Η ημέρα της κρίσης.

Ενίοτε τα πράγματα στραβώνουν και κάθε υπολογισμός πέφτει έξω. Shit happens που λένε οι Αμερικάνοι, "έτσι είναι η ζωή", σε ελεύθερη καθωσπρέπει μετάφραση.

Είναι αλήθεια ότι κανένας μας δεν ήρθε στο ΕΚΑΒ, επειδή είχε την κάψα να γίνει υγειονομικός. Για το Δημόσιο ήρθαμε όλοι. Στην πορεία κάποιοι προσαρμόστηκαν, τους άρεσε και προόδευσαν, σε πολύ καλό, έως άριστο επίπεδο. Οι περισσότεροι δεν γούσταραν και δεν το έκαναν ποτέ, αφού και κανείς δεν τους υποχρέωσε, να γίνουν Διασώστες, ή να πάνε στο σπίτι τους. Και αυτό γιατί βρήκαν την ιδανική Υπηρεσία. Το ΕΚΑΒ. Αν θες δουλεύεις, αν δεν θες, δεν δουλεύεις. Μπορείς να περπατάς τα εμφράγματα, να ξαπλώνεις τα ΟΠΟ, να τραβάς τον τραυματία από την ζώνη, να μην κάνεις ποτέ ΚΑΡΠΑ, να μην μάθεις ποτέ που μπαίνουν τα ηλεκτρόδια του απινιδωτή, να μην ξέρεις που βρίσκονται οι νάρθηκες και οι ζώνες της σανίδας. Δεν θα σου πει κανένας κουβέντα.

Τώρα όμως με τον κορωνοϊό την πάτησες. Σε εκδικείται η δουλειά σου. Κινδυνεύεις το ίδιο με τους άλλους να κολλήσεις. Όσο και να λουφάρεις δεν γλυτώνεις. Και πέντε περιστατικά να κάνει ο άλλος, ένα να κάνεις εσύ, μπορεί ο άλλος να γλυτώσει και συ να το αρπάξεις.

Ξεκίνα λοιπόν να σκούζεις για της ελλείψεις, οι οποίες 35 χρόνια δεν σε απασχολούσαν. Γιατί το μόνο που σε ένοιαζε, ήταν η 13 και η 27 του μήνα. Ζήτα και γραπτή εγγύηση ότι δεν θα κολλήσεις. Να ζητήσει και ο Αστυνομικός, ότι δεν θα φάει ποτέ σφαίρα και ο Πυροσβέστης ότι δεν θα καεί από την φωτιά, ούτε θα πνιγεί από τους καπνούς.

Όσο και να σκούξεις, θα το λουστείς εκαβιτάκο.

Δεν έχουμε ασθενοφόρα.

Μπα, πως κι έτσι; Αφού πάντα είχαμε. Είχαμε έναν προμηθευτή, μετά δύο, έπεφταν κάτι μίζες σε 4 - 5 παρατρεχάμενους της Διοίκησης και είχαμε όσα θέλαμε, όποτε τα θέλαμε. Κάτι Transprorter με κομμένη οροφή, ενισχυμένα με υδροσωλήνες για να μην στραβώνουν στις στροφές, αλλά είχαμε. Και δεν μίλαγε κανείς. Πήγανε κάποιοι να μιλήσουν για τα Ford που ήταν πιο κοντά από το αρχικό δείγμα και όποιος οδηγός ήταν πάνω από 1,70 δεν χωρούσε, αλλά παρέλαβαν κάτι εξώδικα και ζήτησαν συγνώμη. Πήγε η επιτροπή να πει κάτι για τις Κινητές Μονάδες Sprinter, αλλά αντικαταστάθηκε μία, άλλη μία φορά και με την τρίτη τα πήραμε.  Και το 2003 πήραμε ασθενοφόρα.  Citroen σε τιμή Mercedes S320. Αλλά πήραμε και τα έχουμε ακόμη. Και ελικόπτερα πήραμε. Καλά, εκεί οι μίζες πρέπει να ήταν διαστημικές. Εκεί πρέπει να χάλασε και η δουλειά με τα αεροσκάφη. Δεν τα παραλάβαμε και αποφασίσαμε να νοικιάσουμε. Με έβαλε ο τότε Πρόεδρος σε μια επιτροπή για ενοικίαση αεροσκάφους και μόλις διάβασα τις πρώτες γραμμές των προδιαγραφών κατάλαβα ότι είναι φωτογραφία υψηλής ανάλυσης. Έκανα μία αναφορά, έφτασε στο Υπουργείο, ο Υπουργός τρελάθηκε και ακύρωσε τον διαγωνισμό. Έτσι πήγε η δουλειά στην Πολεμική Αεροπορία και τους καταστρέψαμε κι αυτούς.

Η δουλειά με τα ασθενοφόρα, άρχισε να στραβώνει το 2007. Στελέχη της αντιπολίτευσης, απείλησαν τον Πρόεδρο του ΕΚΑΒ στον αέρα τηλεοπτικής εκπομπής (έχω το βίντεο), πως αν ολοκληρώσει τον διαγωνισμό, όταν γίνουν Κυβέρνηση θα λογοδοτήσει. Ασφαλώς, δεν είχαν κανένα στοιχείο ότι ο διαγωνισμός ήταν στημένος, αλλά έκαναν έναν απλό συλλογισμό. "Οι μίζες υπάρχουν, αφού τόσα χρόνια τις έπαιρναν οι δικοί μας. Άρα τώρα, θα τις πάρουν αυτοί". Μετά από αυτό, άντε να βρεθεί επιτροπή να προχωρήσει τον διαγωνισμό. Ακυρώθηκε εύκολα. 

Στη συνέχεια μπήκαν στο παιχνίδι κι άλλοι παίχτες (προμηθευτές) και δυσκόλεψαν τα πράγματα. Ένας παίχτης, παίζει με διάφορους τρόπους. Συμμετέχει και κερδίζει, ή χάνει. Ή συμμετέχει, απλά για να αβαντάρει κάποιον "ανταγωνιστή", με τον οποίο έχει συμφωνία κάτω από το τραπέζι. Ή συμμετέχει χωρίς βλέψεις, αλλά μόνο και μόνο για να εκβιάσει προμήθεια. "Κερδίζεις τον διαγωνισμό και μου δίνεις τόσα, ή τρως ένσταση". Οι προμήθειες και οι μίζες, είναι εύκολη υπόθεση, όταν υπάρχει υπερκοστολόγηση. Ήρθε και η κρίση και αυτά τελείωσαν. Όχι γιατί δεν υπήρχαν λεφτά. Λεφτά υπήρχαν (για να κάνω και μία αναφορά στον Γιώργο), αλλά δεν υπήρχαν μίζες. Και να υπήρχαν, δεν τόλμαγε κανείς να τις πάρει. Αν σε έπιαναν με την γίδα στην πλάτη, θα σε έδιναν στους "αγανακτισμένους" να σε λιντσάρουν.

Και πέρασαν τα χρόνια, με τις Διοικήσεις να πετάνε χαρταετό και τους συνδικαλιστές να το έχουν ρίξει στην θρησκεία, διαβάζοντας αποσπάσματα από "το κατά Λουκάν" και ευχολόγια του τύπου "να αναλάβει η διακομματική την απ' ευθείας ανάθεση", ή "να απορροφηθούν τα χρήματα από το Νιάρχος για την επισκευή των χαλασμένων". Παρέλειψαν να στείλουν γράμμα στον Άγιο Βασίλη και αυτό θα αποδειχθεί λάθος. Ακόμη και να πιάσουν οι ευχές, μιλάμε για 6 μήνες μετά, μέχρι έναν χρόνο. Εμείς δεν έχουμε ασθενοφόρα χτες.

Και εδώ αναρωτιέσαι. Δεν υπάρχει εξουσία σ' αυτήν την Χώρα; Δεν υπάρχει κάποιος να κάνει κουμάντο; Να δώσει εντολή να βρεθεί ένας νομότυπος τρόπος να πάρουμε οχήματα. Να αγοράσουμε, να νοικιάσουμε, να πάρουμε με leasing, αλλά σήμερα. Αν δεν μπορούμε σαν ΕΚΑΒ, ας τα πάρουμε μέσω εταιρίας. Να τα πάρει η ΑΕΜΥ και να μας τα παραχωρήσει. Να τα πάρει οποιαδήποτε ιδιωτική εταιρία και να συμπράξουμε μαζί της σε ΣΔΙΤ. Τι στην ευχή, κάποιος τρόπος θα υπάρχει.

Τουλάχιστον, ας βγει μια ανακοίνωση, να ξέρουν οι συνάδελφοι τι να περιμένουν. Γιατί καλά οι ασθενείς. Αυτούς τους έχουμε εγκαταλείψει χρόνια τώρα στην μοίρα τους. Με τα Πληρώματα, τι κάνουμε; Δεν φτάνει που έμειναν ελάχιστοι να δουλεύουν, τους τρέχουμε κι από πάνω; Τους αλλάζουμε βάρδιες και τους στέλνουμε 10 τομείς μακριά, για να μπορέσουν να βρουν ασθενοφόρο να δουλέψουν; 

Καλή Χρονιά, με υγεία να έχουμε.

Burn out

Πάει προς το τέλος άλλο ένα Φθινόπωρο, κατεξοχήν εποχή εσωστρέφειας για τους απανταχού ΕΚΑΒίτες. Και γκρίνιας και μιζέριας. Και έτσι θα είναι για πάντα, γιατί ενώ ξέρουμε τι φταίει, δεν μας συμφέρει να το παραδεχτούμε και ψάχνουμε άλλες αιτίες. Ψάχνουμε να συμβιβάσουμε, περιπατητικά περιστατικά, πατσαβά και ανάπτυξη. Γίνεται; Μόνο αν μας επισκεφθούν ο Peter Pan και η Tinkerbell από την Χώρα του Ποτέ.

Δεν είμαστε όμως μόνοι μας, είναι και οι Βουλευτές, οι οποίοι ψάχνουν να γράψουν επερωτήσεις στο κοινοβουλευτικό τους έργο. Πιο εύκολο θέμα (ή θύμα αν προτιμάτε) από το ΕΚΑΒ, δεν υπάρχει. Δύο χιλιάδες περιστατικά ημερησίως, τι στο διάλο, κάποιο θα στραβώσει. Να η ευκαιρία, να ρωτηθεί ο Υπουργός για τις ελλείψεις στο ΕΚΑΒ. Και αντί εκείνος να απαντήσει ότι, "οι ελλείψεις υπάρχουν ηλίθιε, επειδή στα 25 χρόνια που ήσουν Κυβέρνηση δεν έκανες τίποτα", θα προσπαθήσει να είναι διπλωμάτης και καθησυχαστικός, επειδή κι αυτός όταν ήταν στην αντιπολίτευση, τα ίδια ρωτούσε. Και επειδή φοβάται ότι ο πονηρός πολιτευτής, έχει εφεδρείες και μπορεί να επανέλθει με άλλες ερωτήσεις. "Γιατί στην άνω τραχανοπλαγιά υπηρετούν πέντε και όχι δώδεκα Διασώστες"; "Γιατί το ΕΚΑΒ δεν έχει Τομέα στο Τεπελένι και πρέπει να περιμένουν ασθενοφόρο από την Χειμάρα"; Μπορεί να μην γνωρίζει την διαφορά του ασθενοφόρου του Κ.Υ. Αλμυρού, από το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ Βόλου, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Αν του περάσει, θα μπορέσει να μεταθέσει μερικούς πατριώτες στον καινούργιο τομέα, αφού στην πρωτεύουσα του Νομού δεν υπάρχουν θέσεις. Κατόπιν ενεργειών του βεβαίως.

Αν μου ζητούσαν εμένα να κρίνω την ερώτηση, ή την απάντηση, αυθόρμητα θα απαντούσα (και με μεγάλη ικανοποίηση) "κολοκύθια με την ρίγανη". Αυτό όμως θα ήταν ιδιαίτερα εγωιστικό και χωρίς κοινωνική προσφορά, γι' αυτό θα γίνω πιο επεξηγηματικός. Θα γράψω ένα κείμενο, υπό μορφή ερωτήσεων, θα το κάνω copy - paste και θα το στέλνω σε όποιον ρωτάει και όποιον απαντάει. Και επειδή έχω αναφερθεί πολλάκις στην Επαρχία και στους τουριστικούς προορισμούς, σήμερα θα περιοριστώ στο Λεκανοπέδιο. Πάμε λοιπόν:

• Γνωρίζεις ότι στο Λεκανοπέδιο αν εκδηλωθεί επείγον περιστατικό, οποιαδήποτε μέρα και ώρα, ο ασθενής θα πεθάνει, επειδή το ΕΚΑΒ δεν έχει καμία δυνατότητα άμεσης ανταπόκρισης;
• Γνωρίζεις ότι, ακόμη κι αν είχε τέτοια δυνατότητα, ο ασθενής πάλι θα πέθαινε, επειδή το προσωπικό δεν έχει την επάρκεια να αντιμετωπίσει κρίσιμο συμβάν;
• Γνωρίζεις ότι ακόμη κι αν είχε την επάρκεια, ο ασθενής πάλι θα πέθαινε, επειδή ο εσωτερικός κανονισμός σε υποχρεώνει να τον αφήσεις να πεθάνει, για να είσαι νομικά καλυμμένος;
• Γνωρίζεις ότι το Συντονιστικό Κέντρο του ΕΚΑΒ, είναι το μοναδικό στον πολιτισμένο κόσμο που δεν χρησιμοποιεί πρωτόκολλα αξιολόγησης κλήσεων;
• Γνωρίζεις επίσης, ότι είναι το μοναδικό στο οποίο αυτοί που υπηρετούν, δεν είναι πτυχιούχοι εκφωνητές - τηλεφωνητές (dispatchers);
• Γνωρίζεις ότι το ΕΚΑΒ, είναι η μοναδική Υπηρεσία στον πολιτισμένο κόσμο, η οποία δεν έχει κατηγοριοποιημένα ασθενοφόρα;
• Γνωρίζεις ότι είναι η μοναδική που δεν έχει κατηγοριοποιημένο προσωπικό;
• Γνωρίζεις ότι το προσωπικό των ασθενοφόρων, είναι πέντε επιπέδων εκπαίδευσης και επάρκειας;
• Γνωρίζεις ότι όλοι φοράνε την ίδια στολή;
• Γνωρίζεις ότι όταν καλέσεις ασθενοφόρο για επείγον, μπορεί να έρθει Πλήρωμα που θα βγάλει τον νεκρό από τον τάφο, αλλά μπορεί να έρθει και Πλήρωμα, που θα τον βάλει στον τάφο πριν την ώρα του;
• Γνωρίζεις ότι τα Πληρώματα των ασθενοφόρων, δουλεύουν αν γουστάρουν, όποτε γουστάρουν και όσο γουστάρουν;
• Γνωρίζεις ότι κάποιοι δεν δουλεύουν καθόλου, κάποιοι κάνουν ότι δουλεύουν και κάποιοι τρέχουν και δεν φτάνουν;
• Γνωρίζεις ότι καθημερινά, από τις 12μιση μέχρι τις 3 το μεσημέρι, πιο εύκολα συναντάς τον Αμερικανό πρέσβη στον δρόμο, παρά ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ;
• Γνωρίζεις ότι όλα τα Πληρώματα του ΕΚΑΒ, είτε δουλεύουν, είτε λουφάρουν, είναι σε κατάσταση burn out και ένα κλικ πριν εμφανίσουν ψυχασθένεια;
• Γνωρίζεις ότι το ΕΚΑΒ πληρώνει δεκάδες γιατρούς, αλλά όλοι έχουν πάθει ΕΚΑΒίτιδα και είναι χωμένοι σε γραφεία και ιατρεία και στον δρόμο είναι δυο - τρεις που περισσεύουν;
• Γνωρίζεις ότι έχουμε γιατρό του Κέντρου, ο οποίος απασχολείται γραφειοκρατικά, δεν έχει καμία σχέση με τον συντονισμό αντιμετώπισης του επείγοντος και πηγαίνει για δουλειά με μαξιλάρι cocomat για να μην πιαστεί; Και έχει και δεύτερον γιατρό για να μοιράζεται το βάρος; Και εξειδικευμένο Διασώστη βοηθό για να μην απασχολούνται οι γιατροί με τα ανούσια;
• Γνωρίζεις ότι οι αεροδιακομιδές έχουν ξεχωριστό γιατρό Κέντρου, επειδή έχουν δουλειά;
• Γνωρίζεις ότι το ΕΚΑΒ είναι η μοναδική Υπηρεσία που δεν εκτελεί πρωτογενείς αεροδιακομιδές που είναι το κύριο αντικείμενό του;
• Γνωρίζεις ότι εκτελεί μόνο 2γενείς, 3γενείς και 4γενείς, που θα μπορούσε να τις διαχειριστεί οποιοσδήποτε άλλος δημόσιος, ή ιδιωτικός φορέας, με πολύ μικρότερο κόστος και πολύ μεγαλύτερη (ιατρική και οικονομική) αποτελεσματικότητα;
• Γνωρίζεις ότι διατηρεί ιατρείο στο Ελ. Βενιζέλος, όπου απασχολούνται ζεύγη ιατρικού, νοσηλευτικού και παραϊατρικού προσωπικού, περιμένοντας πότε θα εμφανιστεί ασθενής με ψυχολογικά προβλήματα από την πτήση με την air bahal;
• Γνωρίζεις ότι έχει αποσπασμένους γιατρούς στο ΕΚΕΠΥ;
• Γνωρίζεις ότι είναι η μόνη Υπηρεσία στον πολιτισμένο κόσμο που δεν έχει φυσική ιεραρχία, αλλά η διοίκηση ασκείται από τα γραφεία, από άτομα που δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο, με ότι συνεπάγεται αυτό;
• Γνωρίζεις τι γίνεται με την εκπαίδευση, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο;
• Γνωρίζεις τι γίνεται με την μετεκπαίδευση και την επιμόρφωση;
• Γνωρίζεις;
• Γνωρίζεις;
• Γνωρίζεις;

Άντε βούλωσέ το λοιπόν και μην ξαναρωτήσεις, ούτε εσύ, ούτε κανένας άλλος, από κανένα Κόμμα. Γιατί όλοι έχετε κυβερνήσει πολλά χρόνια και δεν έχετε κάνει τίποτα. Μόνο ρουσφέτια, μόνο βόλεμα ανίκανων.

Με ρώτησε συνάδελφος γιατί τα γράφω αυτά και αν φοβάμαι μήπως τα διαβάσει κανένας εισαγγελέας και μπλέξουμε. Και λοιπόν; Τι είναι ο εισαγγελέας, αντίπαλος; Εχθρός; Πρέπει να κρυβόμαστε από τις δικαστικές αρχές; Οι οποίες έχουν οριστεί από το Κράτος για την προστασία του πολίτη; Δεν νομίζω.

Περί ιδιωτικών συμπράξεων

Έκανε μία αναφορά ο Υπουργός Υγείας σε μία δήλωσή του, ότι θα χρησιμοποιήσει υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα, για να ξεμπλοκάρει το δημόσιο, που δεν προλαβαίνει και έγινε πανικός. Φαντάσου να ανέφερε, ότι το δημόσιο δεν προλαβαίνει, επειδή χρειάζεται 5 άτομα για να κάνουν την δουλειά, που στον ιδιωτικό τομέα γίνεται με ένα.

Άρχισαν να ανησυχούν οι υπάλληλοι της Σοβιετίας, ότι μπορεί να τους βρει, ένα από τα δύο κακά που φοβούνται περισσότερο. Να χάσουν την δουλειά, που από σπόντα κατέχουν, ή να αναγκαστούν να δουλέψουν. Ποιο από τα δύο είναι χειρότερο, κανείς δεν γνωρίζει.

Ειδικά στο ΕΚΑΒ, που ο αριθμός των αναξιοπαθούντων, είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος από τους άλλους Οργανισμούς που εποπτεύει το Υπουργείο Υγείας, οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν. Είναι βέβαια και οι συνδικαλιστές, οι οποίοι έντεχνα αφήνουν να αιωρείται η υποψία των ιδιωτικοποιήσεων, ώστε σε πρώτη ευκαιρία, να καλέσουν σε "πάλης ξεκίνημα, νέους αγώνες" και να ανακτήσουν λίγη από την χαμένη τους δύναμη.

Εγώ όμως, στηρίζω τον Υπουργό και είμαι διατεθειμένος να τον βοηθήσω και να του δώσω πληροφορίες εκ των έσω. Το πρώτο πράγμα που μπορεί να ιδιωτικοποιήσει στο ΕΚΑΒ, εύκολα και ανώδυνα, είναι το Συντονιστικό Κέντρο. Εκεί, η επιλογή προσωπικού είναι εντελώς τυχαία μεταξύ των αναξιοπαθούντων και δεν χρησιμοποιείται κανένα πρωτόκολλο διαχείρισης κλήσεων.

Ο τηλεφωνητής γράφει μία κάρτα, με τα μισά στοιχεία να λείπουν και τα άλλα μισά να είναι λάθος. Αρκεί να έχει μία διεύθυνση και την προωθεί στον εκφωνητή ασυρμάτου. Εκείνος με την σειρά του, την διαβιβάζει σε ότι έχει μπροστά του, ασθενοφόρο, μοτοσικλέτα, κινητή μονάδα. Γραμμή παραγωγής δηλαδή, όσο υπάρχουν διαθέσιμα μέσα. Τα οποία δεν είναι ανεξάντλητα, σύντομα τελειώνουν και αν εκδηλωθεί κρίσιμο συμβάν, απλά το θύμα πεθαίνει. Κανένας δεν φταίει, όλοι είναι καλυμμένοι, γιατί οι ευθύνες στο δημόσιο διαχέονται και δεν βρίσκεις άκρη.

Δεν χρειάζονται λοιπόν εκπαιδευμένοι Διασώστες για αυτήν την δουλειά, μπορεί να την κάνει ένας απόφοιτος λυκείου, με έναν μήνα εκπαίδευση. Δεν χρειάζεται να τους προσλάβει το ΕΚΑΒ, γιατί θα αποκτήσουν δικαιώματα και θα ζητάνε επίδομα ευθύνης, επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας. 

Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούν ούτε τις εγκαταστάσεις του ΕΚΑΒ, όλο το έργο μπορεί να δοθεί με σύμβαση, σε μια εταιρία telemarketing και να έχει κόστος στο 1/10 του σημερινού.

Όπως έχετε αντιληφθεί αστειεύομαι. Δεν πρόκειται να πω τίποτα τέτοιο στο Υπουργό. Αντίθετα θα τον συμβουλέψω, να μην κάνει παρεξηγήσιμες δηλώσεις και δημιουργεί άγχος στον κόσμο.

Κρητικός σανός

Όχι, δεν καλλιεργούν καμιά ιδιαίτερη ποικιλία στην Μεγαλόνησο, απλά περίμενα η περήφανη αυτή Φυλή, να πετάξει μερικά γιαούρτια στην μούρη αυτών, που προσπαθούν να της τον ταΐσουν.

Τις μοτοσικλέτες των Παραρτημάτων, μοντέλα του 2003, με 7, 18, 44.000 χιλιόμετρα στο κοντέρ, ζητήσαμε να τις μαζέψουμε στο Λεκανοπέδιο το 2010. Έπρεπε να φτάσουμε στο 2017 για να βρεθεί μια Διοίκηση, η οποία θα μπορούσε να επιβάλλει τις αποφάσεις της, στα Δουκάτα της Λάρισας και του Ηρακλείου, που τις κρατούσαν κλεισμένες στις αποθήκες, ως λάφυρα.

Πήραμε τις πρώτες 5 και βρήκαμε σκουριασμένες αλυσίδες, κατεστραμμένες μπαταρίες, ετήσια σέρβις στα ίδια χιλιόμετρα, ελαστικά που είχαν ξύσει την ημερομηνία παραγωγής. Στην Κρήτη (λόγω προσβάσεων στην τότε ηγεσία του Υπουργείου) παρέμειναν 2, με την υπόσχεση ότι θα βγουν σύντομα για δουλειά. Αυτό δεν έγινε ποτέ και φέτος πάρθηκε η απόφαση να έρθουν στην Αθήνα.

Και κει, άρχισε το τάισμα σανού, στους πολίτες του νησιού, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθούν εντυπώσεις και να μείνουν τα λάφυρα στις αποθήκες του ΕΚΑΒ Κρήτης.

Ξεκίνησε με τοπικό δημοσίευμα, όπου ο επαρχιώτης δημοσιογράφος, θεωρώντας ότι δεν δεσμεύεται από την πρωτευουσιάνικη δεοντολογία, γράφει άρθρο στηριζόμενο στις απόψεις που του πάσαρε ντόπιος συνδικαλιστής. Χωρίς στοιχεία, χωρίς πληροφορίες, χωρίς έλεγχο και διασταύρωση.
Εδώ το άρθρο:

Αποκλειστικό: Τέλος οι μηχανές άμεσης επέμβασης του ΕΚΑΒ από την Κρήτη!

Παραδέχεται ο δημοσιογράφος την ακινησία των μοτοσικλετών, αλλά ταυτόχρονα σημειώνει ότι, αυτή οφείλεται σε έλλειψη προσωπικού. Θεωρεί σοφό δηλαδή, να σαπίσουν στις αποθήκες και να μην εργαστούν στην Αθήνα. Δεν ρώτησε όμως αυτόν που του έδωσε την είδηση, τι είδους προσωπικό λείπει από το Ηράκλειο. Αν ρωτούσε, θα έπαιρνε την απάντηση, ότι λείπει ιατρικό προσωπικό. Γιατί ο Διασώστης που υπηρετεί στην Κρήτη (και αλλού, αλλά για Κρήτη μιλάμε), τελειώνει την Σχολή, δίνει εξετάσεις, παίρνει πτυχίο, πιστοποιείται, εκδίδει άδεια άσκησης επαγγέλματος, προσλαμβάνεται στο ΕΚΑΒ και αμέσως δηλώνει ανεπαρκής να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που απορρέουν από την κτήση του πτυχίου. Και ζητάει να έχει και γιατρό μαζί του. Ενώ ο Διασώστης της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, έχει βγάλει διαφορετική Σχολή, ανώτερης διαστημικής εκπαίδευσης και μπορεί καθημερινά να ανταποκρίνεται σε δεκάδες επείγοντα, σώζοντας ζωές και κάνοντας ενέργειες πανεπιστημιακού επιπέδου, όπως είναι η λήψη οξυμετρίας, πίεσης, ζαχάρου, υποστήριξης αεραγωγού και πατήματος του κόκκινου κουμπιού στον απινιδωτή.

Εμείς ως μάχιμοι Διασώστες, δεν έχουμε αντικείμενο τις δηλώσεις και την σάπια προπαγάνδα, αλλά την βοήθεια στον πάσχοντα συνάνθρωπο. Γι' αυτό και κοιτάξαμε την δουλειά μας και δεν ασχοληθήκαμε με τους δημόσιους υπάλληλους. Αυτό έδωσε θάρρος στον συνδικαλιστή και έκανε αυτοπρόσωπη εμφάνιση στην τηλεόραση, για να πάρει και την δόξα. Τι σανό μοίρασε; Ότι η μοτοσικλέτες πρέπει να μείνουν στην αποθήκη, επειδή τις χρησιμοποιούν μία φορά τον χρόνο, στο καρναβάλι. Με το καλό και στα πανηγύρια συνάδελφε. 

Πρέπει να μείνουν στην αποθήκη είπε, για να χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση καταστροφής, σεισμού. Τσουνάμι, ή ξύπνημα του Μινώταυρου, συμπληρώνω εγώ.

Έθεσε και νομικό - διοικητικό κώλυμα, ότι δεν ανήκουν στο ΕΚΑΒ, αλλά στο ΕΤΙΚ (το Τμήμα Ιατρικής Καταστροφών), το οποίο βέβαια ανήκει στο ΕΚΑΒ, αλλά αυτό καμία σημασία δεν έχει για τον συνδικαλιστή. Αυτός είπε την ανακρίβεια στους χαζούς, χωρίς κανένα σχετικό έγγραφο και με την Διεύθυνση του ΕΤΙΚ να έχει άγνοια, αυτού που δηλώνει ο συνδικαλιστής. Η αλήθεια είναι, ότι μία κατηγορία μοτοσικλετών (τα klr) αγοράστηκαν ως εκτός δρόμου για να χρησιμοποιηθούν σε μέρη με δυσκολία πρόσβασης σε περίπτωση σεισμού, χωρίς να γράφει πουθενά ότι δεν θα λειτουργούν, μέχρι να γίνει σεισμός. Αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον ψηφοθήρα.

Ταυτόχρονα έκανε και παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με την Διοίκηση και πέτυχε να κρατήσει την μία από τις δύο στο Ηράκλειο, με την υπόσχεση ότι θα μπει σε λειτουργία. Και την έβαλε.

Που βρέθηκε το προσωπικό; Έκανε προσλήψεις το ΕΚΑΒ Κρήτης και δεν το μάθαμε; Δεν πειράζει, καλοτάξιδη να είναι και να σώσει κόσμο. Να μακροημερεύσει μόνο και να μην περάσει από το μυαλό κάποιων, ότι θα κοροϊδέψουν με μερικές βάρδιες και θα την ξαναβάλουν στην αποθήκη.

Υπάρχει και μια γραφική παράμετρος στην ιστορία, από τα Χανιά αυτή, όπου τοπικός υπηρεσιακός παράγοντας (!), ζητάει την κατάργηση του Διεθνούς Συστήματος λειτουργίας των μοτοσικλετών και επαναφορά του παλαιού Ελληνικού, με οδηγό και γιατρό. Προφανώς για να βολεύονται αυτοί που δεν κατέχουν τίτλο Διασώστη, τους πέφτει βαριά η δουλειά στο ασθενοφόρο και στερούνται την δόξα του μοτοσικλετιστή.

Όπως προανέφερα άλλη είναι η δουλειά μας και όχι να ασχολούμαστε με συνδικαλιστές και γραφικούς δημόσιους υπάλληλους, των οποίων η ξεδιαντροπιά έφτασε σε τέτοιο σημείο, που έβαλαν και ντόπιους συλλόγους να στείλουν επιστολή (και) στον (σημερινό) Υπουργό και να εκτεθούν ανεπανόρθωτα. Οι μοτοσικλέτες του Τομέα της Κεντρικής Υπηρεσίας, ανταποκρίνονται καθημερινά, σε δεκάδες περιστατικά, σε συνθήκες που δεν περιγράφονται. Σώζουν ανθρώπινες ζωές και προσφέρουν πολυεπίπεδες υπηρεσίες στο ΕΚΑΒ. Δεν επιθυμούμε σε καμία περίπτωση, οι συνάδελφοι της επαρχίας να εργάζονται στις συνθήκες που εργαζόμαστε εμείς, αλλά σανό δεν τρώμε.