ανταποκρίνονται καθημερινά, σε δεκάδες περιστατικά, σε συνθήκες που δεν περιγράφονται. Σώζουν ανθρώπινες ζωές και προσφέρουν πολυεπίπεδες υπηρεσίες στο ΕΚΑΒ. Δεν επιθυμούμε σε καμία περίπτωση, οι συνάδελφοι της επαρχίας να εργάζονται στις συνθήκες που εργαζόμαστε εμείς, αλλά σανό δεν τρώμε.

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΣΩΤΗΡΕΣ

Μετά τις "καταιγιστικές" εξελίξεις και τον ορυμαγδό δηλώσεων και καφενειακών αναλύσεων, και αφού ο κάθε πικραμένος ανέδειξε το επίπεδο νοημοσύνης του και εξωτερίκευσε τα ψυχοσωματικά του, είπα να τοποθετηθώ και εγώ.

Γιατί εγώ δεν χρειάζομαι ψυχοθεραπεία μέσω κοινωνικών δικτύων?

Καταρχήν ποτέ δεν μπαίνω στη διαδικασία να εμπλακώ σε αντιδικία στο διαδίκτυο διότι γνωρίζω ότι είναι σαν να προσπαθείς να μάθεις ποδήλατο σε γουρούνι παλεύοντας στην λάσπη μαζί του. Και το γουρούνι δεν πρόκειται ποτέ να μάθει ποδηλασία και εσύ κάποια στιγμή θα αντιληφθείς ότι το γουρούνι απολαμβάνει την όλη διαδικασία. 

Σε αυτή την περίπτωση όμως νομίζω ότι πρέπει να ειπωθούν κάποια πράγματα διότι οι γνωστοί άγνωστοι ξεπέρασαν τα όρια και από γραφικοί και κουτοπόνηροι, έγιναν επικίνδυνοι.

Παρακολούθησα λοιπόν την όλη συζήτηση και είδα με μεγάλη προσοχή το επίμαχο βίντεο.

Πέσανε λοιπόν όλοι να φάνε ζωντανούς τους εθελοντές που εμφανίζονται στο βίντεο με την εξής επιχειρηματολογία :

1. Το βίντεο ήταν στημένο με πέτσινη απινίδωση για να γίνουν ήρωες οι "κακοί" εθελοντές και να εκτεθεί το "καλό" ΕΚΑΒ. 
2.  Οι εθελοντές ήταν ανεκπαίδευτοι και επικίνδυνοι για τον άρρωστο που "έπεσε στα νύχια τους". 
3. Ελληνική Εταιρεία Επείγουσας Προνοσοκομειακής Φροντίδας και το Kids save lives προσπαθούν να διαβάλουν το επιτυχημένο σύστημα επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας που υπάρχει στη χώρα μας και να εκθέσουν τους λειτουργούς του.

Για να τα δούμε λοιπόν ένα-ένα : 

Το βίντεο ήταν στημένο με πέτσινη απινίδωση για να γίνουν ήρωες οι "κακοί" εθελοντές και να εκτεθεί το "καλό" ΕΚΑΒ.

Χαρακτηριστικό της επίμαχης επιχειρηματολογίας είναι ο τίτλος που επέλεξε ο αρθρογράφος του ΕΚΑΒnews.gr : 

Πρωτοφανής αθλιότητα με σκηνοθετημένη απινίδωση!

http://www.ekabnews.gr/2019/08/blog-post_20.html

Δεν θα μπω στη διαδικασία να εξετάσω τα σχόλια κάτω από την επίμαχη ανάρτηση, διότι η ποιότητα των επιχειρημάτων και η αναλυτική σκέψη των δημιουργών τους, με ξεπερνάνε. 

Από που όμως προέκυψε η click bite αποκάλυψη του αρθρογράφου.? Λίγο τα αυθαίρετα νοητικά άλματα, λίγο η ιδεοληψίες, λίγο η κουτοπονηριά και το γλυκό έδεσε.  

Η αλήθεια είναι ότι το τηλεοπτικό συνεργείο ήταν σε παρακείμενο χωριό με σκοπό να κάνει ρεπορτάζ για τους απινιδωτές που αγόρασαν οι πολίτες και οργανώθηκαν με εθελοντές διασώστες. Κατά τη διάρκεια του ρεπορτάζ οι εθελοντές ειδοποιήθηκαν για το περιστατικό σε άλλο χωριό και έσπευσαν να βοηθήσουν τον πάσχοντα. Το συνεργείο αποφάσισε να ακολουθήσει και να καλύψει το ζουμερό ρεπορτάζ. Αν με ρωτάτε εάν ήταν σωστό να ακολουθήσει το τηλεοπτικό συνεργείο, θα σας έλεγα όχι. Αλλά μετά Χριστόν πολλοί προφήτες. Τέλος πάντων το πέτσινο της ιστορίας καταρρίπτεται από τα γεγονότα. Ο τρόπος που χειρίστηκε η ρεπόρτερ την ιστορία είναι αντιπροσωπευτική της ελληνικής δημοσιογραφίας. Ασχετοσύνη, ημιμάθεια, δημιουργία ηρώων και δαιμονοποίηση προσώπων και γεγονότων. Το ρεπορτάζ είναι για βραβείο Πούλιτζερ.  

Οι εθελοντές ήταν ανεκπαίδευτοι και επικίνδυνοι για τον άρρωστο που "έπεσε στα νύχια τους"

Οι πιο πονηροί και ορμώμενοι από προσωπικό συμφέρον, το γύρισαν σε ανεπάρκεια και επικινδυνότητα των εθελοντών, βλέποντας πως η συνωμοσιολογία δεν τραβούσε. 

Είδα με πολύ προσοχή το βίντεο και δεν διαπίστωσα ανεπάρκεια και επικινδυνότητα σε κανένα σημείο. Βέβαια έγιναν λάθη κάτω από την πίεση της έλλειψης  εμπειρίας και της παρουσίας της κάμερας αλλά σε κανένα σημείο δεν διαπίστωσα ανεπάρκεια και επικινδυνότητα. Μάλιστα τολμώ να πω, πως οι εθελοντές διαχειρίστηκαν το περιστατικό καλύτερα από ότι θα το διαχειρίζονταν ένα μεγάλο κομμάτι των "επαγγελματιών" που γνωρίζω και έχω δουλέψει μαζί τους. Πολλοί από αυτούς δε,  είχαν το θράσος να σχολιάσουν και καυστικά τα πεπραγμένα των "επικίνδυνων" εθελοντών. 

Πολύ κουβέντα έγινε για το γεγονός ότι οι εθελοντές επέλεξαν να κολλήσουν τα ηλεκτρόδια του απινιδωτή ενώ ο ασθενής δεν βρισκόταν σε ανακοπή. Οι εθελοντές γνώριζαν ότι ο ασθενής δεν βρισκόταν σε ανακοπή αλλά επέλεξαν να το κάνουν με σκοπό να είναι έτοιμοι σε περίπτωση ανακοπής, αναγνωρίζοντας την επικείμενη επιδείνωση του ασθενή. Εγώ το έχω κάνει αρκετές φορές και η ίδια πρακτική ακολουθείται από πολλούς επαγγελματίες γνωρίζοντας ότι τα δευτερόλεπτα κάνουν την διαφορά σε περιπτώσεις ανακοπής. Σε καμία περίπτωση δεν διακυβεύτηκε η ασφάλεια του ασθενή, αφού οι αυτόματοι  απινιδωτές είναι ασφαλείς και δεν χορηγούν ρεύμα σε περίπτωση που δεν χρειάζεται. Για να προλάβω μερικούς πονηρούς θα πω εδώ ότι ακόμα και σε περιπτώσεις υποψίας ένσφιγμης κοιλιακής ταχυκαρδίας, ο ανανήπτης έχει ήδη επιβεβαιώσει την έλλειψη αναπνοής άρα δεν υπάρχει κίνδυνος να χορηγηθεί ρεύμα σε ένσφιγμο ασθενή. Από πουθενά δεν προκύπτει στο βίντεο ότι οι εθελοντές δεν είχαν την γνώση να ελέγξουν το επίπεδο συνείδησης και της αναπνοής. Κατά τα λεγόμενα τους, όταν ο ασθενής έδειξε να βελτιώνεται έξι λεπτά αργότερα τα αφαίρεσαν.  

Παρόλο που θεώρησαν λαθεμένα ότι ο ασθενής έχει έμφραγμα και μάλιστα χρησιμοποίησαν αδόκιμους όρους, χαρακτηριστικούς της έλλειψης εμπειρίας και άγχους που είχαν, κατάφεραν να αναγνωρίσουν τη σοβαρότητα της κατάστασης και να ενεργήσουν ανάλογα. 

Από το βίντεο που είδα, πουθενά δεν ακούγεται να ισχυρίζονται ότι απινίδωσαν τον ασθενή κατά την αναμονή του ασθενοφόρου και ο ασθενής δεν έχει τοποθετημένα τα ηλεκτρόδια κατά την άφιξή των συναδέλφων. 

Δυστυχώς ορισμένοι έσπευσαν να υιοθετήσουν φήμες και κουτσομπολιά και να τα βάλουν και σε επίσημες ανακοινώσεις. Κρίμα γιατί δεν τιμούν τους εαυτούς τους, ούτε το ΕΚΑΒ. 

http://www.ekabnews.gr/2019/08/open-tv_20.html

Η Ελληνική Εταιρεία Επείγουσας Προνοσοκομειακής Φροντίδας και το Kids save lives προσπαθούν να διαβάλουν το επιτυχημένο σύστημα επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας που υπάρχει στη χώρα μας και να εκθέσουν τους λειτουργούς του.

Πάμε να δούμε τώρα τα τις δυσφήμισης του ΕΚΑΒ από την πονηρή ΕΕΕΠΦ και τον πανούργο πρόεδρο του kids save lives. Από πουθενά δεν προκύπτει δήλωση απαξίωσης του ΕΚΑΒ και των συναδέλφων. Ούτε οι εθελοντές  ούτε κάποιο άλλο μέλος της ΕΕΕΠΦ έθιξε την ανεπάρκεια του ΕΚΑΒ να ανταποκριθεί στα επείγοντα περιστατικά.   

Τα αυθαίρετα συμπεράσματα της δημοσιογράφου και οι ανόητοι παραλληλισμοί με αλλά περιστατικά ουδεμία σχέση έχουν με τους εθελοντές. Το ψωμί της ήθελε να βγάλει η εν λόγω δημοσιογράφος, όπως ξέρει και κάνει τόσα χρόνια.

Ξέρω... ξέρω η ΕΕΕΠΦ χρόνια τώρα ξεβρακώνει τους ανίκανους, τους επικίνδυνους και τους πονηρούς και χαλάει τη σούπα. Περίμεναν την αφορμή μερικοί και έδωσαν ρεσιτάλ.  Πώς το λέει η λαϊκή παροιμία? ...θέλει η π....@να να  κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει. 

Είναι γνωστά τα διαχρονικά προβλήματα του ΕΚΑΒ και η ανεπάρκεια του να ανταποκριθεί στα επείγοντα.  Και αυτό επειδή στη πραγματικότητα δεν είναι μια υπηρεσία επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας αλλά μια υπηρεσία μεταφορών ασθενών, που καμία φορά της πέφτει η καυτή πατάτα του επείγοντος και τρέχει και δεν φθάνει. Γιατί δεν μας λένε λοιπόν οι σοκαρισμένοι "επαγγελματίες" που καυτηρίασαν τους "εθελοντές", τι θα έκανε παραπάνω ένα πλήρωμα του ΕΚΑΒ χωρίς να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο του εισαγγελέα. 

Να σας πω εγώ... τίποτα. 

Η ανακοίνωση του ΕΚΑΒ λέει πως το πλήρωμα μπήκε στο κέντρο υγείας για να γίνει καρδιογράφημα και να τοποθετηθεί φλεβική γραμμή στον άρρωστο.  

Δηλ. όταν κάποιος αρρωστήσει βαριά στην Ελλάδα και καλέσει ασθενοφόρο, αυτό που πρέπει να περιμένει από το πλήρωμα, είναι καλά λόγια και γρήγορο γκάζι.

Υπηρεσία επειγόντων σου λέει ύστερα. Τη κάρτα να χτυπάμε, το μεροκάματο να πέφτει και άγιος ο θεός. 

Γιατί δεν ένιωσε την ανάγκη η διοίκηση του ΕΚΑΒ Θεσσαλονίκης να απαντήσει, για το γεγονός ότι στη μέση του καλοκαιριού, κάποιος που χρήζει επείγουσας φροντίδας πρέπει να περιμένει μια ώρα για να έρθει πλήρωμα και απλά να τον μεταφέρει στο κέντρο υγείας? 

"Ήταν απασχολημένο το μοναδικό ασθενοφόρο της περιοχής και το επόμενο ήταν στην Θεσσαλονίκη", είπαν οι ιθύνοντες. 

Ωραία τρίπλα... απαντάνε σε άλλο ερώτημα ρίχνοντας την μπάλα στη κερκίδα. Το  ερώτημα είναι γιατί δεν υπήρχε διαθέσιμο ασθενοφόρο και τι είδους φροντίδα μπορεί να παράσχει το πλήρωμα του ασθενοφόρου στον Έλληνα πολίτη. 

Βγήκαν λοιπόν τα σωματεία και η Ομοσπονδία και διέρρηξαν τα ιμάτιά τους για την κοροϊδία και τον καημένο τον άρρωστο που κινδύνεψε από τους εθελοντές.

http://www.ekabnews.gr/2019/08/open.html

Ρε πάτε καλά? Μεταξύ μας δουλευόμαστε? Δεν ξέρουμε ότι η Χαλκιδική, σαν τομέας είναι ο προθάλαμος για τα ρουσφέτια σας και τις εξυπηρετήσεις σας? Πόσοι έχουν διοριστεί στον τομέα και μετακινήθηκαν στην Θεσσαλονίκη με την εκδούλεψη σας? Και έχετε και το θράσος μετά να εγκαλείται τους πολίτες της Χαλκιδικής που οργανώθηκαν σε εθελοντικές ομάδες μπας και σωθεί κανένας?

Κλείνοντας τη ψυχοθεραπεία, θέλω να δώσω συγχαρητήρια στους εθελοντές στη Χαλκιδική που ενημερώνονται, εκπαιδεύονται, αγοράζουν απινιδωτές και τρέχουν για τον συνάνθρωπο.   

Είμαι ο πρώτος που υποστηρίζω ότι το ΕΚΑΒ πρέπει να πιστοποιεί τους εθελοντές και να δημιουργηθεί μητρώο εθελοντικών ομάδων. Θα πρέπει να μπει τάξη στο χάος γιατί υπάρχουν πολλές ιδιαίτερες προσωπικότητες στον εθελοντισμό που καμία φορά αμαυρώνουν τον χώρο. 

Οι εθελοντές στο βίντεο που είδα δεν είναι από αυτούς. 

Αν τους συναντήσω από κοντά θα τους σφίξω το χέρι και θα τους ευχαριστήσω για το έργο που κάνουν. Θα κάτσουμε να πιούμε και ένα καφέ και να μου αφηγηθούν τα περιστατικά που σηκώσανε από τον τάφο και τώρα χαίρονται τις οικογένειές τους.