Διασώστες και κοπρίτες.

Από την μέρα που κάποιοι έχασαν την καρέκλα τους στο ΕΚΑΒ, άρχισε ένας χορός δημοσιευμάτων κύρια στο blog "tromaktiko", με τα οποία επιχειρούν να "πάρουν το αίμα τους πίσω". Γιατί κανείς νοήμων συνάδελφος δεν πιστεύει ότι αυτά τα άτομα κάνουν πολιτική, ή συνδικαλισμό, ή ενδιαφέρονται για το καλό του ΕΚΑΒ.

Στέλνουν λοιπόν μια σειρά σχολίων, για τον Αντιπρόεδρο του ΕΚΑΒ (επειδή αυτός τους πέταξε έξω) και για όποιον άλλο πιστεύουν ότι είναι ευάλωτος (ο Πρόεδρος του Σωματείου μας, ο οδηγός, διάφοροι υπεύθυνοι στο Κέντρο κλπ.).

Πιστεύουν ότι με τις συκοφαντίες θα βλάψουν την Διοίκηση, θα πέσει το ΠΑΣΟΚ και αυτοί θα ξαναγυρίσουν στα γραφεία τους. Και επειδή είναι βλάκες κανείς δεν ασχολείται μαζί τους.

Κακώς.

Κατ' αρχήν κακώς η Διοίκηση τους έβγαλε στα Ασθενοφόρα. Γιατί οι συγκεκριμένοι τα μισούν. Αντίθετα οι πραγματικοί Διασώστες είναι υπερήφανοι για την δουλειά τους και δεν "δίνουν κώλο" για να πάνε μέσα.

Τι πρέπει να κάνει η Διοίκηση; Πρώτα θα πω, τι δεν πρέπει να κάνει:

Δεν πρέπει να ασχοληθεί μ' αυτούς που διαρρέουν έγγραφα του ΕΚΑΒ στα συγκεκριμένα άτομα, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται προς δήθεν τεκμηρίωση της συκοφαντίας.

Δεν πρέπει να διώξει από μέσα όλους τους Δεξιούς, επειδή κάποιοι σαμποτάρουν το έργο της.

Δεν πρέπει να καταγγείλει τους ανώνυμους συκοφάντες στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ώστε να βρεθούν και να τιμωρηθούν.

Πρέπει:

Να τοποθετήσει έξω από το ΕΚΑΒ, έναν κάδο περισυλλογής μπάζων και να πετάξει μέσα όλους τους κοπρίτες, σε όποια παράταξη και αν ανήκουν. Αυτούς που έφεραν ένα πακέτο πιστοποιητικά, για να δηλώσουν ότι είναι κατάλληλοι για Πληρώματα Ασθενοφόρου και μόλις έγιναν Δημόσιοι υπάλληλοι, έφεραν άλλα τόσα για να δηλώσουν ότι είναι ανίκανοι και πρέπει να πάνε σε γραφείο. Να τους διώξει να πάνε αλλού, για να αδειάσουν θέσεις. Είναι ευκαιρία τώρα με τις μετατάξεις που γίνονται σε όλο το Δημόσιο. Δεν είναι δυνατόν να μισθοδοτούνται εκατοντάδες τεμπέληδες και να έχουν και την απαίτηση να κάνουν Διοίκηση, τη στιγμή που υπάρχουν 4000 μάχιμοι Διασώστες, αδιόριστοι.

Να ξεκινήσει άμεσα τις διαδικασίες αλλαγής του Οργανισμού και αντικατάστασης του Εσωτερικού Κανονισμού, ώστε να μπει οριστικό τέλος σε αυτό το φαινόμενο.

Όποια άλλα μέτρα και να παρθούν, όσες βελτιώσεις και να γίνουν, όσοι νέοι και να έρθουν, αυτό το φαινόμενο θα αναπαράγεται.

Και αυτοί που δουλεύουν στο δρόμο, πάντα θα αισθάνονται ότι κάποιος τους θεωρεί μαλάκες.

Ωραία πράγματα

Είχα μέρες να ασχοληθώ με τα δικά μας, λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων και ομολογώ ότι έχασα. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, τι άλλο; Οι μετακινήσεις προσωπικού. Βέβαια την συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων, αυτό είναι το τελευταίο που την νοιάζει. Έχουν άλλα σοβαρά προβλήματα.

Αυτοί όμως που ασχολούνται με τις μετακινήσεις κάνουν την περισσότερη φασαρία. Γιατί προφανώς είναι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Είτε γιατί η μετακίνηση αφορά τους ίδιους, είτε κομματικούς φίλους.

Απ΄ότι έμαθα η πλειοψηφία των μετακινούμενων (από μέσα προς τα έξω), είναι γυναίκες. Οι οποίες, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, δεν φταίνε. Έτσι τις έμαθαν. Έτσι εκπαιδεύτηκαν πριν από το ΙΕΚ. "Θα πάτε δύο χρόνια στο ΙΕΚ, μετά θα διοριστείτε σαν Διασώστες, μετά θα πάτε μέσα και στο τέλος θα κάνετε μετάταξη"!

Τα ίδια έλεγαν και στα παιδιά που έφεραν από την επαρχία: "Θα διοριστείτε στην Αθήνα και μετά θα βρείτε ένα πολιτικό μέσον για να πάτε στο χωριό σας"

Αυτοί που τους έλεγαν αυτά, πρέπει να απολογηθούν. Όχι η Διοίκηση. Η Διοίκηση κάνει τη δουλειά της και οφείλει να μην ακούει κανέναν. Και θα κριθεί από το αποτέλεσμα. Αν γινόταν ότι ήθελα εγώ, θα ήμουν εγώ Πρόεδρος. Τώρα είναι άλλος και γίνεται ότι θέλει αυτός.

Η πλειοψηφία των συναδέλφων, όχι μόνο αδιαφορεί, αλλά χαίρεται με τέτοιου είδους μετακινήσεις. Δεν λυπάται κανέναν. Και ξέρει πολύ καλά, ότι ο καβγάς είναι για το πάπλωμα. Γιατί εγώ κι όχι αυτός. Και τι με νοιάζει εμένα, αναρωτιέται ο συνάδελφος που είναι 20 χρόνια στο δρόμο; Βγάλτους έξω όλους.

Ένας από τους "άμεσα ενδιαφερόμενους", έστειλε και ανάρτηση σε blog: http://www.tromaktiko.net/2010/08/23/%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%b5%cf%83-%ce%b4%ce%b9%cf%89%ce%be%ce%b5%ce%b9%cf%83-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%ba%ce%b1%ce%b2/

Γράφει για διώξεις, για τα γαλάζια παιδιά, για την καταστροφή του τηλεφωνικού κέντρου και άλλα πολλά. Τρικυμία εν κρανίω, καταλαβαίνουμε ότι ξέχασε να πάρει τα χάπια του, οπότε δεν ασχολούμαστε μαζί του.

Ά ναι, καταγγέλλει και το Πρόεδρο του Σωματείου, ότι δεν εργάζεται. Εδώ θέλω να πω την άποψή μου (από το '98 το έχω προτείνει): Ο Πρόεδρος του Σωματείου δεν πρέπει να εργάζεται! Πρέπει να είναι στο γραφείο του. Αυτή πρέπει να είναι η δουλειά του, προς όφελος όλων μας. Αν εργάζεται, πότε θα είναι Πρόεδρος; Στα ρεπό του, ή στον ύπνο του;

Ο επόμενος "άμεσα ενδιαφερόμενος" σε ανάρτηση στο ίδιο blog: http://www.tromaktiko.net/2010/08/26/%ce%bf-uri-geller-%cf%84%ce%bf%cf%85-ekab/

αναφέρει, ότι: σε ορθή επανάληψη της πρώτης ημερήσιας με την οποία μετακινούνται 30 άτομα, αφαιρούνται οι 11. Και αφήνει υπόνοιες για χρήση βύσματος κλπ.

Τώρα τι παίχτηκε εκεί δεν έχω μάθει. Το σίγουρο είναι ένα: βύσμα δεν παίχτηκε, γιατί όπως λέει και ο πρώτος διαμαρτυρόμενος, όλοι γαλάζια παιδιά είναι.

Κάποια τρικλοποδιά υποψιάζομαι. Μάλλον άλλες εντολές δόθηκαν και αλλιώς έφτασαν στο χαρτί. Μάλλον κάποιοι έκαναν του κεφαλιού τους. Αν είναι έτσι, κάποιος πρέπει να τους το κόψει.

Τι μένει απ' όλα αυτά; Το Ελληνικό Δημόσιο. Έτσι δούλευε το ΕΚΑΒ, έτσι δουλεύει. Πως πήγαν "μέσα" όλοι αυτοί; Υπάρχουν διαδικασίες; Γιατί σε μένα, ή σε άλλους παλιότερους δεν έχει προταθεί κάτι αντίστοιχο; Γιατί οι υπάλληλοι των 5 χρόνων δηλώνουν κουρασμένοι έξω;

Εικοσιένα χρόνια φοράω στολή και βλέπω συναδέλφους στα ασθενοφόρα που έχουν εικοσιπέντε και ντρέπομαι.

Αν δεν αλλάξει ο Οργανισμός, το ΕΚΑΒ θα παραμείνει "Δημόσιο". Αυτή την κατάσταση βρήκε η προηγούμενη Διοίκηση, την εκμεταλλεύτηκε και δημιούργησε το Πανελλαδικό μπάχαλο του ΕΚΑΒ. Κάποιοι απ' αυτούς που σήμερα διαμαρτύρονται, συμμετείχαν σε συσκέψεις διώξεων τα προηγούμενα χρόνια. Και πρότειναν και ονόματα. Τώρα ήρθε η σειρά τους.

Εγώ προσωπικά δεν χαίρομαι, ούτε ζητάω εκδίκηση. Αυτά είναι για τους βλάκες. Ούτε αποκατάσταση. Ζητάω μαζί με τους συναδέλφους "του δρόμου", το αυτονόητο: Το ΕΚΑΒ για να ανταποκριθεί στην αποστολή του πρέπει να πάψει να είναι "Δημόσιο". Πρέπει να γίνει Μάχιμη Υπηρεσία του Δημοσίου.