Αυτός που επινόησε τον όρο, πρώτα για την ΕΡΤ και ύστερα για όλους τους υπόλοιπους, είναι μέγας άσχετος! Τι σημαίνει ξαφνικός θάνατος, για εμάς που είμαστε και υγειονομικοί και κατέχουμε το άθλημα λίγο περισσότερο από τον μέσο πολίτη; Σημαίνει ότι κάποιος που είναι υγιής, ξαφνικά τινάζει τα πέταλα.
Όταν όμως ο οργανισμός είναι ασθενής, πάσχων από την μισή ιατρική βιβλιογραφία και καταλήξει, δεν μιλάμε για ξαφνικό, αλλά για αναμενόμενο θάνατο.
Στην περίπτωση της ΕΡΤ και των άλλων δημόσιων Οργανισμών, ο σωστός όρος είναι "ευθανασία". Κανένα προσδόκιμο επιβίωσης (εξυγίανσης), οπότε για να μην βασανίζεται ο πάσχων και οι συγγενείς (οι φορολογούμενοι που τον πληρώνουν), βγάζουμε την πρίζα. Οι μόνοι που διαφωνούν, είναι τα παράσιτα που τρέφονται από τον πάσχοντα οργανισμό. Αυτά διαφωνούσαν και με την εξυγίανση. Σε έναν υγιή οργανισμό, τα παράσιτα δεν έχουν θέση.
Για τους εργαζόμενους σε επιχείρηση του Δημοσίου, ξαφνικός θάνατος σημαίνει απόλυση. Για τους εργαζόμενους στον άμεσο δημόσιο τομέα, σημαίνει κινητικότητα. Παίρνουμε τα παράσιτα από τον πεθαμένο, τα μεταφέρουμε σε άλλον οργανισμό, τα προσθέτουμε στα δικά του, για να είμαστε σίγουροι ότι το μοιραίο θα επέλθει οπωσδήποτε και σε σύντομο χρόνο.
